LOGINAUTUMN POV Nagising na lamang ako sa mahinang katok sa pintuan ng aking silid. Napakurap ako habang inaabot ang cellphone sa bedside table. At mas nagtaka ako dahil alas singko pa lang pala ng hapon. “Sino po iyon?” paos kong tanong. Gusto ko pang ipikit ang aking mga mata para makatulog pa. K
AUTUMN POV KAHIT papaano, bahagyang kumalma ang magulong tibok ng puso ko nang tuluyang lumapag ang eroplanong sinasakyan namin mula Thailand pabalik ng Pilipinas. Pagdungaw ko sa bintana ng eroplano at makita ang international airport, pakiramdam ko ay saka lang ako muling nakahinga nang maayos.
AUTUMN POV Isang red roses keychain na gawa sa ginto ang sabitan. Mas lalo akong nagulat. Hindi dahil mukhang mamahalin ang keychain na ito, kundi dahil red roses ang paborito kong bulaklak. At hindi iyon isang bagay na madaling hulaan ng ibang tao. Sa ilalim noon ay may maliit na folded note
AUTUMN POV "STALKER? WALA ah? Imposible!" sagot ko din kaagad. Malabo kasi talagang may stalker ako lalo na at nitong mga nakaraang taon wala namang nanggugulo sa buhay ko. Wala din akong napapansin na sunod nang sunod sa akin. Ako nga ang nanggugulo sa relasyon ng may relasyon eh. Kagaya na l
AUTUMN POV Ngunit ikinagulat naming lahat nang bahagyang mapataas ang sulok ng labi ng lalaki. Ngumiti siya. At grabe… mas lalo pa siyang gumwapo sa paningin ko kapag ngumingiti. “No thanks, Hindi ako mahilig sa ganyan.” nakangiting sagot ng lalaki. “See? Hindi lang ako ang may ayaw!” mabil
AUTUMN POV Pagdating ng bahay, direcho ako ng kwarto. Wala akong ibang ginawa halos buong magdamag kundi ang umiyak. Kinabukasan, nakita marahil ni Mommy na hindi ako okay kaya bigla na lang nila akong pinayagan sa hiling kong gusto munang mag-travel. Pero may kondisyon, kailangan kong mag upda
JENNY POV TAPOS na ang mainit na sandali sa pagitan naming dalawa ni Raven at mahimbing na itong natutulog pero ako, heto pa rin. Dilat ang mga mata at hindi man lang madalaw-dalaw ng antok. Wala sa sariling napacheck ako sa suot kong relo at ganoon na lang ang gulat ko nang mapansin ko na halos a
JENNY SEBASTIAN POV THANK you for coming Jen ha?" nakangiting wika sa akin ng pinsan kong si Fiona pagkatapos kong sukatan. Isang tipid na pagtango ang naging sagot ko Kanina pa ako feeling aligaga. Paano ba naman, simula kanina habang hinihintay ko na masukatan ako walang ibang ginawa si Raven
JENNY SEBASTIAN POV ALAM kong wala sa ayos ang nararamdaman ko pero kailangan kong magkunwari na ayos lang ako. Lalo na at present ang halos lahat ng mga kamag-anak at pamilya sa kasal na ito ng pinsan kong si Fiona. Kanina, bago ako umalis na bahay maayos pa itong nararamdaman ko eh. Pero ngay
JENNY SEBASTIAN POV "Tutulungan na kita?" nakangiting tanong sa akin ni Raven. Nagulat ako dahil bigla na lang itong pumasok dito sa aking kwarto. Nasa ibaba pa rin yata ang mga magulang nito kausap pa rin nila DAddy at Mommy. Hindi, sila Ninang Marieta at Mommy lang pala ang magkausap dahil a







