KABANATA 3: Pagkikita

Rina Cortez POV

"Shit. Shit. Shit!"

Hingal na hingal ako habang tumatakbo sa hallway ng Business Administration building. Halos hindi ko na maigalaw nang maayos ang mga binti ko dahil sa bawat hakbang, ramdam ko ang hapdi sa pagitan ng mga hita ko—ang natitirang ebidensya ng kalupitan at sarap na ibinigay ng estrangherong iyon.

I was thirty minutes late for my first class. At hindi lang ito basta klase; ito ang unang araw ng aming Thesis and Management Research subject. Ang sabi sa GC, ang professor namin ay isang "transferee" mula sa isang top-tier university sa abroad. Balita ring terror ito at walang sinasanto.

Huminto ako sa tapat ng Room 402. Mabilis kong kinuha ang compact mirror ko para tignan ang leeg ko.

"Bwisit," bulong ko. Kahit anong gawin kong ayos sa concealer at sa buhok ko, parang sumisilip pa rin ang marka sa leeg ko. It looked like a brand. Isang marka na nagsasabing hindi na ako ang dating Rina na sunud-sunuran.

Huminga muna ako nang malalim para pakalmahin ang nanginginig kong kamay bago ko dahan-dahang binuksan ang pinto.

​Biglang tumahimik ang lahat. Ang tanging naririnig ko na lang ay ang ugong ng aircon at ang tunog ng marker sa whiteboard. Halos limampung estudyante ang nakatingin sa akin, pero sa isang tao lang napako ang tingin ko.

Sa gitna ng classroom, nakatayo ang lalaking kailanman ay hindi ko inakalang makikita ko pa ulit.

Ang lalaking nakatayo sa harap ng klase ay naka-charcoal suit. Naka-gold-rimmed glasses siya ngayon, kaya mas lalong nangingibabaw ang pagiging matalino at seryoso ng kanyang awtoridad.

Nanigas ako sa kinatatayuan ko. Siya ang stranger sa bar, ang lalaking kumuha ng virginity ko sa paraang hinding-hindi ko makakalimutan.

"Late for thirty minutes on the first day," ang boses niya ay malamig, baritono, at walang bahid ng emosyon. "Is this the kind of discipline I should expect from a graduating student, Ms...?"

Tiningnan niya ang attendance sheet na nasa desk niya.

"Ms. Cortez?" pagpapatuloy niya.

Hindi ako makagalaw. Pakiramdam ko ay nanigas ang mga paa ko sa sahig. Gusto kong sumigaw, gusto kong tumakbo palabas, pero ang mga mata niya ay nakatitig sa akin—sobrang seryoso, na parang hindi niya ako nakitang hubo't hubad at umuungol sa sarap kagabi.

"I-I'm sorry, Sir. There was... an emergency," nauutal kong sagot.

"An emergency," pag-uulit niya, isang tipid na ngisi ang gumuhit gilid ng kanyang labi, pero agad din itong nawala. "Take your seat, and don't let it happen again, or you can find another subject to enroll in."

Naglakad ako patungo sa kaisa-isang bakanteng upuan sa likod. Ramdam ko ang bulungan ng mga kaklase ko.

"Grabe, ang gwapo pero nakakatakot ang awra," bulong ng isa kong katabi.

nakakatakot? Kung alam lang nila.

Hindi ako makapag-concentrate. Sinubukan kong mag-notes, pero sa bawat galaw niya sa harap—ang pag-angat ng braso niya para magsulat, ang pag-ayos niya sa kanyang necktie—bumabalik sa isip ko ang imahe ng mga braso niyang nakakulong sa akin at ang mga kamay niyang mapang-angkin.

"Strategic Management is not about luck. It's about taking what you want and ensuring you keep it," paliwanag niya habang naglalakad sa pagitan ng mga rows ng upuan.

Habang papalapit siya sa row ko, halos ang tumigil ang paghinga ko sa sobrang kaba. Ang amoy niya—ang pamilyar na amoy niya—ay muling pumuno sa sistema ko.

Tumigil siya sa mismong tapat ng desk ko.

"Ms. Cortez," tawag niya. Napatingin ako sa kanya, at sa sobrang lapit niya, nakita ko ang repleksyon ko sa kanyang salamin. "Since you arrived late, maybe you can share your insight on the importance of 'market penetration'?"

Napalunok ako. My mind went blank. Ang tanging 'penetration' na naiisip ko ay ang ginawa niya sa akin na nagpaiyak sa akin sa sarap.

Napalunok ako. Biglang nag-blanko ang utak ko. Ang tanging 'penetration' na pumapasok sa isip ko ay yung ginawa niya sa akin sa sobrang sarap.

"I... I think it's about... establishing a strong presence in a new territory, Sir," sagot ko, pilit na pinapatatag ang boses.

"Correct," sabi niya, pero hindi siya umalis. Yumuko siya nang bahagya, sapat lang para kami lang dalawa ang makarinig. "Establishment of presence. Marking your territory so everyone knows who it belongs to. Just like you, right now."

Napatingin siya sa leeg ko, doon sa parteng pilit kong itinatago. Biglang nanlamig ang buo kung katawan. Alam niya, alam niyang nandoon pa rin yung markang iniwan niya.

"See me in my office after class, Ms. Cortez. We need to discuss your... lacking performance."

Tumalikod na siya at bumalik sa harap na tila walang nangyari. Nakatingin sa akin ang mga kaklase ko nang may awa—iniisip nilang lagot ako sa bagong terror prof. Pero ako? Pakiramdam ko ay hihimatayin ako sa kaba.

Matapos ang dalawang oras na parang habambuhay, nag-dismiss na rin siya. Mabilis na naglabasan ang mga kaklase ko, pero ako, naiwan lang na nakaupo. Nanginginig pa rin ang mga kamay ko habang pilit na nililigpit ang mga gamit ko."

"Follow me," utos niya nang hindi man lang ako nililingon.

Sumunod ako sa kanya patungo sa faculty wing. Ang bawat hakbang ko ay nagpapaalala sa akin ng sakit sa pagitan ng mga hita ko. Pagdating namin sa opisina niya, pumasok siya at hinintay akong makapasok bago niya dahan-dahang isinara ang pinto.

Lumingon siya sa akin. Wala na ang salamin niya, pati na ang pagiging seryosong professor. Ang tingin niya ngayon ay ang parehong tingin na tila gustong lumamon sa akin sa hotel suite."

"Sit," utos niya, sabay turo sa upuan sa harap ng desk niya.

"Sir, tungkol po sa klase—"

"Forget the class, Rina," putol niya sa akin. Umikot siya sa desk at imbes na umupo sa swivel chair niya, ay dahan-dahan siyang lumapit sa akin. "You took the money."

Namilog ang mga mata ko. "Pambayad 'yun sa taxi! Hindi ako bayarang babae!"

"I know," bulong niya. Ang boses niya ay bumalik sa pagiging paos, katulad ng narinig ko kagabi habang umuungol siya. Huminto siya sa harap ko at hinawakan ang baba ko, pilit akong pinatingin sa kanya. "Pero bakit pumasok ka pa? I thought I told you to rest."

"Kailangan kong pumasok! Hindi ko alam na ikaw ang magiging professor ko!"

“And now I’m your professor,” nakakalokong ngisi niya habang marahang hinahaplos ng mga daliri ang leeg ko—eksakto kung saan niya iniwan ang hickey kagabi.

Biglang nag-init ang buong sistema ko.

“Anong pakiramdam, Rina?” bulong niya sa tainga ko. “Na ‘yung lalaking nagpaungol sa’yo kagabi… siya rin ang magdedesisyon kung ga-graduate ka o hindi?”

"You're a monster," nanginginig kong sabi.

​"I'm a man who gets what he wants. And right now..." Inilapit niya ang mukha niya sa akin—ang hininga niya, amoy mint na humahaplos sa balat ko. "Gusto kong malaman... kung masakit pa ba 'yung puke mo."

Bago pa ako makasagot, naramdaman ko na ang kamay niya sa hita ko—dahan-dahang itinataas ang suot kong school skirt.

"Sir, nasa school tayo! Baka may makakita sa atin!"

"The door is locked, the windows are tinted, and I am the boss here," mariin niyang bulong na may kasamang ungol. "Now, answer me. Masakit pa ba?"

Hinalikan niya ako nang madiin, na parang nilulunod ang anumang reklamo ko. Sa kabila ng takot, kusa nang sumasagot ang katawan ko sa kanya. Napaungol ako sa gitna ng aming halikan, habang ang mga kamay ko ay kusang humawak sa necktie niya para lalo siyang hilahin palapit.

"See? You're a bad girl, Rina," bulong niya sa gitna ng mga halikan namin. "At ang mga bad girl, kailangan ng special na lesson."