LOGIN
Mature Content R18+
Parental Guidance is advice
Giselle Saavedra
“Oh, shit! Please, dahan dahan lang ang laki ng titi mo!”
Kagat ko ang unan habang nakatuwad at ipinapasok ng estrangherong lalake ang kanyang matigas na aalaga saking masikip na lagusan.
Yes. Virgin ako.
Kaso ay hindi ko maalala kung bakit narito ako ngayon sa isang madilim at malamig na kwarto kasama ng lalakeng ni pangalan o itsura ay hindi ko alam.
“Ang sikip mo!” aniya ng lalake habang hawak ako sa bewang at patuloy na binabaon ang pagkalalake niya sa akin.
Halos tumulo naman ang aking laway at tumirik ang mata ng magsimula siyang maglabas masok sa bukana ko.
“Idiin mo pa,” mahinang anas ko.
“What?” tanong niyang parang nang te-tease. “Tell me, anong ididiin ko?”
Medyo naluluha na ako pero sobrang sarap na sa pakiramdam kaya sinagot ko siya, “Yung titi mo, ibaon mo sa loob ng puke ko, isagad mo please, ang sarap mo kumantot!”
Narinig ko na medyo natawa siya pero dinilaan niya ang balok ko at sabay lapirot sa magkabila kong mga u***g saka mabilis na bumayo.
Halos malimutan ko ang pangalan ko sa lakas ng bayo niya, pakiramdam ko ay punong puno ang loob ko dahil sa taba ng kanyang alaga, hindi ako marunong sumukat pero sa tantiya ko ay nasa 7 inches ito o baka higit pa.
“Malapit na akong labasan,” bulong niya.
Lalo naman bumilis ang pagkantot niya sa puke ko hanggang sa nauna akong labasan dahil bigla niyang hinimas ng mabilis ang tinggil ko habang walang sawa sa paglabas masok ng titi niya.
“Ahhhh!” hiyaw ko.
Bigla rin siya tumigil at binaon ng todo ang k*****a niya sabay bulong, “Ang sarap mo k******n.”
Hinihingal ako sa sobrang sarap at pagod, naramdaman kong yumakap ang lalake sa akin pero hinayaan ko nalang hanggang sa napapikit kami at nakatulog.
Kinabukasan ay sobrang sakit ng katawan ko, napatingin ako sa paligid, iba ang kwarto.
Nasaan ako?
Nanlaki ang aking mga mata ng mapatingin sa aking tabi, isang gwapong lalake na may matipuno at maskuladong katawan, mukha rin matangkad ang nakayakap sa akin. Makinis ang maputing kutis nito, may mahabang pilik mata, matangos na ilong at mapula ang mga labi.
Bigla akong napalunok ng makita na pareho kaming n*******d.
Shit!
Oo nga pla, may nangyari sa amin kagabi.
At siya ang nakakuha ng virginity ko!
Nang dumilat ang lalake ay agad akong napatayo sa kama at tinakpan ng kumot ang katawan ko kaya nahatak ito at tumambad sa akin ang knayang hubad na katawan.
Sabay kaming napatingin sa kama na may bahid ng dugo. Tanda na wala na ang pinakaiingatan kong puri.
Napatingin ako sa alaga niya na tayung tayo. Parang ready na ulit makipaglaban. Naalala ko ang sarap kagabi. Shit! Ipinilig ko ang ulo at agad hinagilap ang aking mga damit.
Habang nagbibihis ay naupo ang lalake sa kama at minasahe ang ulo saka muling tumingin sa akin.
Napahinga ako ng malalim, “Hindi ko alam kung bakit tayo magkasama ngayon, pero kung anuman ang nangyari kagabi, let’s forget about it nalang okay? Lasing ako kaya wala sa sarili. Huwag kang mag-alala for sure hindi naman na tayo magkikita pa. Bye!” saad ko sabay takbo palabas ng kwarto.
Mabilis kong pinindot ang elevator at bumaba sa lobby ng hotel, ang lakas ng kabog ng dibdib ko. Masakit ang buo kong katawan. Medyo pa ika ika ang lakad ko habang naghahanap ng banyo. Pumasok ako sa isang cubicle at napahinga ng malalim. Hinilamusan ko ang mukha at naluha.
“Napakamalas ko talaga,” bulong ko.
One day ago…
Maaga akong pumasok sa office ng araw na iyon dahil ngayon na sasabihin kung sino ang napiling bagong manager. Limang taon na akong nagtatrabaho sa custometic company na iyon mula ng makagraduate ng college.
Sure ang aking promotion dahil ako ang palaging best employee kada taon. Ito ang aking first work, at wala akong balak sana na umalis dahil going smooth ang lahat ika nga.
Maayos ang sweldo at mabait ang boss pero laking pagtataka ko ng makita na halos lahat ng empleyado ay nakatingin sa akin na para bang may nagawa akong malaking kasalanan.
Imbes na papuri ang matanggap ay para bang lahat sila ay may inis or galit sa akin. Pero bakit?
Prank ba ito? Baka naman may surprise party sila para sakin at gusto lang akong paiyakin o gulatin.
Nang makita ko si Bea, ang pinaka close ko ay hindi niya ako pinansin bagkus ay taas noo na sinabing pinapatawag ako ni Mr. Sanchez.
Napakunot ang aking noo pero agad na sumunod sa kanya. Nang makapasok kami sa loob ng opisina ng aming boss ay agad akong binato ng mataba at kalbong may ari ng ng Sunisa Cosmetics.
“How dare you Giselle! Ikaw pa naman ang inaasahan ko na mapagkakatiwalaan dito pero ano itong ginawa mo! You are fired! At pag-usapan namin kung magsasampa kami ng kaso laban sa iyo kaya humanda ka!” sigaw nito.
Napamaang naman ako at nagtaka. Ako raw? Fired? Bakit?
“Sir? What do you mean fired? Last week lang binigyan mo pa ako ng letter na nagco-congratulate na running for new manager ako. Joke ba ito? Hindi nakakatuwa!” Napapailing ko pa na sabi at natatawa.
Ngunit nanataling galit at seryoso si Mr. Sanchez.
Si Bea ang sumagot, “Pwede ba huwag ka na mag deny na hindi mo alam ang dahilan, account mo ang nadetect na nagbura ng buong files ng kompanya! Ang laking perwisyo ng ginawa mo dahil lahat ng record mula pa noon ay nawala, maski ang back up ay deleted na. Halatang sinadya. And don’t tell us na hindi ikaw, dahil bawat isa sa atin ay may password, wala ka naman sigurong pinagsabihan ng password mo para malaman ng kung sinuman para iframe up ka.”
Nangatog ang mga tuhod ko kaya agad kong kinuha ang dalang laptop at binuksan, wala na nga ang mga records, mula sa sales, payroll, customer and suppliers details ay wala na.
Napailing ako sabay sabing, “Hindi ako, hindi ko magagawa iyon.” Naiiyak na saad ako.
Pero galit na sinabi ni Bea, “Bakit mo dala ang laptop mo? Bawal natin iuwi ang mga gamit dito, hindi ba?”
Hindi ako nakapagsalita agad, “D-Dinala ko ang laptop kasi gusto kong tapusin ang mga report.”
“Shut up!” sigaw ni Mr. Sanchez, “Kunin mo na ang mga gamit mo at kung ako sa’yo, maghanap ka ng magaling na abogado dahil hindi ko ito papalampasin! Lumayas ka sa harap ko!”
Naiiyak na umalis ako ng opisina ni Mr. Sanchez at pumunta sa cubicle ko, hindi ko naman ugali na maglagay ng gamit sa desk kaya kaunti lang halos ang dapat balutin.
Isa sa mga intern na si Vicky ang lumapit, “Ma’am Giselle…”
Pinunasan ko ang mga luha ko saka tumingin sa kanya, “Bakit?”
“Hindi po ako naniniwala na magagawa ninyo iyon, ang katunayan po… nakita ko si Ma’am Bea minsan na nakaupo dito sa desk ninyo at parang may hinahapan, chineck din niya ang laptop ninyo, hindi ko lang tiyak kung anuman ang ginawa niya pero mabilis siya umalis… tapos po… nakita ko siya sa loob ng opisina ni Mr. Sanchez at naghahalikan sila. Siya na nga po ang bagong Manager ayon sa lumabas na announcement.” Aniya pa ni Vicky.
Natigilan ako. Si Bea? Bagong manager?
Kaklase at kaibigan ko si Bea mula college, hindi siya katalinuhan pero maganda, sabay kaming nahire pero dahil medyo “mahina” siya ay hirap siyang matutunan ang trabaho.
Hindi katulad ko na paglipas lang ng dalawang taon ay naging supervisor na at naging assistant manager pagkalaon. Samantalang nanatiling normal na administrative staff lang si Bea.
Ayokong mang bintang pero kung tama si Vicky, ay mukhang si Bea ang gumawa ng paraan para ma fired ako. Napahinga ako ng malalim sabay matipid na ngumiti kay Vicky, “Salamat.”
Inabot niya ang isang flash drive, “Ito po ang kopya ng CCTV nang araw na naupo si Ma’am Bea sa pwesto ninyo, hindi ko alam kung makakatulong.” Saad niya sabay alis.
Malungkot na tinignan ko ang flash drive, kung nag traydor man si Bea ay hindi ko akaalin na magagawa nito iyon. Ako lang kasi ang takbuhan nito noon kapag nahihirapan o may hindi maintindihan.
Galit akong umalis ng opisina at inilagay sa kotse ang mga gamit, naisip kong punatahan ang long-time boyfriend ko na si Bernard, sigurado ako na nasa apartment niya iyon ngayon dahil day-off niya tuwing Friday sa bar pinapasukan bilang manager.
Agad akong nag park sa harapan ng apartment, kakatok na sana ako ng makita na medyo bukas ang pintuan kaya pumasok nalang ako sa loob. Laking gulat ko nang may panty sa sala, hindi akin iyon kaya galit akong umakyat sa second floor.
Pagbukas ko ng pinto ay parang gumuho ang mundo ko. Si Bernard ay may kasamang babae sa kama, pareho silang n*******d at kasalukuyang nagniniig.
“Honey, sino ang mas masarap? Ako o si Giselle?” natatawang sabi ng babae na hindi ko makita ang mukha ngunit pamilyar ang boses.
“Ikaw, wala naman kwenta ang babaeng iyon! Never niya akong pinatikim!” inis na sabi ni Bernard.
Binato ko sa likod niya ang panty kaya agad siyang napalingon, pero ako ang nagulat dahil ang babae na pinapatunangan niya ay walang iba kundi si Annie.
Ang aking pinsan.
LydiaNakatitig lang ako sa kisame ng aming kwarto rito sa quarters ng mga katulong. Patay na ang lahat ng ilaw sa mansion, pero ako, heto at dilat na dilat pa rin. Binuksan ko ang maliit na lampara sa tabi ng higaan ko at dahan-dahang binuksan ang palad ko.Nandito pa rin sa akin. Isang piraso ng contact lense.Nakuha ko ito noong gabi na sinaksak si Perla. Noong nagkakagulo ang lahat at dinala na siya sa ospital, ako ang naatasang tumulong sa mga pulis sa paglilinis ng dumi sa pasilyo. Habang pinupunasan ko ang sahig na may bahid pa ng dugo, napansin ko ang maliit at manipis na bagay na ito na nakadikit sa gilid ng carpet. Sa unang tingin, aakalain mong basura lang, pero nang pulutin ko, laking gulat ko na isa itong kulay brown na contact lense.Hanggang ngayon, hindi ko alam kung bakit hindi ko ito ibinigay sa mga pulis. Noong oras na 'yun, parang may kung anong boses sa isip ko na nagsabing itago ko muna ito. Ramdam ko kasi sa kaloob-looban ko na ito ang ebidensyang magtuturo kung
BelleDahan-dahan kong idinilat ang mga mata ko. Puting kisame ang sumalubong sa akin at ang amoy ng disinfectant na pamilyar na sa ilong ko. Alam ko kung nasaan ako—nasa ospital na naman.Pinakiramdaman ko ang paligid at narinig ko ang mahinang pag-uusap nina Jake at Madam Elena sa gilid ng kama ko. Ito na ang oras para ituloy ang palabas."Jake..." ang pabulong at paos kong tawag.Agad na lumapit si Jake sa akin, bakas ang matinding pag-aalala sa kanyang mukha. "Belle! Salamat sa Diyos, gising ka na. Huwag kang biglang babangon, dahan-dahan lang."Pinilit kong bumangon nang kaunti at agad akong sumubsob sa dibdib niya. Humagulgol ako, 'yung iyak na parang bata na takot na takot. Niyakap ko siya nang sobrang higpit, tila ba siya na lang ang tanging kakapitan ko sa mundong ito."Jake, natatakot ako! Si Giselle... papatayin niya tayo!"Hinalikan ni Jake ang tuktok ng ulo ko habang hinahaplos ang likod ko. "No, Belle. Nandito ako. Hindi kita pababayaan. Hindi siya makakalapit sa iyo, pa
BelleAlam ko na kailangan kong maging maingat. Masyado nang matalas ang pakiramdam ni Madam Elena, at hindi pwedeng habambuhay ay ako lang ang gumagawa ng maruming trabaho. Kailangan kong maipakita sa kanilang lahat na biktima rin ako—na natatakot din ako kay Giselle.Para mawala ang anumang duda, kailangan kong gumawa ng isang eksena na hinding-hindi nila malilimutan. Isang eksena na magpapatunay na si Giselle ay buhay, galit, at nasa labas lang, habang ako ay nananatiling inosente sa tabi ni Jake.Kaya naman, bago ang libing ni Julio, nagbayad ako ng isang babaeng gipit sa pera. Binigyan ko siya ng malaking halaga at ang silicone mask na kamukha ni Giselle. Ang utos ko sa kanya ay simple lang: tumayo sa malayo, magpakita nang sandali, magpaputok ng baril sa langit, at tumakbo palayo sa direksyon na sinabi ko kung saan walang CCTV at madaling magtago.Dumating ang araw ng libing. Maaliwalas ang panahon pero ang atmosphere sa sementeryo ay parang laging may dulo ng bagyo. Nakasuot ak
Madam ElenaNanginginig ang buong katawan ko habang nakakulong ako rito sa loob ng banyo ng aming mansion. Halos mabitawan ko ang cellphone ko dahil sa sobrang kaba nang muli kong tingnan ang video na ipinadala sa akin ng isang hindi kilalang numero.Doon sa video, kitang-kita ang bawat detalye—mula sa suot kong hospital gown hanggang sa uniporme ni Kanor. Nangyari ito noong nasa ospital pa kami, noong akala ko ay walang ibang tao na nakakakita.Kitang-kita kaming dalawa ni Kanor na naghahalikan sa loon ng hospital room ko. Ang akala ko ay ligtas kami dahil pribado ang kwarto, pero mali pala ako."Diyos ko, paano nakuha ni Giselle ito?" ang pabulong kong tanong habang nararamdaman ko ang pagdaloy ng malamig na pawis sa aking likuran.Ibig sabihin, nakapasok siya sa ospital nang hindi namin namamalayan. Ibig sabihin, nandoon siya sa loob mismo ng kwarto namin, nakatago, habang hawak ang cellphone niya at pinapanood ang bawat maling galaw namin.Ang mas nakakatakot p ay ang lakas ng loo
BellePagkasara na pagkasara ng pinto pagkaalis ni Madam Elena, agad na nawala ang plastic na ngiti sa mukha ko. Ramdam ko ang mabilis na pag-akyat ng dugo sa ulo ko sa sobrang inis. Muntik na. Muntik na talagang masira ang lahat ng pinaghirapan ko dahil sa pakikialam ng matandang 'yun.Mabilis akong lumapit sa cabinet ko at chineck ang sikretong bulsa ng bag ko. Naroon pa rin ang silicone mask na mukha ni Giselle. Napahinga ako nang malalim. Kung nakita niya ito, tapos ang palabas ko. Siguradong hihilahin niya ako sa harap ni Jake at ipapahiya."Masyado kang matapang, Elena," ang bulong ko sa sarili ko habang nanginginig ang panga ko sa galit. "Akala mo siguro ay mas matalino ka sa akin."Kailangan kong gumawa ng paraan para tumigil na siya sa pag-iimbestiga. Hindi pwedeng habang gumagalaw ako ay may matang nakabuntot sa akin. Kailangan ko siyang bigyan ng sarili niyang problema, 'yung problemang magpapatahimik sa kanya dahil sa takot at hiya.Bigla kong naalala ang alas na hawak ko.
Madam ElenaSabi ng doktor, mas maayos na ang lagay ko at pwede na akong lumabas ng ospital kung gusto ko. Pero paano ako aalis? Paano ako uuwi sa mansion kung ang asawa kong si Gary ay nakahiga pa rin dito at nagpapagaling?Mas pinili kong manatili sa tabi niya. Hindi ko kayang iwan ang asawa ko sa ganitong kalagayan, lalo na’t parang bawat sulok ng buhay namin ngayon ay binabalot ng panganib.Kanina lang, dinala si Gary sa CT scan room para masigurong walang ibang komplikasyon ang mga sugat niya. Dahil hindi pa ako pwedeng maglakad nang matagal, sumakay ako sa wheelchair. Pinakiusapan ko si Mang Kanor na itulak ako. Kawawang Kanor. Habang naglalakad kami sa hallway, naririnig ko ang mahihina niyang hikbi. Alam kong durog na durog siya sa pagkawala ni Julio. Sino ba naman ang hindi? Isang inosenteng bata, kinuha nang ganoon kadahas.Imbes na bumalik agad sa suite namin, nagpasya akong dumaan muna sa normal private room kung nasaan ang katulong naming si Perla. Gusto ko siyang makausa







