LOGINกระทั่งผ่านไปเกือบสิบนาที ปรมิณทร์เดินออกมาจากห้องน้ำโดยมีเพียงผ้าขนหนูผูกเอวไว้ผืนเดียว เป้าหมายของเขาคือคนที่กำลังนอนอยู่บนเตียงโดยไม่ต้องสงสัย “เพียงฟ้า” เขาเอ่ยเรียกชื่อคนที่กำลังนอนหลับตาอยู่บนเตียง เปลือกขยับไปมาแต่ไม่ยอมลืมตามองเขา ก่อนที่จะประทับริมฝีปากจุมพิตลงบนหน้าผากของหญิงสาว
จึงกลายเป็นปรมิณทร์ที่ต้องยอมแพ้ให้กับกฎที่เพียงฟ้าตั้งขึ้น เฝ้ารอคอยแต่วันหยุดที่จะได้ใช้เวลาอยู่กับคนรักตลอดทั้งวัน “ใกล้จะเลิกงานแล้ว ปล่อยฟ้าได้แล้ว” “ก็ได้” รองประธานหนุ่มทำหน้าละห้อย ก่อนจะยอมปล่อยคนบนตักอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง เพราะกลัวว่าจะโดนเพียงฟ้าโกรธมากกว่า “
แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาภายในห้องนอน ก่อนที่จะถูกปิดลงโดยฝีมือของปรมิณทร์ที่ตื่นมาก่อนหน้านี้ เขาหันกลับไปมองคนตัวเล็กที่กำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียง ลมหายใจสม่ำเสมอบ่งบอกว่าเธอกำลังได้พักผ่อนอย่างสบายใจ หลังจากที่ทำงานหนักมาตลอดหนึ่งปี ปรมิณทร์ยกยิ้มมุมปากพลางก้มลงไป
“อ๊ะ... มันอึดอัด” เธอเอ่ยบอกอย่างเขินอาย แต่ก็เป็นสัญญาณบอกกับคนตรงหน้าว่าเธอรู้สึกดีขึ้นกว่าในตอนแรกแล้ว เจ้าของดวงตาสีเข้มไล่มองตั้งแต่ใบหน้าสวยลากผ่านลงมายังก้อนเนื้ออวบที่กำลังถูกกอบกุมด้วยฝ่ามือของเขา กระทั่งมาถึงหน้าท้องแบนที่ยังคงมีความนุ่มนิ่มให้พอได้จับอย่างเต็มไม้เต็มมือ จรดลงที
ความนุ่มหยุ่นโดนสัมผัสด้วยฝ่ามืออุ่น ก่อนที่จะตามมาด้วยริมฝีปากหยักที่ดูดดึงยอดถันแรง ๆ ราวกับกำลังหงุดหงิด เรียวลิ้นอุ่นชื้นละเลงบนฐานยอดมาจนถึงปลายยอด “อ๊าส์...” เสียงหวานหลุดออกมาจากริมฝีปากบางเป็นครั้งแรก เจ้าตัวแอบตกใจจนต้องรีบยกมือปิดปากเอาไว้ เพราะเสียงนั้นค่อนข้างจะฟังดูลามก
“มิน เมามากแล้วนะ” เจ้าของร่างอวบพยายามจะห้ามคนที่ดื่มเหล้าราวกับเป็นน้ำเปล่าเหมือนคนอกหักไม่มีผิด แต่เลขาอย่างเธอก็ไม่กล้าถามอะไรไปมากกว่านั้น “อือ” ปรมิณทร์ตกอยู่ในอาการมึนเมาหลังจากที่ดื่มเหล้าเข้าไปหลายแก้วจนเพียงฟ้าต้องพยายามห้ามไม่ให้ดื่มไปมากกว่าเดิม “กลับคอนโดเถอะ เดี๋ยวฟ
ตึกสูงเสียดฟ้าตั้งเด่นอยู่ท่ามกลางบริษัทขนาดเล็กไปถึงกลาง บริเวณนี้มีเพียงบริษัทขนาดใหญ่แห่งเดียวตั้งอยู่ใจกลางเมืองทว่าความยิ่งใหญ่มักจะมาพร้อมกับความวุ่นวายเสมอ แม้ด้านนอกจะดูเหมือนบริษัททั่วๆ ไป แต่ด้านในกลับซ่อนความอลหม่านไว้มากมาย“ต้นหนาวกับรองหัวหน้าโดนไล่ออกจริงๆ เหรอ แล้วฉันจะอยู่ยังไงเนี่
วสันต์นัดหมายกับเพื่อนสนิทอย่างปรเมศ พร้อมกับลูกชายเพียงคนเดียวอย่าง ปรมิณทร์ ที่เพิ่งจะเรียนจบและกลับมาจากเมืองนอก หลังจากที่ไปใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศมานานเกือบสิบปี “สวัสดีครับคุณลุง” เจ้าของดวงตาสีน้ำตาลอ่อนเฉกเช่นมารดายกมือไหว้ทักทายเพื่อนสนิทของพ่อด้วยความนอบน้อม ก่อนจะเลื่อนสายตามาจ้อง
นัยน์ตาคู่กลมโน้มลงสบสายตากับชายหนุ่มพลันเลื่อนริมฝีปากลงมาสัมผัสกับริมฝีปากของเขาอย่างไร้ความกลัว มือเล็กลูบไล้ไปตามกล้ามเนื้อที่อัดแน่นเป็นมัดๆ ตั้งแต่แผงอกแกร่งจนไปถึงหน้าท้อง เรียวลิ้นเล็กพยายามแทรกผ่านริมฝีปากของเขาเข้ามายังโพรงปากอุ่นพลางเกี่ยวกระหวัดหยอกเย้าอย่างไร้ชั้นเชิง ทว่ากลับท
“อย่าลืมล่ะ… เธอยังไม่ได้ง้อฉัน” “รู้แล้วค่ะ” คนตัวเล็กแลบลิ้นใส่เข้าหน้าทะเล้น ก่อนจะรีบมองต้นทางและแอบออกจากห้องทำงานของเขาไปทันที@ไนต์คลับ หลังจากที่เลิกงาน ต้นหนาวก็รีบกลับมารอคินน์ที่คอนโดและเตรียมตัวรอเขาแวะมารับ แต่กว่าจะได้มาก็เกือบจะสี่ทุ่มแล้ว เพราะมัวแต่ง้อคนตัวสูงที่ไม





![Inbox ร้อนรัก [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

