LOGINSi Alea, na labis na nalulungkot sa pagpanaw ng Senyora, ay lumapit para mag-alay ng pakikiramay. "Tanggapin niyo po ang aking pakikiramay, ma'am."Natauhan si Sierra mula sa kanyang pagkalito, binitawan si Vester, at nakitang namumula na ang mukha nito. Napagtanto niyang naging masyado siyang mahigpit kanina, kaya tinitigan niya ito nang may pag-aalala, "Hindi ka ba nasaktan ni Auntie?"Umiling si Vester. Sa sumunod na sandali, hinawakan siya ng isang maliit na kamay. Lumingon siya at nakita si Thalia—namumula pa rin ang mga mata at may luha pa rito. Ngunit nang makita siya, agad na kumurba ang kanyang mga kilay sa isang ngiti, at narinig niya ang malambot at matamis na tinig nito."Kuya, nandito ka rin ba? You came here in heaven just to see grandma, too?"Nang marinig ang salitang 'heaven' biglang humagulgol si Vester.Natakot si Thalia at walang magawang punasan ang luha ni Vester habang umiiyak din, "Kuya, bakit ka rin umiiyak? Umiiyak si Mommy, tapos ikaw rin... huhuhuh... iiyak
Kumalat sa internet ang balita tungkol sa pagkamatay ni Senyora Elizabeth at ang pagkaka-coma ni Stevan Montezides. Sinasabi ng lahat na ang pagkamatay ni Senyora Elizabeth at ang pagkawala ng malay ni Stevan ay parehong dulot ni Marco—na sobrang nagalit ito sa kanila kaya napunta sila sa ganitong kalagayan. Ang pagkakasangkot ng magkapatid sa iisang babae ay isang nakakagulat na iskandalo ng ugnayang bawal na hindi matatanggap ng sinumang nakatatanda. Ngunit naninigas pa rin si Marco na hindi makikipagdiborsyo—hindi ba't sinadya niyang galitin ang lahat? Dati pa lang, dahil siya si Audrey, nabansag na si Marco bilang isang taong baliko na nagnakaw ng babae ng kanyang kapatid, at isang walang kwentang lalaki na magulo ang pribadong buhay. Ngayon, idinadagdag pa na siya ay isang taksil na naging dahilan ng pagkamatay ng sariling kamag-anak—lalo tuloy na naging marumi at kilala sa kasamaan ang kanyang pangalan. Puno ng pang-iinsulto at pagpupumiglas laban kay Marco ang internet, at
Nanginginig ang kalamnan ni Ericka, ngunit pinilit niyang manatiling kalmado. "Masama lang ang loob ko kaya lumabas ako para magkape. Bakit mo ako sinisiraan nang ganito?""Nasa akin na ang lahat ng kuha ng mga surveillance camera. Kapag kumpirmado na ang ebidensya, ibibigay ko ito sa pulisya. Hindi ka na makakagawa pa ng gulo."Sinabi na sa kanya noon ni Stephano na kahit nagpadala ng mga tao para bantayan siya si Marco, ayos lang naman siya sa ngayon.Bukod pa rito, kung may natuklasan man talaga si Marco, hindi siya magiging ganito kalamig ang ulo—dahil ang taong pinagtulungan niyang patayin ay ang kanyang pinakaiginirespeto at pinakamalapit na tiyuhin.Sa pinakamataas, hinihinala lang siya nito ngayon.Nang maunawaan ito, kumalma ulit si Ericka. "Nagkape lang naman ako, sigurado namang hindi ako ikukulong ng pulisya dahil lang doon?"Alam ni Marco na hindi madaling magpapahuli si Ericka. "Siguro akala mo noon ay walang butas ang ginawa mo, pero paano na ngayon?"Itinuro niya si St
Pagkatapos mag‑almusal, naligo si . Buong gabi siyang walang tulog, at ang pagligo ay nakatulong upang magising ang diwa niya.Nang makita ni Sierra ang namumula nitong mga mata, nakaramdam siya ng kirot sa kanyang puso. “Bakit hindi ka muna matulog bago umalis?”“I'm okay.” Hinawakan ni Marco ang kamay nito at nagbilin. “Napakarami ko pang kailangang gawin, kaya baka hindi kita maasikaso nang maayos kasama si Sathalia. Take care of yourselves and refrain from going outside these days—and if needed, bring Reon with you.”“Okay.”“Don't send Thalia to school for the meantime. Maghintay muna hanggang sa humupa na ang gulo.”Alam ni Sierra na nag‑aalala ito sa kanilang kaligtasan, matapos ang nangyari kina Senyora Elizabeth, Stevan, at Oscar. “Sige, huwag kang mag‑alala. Mag‑iingat kami. Pero ikaw rin, huwag kalimutang kumain sa oras at magpahinga…”Sa sandaling iyon, tumunog ang telepono ni Marco.Tawag iyon mula kay Liam.“Nagpipilit si Ericka na manatili sa ICU at ayaw umalis. Wala na
Seryosong kumunot ang noo ni Marco. “Mukhang sunod‑sunod na pangyayari. Sinimulan ko na ang pag-iimbestiga. Masyadong magulo kagabi, at puno ng kamag‑anak ng pamilya Montezides ang ospital. Ngayong lumabas na rin ang katotohanan tungkol sa pagkatao mo bilang Audrey, natatakot akong baka pagtulungan ka nila kung pupunta ka roon—kaya hindi kita kaagad nasabihan.”Kung nagagawa nilang pahirapan siya, paano pa kaya kung nandoon si Sierra? Siguradong lalo siyang aabusuhin.“Natatakot ako… gusto ko sanang makita si lola.”“Nasa punerarya na si Lola. Maghintay ka muna sa tawag ko. Aayusin ko muna ang lahat bago ka pumunta.”Gusto sana ni Sierra na magmatigas, ngunit nais din niyang maramdaman na inaalala pa rin siya nito sa ganitong oras. “Sige… susunod ako sa iyo.”Sinulyapan ni Marco ang mansyon. “Gising na ba si Thalia?”“Oo. Kanina pa nga niya sinasabing gusto ka niyang makita.”Naalala ni Marco ang munting paslit, gustong‑gusto niya itong yakapin, ngunit natatakot siyang baka matakot an
Dahil noong nagkasakit si Stevan, si Ericka lamang ang kasama nito—at kay Ericka rin narinig ni Senyora Elizabeth na inatake ang lalaki.Masyadong abala si Ericka sa pagpapalakas ng loob kay Stevan—walang dahilan upang patayin pa ito. Kung mawawala man ito, ano na ang mangyayari sa pinakamahalagang sandigan ng pamilya Montezides?Maliban na lamang kung ang taong nasa likod ay makapagbibigay sa kanya ng mas matibay na sandigan, o nangangako ng malaking pakinabang—o kaya naman ay may hawak siyang patunay na maaaring makasira nang lubusan sa kanya—hindi niya gagawin ang anuman laban kay Stevan.Santillan residence.Madaling‑araw pa lamang, pagkagising ni Sierra ay hindi tumigil ang pagkibot ng kanyang kanang mata.Sabi nga sa kasabihan: ang pagkibot ng kaliwang mata ay tanda ng swerte, habang ang kanan naman ay banta ng kapahamakan. Pakiramdam niya ay may masamang mangyayari.Nag‑ayos na siya, tinulungan ang anak na bumangon, magbihis at maghilamos—at sabay silang bumaba.“Gising na po b
Lumingon si Sierra at malamig na tiningnan si Beatriz. "Bitawan mo ako..."Naramdaman ni Beatriz ang lamig mula sa tingin ni Sierra na parang tumagos sa kanyang buto-buto, ngunit matibay ang pagnanais niyang mabuhay, kaya hindi niya ito binibitawan.Umiling si Beatriz, umiiyak habang humihingi ng
Lumabas ang driver ay galit na hinarap ang sasakyang nakabangga. "Paano ka ba nagmamaneho? Nakapikit? Hindi mo ba alam na nasa maling lane ka na?!" Galit na galit si Adriana. Lumabas siya ng sasakyan, padabog na isinara ang pinto, at sumigaw sa driver, "how dare you shout at me like that?! Ikaw an
Para bang walang narinig, ihinagis ni Sylvio ang ginamit na table napkin sa mesa at tumayo para umalis.Agad na namula ang mga mata ni Vior sa kaba at mabilis na tumayo para harangan ang daanan nito, biglang naging malambot ang kanyang tono. "Don't go please, I will eat. I'll eat it now."Bahagyang
"Oo." Tugon ni Marco. Dahil kahit paano ay hindi na kailangang magpanggap pa. Masayang kumuha ng tubig si Carlos sa mesa at iinumin na sana iyon nang may magsalita. "Itapon mo 'yan." Anang malamig na tinig ni Marco.Napakurap-kurap si Carlos. "Boss, uhaw na uhaw ako."Tumayo si Marco at lumapit s







