Home / Romance / NO PUEDO DEJARTE IR, MI AMOR / Capítulo 5. Egoísta y caprichosa.

Share

Capítulo 5. Egoísta y caprichosa.

Author: Valentina S.
last update Petsa ng paglalathala: 2024-03-26 17:31:28

Maddie

Estaba sentada en el sofá mientras revisaba mi teléfono esperando que Andrew decidiera llamarme, no seria yo quien lo llamaría después de que él olvidara nuestros planes para estar en California, cuando escucho tocar la puerta y veo Ava ir de inmediato a abrir.

— Hola, me sorprende verte aquí. — la escucho decir sorprendida despues de abrir la puerta y por un pequeño instante me lleno de emoción al pensar que es Andrew que volvió de sorpresa.

Pero todo queda atrás reemplazado por la decepción al ver a Ethan en la puerta parado allí con un enorme ramo de flores y vestido con un traje gris de tres piezas que no oculta su musculatura, tengo que admitir que se ve muy guapo y poderoso, pero definitivamente no era mi tipo.

— ¿Puedo pasar? — le pregunta él con una sonrisa a Ava.

— Por supuesto. — responde ella haciéndose a un lado y él entra caminando directamente hacia mí.

— Hola. — dice con una sonrisa, pero parece estar un poco nervioso. — Lo siento mucho por lo de ayer y quería traer esto para disculparme. — Parecía sincero mientras me extendía el ramo de rosas.

— Gracias, pero no te tenias que molestar, creo que exagere un poco. — dije tomando las flores, después de todo sabia que aproveche ese momento para soltar todas las frustraciones que me había estado conteniendo.

Él si me había molestado, pero lo que me tenía así en realidad era Andrew.

— Bueno ¿y como sigue tu pie? ¿Empeoro por eso? — preguntó él mirando hacia mi tobillo con preocupación.

— No empeoro, sigue igual, así que puedes estar tranquilo. — le respondí con una sonrisa.

— Me alegra escuchar eso. — Suspiró aliviado, volviendo a sonreírme. — Bueno ya me voy, solo vine a disculparme, si necesitan algo ya tienen mi numero y pueden llamar en cualquier momento.

— ¿No te quieres quedar a cenar? — preguntó Ava acercándose a nosotros.

— ¿Puedo? — Cuestionó él mirándome directamente, esperando mi aprobación.

— Si, quédate.— contesté, a pesar de que lo había odiado tengo que reconocer que vino hasta aquí con flores para disculparse y ha estado pendiente de mí y eso es lindo de su parte, así que dejar que cene hoy aquí no es malo.

Al menos se había preocupado más por mí que mi propio novio.

— Perfecto, ¿necesitas ayuda con algo?— le preguntó a Ava.

— ¿Sabes cocinar?— Inquirio ella escéptica.

— Por supuesto, enséñame en que te ayudo.

— Ok, entonces ven. — dijo guiándolo a la cocina, todavía poco convencida.

En el momento en que ellos se fueron a la cocina recibí una llamada de Andrew y dudé en contestar. Hoy estaba de mejor humor, no quería que esto se arruinara al pensar en todo lo que me lastima de que él no esté aquí, de sentirme insuficiente, pero cuando el teléfono volvió a sonar, contesté.

— Hola amor ¿como estas? — Espetó él.

— Bien. — Respondí sin ánimos, porque sentía que esto no iba ningún lado, ya que lo único que quería escuchar de su parte era que iba a regresar y no parecía ser el caso.

Solo pude escuchar su respiración por unos segundos, ninguno de los dos decía nada y me sentí tentada a colgar la llamada, cuando él volvió a hablar.

— Maddie, ¿Estás molesta?

— No, ¿Hay algún avance con Isabella?

— Los doctores dicen que esta todo bien, pero aun no despierta.

— Entiendo.

— Princesa cómo no volveré a tiempo para celebrar nuestro aniversario, te prometo recompensártelo apenas vuelva. — otra promesa vacía, que quien sabe si la cumpliría, pero ya no era algo que calmara mi agitado corazón e inseguridades.

— ¿Y cuando seria eso? ¿en una semana? ¿Un mes? O ¿un año? — pregunté con las emociones turbulentas arrasando mi interior, no podía seguir conteniéndome, esto me estaba ahogando y justo en ese momento Ethan salía de la cocina con los platos para poner la mesa y me miró arqueando una ceja.

Era evidente que había escuchado lo que dije.

— Maddie por favor no te pongas así y entiéndeme. — Pidió Andrew y se escuchaba abatido, en otro momento me conmovería esto, volvería a poner sus sentimientos por encima de los míos, pero hoy me sentía tan agotada de eso. — Isabella esta mal, me necesita aquí, no entiendo porque ahora estas actuando de manera egoísta y caprichosa.

No podía creer lo que escuchaba, ¿Él estaba hablando en serio? Quién no estaba pensando ni un poco en mí era él.

La rabia y el dolor se agolparon en mi pecho.

Siempre lo he tenido que entender, desde que lo conozco ha sido así y me hace preguntarme si él me entendería si yo actuara igual, pero no lo creo, no creo que nadie sea capaz de entender que la persona que amas y con la que tienes una relación solo se desviva por alguien más.

¿Quién seria capaz de entender algo así? Que a quien le das todo tu amor y atención solo ame a otra, que sea ella quien más le importa y que eso te destroce.

Porque así me sentía cada vez que él corría hacia ella por cualquier cosa que necesitase, dejándome sola, porque no se trataba únicamente de este viaje cuando aún no nos veníamos a Nueva York, él siempre estaba más pendiente de ella que de mí.

— Está bien, disculpa mi egoísmo, hablamos luego. — dije tratando de controlarme, pese a que estaba furiosa y quería decir más, pero con Ethan aquí no podía discutir con Andrew, yo no quería darle más razones para que se burlara de mí.

— Maddie no me vayas cortar así. — Musitó ansioso, pero lo hice, tenia que descargar mi frustración de alguna forma, quería que él entendiera al menos un poco de mi molestia.

Ethan aún tenía su vista puesta en mí, cuando deje mi teléfono a un lado, llena de frustración, por más que intente disimularlo.

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • NO PUEDO DEJARTE IR, MI AMOR    Epílogo

    Maddie Después de esa maravillosa noche en París, ya habían transcurrido seis meses y todo se sentía tan fácil, tan bien, Andrew y yo estábamos mejor que nunca. Todo iba tan bien, que hace dos meses habíamos regresado a vivir en Nueva York, despues de todo aquí estaba el trabajo de Andrew y mis terapias habían funcionado muy bien, por lo que no era necesario que siguiera allá y aquí era donde yo siempre quise estudiar, además de que me encantaba vivir aquí, mucho más ahora que Andrew me había regalado un Penthouse para que lo remodelara totalmente a mi gusto como parte de nuestro nuevo comienzo, porque desde el inicio él no quiso que yo tuviera que volver a vivir en dónde lo hacíamos antes por miedo a que pudiera tener malos recuerdos, no quería que nada me perturbara, por eso habíamos estado viviendo en otra de sus propiedades, pero él quería que nuestro hogar fuese a mi gusto, y hoy finalmente estaba terminado.Y verlo ya con toda la decoración nueva, con cada remodelación

  • NO PUEDO DEJARTE IR, MI AMOR    Capítulo 72: Sanando sus heridas.

    AndrewMe desperté y lo primero que vi fue a ella, mi dulce Maddie, todavía acurrucada en mis brazos, justo como se había quedado dormida, viéndose preciosa y dolorosamente frágil, no podía entender como yo pude llegar a dañarla antes, si nada más de verla así despertaba mis ganas de protegerla hasta del aire para siempre. Y despues de anoche yo estaba decidido a hacer lo que sea, para protegerla y mantenerla a mi lado, porque aunque anoche yo intentaba hacer una noche memorable para ella, quien hizo una noche que jamás podría olvidar fue ella para mí. Porque desde ver su cara iluminaba al mirar Paris hasta hacer el amor mirando la torre Eiffel fue maravilloso, no podía entender como ella podía hacerme tan feliz cuando sonreía y la quería ver siempre así, tan deslumbrantemente feliz como ayer. Me levanté con cuidado de no despertarla y pedí el desayuno, quería hacerla al menos la mitad de feliz que ella me hizo ayer a mí y fui a darme una ducha mientras llegaba la co

  • NO PUEDO DEJARTE IR, MI AMOR    Capítulo 71: Sujétate bien.

    Maddie Era tremendamente excitante sentir el aire frio de la noche mirando una hermosa ciudad al mismo tiempo que los labios y manos de Andrew estaban sobre mí. Él siguió besando mi cuello y espalda desde atrás mientras apretaba mis senos, pero de un momento a otro la luz del balcón se apagó, él se puso frente a mi y se arrodilló.— ¿Qué haces?— Pregunté confundida cuando besó mi muslo en esa posición y él acerco su cara a mi intimidad más.— Pienso devorar mi postre. — Aseguró sin inmutarse, como si estuviera diciendo hablando del clima, pero en mi provocó que mi interior se apretara y antes de que yo pudiera sopesar si quería continuar con esto en el balcón o era mejor pedirle que lo hiciéramos en la habitación, él levantó un poco mi vestido e hizo mi tanga a un lado, para enterrar su cara en mi zona privada sacándome un gemido al sentir sus labios y lengua ahí. Andrew empezó a dar pequeñas lamidas que solo incrementaban mi excitación, ya me sentía desespera

  • NO PUEDO DEJARTE IR, MI AMOR    Capítulo 70: No pares.

    MaddieMe sentía como en un sueño del que no quería despertar nunca, estar junto a él y en un lugar tan mágico, se sentía casi irreal, más cuando hace poco pensaba que no podríamos volver a estar juntos, pero ahora estaba aquí con él, dejando todo lo malo atrás y siendo más feliz que nunca. Y tener a este hombre tan perfecto mirándome como si yo fuera lo más importante en este mundo para él me hacía sentir como si estuviera flotando en una nube, por lo que sin poder evitarlo, nuestros labios volvieron a juntarse, haciendo de este momento aún mejor. Cuando llegamos a nuestro destino Andrew me ayudó a bajar y yo quede deslumbrada por la belleza de la torre Eiffel, por fin estaba aquí y era como siempre imaginé que seria, todo era increíblemente hermoso y yo estaba aquí con el amor de mi vida, justo como lo soñé. —Es impresionante — dije con una sonrisa mientras nos acercábamos más a la torre. — ¿nos tomamos una foto? —Por supuesto — contestó él, sacando su teléfono para

  • NO PUEDO DEJARTE IR, MI AMOR    Capítulo 69: Uno de sus sueños.

    Andrew Las cosas con Maddie iban cada vez mejor, ella ya tenía más de un mes asistiendo a terapia y creo que ha estado avanzando bastante bien, habíamos conseguido un lindo y seguro apartamento para que viviera con sus padres y yo había conseguido repartir mi tiempo entre mis obligaciones y estar con ella, lo cual era bueno, aunque lo que realmente me gustaría es volver con ella Nueva York, pero no quiero presionarla para que haga esto, además aquí está su terapeuta, con la cuál ha sabido conectar realmente y necesita para dejar atrás todo lo que ese bastardo le hizo y que de esta manera eso no puedo afectarla más. Y aunque aun queda un largo camino por recorrer para que ella pueda sanar esas heridas, yo he intentado hacerla feliz en cada momento y siento que he hecho un buen trabajo hasta ahora. Hoy la iba a llevar a cenar y quería que todo fuese perfecto para ella, quiero demostrarle que tomó una buena decisión al darme otra oportunidad después de todo el sufrimiento que le causé

  • NO PUEDO DEJARTE IR, MI AMOR    Capítulo 68: Te vuelves más irresistible.

    Maddie Me costó creer por un momento lo que veía, pero sabía que era real y el tatuaje había quedado realmente hermoso, pero lo más importante era sobre la piel que estaba trazado. Qué Andrew se tatuara mi nombre y rostro en su piel me había dejado completamente conmocionada y conmovida, porque había hecho algo verdaderamente significativo e impactante y acompañado de esas hermosas palabras que me dijo era aún más increíble, todo esto era otro gran gesto de amor y había borrado cualquier duda en mí. Me había dejado muy claro que me ama tanto como yo a él, que no tengo nada que temer, que puedo entregarle mi corazón plenamente sin ningún miedo, porque como mi corazón era suyo, el corazón de él era completamente mío y ante este hecho no podía evitar sentir que como mi corazón martillaba contra mi pecho con demasiada fuerza por su dueño y por la felicidad que me causaba este momento. Andrew no dejaba de sorprenderme y está demostración de su amor era mucho más de lo que pude llegar

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status