LOGINAUTUMN POV "HEP! Hep! Hindi pwede iyang sinasabi mo, MIss Autumn. Kotse mo ito at matagal ko na itong inaalagaan kaya huwag mo akong tablahin. After three years, ngayon ka lang ulit nagpakita kaya sumakay ka na at gutom na ako.'" wika niya. Muling nagsalubong ang kilay ko at pasimpleng napatano
AUTUMN POV "PAALAM, PRINCE!" mahina kong bulong sa hangin habang pinupunasan ko ang luha mula sa aking mga mata. "Ito na ang huling pagkakataon na iiyakan kita. Kasabay ng tuluyan mong paglisan dito sa mundo ay ang tuluyan ko na ding pagsasara ng puso ko para sa iyo. Makakalimutan din kita. Maka
"NO! Don't!" gulat na wika ni Butter Montenegro nang makita niyang bigla na lang lumuhod si Loveria sa harapan niya. Patuloy pa rin ito sa pag-iiyak kaya mabilis niya itong inalalayan para makatayo ulit Kaagad namang inalalayan ito ni Butter na tumayo. "Huwag kang lumuhod, Iha. Hindi kami galit
"Kailan ko lang nalaman ang tungkol sa ambush. At aaminin kong nagalit talaga ako kay Kuya. Hindi ko iyon inaasahan at hindi ko din akalain na kaya niyang pumatay ng tao dahil lang sa pag-ibig." muling wika ni Loveria na labis na ikinagulat ng mag-asawang Montenegro. "Siya nga ba talaga? Actually,
"Talaga bang patay na siya? Eh si Autumn, nasaan siya? Nasaan ang anak ko?" hindi mapigilang tanong ni Butter sa asawa niyang si Andrew Montenegro. Kakauwi lang nila galing sa ibang bansa para sa ilang buwan na gamutan ng anak nilang si Ryker. At balak naman sana talaga nilang asikasuhin ang tung
AUTUMN POV SA isang bus terminal nga ako inihatid ng driver ni Santi. At sakto naman dahil pagdating ko, paalis na ang biyahe pabalik ng Manila "Manong, salamat po ha?" wika ko pa nga kay Manong driver. Binigyan ko din ito ng dalawang libo bilang pasasalamat. Pero tinanggihan niya kaya ang ginaw
JENNY POV "OO...pero after kong maglasing sa bar, naka moved din naman kaagad ako. Wala na sa akin ang mga nangyari at napatawad ko na sila." "PEro dinig ko nanliligaw ulit sa iyo ang Jefferson an iyun ah? Gaano katotoo iyun?" seryosong tanong nito. "Well, oo! Dumadalaw siya ng bahay pero ayaw
JENNY SEBASTIAN POV "Raven, kung sakaling tuluyan na tayong ikasal, maghahanap ka pa ba ng ibang babae? I mean...hindi mo ako masisisi na mag-isip ng ganito lalo na at parang biglaan lang naman ang lahat sa atin. Hindi ko nga alam kung bakit ako napunta sa sitwasyong ganito eh. Eh, alam mo iyun, f
JENNY SEBASTIAN POV "MAM, mukhang hindi na yata kayang magdrive ng nobyo mo ah? May mga paupahan pong cottage sa loob kung gusto niyo pong magpalipas ng gabi sa lugar na ito." kaagad akong napalingon nang may biglang nagsalita sa likuran ko. Isa itong babae na may dalang basket na alam kong isa sa
JENNY SEBASTIAN POV "Good evening Mom!" bati ko sa Ina ko na si Mommy Francine at mabilis na naglakad palapit sa kanya at humalik sa pisngi niya. "Iha, good evening din sa iyo! Teka lang, bakit ngayun ka lang? Kanina pa naghihintay sa iyo ang bisita mo." nakangiti nitong sambit. Wala sa sariling







