LOGINgrabe. ang sakit non, pareng caius. ouch
NAALIMPUNGATAN SIYA nang maramdaman niyang may kung anong humahalik sa kanyang pisngi. She tried pushing it off. Gusto niya pang matulog. Sobrang sakit ng kanyang katawan at gusto niyang humilata na lang buong magdamag.But then, after pushing it off, a voice chuckled. And it was too familiar to even ignore.“It’s almost noon. Get up so you can still eat your brunch.”That voice…Kusang dumilat ang kanyang mga mata at bumungad sa kanya ang mukha ng lalaking hindi niya inaasahang makikita niya sa paggising.“Good morning,” he greeted the moment their eyes met.Agad niyang tinakip ang kanyang kumot at tumalikod dito.She’s just going to pretend this is just a dream. Kasi ayaw niya itong makaharap. Lalong-lalo na’t naalala niya lahat ng nangyari kagabi. At lahat ‘yon ay rason kung bakit sobrang sakit ng kanyang katawan ngayon.Anong oras nga ulit sila nakatulog kagabi? Oh, right. The dawn was almost breaking that time. Pagod na pagod ang kanyang katawan. Can’t he just spare her this morn
“Turn around and bend over.”Her lips parted.Hindi pa man tuluyang nakakabawi ng kanyang katawan nang bigla siyang pinadapa ng binata sa kama at malakas na tinampal ang kanyang pang-upo. She let out a soft hum and gripped the sheets tightly.Caius lifted her hips a little before pushing himself inside her.“Ohhh…” Mas lalong humigpit ang pagkakahawak niya sa bed sheets ng kama. “Caius, it’s…it’s already dawn.”“Yeah?” He bent over and kissed her earlobe. “I am still up for another round.”Wala namang problema ‘yon sa kanya. After all, she misses this kind of feeling.But heck, hindi pa niya nasisilip ang calendar niya. She’s not sure if she’s not fertile today! And this man’s been releasing his sperm inside her as if he’s intending to get her pregnant in the first place! Kailangan niyang uminom ng morning pill bago mahuli ang lahat.“I told you…” Bahagya siyang humalinghing nang magsimula na naman itong gumalaw. “I couldn’t…ohh…recall much of what happened for the…fuck! For the last
“C-caius…”Hindi niya alam kung paanong walang salitang lumalabas sa kanyang isipan na pag-angal. She wanted to push him off, but her heart is telling her a ‘no’. Parang kahit anong sulsol niya sa sarili, kung katawan niya mismo ang kalaban niya, alam na niyang matatalo siya.Bumaba ang halik nito sa kanyang tiyan, sa kanyang pusod, hanggang sa tuluyan na itong dumating sa pagitan ng kanyang magkahiwalay na hita. Agad na umawang ang kanyang labi at wala sa sariling napahawak sa buhok nito.“Hey, don’t—ugh!”Wala sa sarili siyang napatakip sa kanyang bibig nang maramdaman niya ang mainit nitong hininga sa pinakasensitibong parte ng kanyang katawan. Hindi niya maiwasang mapalunok.Her whole body…is anticipating for his touch. And this is just embarrassing.Bago pa man siya makapagsalita at umangal, agad niyang naramdaman ang mainit nitong dila. His hot tongue that expertly played her. Binitiwan niya ang buhok nito at lumipat sa bed sheet ang kanyang mga kamay.She gripped the sheets as
The way he begs is making her throat run dry. At mas nadagdagan pa ito nang mapansin niya ang luhang nangingilid sa mga mata nito. Tila’y mas lalong pinipiga ang kanyang dibdib to the point na nakakaramdam na siya ng pagkasakal.If she hugs him, would everything go to waste? Kung sasabihin ba niya rito kung ano ang totoo, kung iiyak ba siya sa mga bisig nito, mauuwi ba lahat sa wala?The reason why she ran away. Their dead child. And her…almost falling into the depths of despair…is she ready to tell it to him?Gamit ang natitirang lakas ng loob, nag-iwas siya rito ng tingin at humugot ng malalim na hininga. Hindi niya kayang tignan ito sa mga mata. Kasi alam niya sa sarili niyang konting-konti na lang ay bibigay na siya sa mga pakikiusap nito.And she doesn’t want that. Stable na ang buhay nila na wala ang isa’t isa. It should remain that way. There’s no need for her tell him anything. Besides, he’s already married. May anak na nga sila, ‘di ba?“Why are you begging me when I can’t ev
AT DAHIL NGA kahit papano ay naging magkapatid pa rin sila, pareho silang nagmamatigas.It’s been four hours. Kumakalam na ang kanyang sikmura, hindi siya umiimik. Nanatili lang siyang nakahiga sa kama. Gusto niyang magbihis dahil nanlalamig na siya, ngunit dahil wala siyang dalang kung anong gamit, ang tanging ginawa na lang niya ay ang magtalukbong ng kumot.How long are they going to stay like this? Maybe until dawn? Maybe until his wife calls for him and tells him to go home? Hindi niya alam. Basta! Buo na ang loob niyang hindi siya magsasalita unless ito ang maunang makipag-usap sa kanya. At saka, mas mabuti na ang ganito. Kaysa naman mapunta siya sa hotseat.But she couldn’t help but wonder…hinahanap na kaya siya nina Everett? Baka nag-aalala na sila para sa kanya. She couldn’t even text them because what she had in hand was just cigarette and lighter. Kainis!Nabulabog ang katahimikan nila sa loob ng silid nang mag-ring ang doorbell. Napatingin naman siya sa binata nang agad it
“ANO BA?!”Sinubukan niyang bawiin ang kanyang braso ngunit sadyang mahigpit ang pagkakahawak nito sa kanyang palapulsuhan. Masama niya itong tinignan. Pero feeling niya lahat ng kanyang lakas ay useless pagdating sa lalaking ‘to.Maraming tao sa event place at wala niisa sa kanila ang nakapansin sa kanilang dalawa. Lahat ay may kanya-kanyang mundo. And unfortunately, she couldn’t afford to cause commotion during her best friend’s big day. Ang tanging nagagawa lang niya ay ang subukang lumaban dito na hindi kinukuha ang atensyon ng iba kahit alam niya sa sarili niyang imposibleng mangyari ang bagay na ‘yon.“Mr. Cordova, ano ba—”“Get in,” pagpuputol nito sa kung ano ang kanyang dapat sabihin.Saka pa lang napagtanto ni Ichika na nasa parking lot na pala sila.Sinubukan niyang kumawala rito ngunit mas lalo lamang humigpit ang pagkakahawak nito sa kanyang pulso. Bahagya siyang napangiwi at plano sanang pagmumurahin ang binata nang muli itong magsalita.“Don’t wait for me to shove you i







