ВойтиAUTUMN POV "SORRY, i didn't mean it!" narinig kong wika ni Trevor. Hindi ko naman mapigilan ang mapabuntong hininga. "Iha, pasensya ka na. HIndi namin akalain na may bisita ka din pala ngayung gabi. Alam mo bang kanina pa kami naghintay sa iyo? Gusto ka daw makausap ni Trevor." sabat din naman n
AUTUMN POV "Nandito na tayo! Teka lang, pasok ka muna sa loob, Prince..." nakangiti kong wika nang makarating kami sa harapan ng bahay. Halos alas-otso na ng gabi. Dahan-dahang bumukas ang malaking bakal na gate habang binabati kami ng guwardiya. Si Prince pa rin ang nagmamaneho ng kotse ko at
AUTUMN POV "IHAHATID na kita!" alok ni Prince sa akin pagkatapos ng medyo mahaba-haba naming pag-uusap. Alam kong pagod pa sila sa mahabang biyahe kaya naman, kahit na masarap tumambay dito sa bahay nila, uuwi na muna ako sa amin. "No! Ayos na ako, Prince. Kaya ko na ang sarili ko." nakangiti
AUTUMN POV "Sakay na kayo! Teka lang, saan ko nga pala kayo ihahatid?" nakangiting tanong ko kina Prince at Loveria nang makasakay na kami sa aking kotse. Willing akong ihatid sila kahit saan nila gustong pumunta. Pambawi man lang sa lahat ng kabutihang ginawa nila sa akin noong nagbakasyon ako
AUTUMN POV KINAGABIHAN, nakatangap ako ng tawag mula kay Sunny. At hindi ko inaasahan, galit siya sa akin Kagaya ni Eden, ako ang sinisisi niya. Kesyo, hindi daw ako tumulong at hindi ko daw siya nagawang ipagtangol "Sunny, teka nga lang, wala kang karapatan na pagsalitaan ako ng ganiyan. Unan
AUTUMN POV "AUTUMN, help, tulong naman!" narinig kong sigaw ni Eden sa akin Si Sunny, sa matinding pambubugbog sa kanya ng babae, napaupo ito sa malamig na tiles ng mall at biglang dinugo. Tulala naman akong napatitig sa kanila. Sa sobrang bilis ng mga pangyayari, hindi ko na tuloy malaman ang
HARRY JOHNSON POV Dahil ayaw nga talagang magpa-contact ang magaling kong kaibigan na si Franco, no choice ako kundi ang pumunta sa sinasabi niyang bar. Kabisado ko pa naman ang bar na paborito nilang tambayan. Actually paborito naming tambayan noong maayos pa ang relasyon ko kay Bryan. Isa sa m
HARRY JOHNSON POV God, masakit sa damdaming.Masakit iyun sa part ko. Ayaw kong isipin. Lalo na at mahigit limang taon akong naghintay sa kanya. Limang taon akong walang ibang ginawa kundi ang hanapin siya. OO, aminado ako sa aking mga pagkakamali pero pinagsisisihan ko na lahat iyun. Hindi ko da
THIRD PERSON POV Miss, sandali lang! Relax. Hindi ka pwedeng ganiyan. Mapapahamak sa ginagawa mong iyan eh." seryosong wika ng binata na si Raven sa dalagang si Jenny. Ayaw siyang bitawan nito at para itong kiti-kiti na hindI mapalagay. Kung makakapit din ito sa kanya wagas kaya kailangan niya
FIONA DELA FUENTE POV Maayos naman akong nakabalik ng Manila. Si Harry ay tuluyang nagpaiwan sa Isla at iyun ang dahilan ng aking pagkabalisa. May sakit siya at paano kung mapahamak siya? Parang gusto ko tuloy pagsisisihan ang pag-iwan ko sa kanya sa Isla. Kung totoosin, pwede naman akong mag-







