MasukAUTUMN POV "ATE? IKAW BA IYAN?" halos pabulong niyang tanong sa akin Kaagad din naman akong tumango. At sa isang iglap lang, nagulat na lang ako nang bigla nalang niyang inisang hakbang ang pagitan naming dalawa at mahigpit siyang yumakap sa akin "Ate? Ikaw nga? Nabalik ka na?" umiiyak niyang
AUTUMN POV ITINIGIL ko ang sasakyan sa hindi kalayuan sa bahay nila Mommy at Daddy. Mula sa kinapaparadahan ko, wala naman akong ibang natatanaw kundi ang dalawang gwadiya na nakabantay sa gate Sa totoo lang, parang gusto ko nang bumaba ng kotse at kumatok na lang. Para makita sila Pero, hindi
AUTUMN POV "THEN, ngayon pa lang, kailangan mo nang mag-isip ng paraan para malusutan ang problemang ikaw din ang may gawa.'" seryoso kong wika. Hindi siya sumagot pero napansin kong ilang saglit din siyang nakatitig lang sa akin. Iyong titig na para bang may gusto siyang sabihin pero hindi ni
AUTUMN POV "TAMA! hahaha! Iha, kailangan niyo na nga sigurong magpakasal ng unico iho namin. Tatlong taon na ang relasyon ninyo at siguro naman, kilala niyo na ang isa't-isa diba?" tumatawang wika ng ama naman ni Santi Hindi ko na talaga malaman kung paano ang irereact ko sa kanila. Sabi ko na n
AUTUMN POV "IHA, kumusta ka na? ikaw ba talaga ang nobya ng anak ko? Sa wakas, may babae na din ang bumihag sa puso ng anak naming si Santi. At hindi na ako nagtataka na mangyari iyon lalo na at ang ganda-ganda mo iha." tuwang tuwa na wika sa akin ng Mommy ni Santi. Sa wakas din, pinawakan niya
AUTUMN POV Hindi ko alam kung ilang oras akong nakatulog pero nagising ako sa mahinang tapik sa aking pisngi Wala sa sariling nagmulat ako ng aking mga mata at ang unang tumampad sa akin ay ang mukha ni Santi "We're here!" malumanay niyang wika sa akin. Kaagad akong napaayos ng upo at napatiti
ELENA POV MULI akong nagising na nandito na naman ako sa hospital. Nakakalungkot nga lang isipin dahil feeling ko nagiging suki na ako ng hospital eh Pero ganoon talaga! Wala eh..may sakit ako at mabuti na lang talaga at ang alam nitong si Jake ay simpleng lagnat lang Yes, kinabahan ako kanina
ELENA POV HINDI KO na pinigilan pa ang pagpatak ang luha sa aking mga mata nang tuluyan nang nakaalis si Jake. Alam kong malaki ang pagkukulang ko bilang asawa nito dahil nagawa nitong tumingin sa ibang babae. Oo, alam ko. Kahit siguro na ayaw aminin ni Jake sa akin, kaya siguro hindi ito nakauw
ELENA POV Ayos ka lang ba? Kung hindi ka kumportable, pwede mong sabihin sa amin.” Nakangiting tanong sa akin ni Doc Allen. Halos mahigit dalawang taon din akong nanatili sa bansang Germany para magpagaling sa sakit kong cancer. Naging masalimoot noon ang pag-alis ko ng bansa. Sa tulong nitong
Elena POV “Uuwi na kami ni Gianna. Pwede bang pakiutos diyan sa mga gwardiya mo na buksan ang gate at nang makalabas kami?” naiinis kong wika kay Jake. Blanko ang expression ng mukha na tumitig ito sa akin. Tumayo at naglakad palapit sa aming dalawa ni Gianna. “Saan kayo uuwi gayung nandito nama







