MasukAUTUMN POV TAPOS na kaming mag-usap ni Alan pero tulala pa rin akong nakatitig sa kawalan. Ni hindi na din ako nagtangka pang magdrive muli. Pakiramdam ko kasi ng sandaling ito, bigla na lang akong nawalan ng lakas. Na para bang hindi ko na kayang magpatuloy pa sa byaheng ito Wala sa sariling
AUTUMN POV "AU---AUTUMN, mahal kita! Ma-hal na ma-hal kita. Alam kong galit ka sa akin. At hin-di ko na din hi-hili-ngin na pata--warin mo ako. Pe--ro, sana, pagbig---yan mo ang--ang hiling ko....si Loveria...ma-hal ka niya. Pa--parang tunay na kapa--tid na ang tu--ring niya sa iyo. Kapag mawala a
AUTUMN POV PAGKAALIS ko sa bahay ni Tita Fiona, nagdrive ako nang nagdrive. Sa totoo lang, hindi ko alam kung saan ako patutungo. Walang eksaktong lugar ang nasa isipan ko. Ang gusto ko lang ay mapag-isa at mag-isip Sa dami ng mga nangyari sa akin, pakiramdam ko , hindi ko na kilala ang sarili
AUTUMN POV SA mismong bahay ni Tita Fiona ako nanatili ng buong gabi. At sa buong gabi na iyon, wala ding tigil ang pagtawag sa akin ni Loveria Marami din akong natangap ng mga mensahe mula sa kanya. Ang ilan ay binasa ko at marami ang hindi Halo-halo ang mga mensahe. Nagtatanong siya sa akin
AUTUMN POV Habang nag-uusap kami ni Tita Fiona, ikinasa na din kaagad ang warrant of arrest para kay prince. Ayon sa taong nakausap ni Tita Fiona, si Loveria daw ang bantay ni Prince nang sandaling ito. Nagulat umano ito sa bilis ng mga pangyayari. At alam kong nataranta talaga si Loveria dahil
AUTUMN POV PAGKAGALING sa opisina ni Alan, direcho na ako sa bahay ni Tita Fiona. Nadatnan ko siya na halatang hininihintay niya din talaga ang pagdating ko "Autumn...teka lang, bakit parang mas lalo ka yatang pumayat kaysa noong huli tayong nagkita? Masyado mo naman yatang pinapabayaan ang sari
ELENA “MAHAL, baka late ako makauwi mamaya ha? May dadaluhan kasi akong dinner meeting kaya huwag mo na akong hintayin.” Nakangiting paalam sa kanya ni Jake. Kagaya ng mga nakagawian, akbay siya nito habang naglalakad sila patungo sa sasakyan nito. Ganito kasi palagi ang naging routine nila tuwing
ELENA “Wala kaming ibang mahihingan ng tulong kundi ikaw lang. Ikaw itong nakakaangat sa buhay kaya dapat lang na tulungan mo ang kapatid mong nahihirapan ngayun. Hindi naman pwedeng ikaw lang itong mag-enjoy sa swerte na meron ka ngayun diba? Kailangan mo din kaming bahagian lalo na at mukhang ma
ELENA Congratulations, Mrs. Dele Fuente, you’re five weeks pregnant.” Wika sa kanya ng doctor na tumingin sa kanya na labis niyang ikinagulat. Pakiramdam niya, biglang nanayo ang lahat ng balahibo niya sa kanyang katawan. Hindi niya din alam kung ano ang sasabihin niya. “Kailangan mong mas ingat
“Nakita mo iyan, Jepoy! Nakita mo kung gaano kabastos iyang anak mo?” galit na sigaw ni Nanay Teresa sa asawa niyang si Jepoy na kanina pa tahimik na nakikiramdam. Lalo namang nagpupuyos sa inis ang kalooban ni Elena. Ibang klase talaga itong mga magulang niya. Kung pwede nga lang magrequest na ma







