เมียจ้างที่คุณไม่มีวันรัก

‘ศาลมีคำพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 ให้จำคุกมีกำหนด 3 ปี จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสาม และพิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ไม่ปรากฏว่าจำเลยเคยได้รับโทษจำคุกมาก่อน โทษจำคุกจึงให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 1 ปี และให้คุมความประพฤติของจำเลยไว้มีกำหนด 6 เดือน นับแต่วันที่ได้อ่านคำพิพากษาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56’

นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาชีวิตของรดาก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป จากหญิงสาวที่เคยมีทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิต ไม่ว่าจะเป็นครอบครัว เงินทอง หน้าที่การงาน หรือแม้กระทั่งเพื่อนพ้อง ต่างก็หนีหายมลายไปในชั่วพริบตา อันเนื่องมาจากผลของการกระทำที่เธอต้องกลายเป็นแพะรับบาปในคดีฉ้อโกง

‘ในเมื่อไม่มีทางเลือก เธอก็จำเป็นต้องก้มหน้ารับ’

“ถึงแม้ว่าฉันจะขายตัว แต่ก็ไม่ได้แปลว่าฉันจะขายวิญญาณ ขายความเป็นคนให้กับคุณด้วย อดีตฉันไม่สามารถกลับไปแก้ไขมันได้ ฉะนั้นแล้วพวกที่สูงส่งแบบพวกคุณก็ไม่ควรที่จะเอามันมาเหยียบย้ำและซ้ำเติมคนที่ไม่มีทางสู้”

‘เงิน มันซื้อได้ทุกอย่าง แม้กระทั้งความเป็นคนของเธอ’

“สำเนียกตัวเองด้วยว่าเธอเป็นใคร มีหน้าที่อะไร ตรงไหนควรอยู่หรือไม่ควรอยู่ก็น่าจะรู้ ไม่จำเป็นต้องให้ฉันบอก เงินที่ฉันจ่ายให้เธอทุกเดือนมันก็มากพอที่คนอย่างเธอจะสำนึกบุญคุณ”

แนะนำตัวละคร

รดา หรือ ดา หญิงสาวที่เคยมีอดีตด่างพร้อย เพราะการกระทำของคนในครอบครัว เธอต้องกลายเป็นผู้ต้องหาในคดีฉ้อโกง ทั้งที่เธอไม่เคยรับรู้เรื่องราวใดๆ ด้วยเลย ทันทีที่มีคำพิพากษาของศาล สั่งให้รอลงอาญาเธอเป็นเวลา 2 ปี ทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยมี ก็มลายหายไปในชั่วพริบตา ไม่ว่าจะเป็นเงินทอง ครอบครัวหรือเพื่อนฝูง เธอต้องกลายเป็นคนไม่มีบ้าน ไม่มีงานทำ ไม่มีใครคบ จนกระทั้งเธอมาเจอกับเขา คนที่ยื่นข้อเสนอนางบำเรอชั่วคราวให้ เพื่อแลกกับเงินและที่ซุกหัวนอน

‘ในเมื่อไม่มีทางเลือก เธอก็จำเป็นต้องก้มหน้ารับ’

ธันวา หรือ ธัน หนุ่มเจ้าสำราญ ลูกชายคนเล็กของพ่อเลี้ยงทางภาคเหนือ มีพี่ชายต่างแม่หนึ่งคน ตั้งแต่เรียนเกือบไม่จบมา เขาก็ไม่เคยทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันซักอย่าง ชีวิตในแต่ละวันคือใช้เงินปันผลจากธุรกิจของครอบครัว เที่ยวเตร่ไปเรื่อย เปลี่ยนผู้หญิงไม่เคยซ้ำหน้า จนเขาถูกผู้เป็นพ่อนำไปเปรียบเทียบกับพี่ชายอยู่เสมอ

‘เงิน มันซื้อได้ทุกอย่าง แม้กระทั้งความเป็นคนของเธอ’