MasukSELINE Gago! Dafak talaga! Shvta. Shvtangina! Hindi porket nakabantay sa ICU ang mga tauhan niya 24/7, sasabay na ako sa mga trip niya ngayon. Wadafak is this, Caleb Foster? Anong klaseng kabaliwan ito? Plan diversion mo ba para sabihing malinis ang konsensya mo? Na hindi ka guilty? At para ano? Huh? Para ano! Para lasunin mo ang utak ko dahil totoo ang mga paratang ni Drew? Shit talaga! Ang galing mong mag-manipula! Eh ako namang si tanga, sunod-sunuran lang sa'yo! Boshet! "Take at least one bite, Seline. Clear your mind." sabi ng gago matapos niyang mapansin na hindi ko ginagalaw ang pagkain ko. Naghanda kasi siya ng mga masasarap na pagkain. And now he was looking at me like the cold-blooded billionaire psychotic devil that he was. "Seriously, Caleb?" sungit ko, my voice cracking under the weight of exhaustion and disgust. "Wala akong panahon sa kabaliwang lunch date na ito. Nasa ICU ang kapatid ko. Ano ito, ha? Nagse-celebrate ba tayo dahil we can do now whatever we want
DREW Gago talaga! Putangina! The universe was playing a sick twisted joke on me. Something like a complete domino effect of fvck-ups. Gusto ko lang naman makatulong kung sino salarin sa likod ng paglason kay Joana. Pero fvck! Fvck. Fvck. Fvck! Sobrang plot twist naman nito. It was my friend. Tangina, the very one who invited me. It was him, mutual friend namin ni Joana. One of the motherfvckers who celebrate with us and pretended to care about Joana’s birthday. The same guy who was acting so worried when Joana was rushed to the emergency room, hyperventilating in the waiting area like a goddamn saint. Na trigger ba siya nung hiningan ko siya ng address ni Joana kung kaya't napasugod din siya? Pero bakit? Anong dahilan niya? Why the fuck would he do this to her? For what? Pera? Inggit? Power? What kind of sick motive could justify putting a slow-acting toxin into a woman’s body for days until she ended up hooked on a ventilator, fighting for her fucking life? "Gago ka!" pagsis
CALEB Nakakainis! Tangina! Kung anu-ano kasi ang mga pinagsasabi ng lintik na Drew na yun kaya napaniwala niya agad si Seline. Putangina talaga! The audacity! Hinahamon pa ako na siya mismo ang papatay sa akin? Hindi ba niya nakikita kung gaano na ako kapatay sa kanya? Putek! Fvck! Ganun na ba talaga ako kasamang tao? Demonyo ako. Alam ko yun. Pero hindi ako gago. Tahimik lang at hindi umiimik si Seline kanina pa. I'm not sure kung ano na ang tumatakbo sa isip niya matapos ang alitan namin kanina, but there's one thing na sigurado ako. Hindi niya ako pinaniniwalaan. Mabuti na lang at napa-oo ko pa siya na magpahinga muna, kung kaya't naparito kami sa pinakamalapit na luxury suite mula sa hospital. "Is there a problem?" malamig kong tanong matapos mapakurap nang tatlong beses ang staff sa front desk just as her customer-service smile instantly froze, replacing with a sudden flash of panic. "System access denied po," sabi nito sabay sulyap sa akin. "We flagged your credentials wi
DREW"Sir, sigurado po ba kayo sa gagawin niyo? Hindi po ba kayo natatakot?" Ito agad ang itinanong ng driver ko nang sandaling makarating kami sa address na binigay ng kaibigan ni Joana."Bakit naman ako matatakot? Kahit na buhay ko pa ang magiging kapalit dito, bibigyan at bibigyan ko ng hustisya ang kalagayan ni Joana," sagot ko naman habang umiigting ang panga ko. "Caleb is lying. Imperial is a slick, sociopathic bastard who knows exactly which buttons to push."Ang akala ni Seline, umuwi na ako. What they didn't know, nag-decide akong maghanap ng evidence dahil hindi talaga matahimik ang loob ko. Dahil alam kong may kinalaman si Caleb, kaya parang may kung anong humihila sa akin na need ko lutasin ang kaso ni Joana agad-agad.Hindi na rin ako nag-aksaya ng panahon at lumabas na sa kotse. This is it. Sa oras na may makita akong ebidensya at maiuugnay ko sa demonyong Caleb na yun, humanda talaga siya sa akin. Hinding-hindi ko hahayaan na hindi siya mabubulok sa kulungan. He was
SELINE Jusko! The guilt was literally eating me alive! Hindi ko na alam kung tao pa ba talaga ako, o sadyang wala lang akong damdamin? Nasa ICU ngayon si Joana, pinagtutulungan pa ako ng mga impakta ng dalawang bilyonaryo, at ngayon? Nag-aaway pa ang mga gago harap ko? Tangina talaga. Boshet talaga! Lahat sila nadamay! Nang dahil lang sa akin! "Seline, stop staring into space." mahinang usal ni Caleb. Umupo siya sa tabi ko, at sandaling nagtama ang mga mata namin. Papano ba naman kasi ako kakalma? Litong-lito na ako sa mga nangyayari! Sekreto lang naman namin yung iningat-ingatan, eh. Pero dafak! I couldn't have imagined na humantong na sa ganito. Ano na ang gagawin ko? Pinipigilan ko ngayon ang mga luhang gustong kumawala sa akin. Bakat naman sa mukha ni Caleb ang pagod, pero naroon pa rin ang walang kapantay na kontrol. At sa unang pagkakataon ngayong gabi? Wala na. Nawalan na ako ng lakas na magtago pa. Wala akong choice kundi ang ibagsak sa kanya ang bigat na nararamdaman ko
CALEB Fvck! Hindi ko alam kung bakit bigla nalang niya akong inakusahan sa paglason ng sarili kong girlfriend na wala namang matibay na evidence. Like, what the fvck? Fvck. Fvck. Fvck! Bakit ko naman sasaktan si Joana para lang mapalapit ako kay Seline? Nag-iisip ba siya? Kung talagang balak kong paalisin si Joana picture, edi saan noon ko pa ginawa. "See? Look at her. Seline couldn't even say anything," dagdag ko nang hindi man lang nagsalita si Seline. "Dahil yun ang totoo, Drew. Kung alam mo lang kung paano ko siya inaangkin sa kama habang tulog ka. Kung alam mo lang kung paano siya nagtitimpi tuwing gagalaw ka para hindi mo kami mahuhuli." Nag-igting naman ang mga panga ni Drew habang nakatitig lang sa akin. What now, Drew? Hindi ba kayang tanggapin ng ego mo na may nangyari talaga sa amin ni Seline kagabi sa tabi mo pa mismo? I didn't back down. Instead, I laughed. Binigkas ko talaga nang isa-isa ang bawat detalye. "I remember every single detail, Drew. I remember how he







