LOGINHindi sumagot si Yael. Sa halip ay dahan-dahan siyang lumuhod sa tabi ng kama. Halos mapatayo si Luna sa gulat ngunit hindi siya masyadong makagalaw dahil ramdam niya ang pananakit ng tahi niya sa katawan. Napangiwi siya at winasiwas ang kamay, “Wait… wait—bakit ka ba lumuluhod d’yan?” Napahawak s
Muling gumalaw ang mga mata ni Luna bago siya tuluyang nagmulat. Malabo pa ang paningin niya. Parang umiikot ang paligid niya pero ang unang malinaw na mukha na nakita niya ay ang maliit na mukha ni Liana na halos nakadikit na sa kaniya. “Mommy!” masayang sigaw ng bata. Napangiti si Luna kahit n
Tatlong araw nang hindi nagigising si Luna at sa bawat oras na lumilipas, ang pakiramdam nina Yael at Yana ay lalo lang humahaba ang paghihintay nila. Tulog na tulog ang dalawang paslit sa sofabed sa gilid ng presidential room. Ilang araw na rin silang hindi umaalis sa hospital. Kahit anong pakius
Saglit na ngumiti ang nurse bago siya sumagot. “Successful po ang operasyon.” Parang biglang huminto ang mundo sa narinig nina Yael at Yana. “Nasa recovery room na po siya ngayon,” dagdag pa ng nurse. “Stable na rin ang lagay niya.” Napasinghap si Yana. Agad siyang napatakip sa kaniyang bibig
Apatnapung minuto. Apatnapung minuto ng paghihintay pero parang isang taon na ang lumipas sa kanilang apat. Magkahawak kamay ang dalawang paslit na napapagitnaan nina Yana at Yael. Kinakabahan sila at hindi alam ang gagawin. Takot na takot silang mawala ang ina nila pero hindi nila magawang magre
“Yana, ano bang nangyari?" Umiling si Yana, pilit inaalala ang nangyari. “Bigla na lang siyang bumagsak. May bula sa bibig niya… hindi ko alam kung ano ’yon. Wala pa akong balita. Hindi ko pa nakakausap ang mga pulis pero ang sabi ng doktor, food poisoning daw." Napahawak si Yael sa ulo niya
“Tito, dito po nakatira si Lia," ani Austin habang itinuturo ang isang maliit na apartment sa dulo ng may eskinita. Naiwan nina Austin at Kira si Liam. Nagpatuloy ang mga ito sa paglalakad samantalang naiwang tulala si Liam sa daan. Iniikot ni Liam ang kaniyang mga mata sa lugar. Dikit-dikit ang
“Finally, gising na po si Dra. Lia!" sigaw ng isang nurse matapos niyang dali-daling tumakbo patungo sa may pinto para tawagin si Dr. Austin, ang pinakamatalik na kaibigan ni Lia. Naiwan ni Dr. Austin na bukas ang pinto ng silid ni Lia. Mula sa katapat na silid ay naroroon si Leon. Nakasandal siya
Parehong tahimik sa loob ng sasakyan sina Lia at Leon. ‘I can't believe na hanggang dulo, si Kiana pa rin ang papaburan ni daddy. He handed her the company without a second thought. He still believes all the words that came out of her mouth. Maybe, Kia lied to me. Hindi naman niya siguro lalasunin
“I’m home.” Mula sa kusina ay sumilip si Lia. Nakasuot pa siya ng apron habang may hawak na sandok. “Patapos na akong magluto." Napangiti si Leon. Hinubad niya ang kaniyang suit at saka umupo sa couch. “Hayaan mo ng si yaya ang gumawa niyan. Magpahinga ka na.” “Anong yaya? Wala tayo sa mansion







