LOGINLa vida de Alexandra da un giro de 180 grados cuando es contratada por una empresa millonaria ubicada en Londres, Inglaterra. Un golpe de suerte por fin llega a su vida, cuando no solo el pago cubre sus gastos, sino que consigue una beca para seguir estudiando en la universidad, y eso sumado, a que generará una hoja de vida alucinante. Aunque se vea una chica segura de sí misma, Alexandra tiene un pasado que puede hacer que todas las cosas que ha conseguido con tanto esfuerzo, se vengan abajo de un solo tiro. Así que es indispensable que mantenga a raya su vida y siga alcanzando sus éxitos como lo ha venido haciendo hasta ahora. Sin embargo, su jefe, el magnate Kerem Sadik tiene una propuesta para ella que le hará olvidarse de todas sus reglas, tragedias, y del punto número uno, que ella no debió pasar por alto. Enamorarse de su jefe, no solo la llevará a un revuelo de sentimientos encontrados, sino que también traerá su turbio pasado y el encuentro con la realidad de la que ella siempre quiso escapar.
View MoreLarkin POV
Napahirap kapag birthday mo at naghanda ka. Lahat ay luto at kilos mo. Umaga palang ay nasa palengke na ako para mamili ng mga pagkaing lulutuin ko. Namili ako ng pang-bobopis, sisig at pati na rin mani na masarap ilaga. ‘Yan ‘yung mga pulutan na masarap talagang kainin kapag umiinom.
Nagluto lang ako ng pancit at spaghetti para sa mga bisitang pupunta na hindi naman din umiinom. Hapon palang, nagpuntahan na ‘yung mga kapitbahay kong marites, marisol at tolits. Sila ‘yung kauna-unahang kumain ng handa ko. Lahat kasi kami dito ay kapag may birthday-han ay wala ng imbita-imbita, automatic ay darating sila para lusubin ang handa mo. Okay lang naman, masaya nga kapag lahat ay magkakasundo, ang maganda naman sa mga ito ay may dala silang softdrinks, o kundi naman ay isang pileng na saging.
Nung mag-agaw na ang liwanag at dilim, start na ng party. Sa probinsya, hindi talaga masaya ang birthday kapag walang tagayan. Sa harap ng bahay ko dito sa LJS Street, nag-iinuman kami ng mga kaibigan kong bartender sa pinagtatrabahuhan kong bar, kasama na rin ang ilan sa mga tropa ko rito sa lugar namin.
Kani-kaniya na kaming hawak ng bote ng alak, may kanina pa namumulutan kasi masarap daw ang mga niluto kong pulutan. Well, normal na lang sa pamilya namin ang masarap magluto. Walang hindi sanay magluto sa amin. Nagtataka nga lang ako kung bakit ni isa sa pamilya namin ay wala manlang naging chef. ‘Yung panganay ko kasing kapatid ay nasa ibang bansa, doon na nag-asawa, piloto siya roon. Yung sumunod naman na babae ay singer sa Japan, at iyong sumunod ay doctor naman sa Canada, at ang bunso, ako, heto, bartender naman sa isang bar. Sa lahat ng magkakapatid, bunso ang hindi pa successful. Sawi pa sa lovelife, napakamalas. Sayang ang pagiging magandang lalaki ko at pinagpala kong alaga. Matagal nabakante simula nang lokohin at ipagpalit ako ng ex-wife ko sa mas mayaman. Pinagpalit ako sa mayaman pero pangit naman.
“Tol Larkin, ang guwapo mo, malaki katawan, may edad na, pero bakit hanggang ngayon wala ka pang asawa?” Tukso sa akin ni Levi sabay tawa ng iba pang mga tropa ko.
Napatawa na lang din ako at saka uminom ng alak. “Wala e, sinayang ako ng ex-wife ko, pare. Pinagpalit ako sa mayamang pangit.”
Nagtawanan tuloy lahat habang may pumalakpak pa. “Tangina, kaya pala. So ano na ngayon, puro kamay mo na lang nagpapaligaya sa ‘yo?” muling tukso ni Levi. Napakatarantado talaga.
Tawanan na naman tuloy ang lahat at mas malakas pa ngayon. Putangina, hindi na ako nakasagot agad dahil ako man ay natawa sa sinabi niya. Ganun na nga ba talaga ako katagal na walang babae sa buhay ko? Halos nakalimutan ko na ang pakiramdam ng may kayakap sa gabi, ng may humihiling ng atensyon ko, ng may nagpapaligaya sa akin bukod sa sariling kamay ko.
Nagpatuloy ang inuman namin hanggang sa lumalim ang gabi. Isa-isa nang nagpaalam ang mga tropa at naiwan akong mag-isa sa bahay.
Sa totoo lang, hindi naman akin ang bahay na ito. Binilin lang ito sa akin ng pamangkin kong si Moreya, na ngayon ay nasa ibang bansa na nagtatrabaho. Matapos akong palayasin ng ex-wife kong si Vitorie, dito na ako tumira. At kung tutuusin, mula noong nawala si Vitorie sa buhay ko, parang sinuwerte ako. Hindi ko alam kung malas siya o ako ang malas sa kaniya, pero tila mas suwerte na ako ngayong malayo na siya sa akin. Kasi ang bahay na ito, binigay na sa akin ni Moreya na pamangkin ko. Mahal na mahal ako ng pamangking kong iyon, kasi nung bata pa siya, pinaka-favorite ko ang batang iyon. Sa totoo lang, sampu lang ang agwat ng taon naming mag-tito, kung titignan ay para nga lang magtropa kami. Ang bata kong tito, tito na ang tawag naman ng mga kapitbahay namin ay Tito yummy kasi marami sa mga tagarito ay crush ako at pinagnanasahan. Simula nung mag-ayos ako, magpalaki ng katawan ay marami sa mga kapitbahay namin ay na-appreciate na ako.
Pero, puta, hanggang ngayon ay walang nagkakamaling pumasok sa buhay ko. Halos isang taon na rin ata nung maghiwalay kami ng asawa ko, tapos heto, wala pa hanggang ngayon. Nakakasawa tuloy ang puro pagma-masterbatë kaya nung nakaraang buwan, bumili pa ako ng laruan na magpapaligaya sa akin kung minsan kapag hindi ako makatulog sa gabi. Ginagawa ko iyon kasi ang sabi nila, kapag nagbuhuhat daw sa gym ay nakakaliit daw ng pagkalalakë. Kaya sa isang linggo, naglalaro talaga ako ng at least dalawang beses para kung sakaling totoo man ang kasabihan na iyon ay ma-balance ko pa rin. Ayoko namang lumiit ang titë ko, isa ito sa masarap na maibibigay ko sa magiging babae ko, kaya dapat lang na daks lang ako habangbuhay.
Pumasok na ako sa loob ng bahay. Tangina, ang dami kong kalat sa labas, pero bukas na lang ‘yan. Lasing na ako. Sinarado ko na ang gate at ang pinto. Tumuloy agad ako sa kuwarto ko, at humiga sa kama ko na hindi man lang nagbihis.
Bago tuluyang pumikit ang mga mata ko, napahagikhik pa ako. “Soon... makakahanap din ako ng babaeng para sa akin. Babaeng suwerte sa buhay ko. Babaeng magpapaligaya sa akin sa kama.” Napatingin ako saglit sa kamay kong may kalyo na. “Sa susunod, bibig na ng babae at butas niya ang magpapaligaya sa akin, hindi na itong kinakalyo kong kamay.”
At dahil birthday ko naman, regalo ko na sa sarili ko ang paligayahin ang pagkalalakë ko ngayong gabi. Kinuha ko ang sëxtoy sa ilalim ng unan ko at saka ko ito nilagyan ng langis na pampadulas. Binaba ko ang suot kong short at briëf at saka ko sinalpak sa malaki kong pagkalalakë ang laruang iyon.
Pumikit ako at dinama ang kiliti at sarap na dala ng laruang iyon na hugis bukạna ng babae. Unti-unti, nagalit ito at lalong namaga. Dati, sinukat ko ito. Kung hindi ako nagkakamali ay halos seven inchës ito nang sinukat ko ito nung highschool pa ako, pero ngayong may edad na ako, baka nasa nine inchës na nga ito, e. Bihira ‘yung size na mayroon ako kasi ‘yung sa iba kapag tinatanong ko ay halos nasa four inchës lang o five inchës.
Mabilis na dahan-dahan ang pagtaas-baba ng laruang iyon sa sarili kong alạga hanggang sa manggigil at masarapan na ako. Napapanganga at napapa-ungöl ako ng mahina habang dinadama kung gaano kasarap ang kasikipan ng laruan na iyon na kapag nakapikit ako ay iniisip ko na pagkababaë ng babae ang nagpapaligaya sa akin.
Hanggang sa maramdaman ko na lang na pumutok na ang kạtas ko. Ang dami na namang lumabas sa akin, ramdam ko ‘yung mga talsik sa tiyan at mga hita ko, ang init din ng pakiramdam ng mga itlog ko na pinagtuluan ng marami kong katạs, kaya pagkatapos nun, tuluyan na akong nawalan ng lakas. Binaba ko na lang sa kung saan ang laruan na iyon at saka ko na pinikit ang mga mata ko. Nakatulog ako na nakabuyangyang ang kabuhayan ko. Okay lang, wala namang makakapasok sa kuwarto ko dahil naka-lock ang pinto.
“A veces, cuando parece que todas las piezas se están cayendo a pedazos, en realidad pueden estar cayendo en su lugar”Mi respiración está agitada y mis manos húmedas por el sudor que emana mi cuerpo nervioso.Me observo en el espejo y aún no puedo creer lo que está sucediendo.Millie coloca un ramo pequeño, pero hermoso de calas en mis manos, con una cinta bastante sutil en tonos dorados.El movimiento brusco del pequeño Andrew en mi vientre hace que suelte un grito al tocar mis costillas, y mi amiga sonríe ante mi reacción.—¡También está nervioso! —dice ella sonriendo, mientras que se agacha tocando mi vientre—. Pequeño, debemos apresurarnos.En su tono, denoto que también está nerviosa.Y esa es mi amiga, esa es Millie John
He tenido visitas durante todo el día, mi hermano se ha instalado prácticamente en mi habitación del hospital junto a Millie. Evie y Omar han dado rondas preguntando por el bebé; pero nadie se ha atrevido a sostener una conversación, ni siquiera una básica.Es como si el tiempo se hubiese detenido, es como si mi mente de alguna forma estuviera en modo automático, respondiendo “sí” o “no” ante cualquier pregunta; probando uno o dos bocados de comida cuando corresponde la hora.He dado todo mi esfuerzo por tener en calma mi sistema; he traicionado mis emociones, dejando a un lado mi dolor, para poder atender la salud de mi hijo.Pero hay momentos en que los pensamientos se desajustan y el dolor vuelve, haciéndome trisas, y sin poder evitarlo el carbón caliente que aprieta mi garganta se vuelve cruel; tanto que siento que no podr&ea
Por más que niegue una y otra vez, por más que abro y cierro mis ojos, la visión de Adam no se va.No se va.Su rostro es, irreconocible. No está para nada impactado en ver a Amelia echa un desastre y con un arma apuntándose ella misma; más bien se burla de su situación. Y esto me perturba en gran manera.El rostro de Kerem es el único que no logro divisar, ya que está dándome la espalda; mientras que Adam y Amelia están justo frente a mi visión.—¡Eres un infeliz! —dice Kerem en tono retador, mientras Amelia aumenta el llanto.La sonrisa de Adam se ensancha mientras le envía una mirada amenazante.—No siempre puedes tener lo que quieres —y con estas palabras Lerman empuja a la mujer — ¡Dispárale! Te lo ordeno.¿Qué?Un im
De prisa me dirijo a la cocina, apagando la hornilla de inmediato. Toda mi comida está literalmente quemada y el ambiente lleno de humo. Toso varias veces y veo que Christopher entra para encender la campana extractora, y seguido el humo comienza a disiparse.Pese a la circunstancia y pese al momento, me siento muy nerviosa ante la presencia de él en este lugar; y más sola. Trato por todos los medios de parecer tranquila y sin preámbulo le miro fijamente.—¿Qué quieres? —pregunto tajante.—Hay varias cosas que quiero hablar contigo, si me lo permites.«No hables con él… Recuerda todo lo que te han dicho.»“Ale… Si él intenta hablar contigo, por favor vete del lugar”recuerdo a Adam.El nerviosismo comienza a aumentar en mi cuerpo, pero debo ser inteligente.
Bienvenido a Goodnovel mundo de ficción. Si te gusta esta novela, o eres un idealista con la esperanza de explorar un mundo perfecto y convertirte en un autor de novelas originales en online para aumentar los ingresos, puedes unirte a nuestra familia para leer o crear varios tipos de libros, como la novela romántica, la novela épica, la novela de hombres lobo, la novela de fantasía, la novela de historia , etc. Si eres un lector, puedes selecionar las novelas de alta calidad aquí. Si eres un autor, puedes insipirarte para crear obras más brillantes, además, tus obras en nuestra plataforma llamarán más la atención y ganarán más los lectores.
Ratings
reviewsMore