Se connecterAUTUMN POV KINAGABIHAN, nakatangap ako ng tawag mula kay Sunny. At hindi ko inaasahan, galit siya sa akin Kagaya ni Eden, ako ang sinisisi niya. Kesyo, hindi daw ako tumulong at hindi ko daw siya nagawang ipagtangol "Sunny, teka nga lang, wala kang karapatan na pagsalitaan ako ng ganiyan. Unan
AUTUMN POV "AUTUMN, help, tulong naman!" narinig kong sigaw ni Eden sa akin Si Sunny, sa matinding pambubugbog sa kanya ng babae, napaupo ito sa malamig na tiles ng mall at biglang dinugo. Tulala naman akong napatitig sa kanila. Sa sobrang bilis ng mga pangyayari, hindi ko na tuloy malaman ang
AUTUMN POV "Bitawan mo ako!" Napahinto ako. Kasunod niyon ay sunod-sunod na sigawan. Agad akong napalingon. At kaagad na nanlaki ang mga mata ko sa aking nakita. Isang babae ang galit na galit na nakahawak sa buhok ni Sunny. Halos kaladkarin niya ito habang pilit namang kumakawala ang kaibig
AUTUMN POV Ako naman tahimik lang. Hindi ako interesado sa pag-uusap na ito pero, wala naman akong magagawa kundi ang makinig eh. Lalo na at medyo mahaba-habang oras yata nag gugugulin namin bago matapos ang topic na ito "Mahal ko si Trevor pero, willing na akong magparaya. Autumn, ipapaubaya
AUTUMN POV KAGAYA ng inaasahan, pagdating ko sa sinasabi kong coffee shop kung saan kami magkikitang magkakaibigan, nadatnan ko na sila Sunny at Eden na naghihintay sa akin doon. Nang makita nila ako, sabay pa silang napangiti na sinalubong ako. "Autumn, kumusta ka na?" tanong ni Eden sa akin. T
AUTUMN POV At gaya ng inaasahan ko, si Mommy na naman ang unang nagsalita. "Anak, siguro may dahilan ang Daddy mo." "Lagi na lang may dahilan," nagtatampo kong bigkas. Bahagyang natawa si Mommy habang si Daddy naman ay umiling. "Autumn, anak, hindi sa ayaw kitang isama, pero, kakauwi mo la
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV Hindi ko alam kung paano ako nakauwi ng bahay naming dalawa ni Luigi. Pagkaalis ko kasi kanina sa hospital, wala na akong ginawa kundi ang umiyak nang umiyak. Nasasaktan talaga ako sa mga nangyari eh. Nasasaktan akong isipin na muntik nang mapahamak ang mga anak k
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV Halos ayaw ko nang pakawalan pa mula sa bisig ko si Luella. Natatakot kasi akong baka muli na naman itong mawala sa akin. Wala sa sarilng nag-angat ako ng tingin nang marinig ko ang nag-aalalang boses ni MOmmy Esperanza. Sa pagkakataon na ito, may kausap na ito
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV Kinaumagahan Sinabi sa akin ni Mommy na maaga daw umalis si Luigi ng bahay para pumasok ng opisina. Ako naman, inabala ang sarili ko na alagaan si Luella Gusto kong bawiin ang mga araw na nawalay ito sa akin. "Brittany, iha, nag-away ba kayo ni Luigi?" nandi
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV Ang bawat katagang lumalabas sa bibig ni Luigi ay puno ng kalungkutan. Ramdam ng puso ko ang paghihirap nitong di Luigi at masakit sa akin iyun.. "Brittany, I love you!" seryosong bigkas nito sa skin. Malamlam ang mga matang nakatitig sa mga mata ko. Nababasa ko







