LOGIN“ANO BA?!”Sinubukan niyang bawiin ang kanyang braso ngunit sadyang mahigpit ang pagkakahawak nito sa kanyang palapulsuhan. Masama niya itong tinignan. Pero feeling niya lahat ng kanyang lakas ay useless pagdating sa lalaking ‘to.Maraming tao sa event place at wala niisa sa kanila ang nakapansin sa kanilang dalawa. Lahat ay may kanya-kanyang mundo. And unfortunately, she couldn’t afford to cause commotion during her best friend’s big day. Ang tanging nagagawa lang niya ay ang subukang lumaban dito na hindi kinukuha ang atensyon ng iba kahit alam niya sa sarili niyang imposibleng mangyari ang bagay na ‘yon.“Mr. Cordova, ano ba—”“Get in,” pagpuputol nito sa kung ano ang kanyang dapat sabihin.Saka pa lang napagtanto ni Ichika na nasa parking lot na pala sila.Sinubukan niyang kumawala rito ngunit mas lalo lamang humigpit ang pagkakahawak nito sa kanyang pulso. Bahagya siyang napangiwi at plano sanang pagmumurahin ang binata nang muli itong magsalita.“Don’t wait for me to shove you i
DURING THE WEDDING, pilit na pinupokus ni Ichika ang sarili sa babaeng bida sa araw na ito. She tried to shrug off the stares coming from the people who are surprised to see her after many years…especially the family she left behind.And weirdly, it was effective. Nagawa niyang kumbinsihin ang kanyang sarili na i-focus ang atensyon kay Angelica. Kasi tama nga naman si Everett. Ilang taon din siyang nawala. Kahit ngayong araw lang ibubuhos niya lahat ng atensyon niya kay Angelica. Baka kahit sa ganitong paraan man lang ay makabawi siya.Hanggang sa matapos ang semeonya ng kasal, hindi niya maiwasang mapaiyak, ngupit pilit niya itong pinipigilan dahil ayaw niyang masira ang kanyang mascara. Ang pangit naman siguro kung magmukha siyang pusa palabas ng simbahan.“It’s picture time!”Kinuha niya ang kanyang phone para tignan kung ayos lang ba ang kanyang makeup, bago siya nagtungo sa front para sa picture taking.For a moment, she was able to forget that there are people out there who are
ISANG MATAMIS NA ngiti ang kanyang pinakita sa batang papalapit sa kanyang pwesto. Kahit na gusto niya itong simangutan, parang hindi niya yata kaya. Especially at how this little angel smiles at her.He’s like an angel. Parang…parang nakikita niya ang anak niya sa batang ito.Nang makarating ito sa kanyang harapan ay pinasadahan siya nito ng tingin. Umangat naman ang kanyang kilay nang mapagtanto niyang inoobserbahan nito ang kanyang hitsura. And weirdly, she was waiting for his approving smile.“Ang ganda niyo po!” wika nito matapos ng mahabang katahimikan. “I can’t wait for you to be my bride one day!”Sa sinabi ng bata ay mahina siyang natawa. Ganoon din naman si Everett sa kanyang tabi.Magaan niyang hinaplos ang ulo ng bata at tipid na ngumiti rito. “It’s too early to think about such huge occasion. You’re still young. Enjoy your life.”Yan palagi ang turo sa kanya ng kanyang Daddy.Childhood is only from three to seven years old. Once you’re already conscious about your existe
“YOU LOOK SO PRETTY!”Tipid na ngiti lamang ang kanyang ginawa at muling binalingan ng tingin ang salamin sa kanyang harapan. Suot na niya ang gown at ang kanyang buhok ay nakapusod. Her neck and shoulder blades were exposed. Pati na rin ang hita niya ay exposed din.She didn’t know how her glam team was able to do this even after she fell asleep. It must be hard. Paniguradong mahirap ‘yon para sa kanila dahil nakapikit ang kanyang mga mata the whole time. Pero mukhang sanay na rin naman ang mga ito dahil nagagawa nila ng maayos ang trabaho.They deserved a raise to be honest. Aasikasuhin niya ang bagay na ‘yan once she gets home.Nabaling ang kanyang tingin sa pinto at nakitang bumukas ito. Sumilip ang isang binata at nang magkatagpo ang kanilang mga mata ay agad itong ngumiti.“Woah. That dress looks so good on you,” wika nito at mahinang natawa. “Where’s your flower?”“I don’t know,” she replied and shrugged her shoulders. “I don’t care.”Bahagyang napailing ang kaibigan sa kanya a
Mabilis lamang na lumipas ang mga araw. Pagdating ng malaking araw ni Angelica ay maaga siyang nagising. Not to groom herself up, but to make sure that Angelica doesn’t regret her decisions.“I can take you away from here,” she said while staring at her pregnant friend.“Siraulo ka talaga.” Mahina itong natawa. “Alam mo, grabe ‘yung changes sa ‘yo magmula nang umalis ka sa bansang ito. Wala na bang puwang ang mga bagong tao sa puso mo?”“My heart is filled with everything I love. There’s no point letting strangers in for no reason.” Umismid siya matapos sabihin ‘yon. “Just let me know if you don’t want to continue this wedding. I’m more than willing to take you away from here.”Mahinang natawa lamang ang kaibigan sa kanyang mga sinabi at tumango.Pumasok naman ang wedding photographer nila at kinausap ang bride na magkuha muna ng mga litrato. Sumunod naman ang kanyang mga personal makeup artist—they’re not hired by Angelica. Talagang personal makeup artist niya ang dala niya rito sa P
TAHIMIK NA PINAPANOOD ni Caius ang paglisan ng dalaga at ng kaibigan nito sa baby’s section. Nakatuon ang kanyang paningin sa kamay ng lalaking nakahawak sa beywang ng dalaga. And he can feel the anger inside him.“Why is he holding her waist like that, Daddy?” biglang tanong ng kanyang anak na nakatingin din pala sa dalagang umalis. “Is he her boyfriend?”Hindi niya alam kung ano ang isasagot sa bata. Hindi niya rin maintindihan kung bakit gustong-gusto nito ang dalaga. As much as he wanted to tell his son that the woman who promised to marry him is already in the arms of someone else, he refused to.Talagang ugali pala nito ang magbitiw ng pangakong hindi naman nito tinutupad. Matatanggap niya sana kung siya lang. Besides, pitong taon na rin naman na ng lumipas. Ngunit bakit parang pinaglalaruan sila ng tadhana at hindi lang siya ang pinangakuan nito, kundi pati na rin ang anak niya?“I think he’s just her friend,” he said and messed his son’s hair. “Don’t worry. Dad will find a way







