THE BROKEN MARRIAGE VOW

(Alyssa’s POV)

Malamig ang hanging pumapasok sa mga pintuan ng lumang simbahan, ngunit tila nag-aalab ang buo kong katawan sa matinding kaba at kagalakan. Hawak ko ang aking bouquet ng mga puting rosas, habang ang mga yapak ko sa pulang karpet ay tila ba musika sa aking mga tainga. Sa dulo ng aisle, nakatayo ang lalaking pangarap ko mula pa noong kolehiyo si Mark.

Aking pinasasadahan ng tingin ang kanyang kaakit-akit na mukha. Ang kanyang matatag na panga, ang matatangkad at machong balikat na balot ng itim na tuxedo, at ang kanyang mga matang puno ng pagmamahal na nakatitig nang diretso sa akin. Para akong bumabasa ng isang romantikong nobela kung saan ako ang pangunahing tauhan na sa wakas ay nakamit ang kanyang happy ending.

Sa tabi ng altar, nakatayo ang aking pinakamatalik na kaibigan at itinuturing na kapatid si Chloe. Nakasuot siya ng magandang maid of honor dress na kulay peach. Ang kanyang mahabang buhok ay naka-istilo nang napakaganda, at ang kanyang mukha ay pinalamutian ng perpektong make-up. Nang magtama ang aming mga mata, ngumiti siya sa akin at bahagyang tumango.

Si Chloe ang nakasama ko sa lahat ng hirap at ginhawa. Nang mamatay ang aking mga magulang, siya ang naging sandigan ko. Walang sinuman sa mundong ito ang mas nagmamahal at nakakakilala sa akin maliban sa kanya. O iyon ang buong puso kong pinaniwalaan.

Nang makarating ako sa harap ng altar, pinalitan ni Mark ang kamay ng aking ama na nag-abot sa akin. Ang lambot ng kanyang palad at ang init ng kanyang hawak ay nagbigay sa akin ng matinding seguridad.

"Napakaganda mo, Alyssa," bulong ni Mark sa akin, sapat lang upang ako ang makarinig. Ramdam ko ang panginginig ng kanyang boses sa matinding emosyon.

Magsisimula na ang banal na misa, ngunit sa bawat sandali ng seremonya, ramdam ko ang kakaibang bigat sa hangin. Pagdating sa palitan ng sumpaan, humarap si Mark sa akin, hawak ang aking dalawang kamay. Looking straight into my eyes, sinimulan niyang bigkasin ang kanyang vows.

"Alyssa, mula sa araw na ito, ipinapangako ko ang aking buong buhay sa iyo. Sa hirap man o sa ginhawa, sa sakit o sa kalusugan, ikaw lang ang iibigin ko. Hinding-hindi kita iiwan, at hinding-hindi ko dudungisan ang ating sumpaan. Ikaw ang aking buhay, aking misis."

Nanginig ang aking bibig sa labis na pag-apaw ng emosyon. Ang bawat salitang binitawan niya ay parang musika na nagpapatibok nang mabilis sa aking dibdib. Ako naman ang nagbitaw ng aking mga pangako.

"Mark, ibinibigay ko ang buong sarili ko sa iyo. Maging gabay man tayo ng liwanag o subukin ng dilim, mananatili akong tapat sa iyo. Mamahalin kita nang higit pa sa aking buhay."

Nang isuot namin ang mga singsing at ideklara ng pari na kami ay mag-asawa na, hinalikan ako ni Mark. Isang maalab, matamis, at marahang halik na nagpalipad ng libo-libong paru-paro sa aking tiyan. Nagpalakpakan ang lahat ng tao sa loob ng simbahan. Ang mga bisita ay naghihiyawan sa kagalakan.

Ngunit habang nakalapat ang mga labi ni Mark sa akin, bahagya kong iminulat ang aking mga mata at napatingin sa gawi ng aking tabi.

Nakatayo doon si Chloe. Ang ngiting ipinakita niya kanina ay tuluyan nang nawala. Ang kanyang mga mata ay hindi nakatingin sa akin nakatitig siya sa mga labi ni Mark na nakalapat sa akin.

Ang kanyang mga kamay ay mahigpit na nakakuyom sa tela ng kanyang gown, halos mamuti ang kanyang mga kasukasuan sa matinding pagkakapigil ng emosyon. May isang mabilis na flashes ng matinding galit, inggit, at pagnanasa na dumaan sa kanyang mga mata bago siya mabilis na nag-iwas ng tingin nang mapansing nakatitig ako.

Nang humiwalay si Mark sa halik, agad na lumapit si Chloe upang yakapin ako.

"Congratulations, Alyssa! Sobrang saya ko para sa iyo," bulong ni Chloe sa aking tainga. Ang boses niya ay napakalambing, ngunit may kakaibang lamig na dumaloy sa aking likod habang nakayakap siya sa akin. "Deserve mo ang lahat ng mayroon ka ngayon. Lahat..."

Nilapitan din ni Chloe si Mark at binigyan ito ng isang mabilis ngunit mahigpit na yakap. Sa maikling segundo na iyon, nakita ko ang bahagyang pagdapo ng mga daliri ni Chloe sa likod ng leeg ni Mark, at ang bahagyang panginginig ng mga balikat ng aking asawa.

Hindi ko pinansin ang kakaibang kutob na iyon. Inisip ko na baka dala lamang iyon ng aking pagod at labis na emosyon para sa aming kasal.

Pagdating sa reception, naging napakasaya ng lahat. Lasing sa pag-ibig si Mark habang isinasayaw ako sa gitna ng bulwagan.

"I love you so much, Alyssa. Gagawin ko ang lahat para maging masaya ka," paulit-ulit niyang sinasabi sa akin habang pinatutugtog ang aming sweet song.

"I love you too, Mark. Walang makakasira sa ating dalawa," tugon ko habang isinisiksik ang aking mukha sa kanyang dibdib.

Habang umiikot kami sa dance floor, nakita ko si Chloe sa malayo, nakatayo sa tabi ng bar counter habang may hawak na baso ng alak. Nakatitig siya sa amin habang dahan-dahang umiinom. Sa ilalim ng mga makukulay na ilaw ng bulwagan, ang kanyang mga mata ay parang isang madilim na balon na nagtatago ng hindi matukoy na lihim.

Biglang pumasok sa isip ko ang isang alaala noong mga bata pa kami. Noong mga panahon na kapag mayroon akong bagong laruan o magandang damit, ganoon din ang mga mata ni Chloe isang tahimik na paghahangad na ang lahat ng pagmamay-ari ko ay maging kanya rin.

Pinalagpas ko ang lahat ng iyon dahil itinuring ko siyang tunay na kapatid. Ibinigay ko sa kanya ang lahat ng maaari kong ibigay. Ang pera, ang suporta, at ang walang hanggang pagtitiwala.

Nang matapos ang gabi at magpaalam ang mga bisita, naiwan kaming tatlo sa suite ng hotel bago pumasok si Chloe sa kanyang sariling silid.

"Magpahinga ka na, Chloe. Salamat sa lahat ng tulong mo ngayong araw," nakangiti kong sabi habang hawak ang kamay ng aking asawa.

Tumitig si Chloe kay Mark, pagkatapos ay lumipat ang kanyang tingin sa akin. Isang munting ngiti ang gumuhit sa kanyang mga labi isang ngiting hindi ko maipaliwanag kung tagumpay ba o isang babala.

"Walang anuman, Alyssa," sagot ni Chloe sa isang mababang boses. "Magkasama na kayo ngayon. Pero tandaan mo... ang mga sumpaan sa altar, madaling mabali kapag dumating na ang totoong pagsubok."

Pumasok na siya sa kanyang silid at isinara ang p***o.

Tumingin ako kay Mark. Bahagyang namumutla ang aking asawa habang nakatitig sa pintong pinasukan ni Chloe.

"Okey ka lang ba, babe?" tanong ko habang hinahawakan ang kanyang pisngi.

Mabilis siyang ngumiti, ngunit halatang pilit. "Oo naman, babe. Pagod lang ako. Halika na, magpahinga na tayo."

Nang gabing iyon, habang nakahiga ako sa tabi ng aking asawa at nakatitig sa aming mga singsing na kumikislap sa dilim, nagdarasal ako na sana ay maging magpakailanman ang aming pagmamahalan. Walang anumang hinala na pumasok sa aking isip na ang kasal na ito ang magiging umpisa ng aking pinakamalaking bangungot.

Ngunit habang tulog na si Mark sa aking tabi, biglang nag-vibrate ang kanyang telepono sa ibabaw ng side table. Dumilim at nagliwanag ang screen.

Dahan-dahan kong inabot ang telepono upang tingnan kung sino ang tumatawag nang ganitong oras ng hatinggabi. Isa itong hindi rehistradong numero, ngunit may isang text message na lumabas sa screen mula sa parehong numero na nagpalamig ng buo kong katawan:

"Congratulations sa kasal ninyo, Mark. Pero huwag mong kakalimutan ang nangyari sa atin bago ka umakyat sa altar kaninang umaga... Mas masarap pa rin ako kaysa sa kaniya."