แชร์

Chapter 68

ผู้เขียน: Ilocano writer
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-24 21:48:06

Ariana's POV

"panahon na siguro upang pamahalaan mo ang kumpanya'ng naghihintay sayo, Arabelle."Sabi ni Noah,pagkagaling ko ng Nueva Viscaya.

Tama siya,panahon na rin siguro,kaya isa pang dahilan kaya ako bumalik dahil may responsibilidad akong kailangang harapin—hindi lang bilang isang anak, kundi bilang isang babae na may pangalan, may kakayahan, at may anak na kailangang ipaglaban ang kinabukasan

Ilang linggo pa lang mula nang makabalik kami, pero ramdam ko na agad ang bigat ng trabaho
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • Pagmamay-ari Kita   Chapter 120

    Ariana's POVAng paglipas ng maraming buwan-matapos ang lahat ng nangyari.Minsan naiisip ko, parang panaginip lang ang lahat.Yung mga gabi ng pag-aalala.Yung mga lihim na unti-unting nabunyag.Yung mga taong nagtangkang sirain ang pamilya namin.Yung takot na baka muli na namang may mawala.Pero heto kami ngayon,mas tahimik,mas buo, at mas matatag.Marami kaming pinagdaanan bago naging maayos ang lahat.Hindi naging madali ang pagharap sa katotohanan,lalo na noong lumabas ang tunay na magkadugo kami ng asawa ko, at ang kamag-anak namin na gusto kaming sirain dahil sa pansariling interes.Pero sa huli, nanaig pa rin ang pagmamahalan namin, at napanagot ang dapat managot.Sa loob ng mga buwang iyon, mas nakita ko ang pagbabago kay Phyton. Mas naging maingat siya,mas naging bukas. Mas pinaparamdam niya araw-araw na kami ang prayoridad niya, at ang pagmamahal niya para sa amin ni Phrea.At ako rin,natutong hindi na tumakbo palayo kapag nahihirapan. Natutong magsalita,natutong ipaglaban ang

  • Pagmamay-ari Kita   Chapter 119

    Ariana's POV Magkahawak ang mga kamay namin ni phyton, at sabay rin ang mga paa naming huma-hakbang ng dahan-dahan sa gilid ng dalampasigan. Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko,-o mas sabihing, sobrang saya ko. Iniwan namin sina Rafael at Misty na nagtatalo.Alam kong iniinis lang ni Rafael si misty-pero sa paraan ng tingin niya rito kanina, hindi lang iyon simpleng pang-aasar.Napangiti ako sa isiping iyon. “May nag-uumpisa na namang kwento,” mahina kong sabi habang nakatingin sa alon. “Hm?” ungol ni phyton. “Si Rafael na kaibigan mo at si Misty.”sagot ko. Napangiti siya. “Napansin mo rin pala?” “Tingin mo ba seryoso si Rafael kay Misty?”tanong ko. Saglit siyang natahimik bago sumagot. “Kung may isang bagay akong alam tungkol sa kaibigan ko… hindi siya mag-aaksaya ng oras klng hindi siya sigurado.” Napalingon ako sa kanya. “Sigurado?” ulit ko,habang nakakunot ang noo ko. “Sa nararamdaman niya, baby."dagdag niya. Huminto kami sa paglalakad. Marahang hin

  • Pagmamay-ari Kita   Chapter 118

    Misty's POV Masaya akong naiiyak habang nakikita ko kong paano magtama ang mga mata nina Ariana at Sir Phyton. Mula sa kinatatayuan ko, medyo may kalayuan sa kanila, kitang-kita ko ang lambing sa bawat galaw ni Sir-kung paano niya hawakan ang kamay ni Ariana na para bang natatakot siyang mawala ulit ito. At si Ariana… ang ngiti niya ngayon, ibang-iba.Sobrang saya niya. Napasinghot ako at palihim na pinunasan ang luha kong pumatak sa mukha ko. “Grabe ka, Misty. Naiiyak ka na naman,” bulong ko sa sarili ko.Pero masaya ako para sa kanila. Sa tabi ko, may maliit na mesa na may simpleng handa-mga lutong paborito ni Ariana na ako rin ang naghanda kanina. Gusto kasi ni Sir na maging simple lang ang lahat. Walang engrandeng dekorasyon. Walang maraming tao. Sila lang ng pamilya niya. Napatingin ako kay Phrea na kumakaway sa’kin. Nakasuot siya ng maliit na bestida, na mas lalo siyang gumaganda habang lumalaki.Nagiging kamukha ni sir phyton. "nandito lang si Tita,” sabi ko, sabay kaw

  • Pagmamay-ari Kita   Chapter 117

    Ariana's POV Mga katok sa labas ng pinto ang gumising sa'kin.Pagmulat ko,wala na sa tabi ko si Phyton.Bahagya akong napakunot -noo bago ako bumangon upang tingnan kong sino ang tao sa labas. Pero pagbukas ko ng pinto, ang nakangiting mukha ni Misty agad ang bumungad. "Misty!"usal ko,hindi ako makapaniwala na nandito siya ngayon sa harap ko.Pumikit-pikit ako ng ilang beses baka namalik-mata lamang ako,pero hindi!nasa harap ko talaga siya. "ako nga,ariana-este, Arabelle na pala."sabi niya, sinabayan pa niya ng mahinang tawa. "ano! kamusta kana?Anong nangyari sayo,bakit hindi na kita nakita sa bahay nila phyton?"magkakasunod kong tanong sa kanya. Wala na kasi akong balita sa babaeng ito mula ng umalis ako pumuntang Finland,pagbalik ko-umalis na siya bilang kasambahay sa bahay nila Phyton.Nahihiya naman ako sa kanya magtanong dahil marami din siyang iniisip. "hay naku, Ariana-mahabang kwento.Halika sa kusina,pinagluto kita ng mga paborito mong ulam."sabi niya,saka maingat ni

  • Pagmamay-ari Kita   Chapter 116

    Ariana's POV Naramdaman ko ang pagmasahe ko sa magkabila kong dibdib. "alam mo bang sobrang sabik na ako sayo,baby?" mahina niyang sabi sa tainga ko.Dama ko ang mainit nitong hininga na dumampi sa balat ng leeg ko. Bahagya ko siyang tinulak para pagpalitin ang posisyon namin.ng asawa ko.Ngayon,nasa ibabaw niya ako,siya naman ang nasa ilalim ko. Para akong wild sa mga sandaling ito, at nawala sa isip ko na may baby sa tiyan ko.Pagkatapos,ako mismo ang humalik sa kanya. Hinawakan naman niya ang magkabilang pwetan ko habang ang mga labi namin ay patuloy na kinakain ang bawat isa Nang ipasok niya ang kanyang dila sa loob ng bibig ko at agad niyang ginalugad ang bawat sulok ng kaloob looban ng bibig nito. Napaungol ako sa loob ng bibig niya dahil sa ginawa niyang pagsipsip sa dila ko.Pero, napasinghap ako ng muli niya akong ibalik sa ilalim niya-na agad bumaba ang halik nito sa punong tainga ko, at sa leeg ko. Gumagapang na rin ang kamay niya sa likod ko para tanggalin ang

  • Pagmamay-ari Kita   Chapter 115

    Ariana's POV Pagkatapos ng kasal,dinala ako ni phyton sa isang lugar na hindi ko inaasahan. Akala ko sa airport kami didiretso,para maghoneymoon.Pero hindi.Kasalukuyan naming tinatahak ang daan palabas ng syudad.Paliko-liko ang daan-at ang tahimik.May mga bahay kaming nadadaanan-payak at ang iba naman ay sakto lang ang pamumuhay. “Phyton… saan ba tayo pupunta?” tanong ko habang nakatingin sa labas ng bintana.Ngumiti lang siya. “malalaman mo pagdating natin doon,baby.”sagot niya. Makalipas nga ang ilang oras,huminto ang sinasakyan namin sa harap ng isang pribadong beach house.Malaki ang bahay,pero hindi ito kasing laki ng mga ari-arian ng pamilya niya. Puti ang dingding,may malawak na veranda -na tanaw ang dagat. Tahimik, at walang masyadong tao sa paligid. Napangiti ako. “Sa’yo ba ‘to?” tanong ko. “Sa’tin,” sagot niya agad. Napatingin ako sa kanya. “Binili ko ito noong panahong hindi ko alam kung babalik ka pa sa buhay ko, at dito rin ako namuhay mag-isa ng ilang

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status