Kabanata 3

KUMATOK nang tatlong beses si Assistant Ren sa pintuan.

Dahan-dahang binuksan ni Lovi ang pinto na may kaba sa kanyang dibdib. Nakita niya si Easton na busy sa pagtitipa sa keyboard ng laptop nito.

Hindi katulad kaninang umaga na nakasuot lang siya ng itim na kamiseta, ngayon nakabukas pa ang kanyang dalawang butones at nakalaylay ang kanyang kurbata sa gilid.

Kitang-kita rin ni Lovi ang bakas ng mga halik niya kagabi sa leeg nito. He sat sideways in his swivel chair, giving people the feeling of being lazy and bored.

Mabagal na naglakad si Lovi papasok sa loob. Isinara na rin ni Assistant Ren ang pinto sa kanyang likuran, kaya silang dalawa na lamang ni Easton ang naroon sa loob.

Mahina lang ang tunog ng pagsara ng pinto, ngunit tila dumagundong ito sa pandinig ni Lovi.

“Mr. Dela Vega, pinatawag mo raw ako?” tanong niya rito.

“Yeah.” Sinulyapan lang siya saglit ni Easton at muli nitong itinuon ang atensyon sa kanyang laptop.

Binalot ng katahimikan ang buong paligid. Isang minuto pa lamang ang nakalipas pero parang isang buong taon na.

Tumayo siya at lumapit kay Lovi.

Hindi maikakaila na siya ang tipikal na “ideal boyfriend” sa paningin ng libo-libong babae.

Maganda ang hugis ng mukha, makinis ang kutis, matangos ang ilong, manipis na mapulang mga labi, mata na hugis almond at ang kanyang mga matang kagaya ng phoenix, kahit si Lovi ay hindi napigilan ang kanyang sarili na sulyapan si Easton nang ilang beses. Kapag magkatabi sila, ang tuktok ng ulo ni Lovi ay halos baba lang niya.

Kailangan mang aminin ni Lovi—napakaganda talaga ng katawan nito. Kagabi sa loob ng banyo, ang kanyang maliliit na mga kamay ay panay ang hawak sa abs nito. Guilty rin si Lovi dahil hindi talaga nawawala sa kanyang isip ang mga nakakahiyang ginawa nila kagabi—para na siyang mababaliw sa tuwing naiisip niya ito.

“What’s the matter, Mr. Dela Vega?” malinaw at kalmadong tanong niya kahit ang totoo ay para nang nagkakarerahan ang puso niya sa sobrang lakas ng tibok nito.

“Sit down.” Lumingon siya at pagkatapos umupo ito sa may sofa.

Lumapit si Lovi at umupo mga dalawang metro ang layo sa kanya.

“Come and sit here.” Tinapik nito ang upuang katabi niya.

Nag-alinlangan pa si Lovi ng ilang segundo bago ito tumayo at lumipat sa tabi nito. Tinitigan siya ni Easton, tila malalim ang iniisip nito.

Kinuyom ni Lovi ang kanyang mga kamay sa sobrang kaba.

“Masakit pa ba?” Natigilan si Lovi sa kanyang narinig at nahihiyang umiling.

Ano bang nakain ng lalaking ‘to? Heto na naman tayo, kailangan pa ba talaga niyang itanong ‘yon?! Paano ko pa siya haharapin nito sa mga susunod na mga araw? Nakakahiya talaga!

“Mmm… may gusto ka bang itanong o sabihin?” tanong nito sa kanya.

Hindi sinasadyang napatingin si Lovi sa perpektong collarbone at sa mga kiss mark na kitang-kita pa rin sa leeg ni Easton.

“I’m really sorry, Mr. Dela Vega. Sa sobrang kalasingan ko kagabi hindi ko na talaga alam kung ano yung mga pinaggagawa ko—” hindi na naituloy ni Lovi ang kanyang sasabihin ng biglang magsalita si Easton.

“No need to apologize,” inayos nito ang kanyang upo at sumandal ito sa sofa. “I took the initiative last night.” Kalmado at dahan-dahan nitong sagot.

“You were drunk last night and you kissed me, at pagkatapos no’n I was the one who took the initiative.” dugtong pa nito.

Itinaas na ni Lovi ang kanyang isang kamay. “Stop talking.” Sobra-sobra na ang kahihiyan niya sa kanyang sarili tapos ngayon nadagdagan na naman at sa harapan pa talaga ni Easton? Gusto na lamang niyang maging uod sa mga oras na ‘to. “We’re all adults. Tapos na yung nangyari kagabi. Let's just pretend na hindi iyon nangyari at mas mabuti kung hindi na natin ito muling pag-usapan pa.” dagdag pa niya.

“Do you think nakikipagtalik lang ako kung kani-kanino?” Napakalamig ng tingin ni Easton na para bang balak niyang pahirapan si Lovi nang matindi.

“You misunderstood, Mr. Dela Vega.” sabi niya. Pulang-pula na ang kanyang mga tainga.

Ano ba ang gusto niya? Gusto ba niyang magkaroon sila ng ipinagbabawal na relasyon?

“Gusto mo bang maging Mrs. Dela Vega?”

“Ha?!” Iniisip ni Lovi na nagkamali lang siya ng dinig.

Nagtagpo ang kanilang mga mata.

Hindi niya mawari kung ano ang laman ng mga mata nito.

“Hindi ako nag-ingat kagabi. If you’re pregnant, you can have the baby. If not, pananagutan pa rin kita.” Magaan lang ang pagkakasabi niya, na para bang isa lang itong simpleng kwento.

Natahimik si Lovi. At this moment, she was more rational than ever.

Ipinanganak si Easton sa isang pamilyang may mayamang pamana sa kultura, at ang kanyang pagpapalaki ay walang kapintasan. Malamang ay isa rin siyang konserbatibong tao, dahil kung hindi—hindi siya mananatiling single sa loob ng 28 years.

Ngayon na may nangyari na sa kanila, tiyak na hindi niya ito basta-basta na makakalimutan at hindi niya rin ito papalampasin.

Ayaw ni Lovi na magpakasal sa isang lalaking may mataas na katayuan sa buhay, dahil alam niya ang kanyang pinanggalingan.

Isa siyang anak sa labas—bunga ng relasyon ng kanyang ina at sa isang lalaking negosyante. Wala ni isang nakakaalam kung sino ang kanyang ama. Bata pa lamang siya ay laman na siya ng mga tsismis sa kanilang lugar. Kung masasangkot siya sa isang malinis na lalaking katulad ni Easton Dela Vega, tiyak na magiging pabigat lamang siya rito. At bukod pa roon, sa lahat ng pinsalang idinulot ni Andrew sa kanyang buhay, hindi niya kayang basta na lamang tumanggap o magpapasok ng ibang tao sa kanyang buhay.

“I’m sorry, Mr. Dela Vega. H’wag po kayong mag-alala dahil uminom na po ako ng pills kaninang umaga. Ayoko rin po na maging Mrs. Dela Vega. If you feel guilty sa nangyari sa atin kagabi kaya gusto mo akong panagutan… ako na po mismo ang nagsasabi sa inyo na hindi na po kailangan. Kalimutan na lang po natin lahat. Don’t mention this matter again in the future.” Mahabang saad ni Lovi.

Easton's eyes sank and the dark eyes beneath his frameless glasses were bottomless.

Mabilis na tinapos ni Lovi ang kanyang mga sinabi, saka tumalikod at naglakad patungo sa pintuan.

“Wait a moment.” He stood up slowly. Napatigil din si Lovi sa kanyang paglalakad.

He was stunned by Lovi’s words.

He is a well-known tycoon in the Philippines and overseas. Countless women have approached him, pero ito ang kauna-unahang pagkakataon na tinanggihan siya ng isang babae.

Huminga nang malalim si Lovi bago niya nilingon ang lalaking nasa harapan niya ngayon.

“What else do you want me to do, Mr. Dela Vega?”

“Accept my friend request on F******k.” Kalmadong sabi niya.

Seryoso ba ang lalaking ‘to?

“The company plans to send you and Director Diaz to the Paris Fashion Week next month. If you don’t want to go, just pretend that I didn’t say anything,” saad nito at umiwas ng tingin. “At hindi mo kailangan magmadaling sagutin ang tanong ko. I'll give you some time to think.” Dagdag pa nito, at tinulak na nito si Lovi palabas ng kanyang opisina.

Hindi lahat nakaka-attend sa Paris Fashion Week, kaya kukunin niya ang opportunity na ito para hindi masayang. Wala rin namang mawawala sa kanya.

Nilabas niya ang kanyang cellphone at pagkatapos in-accept niya ang friend request ni Easton Dela Vega.