Share

Rye 134:

Author: Hiraya_23
last update Petsa ng paglalathala: 2026-09-18 22:32:18

“Hunter…” hingal kong tawag sa pangalan niya nang dahan dahan niya itong pinas*k.

Pakiramdam ko’y mag-aapoy ako sa sobrang init ng balat niya. Ramdam na ramdam ko din ang mabagal na pagdausdos ng kahabaan niya na banayad na sumasayad sa laman ko.

“Ughhh~” hindi ko mapigilan ang impit kong ungol kahit pa kagat ko na ang ibabang labi ko.

“I’m here, baby. I’m right here,” mahinang bulong niya sa tainga ko.

Bawat paggalaw niya ay tinitiyak niyang hindi maharas at hindi mabibigla ang katawan ko.

“Na
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • Naglalagablab na Secrets and Revenge   Rye 135:

    CRYSTAL RYE’S POVNagising ako sa init na nagmumula sa aking likuran.Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata. Ang sinag ng umaga ay tumatagos sa malaking glass window ng kwarto ni Hunter, nagbibigay ng golden light sa buong paligid.Naramdaman ko ang isang mabigat na braso na nakapalupot sa aking baywang, maingat na nakapatong ang malaking palad sa aking ibabang tiyan.Ang dibdib ni Hunter ay nakadikit sa likod ko, at ang kaniyang regular at malalim na paghinga ay tumatama sa aking leeg.Natigilan ako.Naalala ko ang lahat ng nangyari kagabi. Ang mga halik, ang mga bulong, at ang kakaibang lambing na ipinakita ng isang lalaking kilala ng buong lungsod bilang isang malamig at walang awang negosyante.Napangiti ako nang hindi ko namamalayan. Ibinaba ko ang aking kamay at ipinatong iyon sa ibabaw ng kaniyang kamay na nakahawak sa tiyan ko.“I know you’re awake, Rye,” paos na bulong mula sa likod ko.Napakurap ako at mabilis na pinalitan ang ngiti ko ng isang seryosong mukha. “K-kak

  • Naglalagablab na Secrets and Revenge   Rye 134:

    “Hunter…” hingal kong tawag sa pangalan niya nang dahan dahan niya itong pinas*k.Pakiramdam ko’y mag-aapoy ako sa sobrang init ng balat niya. Ramdam na ramdam ko din ang mabagal na pagdausdos ng kahabaan niya na banayad na sumasayad sa laman ko.“Ughhh~” hindi ko mapigilan ang impit kong ungol kahit pa kagat ko na ang ibabang labi ko.“I’m here, baby. I’m right here,” mahinang bulong niya sa tainga ko.Bawat paggalaw niya ay tinitiyak niyang hindi maharas at hindi mabibigla ang katawan ko.“Nasaktan ba kita?” alalang tanong niya nang mapasinghap ako nang malakas.Umiling ako nang mabilis, itinataas ang aking kamay para hawin ang basang buhok na nakatabon sa kaniyang noo. “H-Hindi… Ang sarap, Hunter… Ang sarap…”Isang mababang ungol ang kumawala sa lalamunan niya sa sinabi ko. Mas lalo niyang pinalalim ang kaniyang mga halik sa akin habang ang kaniyang katawan ay patuloy na gumagalaw sa isang napakatamis at napakasegurong ritmo.Nang maramdaman ni Hunter na medyo napapagod ako sa unan

  • Naglalagablab na Secrets and Revenge   Rye 133:

    CRYSTAL RYE’S POVHindi ko na alam kung gaano magkalapat ang mga labi namin.Ang alam ko lang, ang malamig na hangin ng gabi na pumapasok sa balat ko ay tuluyang napalitan ng nakakapasong init na nagmumula sa mga kamay ni Hunter na nakahawak sa baywang ko.Nang dahan-dahan niyang ihiwalay ang kaniyang mga labi sa akin, pareho kaming hiningal.Ang kaniyang noo ay isinandal niya sa noo ko, ang kaniyang madidilim na mata ay nakatitig sa akin nang may kasabikan na pilit niyang pinipigilan.“Rye…” paos na bulong niya, ang hinlalaki ay marahang hinahaplos ang ibabang labi ko na bahagyang namumula. “Tell me to stop right now. Because if you don’t, I won’t be able to control myself anymore.”Napakagat ako sa ibabang labi ko. Ang bilis ng tibok ng puso ko.Dati, tuwing hahawakan niya ako nang ganito, natatakot ako. Natatakot ako sa kung ano ang pwede niyang gawin, o sa kung ano ang pwedeng mangyari pagkatapos.Pero ngayon? Nakikita ko sa mga mata niya ang matinding pag-iingat.Inangat ko ang d

  • Naglalagablab na Secrets and Revenge   Rye 132:

    Lumipas ang dalawang araw.Nakatayo ako sa harap ng malaking salamin sa kwarto ko. Pinagpapawisan ang mga palad ko at ilang beses ko nang inayos ang buhok ko.Ngayong gabi ang date namin.Jusko po, bakit ba ako kinakabahan nang ganito?! Dati, kapag nagkikita kami ni Hunter, iniisip ko kung paano lang tahimik na aayusin suit niya o kung paano ko itatago ang pagbubuntis ko.Pero ngayon, kinakabahan ako dahil ito ang unang beses na haharap ako sa kaniya bilang isang babaeng makikipag-date sa lalakeng unti-unti na niyang nagugustuhan.Nakasuot ako ng isang simpleng itim na midi dress na nagpapakita ng kurba ko pero hindi masyadong masikip. Sa leeg ko ay kumikinang ang silver na kwintas na may sapphire pendant na ibinigay niya sa akin.Tok. Tok.Bumilis ang kabog ng dibdib ko. Mabilis kong kinuha ang maliit kong purse at binuksan ang pinto.Nakatayo doon si Hunter. Nakasuot siya ng isang perpektong dark navy suit na walang necktie, ang unang dalawang butones ng kaniyang dress shirt ay buka

  • Naglalagablab na Secrets and Revenge   Rye 131:

    CRYSTAL RYE’S POVTahimik ang buong penthouse matapos sabihin ni Hunter ang mga salitang 'yon.“Magbihis ka,” biglang sabi niya matapos ang ilang minutong katahimikan, umatras siya ng isang hakbang para bigyan ako ng espasyo.Napakurap ako. “A-Ano? Saan tayo pupunta?”“Out,” tipid na sagot niya. “We’ve been locked in this penthouse for days. You need fresh air, and I need you to stop staring at four walls until you overthink again.”“Pero… ligtas na ba sa labas?” alanganing tanong ko.Inayos ni Hunter ang manggas ng kaniyang shirt, muling nagbabalik ang kaniyang pamilyar at arroganteng kumpiyansa sa sarili. “With me? You are always safe.”Pagkalipas ng kalahating oras, nakasuot ako ng simpleng floral sundress at flat sandals. Bumaba kami gamit ang private elevator ng penthouse diretso sa VIP parking basement.Sa halip na ang kulay itim na armored SUV na karaniwang ginagamit ng mga tauhan niya, isang simpleng silver sedan ang binuksan ni Hunter para sa akin. Walang convoy. Walang karag

  • Naglalagablab na Secrets and Revenge   Rye 130:

    CRYSTAL RYE’S POVLumipas ang dalawang araw na ganoon ang sistema.Hindi umalis si Hunter sa penthouse. Nandoon lang siya sa sala, nagbabasa ng libro, paminsan-minsang tumutugon sa ilang email sa laptop, at sabay kaming kumakain ng tanghalian at hapunan.Walang hawakan na hindi kailangan. Kapag inaabot niya ang tubig sa akin, sinisigurado niyang hindi dumidikit ang mga daliri niya sa kamay ko. Kapag nanonood kami ng balita sa gabi, nakaupo siya sa hiwalay na sofa habang ako ay nasa kabila.Napakarespetuoso niya. Sobrang tino niya.Pero sa halip na mapanatag ako… mas lalo akong nabagabag.Nakatayo ako sa gitna ng kwarto ko, tinititigan ang dalawang malalaking kahon ng mamahaling vitamins at prenatal supplements na ipinadala ng personal doctor ni Hunter kaninang umaga.May kasama pang note mula sa klinika na naglalaman ng eksaktong oras kung kailan ko dapat inumin ang bawat isa.Bumigat ang dibdib ko.“Kaya ba siya nandito?” pabulong kong tanong sa sarili ko. “Kaya ba siya nagluluto ng

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status