MasukAUTUMN POV SA isang bus terminal nga ako inihatid ng driver ni Santi. At sakto naman dahil pagdating ko, paalis na ang biyahe pabalik ng Manila "Manong, salamat po ha?" wika ko pa nga kay Manong driver. Binigyan ko din ito ng dalawang libo bilang pasasalamat. Pero tinanggihan niya kaya ang ginaw
AUTUMN POV "REALLY, ayos lang ako. Pwede naman akong mag commute eh. Masyado na akong nakaaabala sa iyo, Santi." sagot ko "Pero, hindi mo pa kaya ang sarili mo." sagot niya "Kaya ko na. Isa pa, ayaw kong maisturbo ka. Nakakahiya na sa iyo." sagot ko Napansin kong saglit siyang natigilan. Tum
AUTUMN POV HINDI ko namalayan kung ilang oras na akong nakatayo dito sa balcony habang nakatitig sa malawak na karagatan. Ni hindi ko na nga din namalayan na ang lalaking kausap ko kanina lang ay tuluyan na din pala akong iniwan. Wala sa sariling pumihit ako pabalik ng kwarto. Anong oras na ba a
AUTUMN POV TAPOS na kaming mag-usap ni Alan pero tulala pa rin akong nakatitig sa kawalan. Ni hindi na din ako nagtangka pang magdrive muli. Pakiramdam ko kasi ng sandaling ito, bigla na lang akong nawalan ng lakas. Na para bang hindi ko na kayang magpatuloy pa sa byaheng ito Wala sa sariling
AUTUMN POV "AU---AUTUMN, mahal kita! Ma-hal na ma-hal kita. Alam kong galit ka sa akin. At hin-di ko na din hi-hili-ngin na pata--warin mo ako. Pe--ro, sana, pagbig---yan mo ang--ang hiling ko....si Loveria...ma-hal ka niya. Pa--parang tunay na kapa--tid na ang tu--ring niya sa iyo. Kapag mawala a
AUTUMN POV PAGKAALIS ko sa bahay ni Tita Fiona, nagdrive ako nang nagdrive. Sa totoo lang, hindi ko alam kung saan ako patutungo. Walang eksaktong lugar ang nasa isipan ko. Ang gusto ko lang ay mapag-isa at mag-isip Sa dami ng mga nangyari sa akin, pakiramdam ko , hindi ko na kilala ang sarili
JENNY SEBASTIAN POV PAGKATAPOS makapag-usap sa kanila ni Ate Brianna at Ate Butter at makapagpasamat kina Kuya Andrew at Kuya Jaylord, tuluyan na din silang umalis samantalang ako naman ay bumalik na ng kwarto. Pagdating sa kwarto, naabutan ko si Raven na nahihimbing nang natutulog sa ibabaw ng
“MOM! Oh please! Come on!’ saway ni Dj sa Ina niya. Tama ba na ipagsigawan nito sa mismong harapan ni Elena ang tungkol sa kanya? Hindi kaya masyadong nakakahiya iyun? “What’s wrong? Wala naman sigurong mali diba? Hay naku, Dj, wala akong sinabing mali kaya ipagpalagay mo iyang kalooban mo. I’m ju
JENNY SEBASTIAN POV HINDI ko alam kung ilang oras na akong umiiyak pero bumalik lang ako sa hwesyo nang marinig ko ang mahinang katok sa pintuan ng kwarto. Dali-dali kong pinunsan ang luha sa aking mga mata at mabilis na nahiga ng kama at nagtalukbong ng kumot. Kung sino man ang nasa labas, ayaw k
ELENA Pakiramdam ni Elena, bigla siyang nanigas sa kanyang kinauupuan. Gulat na gulat siyang napatitig kay Jake. Hindi niya nga alam kung totoo ba iyung narinig niya eh pero nang mapansin niya kung gaano kaseryoso ng mukha ni Jake, doon niya napagtanto na totoo nga ang narinig niya mula dito. Mukh







