The Billionaire’s Secret Housekeeper

Astrid Madrigal

"Mommy, masakit po..."

Mahina ang boses ni Ezra habang nakahiga sa manipis na kama ng pampublikong ospital. Lumapit ako sa kanya, pilit na itinago ang panginginig ng aking mga kamay habang hinahaplos ang kanyang malamig na noo.

"Shh... tahan na, baby. Gagaling din si Ezra, okay? Gagawan ni Mommy ng paraan."

Paano? Hindi ko rin alam. Tumingin ako sa resibo na hawak ko sa kabilang kamay. Half a million pesos. Limang daang libong piso para sa agarang operasyon ng puso ng anak ko sa loob ng isang linggo. Kung wala akong maibigay, hindi nila itutuloy ang procedure.

Napapikit ako nang mariin. Gusto kong umiyak, pero wala nang luhang lumalabas sa mga mata ko. Tuyo na ang lahat mula noong limang taon ang nakalipas—noong gumuho ang buong mundo ko.

Dati, ako si Astrid Madrigal. Tanging tagapagmana ng Madrigal Enterprises. Laking-yaman, walang iniisip na problema, at pinalaking may kulay ang hinaharap. Pero sa loob lang ng isang gabi, pinalubog ng bangkarota ang kumpanya namin. Inatake sa puso si Papa at namatay. Ang mga ari-arian namin, nakuha ng mga pinagkakautangan. Ang dating sikat na heiress, biglang naging walang-wala.

At ang mas masakit pa? Ang lalaking nagpabagsak sa pamilya namin ang siya ring nakasama ko sa isang gabing hindi ko kailanman malilimutan. Isang gabing nag-iwan sa akin ng pinakamahalagang regalo sa buhay ko—si Ezra.

Para protektahan si Ezra mula sa gulo at sa mga taong gustong makuha ang natitirang ari-arian ng pamilya ko, ibinaon ko ang pangalang Astrid Madrigal. Nagsuot ako ng makapal na salamin, lumang damit, at inayos ang buhok para magmukhang manang. Naging isa akong simpleng staying housekeeper sa ilalim ng isang agency.

"Ate Astrid, tumawag na 'yung agency," bulong ng kasamahan kong nars na tumutulong sa akin na mag-alaga kay Ezra kapag naka-duty ako. "May kumuha na sa 'yo. VIP client. Malaki daw magpasahod, pero kailangan stay-in agad simula ngayong araw."

Pinalitan ko agad ang basang bimpo sa noo ni Ezra. Ito na lang ang natatanging pag-asa ko. Kailangan kong makiusap sa bagong employer ko na mag-advance ng sweldo, kahit ibenta ko pa ang buong buhay ko sa pagtatrabaho sa kanila kapalit ng buhay ng anak ko.

"Salamat, Nurse Mia. Pakiusap, bantayan mo muna si Ezra. Babalik ako agad."

Hinalikan ko ang noo ng anak ko bago ako nagmadaling lumabas. Isinuot ko ang malaking salamin na halos tumakip sa kalahati ng mukha ko at itinali nang mahigpit ang buhok ko. Walang makakakilala sa akin bilang ang dating runaway heiress. Para sa lahat, ako lang si Astrid—isang mahirap at desperadang katulong.

Pagkadating ko sa address na ibinigay ng agency, pumasok ako sa isang napakalaking penthouse sa gitna ng Bonifacio Global City. Pag-aari ito ng isa sa pinakamayayamang pamilya sa bansa. Pagkabukas ng elevator, pumasok ako sa malawak na living room na may floor-to-ceiling windows.

May isang lalaking nakatayo malapit sa bintana, nakatalikod habang nakapamulsa at hawak ang isang baso ng whiskey. Kahit nakatalikod, nararamdaman ko na ang bigat ng aura niya. Malapad ang mga balikat, naka-customized na black suit, at may tindig ng isang taong nakasanayang hawak ang mundo.

"Mr. Del Rosario, nandito na po 'yung bagong stay-in housekeeper na ipinadala ng agency," maingat na pahayag ni Joaquin Severino, ang personal assistant na nagpapasok sa akin.

Dahan-dahang humarap ang lalaki.

Parang huminto ang ikot ng mundo ko. Tumigil ako sa paghinga, at ramdam ko ang biglang pagbagsak ng dugo sa buong katawan ko.

Ang matatalim na mga mata. Ang matangos na ilong. Ang perpektong jawline na parang iginuhit ng galit at kapangyarihan.

Valerius Del Rosario. Si Val.

Ang CEO ng Del Rosario Holdings. Ang taong pumatay sa negosyo ng pamilya ko at pumatay sa ama ko sa sobrang sama ng loob. At higit sa lahat... ang lalaking nakasama ko sa isang marubdob na gabi limang taon na ang nakararaan bago ako tumakas nang malaman kong buntis ako.

Gusto kong tumakbo. Gusto kong tumalikod at magtatakbo palabas ng penthouse na 'to. Pero bumalik sa isip ko ang mukha ng anak ko habang nakahiga sa kama ng ospital. Si Ezra. Kailangan ako ng anak ko.

Tahimik akong yumuko nang mababa para itago ang mukha ko sa likod ng malaking salamin at ng mahabang buhok na nakabagsak sa magkabila kong balikat. Pinalalim ko rin ang boses ko.

"Magandang araw po, Sir Valerius," pilit kong pinalabas na nanginginig at mahinhin ang boses ko.

Naglakad si Val lapit sa akin. Bawat hakbang ng mamahaling sapatos niya sa marble floor ay parang martilyo na pumupukpok sa dibdib ko. Huminto siya ilang hakbang lang ang distansya mula sa akin. Amoy na amoy ko ang pamilyar niyang pabango—isang timpla ng cedarwood at malamig na hangin.

Tinitigan niya ako mula ulo hanggang paa. Malamig. Walang kausap-usap.

"Is she clear with the rules, Joaquin?" malamig niyang tanong, habang nakatitig pa rin sa akin. Hindi man lang niya ako kinilala. Sa paningin niya, isa lang akong walang kuwentang katulong na may katiting na halaga.

"Yes, Boss. Nalinis na rin ang background check niya," sagot ni Joaquin.

Ipinikit ko nang mabilis ang mga mata ko para pakalmahin ang mabilis na tibok ng puso ko. Hindi niya ako nakilala. Ligtas ako. Pero sa gitna ng relief, may mas mabigat na pasanin na pumalit.

Nakatayo ako sa harapan ng taong kinamumuhian ko, at kailangan kong lumuhod sa harapan niya para lang mailigtas ang anak naming dalawa—ang anak na wala siyang kabalabalita na umiiral sa mundong ito.