STEPMOTHER 4

Nasa canteen lang sila nila Mark, Nico at Nash nang may isang babaeng bumasok na walang kasama, lahat naman sila ay napatingin dahil sa ganda nito na parang anghel. Yung tinatawag nila na jojowain ang tipo dahil parang ang linis. Confident ang babae na naupo kahit mag-isa pero nang mahagip ng tingin niya ay naklita niya ang pamumula.

"Shit tol ang ganda!"

"O diskartehan nyo na." udyok niya sa mga kaibigan.

Parang iisang tao naman na tumayo ang mga ito at diretsong pinuntahan ang babae samantalang siya ay nakatingin lang sa mga ito. Narinig pa niya na nagpakilala ang mga ito samantalang nakangiti lang ang babae. Ngunit ang kapansin-pansin ay ang palagiang pagtingin sa kanya kaya lagi niyang tinititigan. Eventually ay iniwan ng din nang tatlong mokong at bumalik sa pwesto nila.

"Tang tol ikaw ata ang gusto, kausap naming pero sayo nakatingin."

"Hype na yan!"

"Gago, baka naisip lang bakit di ako lumapit."

Pero iba ang ini-isip niya kaya napangiti nang puno nang kapilyuhan.

"Hype na ngiti yan Marco, wala na! May nanalo na!"

Hanggang mag-uwian ay ang babae pa din ang laman ng usapan nila, nalaman nalang niya sa mga ito na Coney Alberto ang pangalan. Kakalipat lang galing daw ng Tuguegarao, sa kabilang subdivision naman nakatira na medyo malapit sa kanila. Hindi niya napansin na nanduon din pala si Cecille na titig na titig sa kanya at kay Coney.

Nang matapos ang break nila ay nauna na siyang tumayo nang mapadaan siya sa harap ng babae ay yumuko ito pero agad ding umangat ang tingin sa kanya kaya isang kindat ang ibingay. Isang mahinhing ngiti ang naging tugon nang babae. Hindi niya alam kung ano ang mayroon kay Coney, sobrang naïve at pure na nakakatakot lapitan dahil parang babasagin na madaling maglamat.

Pero aminado din siya na kumintal sa isipan ang ma-aliwalas na mukha nang babae at ang ngiting parang nagpaliwanan sa paligid niya. Bigla siyang kinilabutan dahil napaka corny nang naiisip pero may kahalong saya. Hindi niya inaasahan na magiging classmate niya ang babae at dahil pareho silang letter A ang simula nang apelydio ay nagkatabi sila sa harapan.

"Hi!"

"Hello!"

"Hmmm, Marco!"

"Coney!"

"Yeah I know, sinabi nila."

"Same her, sinabi din nila."

"Loko talaga ang mga yun, bago ka lang diba?"

"Oo, from Tugegarao ako. Kinuha lang ng Auntie para makapagpatuloy mag aral."

"Ahhh, buti dito ka napasok."

"Teacher siya dito eh."

"Ohh! Si Ms. Alberto?"

"Oo, masungit yun. Pero mabait din naman."

"Wala akong sinabi hahaha!"

"Hahaha!"

Duon naman dumating ang teacher nila kaya na focus ang atensyon sa discussion pero during break ng class ay nakakapgkwentuhan din sila. Naaliw siya sa babae, sobrang inosente kaya napapa-ubo siya minsan dahil sa kabastusang naiisip. Pati ang pagpalo nito sa braso niya ay alam mong walang malisya.

Uwian na kaya inimbitahan niya na ihahatid nalang since malapit lang sa kanila ang bahay nito, pero tumanggi ito dahil kasabay daw ang tita na matandang dalaga. Inihatid nalang niya ang babae sa gate kung saan ay magkikita daw ito at ang guro.

Kinabahan siya sa tingin ng tita nito, alam mong nanghuhusga at walang tiwala sa kanya. Sabagay marami kasing nagsasabi na babaero siya na hindi naman niya maikakaila, siguro ay wala talaga itong tiwala sa kanya.

"Good afternoon Ma'am Alberto."

"Coney anak dadaan muna tayo sa church, novena ngayun," pag-iignora nito sa kanya.

"Opo tita."

Agad nang pumara ng tricycle ang dalawa at wala nang lingon-likod na sumakay samantalang kumaway naman si Coney sa kanya.

"Anak nandito ka para mag-aral, para magkaruon nang mgandang buhay kaya hindi maganda na maging malapit ka kay Marco."

"Tita?"

"Kilala bilang babaero yan, ilang beses nang may nag-away na babae dahil sa kanya."

"Tita kaibigan lang naman sana, saka classmate ko kasi siya kaya nagka-usap kami. Pero promise I will take care of myself."

"Pina-paalalahana lang kita ha, and I trust you!"

"Opo, salamat!"

Naging pala-isipan tuloy sa kanya ang lalaki at tama naman ang tiyahin na dapat mag focus siya. Pero paano naman niya iiwasan ang karisma at ang presensya ng lalaki na bumalot na ata sa pagkatao niya.

Kahit na ganoon pa man ay may ngiti pa din siya sa labi dahil talagang iba ang dating nang lalaki sa kanya. Marami na din ang pilit na lumapit sa kanya kahit sa Tugegarao pa pero busted agad, sabagay wala pa namang sinasabi ang lalaki sa kanya kaya wag siyang assuming.

Kinabukasan ay maaga siyang dumating pero nagulat siya dahil nanduon na din si Marco at guapong guwapo sa unipormeng suot. Sumisikdo ang dibdib niya habang papalapit sa upuan niya, dahil naka yuko ang lalaki at nagsusulat kaya nagkaroon siya nang pagkakataong matitigan ito. Halos perpekto ang mukha, bakas na din sa suot ang makisig na pangangatawan pero nang dumako ang mga mata sa harapan nang lalaki dahil bahagya nitong inayos ang pagkalalaki kaya nakita niya ang pagpisil sa lamang nasa loob.

Nuon namang nagtaas nang tingin ang lalaki kaya nag kasalubong ang mga mata nila.

"Hi! Ang aga mo ata."

"Maaga akong nagising, saka excited pumasok.'

"Okay," mahikling tugon niya.

"Di mo ba tatanungin kung bakit?"

"Hinid na, sasabihin mo lang naman ay dahil sakin. Luma na yan, di na papasa."

"Ahahaha! Barado hahaha!"

"Mr. Agustin, sa iba nalang okay! Ituring mo lang akong kaibigan kung gusto mo lang nang karagdagan dahil alam ko marami ka naman na nun."

"Wow! Amazing!"

"O kapatid pede din! Kahit sabihin mo na meron ka na din."

"Unbelievable."

"Mainam na yung clear! I am here para magkaroon ng magandang buhay."

"Wow! Parang andami mo na agad alam na negative things tungkol sa akin."

"Marami, pero hindi naman ako naniniwala basta basta kaya nga kung gusto mo nang isa pang kaibigan. I am here!"

Natigilan siya sa mga sinabi nang babae, nanatili lang siyang nakatitig dito.

"Wag mo sakin gamitin yang titig na yan okay! Kahit mapakilig mo ako tol, still friendship lang ang kaya ko."

"Hahaha! I like you!"

"As friends okay!"

"No problem!"

Duon naman nagdatingin ang mga classamtes nila, naging maayos ang araw hanggang tanghalian, humiwalay si Marco pero nang makitang nag-iisa siya sa canteen ay inaya ang mga kaibigang samahan ito. Duon nagsimula na kasama siya sa grupo, somehow ay naging negative ang dating sa iba dahil puro lalaki ang kaibigan pero binalewala lang niya.

Naging malapit sila kahit na nga alam niya na ang mga lalaking kasama ay may ibang motibo nuong una pero kalaunan ay naging kapatid na din ang turing sa kanya, maging ang tiyahin niya na tutol nung una ay naging palagay na din kahit kay Marco. Nakita din kasi nito kung paano nito irespeto ang pamangkin.

"Ma'am Agustin kami nalang maghahatid kay Coney later."

Hindi kumibo ang tita niya at matiim alng ang tingin sa lalaki.

"Sige, pero paka-inin nyo ha para di na ako magluto."

"Opo, opo Ma'am kami po ang bahala."

"O sige, mag-iingat kayo."

"Ano ipinakain mo kay Tita? Bait sayo ngayun ah."

"Good boy na po kasi ako Madam!"

"Good boy ka dyan!"

"Na offend naman ako dun," saka pinalungkot ang mukha.

"Sabagay, good boy ka naman talaga eh."

"Siempre!"

"Pag tulog! Tayo na nga at baka naghihintay na sila."

Napakamot nalang siya nang batok saka naglakad kung saan naduon ang mga kaibigan. Sabay-sabay silang nagtungo sa venue para manood ng concert, halos puno na nang dumating sila kaya kinailangang makipag-siksikan talaga sila. Pilit na prinotektahan ni Marco ang babae pero ang pagkakamali ay hindi naman niya ito na protektahan laban sa sarili. Dahil sa siksikan ay hindi maiwasang magkadikit ang katawan nila at ang pinaka mahirap na parte ay ang pagdiin nang harapan sa malambot na pang upo ng babae.

Naramdaman niya ang pag-iwas nito pero wala namang magawa kaya hinayaan nalang din kalaunan. Pero naging mahirap sa kanya dahil hindi niya mapigilang tigasan dahil sa mabangong singaw ng katawan ni Coney isama pa ang pagdikit ang puwet nito. Alam niya na nararamdaman ito ng babae kaya pilit na iniiwas sana.

"Cons sorry ha!"

"Loko ka, lagot ka sakin mamaya!"

"Mark!"

"Bakit mo tinatawag?"

"Siya nalang dito."

"Gago ka! Wag na, mas manyak yan kaysa sayo!"

Inirapan nalang siya nang babae, laking pasalamat nalang niya na nakarating din sila sa lugar kung saan sila pwedeng ma-upo.

Medyo awkward ulit pero kalaunan ay naging masaya naman dahil sobrang enjoy si Coney sa concert, parang batang nuon lang naka-attend ng concert.

"Ang saya pala ng live! Ang sarap ng feeling!"

Habang kumamain sila sa isang fastfood.

"Bakit ngayun ka lang ba naka-panood ng live concert?"

"Oo naman, yung replay nga minsan-minsan lang nakakapanood eh."

"Totoo ba?"

"Oo, malayo kami sa kabihasnan at saka yung ipangpapa nood namin ni Alice e pang bili nalang naming ng pagkain," dagdag pa nito.

"Gusto kong ma meet ang pinsan mo."

Madalas kasing isama ni Coney sa kwento ang pinsan kaya parang kilalang-kilala na niya, ang kulang nalang ay ang makita ng personal.

"Mahal kasi ang pamasahe dito kaya di ko siya mapapunta."

"E kung tayo ang pumunta dun?"

"Huh?"

"Sige, akong bahala sa gastos, sa Christmas Break!"

"Naku,baka di ka payagan?"

"Nasa Australia sila sa Christmas Break."

"Di ka sasama?"

"Hmmm, ayoko."

"Talaga pupunta tayo sa Tugegarao?"

"Oo, gusto mo ba?"

Bigla nalang tumulo ang luha nang babae, napatingin siya sa paligid dahil baka kung ano ang isipin ng mga tao.

"Huy bat ka umiyak?"

"Miss na miss ko na kasi si Alice, di ko lang pinsan yun parang kapatid ko na."

"E bat di ka kasi umuwi paminsan-minsan."

"Alam mo naman na paaral lang ako ni Tita, saka mahal talaga. Kaya Salamat Marco!"

Nagulat pa siya nang yumakap ito sa kanya, na agad naman niyang hinagod ang likod. Buti nalang nauna nang mag-si-alisan ang mga kaibigan dahil gustong uminom kaya wala silang kasama.

"Oh tama na, na namantala ka na eh!"

"Hala, ako ba ang yumakap?"

"Na gusto mo naman!"

"Ewan ko sayo!"

"Pero sana talaga and thank you!"

"Promise!"

Dahil naka book ang ang ate niya at mga magulang patungong Australia at kahit anong pilit sa kanya ng mommy niya ay hindi talaga siya sumama. Kinabukasan ay maaga siyang nagpunta sa bahay nila Coney, puro ang bilin ni Ma'am Alberto at maging sa kanya ay sinabing wag pababayaan ang pamangkin. Lalo naman siyang humanga dahil walang karate-arte sa katawan, halos pagsakay sa bus ay hindi na ito tumigil sa pagkwento tungkol sa pinsan hanggang makatulog na. Hinayaan niya ang babaeng sumandal sa balikat niya, ito lang ang pagkakataon na natitigan niya ito nag anito kalapit.

Napaka pure nang mukha at napaka payapa ng tulog, napangiti siya dahil parang ang sarap gumising sa umaga na ito ang makikita. Na kahit araw-araw ay gugustuhin niyang maunang magising para matitigan lang ang napaka gandang mukha ng babaeng katabi niya.

Wala sa sariling inilapit ang lab isa buhok ng babae ay malayang inamoy ang amoy na simple pero daig pa ang mamahaling pabango nang mga babaeng nai-kama niya. Tinangay na din siya nang antok, nagising nalang nang sabihin ng kundoktor na nasa bus stop sila kaya ginaigsing na niya ang babae na nuon ay nakadukdok na pala sa kandungan niya.

Ilang beses pa siyang napalunok dahil alam niyang ang ulo ng burat ay nakalapat sa pisngi nito, pero dahil sa respeto ay agad niyug-yog ang dalaga bago pa may ibang maramdaman.

"Cons baka gutom ka."

"Ohh, nasan na tayo?"

"Bus stop, toilet lang ako."

"Sige ako din."

Tumayo na sila, nauna si Marco kaya naman napatingin ang babae sa harapan nito dahil may malaking hubog na alam naman niya kung ano iyon. Napalunok siya dahil parang kanina lang ay nakadukdok siya sa kandungan ng lalaki.

Matapos mag-toilet ay kumain lang sila at muli ay diretsong nagbiyahe hanggang makarating sa dapat nilang puntahan. Madilim na nang humito ang bus, isang tricycle pa ang sinakyan nila para dalin sa isang barrio. Pag hinto palang ng tricycle ay lumabas na agad ang isang babae na tingin niya ay ka edad din ni Coney, kahit simple ay maganda ito. Sabagay kahit naman si Ms. Alberto ay maganda din mukha nga lang talagang old maid dahil hindi nag-aayos at laging naka salamin kahit tingin niya ay hindi naman malabo ang mga mata.

"Coney!"

"Alice!"

Halos mabingi siya sa sigawan nang dalawa, halata ang pagkamiss sa bawat isa, buti nalang at magkakalayo ang bahay kaya hindi nakabulahaw.

"Mga kapitbahay nandito na si Alice! Punta kayo bukas may pa-pansit ako."

"Huh ano daw? Bakit sumisigaw?"

"Hahaha, ganyan talaga kami."

"Ah okay, baka kasi magising sila."

"Wag kang magpanic."

Inaya na sila ni Alice sa loob, simpleng bahay na kawayan ang kalahati samantalang sementado naman ang baba. May nakita siyang dalawang p***o at kita na din ang kusina sa maliit na sala na may kahoy na sofa at maliit na TV.

Kahit ganoon ay malinis at maayos ang tahanang pinasok nila, malamig din naman ang paligid kahit walang aircon o electricfan.

"Maupo muna kaya para makakain, nag tinola ako!"

"Sige nga at miss ko na ang luto mo."

"Masarap to at inahin, bigay ni Ka Pido kasi sabi ko nga ay dadating ka."

"Ang bait talaga nun, sagutin mo na kasi ang anak para naman may kasama ka dito."

"Hay naku, saka nayan. Pag maayos na ang lahat. Aalis din daw yun mag aabroad. Ayoko ng LDR."

"Ay Alice si Marco pala, kaibigan ko."

"Kaibigan lang?"

"Classmate din kami."

"Hoy ikaw ha! Wag mong sasaktan ang pinsan ko, kung hindi hahuntingin kita at puputulin ko yang putotoy mo!"

"Huh!" napahawak tuloy siya sa pundilyo niya.

"Hihihi, wag mo lang pansinin. Ganyan talaga kami. Halika na kumain muna tayo."

"Sandali pala, ilagay mo na din yung gamit mo sa kwarto."

Sinamahan siya nang babae sa isang room na walang kisame at may maliit na kama na may manipis na foam.

"Kwarto ni Alice ito nung nandito pa siya."

"Ahhh, nice!"

"Siempre hindi naman kayo pwedeng magtabi kaya dun siya sa room ko."

"Walang problema."

Naging magana ang pagkain nila, walang sawa ang dalawa sa kwentuhan na nung una ay na out place siya pero eventually ay na-enjoy na siyang panuorin ang mga ito. At minsan ay nakakasakay pa sa joke at pa kwela nang babae.

Sa sala ay tuloy pa din hanggang magpa-alam siya para maligo. Kahit nang matutulog na ay naririnig pa din niya ang kwentuhan ng dalawa at ang hagikgikan na minsan ay parang naririnig pa niya ang pangalan niya hanggang hatakin na siya ng antok.

Ingay na nang maraming tao ang gumising sa kanya, nanibago siya sa kwarto

kinagisnan na bahagyang nanakit ang likod sa pagkakahiga at ang sikat nang araw na lumalagos sa bintana. Napatayo siya dahil sa malalakas na tawanan, hinanap ang suot na tsinelas para silipin at laking gulat niya dahil hindi bababa sa dalawampung katao ang nasa harap ng bahay.

Ipinakilala siya sa mga kapitbahay at ang iba ay nagtatanong kung boyfriend daw ba siya ni Coney, hindi din pala nagbibiro

si Alice na may pa-pansit siya at ang iba ay may dala pang pagkain. Ganoon kasimple ang buhay ni Coney at nang pinsan nito, simple pero masaya. Duon din niya nalaman na iniwan pala sila sa ampunan nang magkapatid na ni-rape nang sariling ama. Matanda lang ng konti si Alice kay Coney pero aminado ang huli na dependent siya sa pinsan dahil mas malakas ang loob nito.

Kaya nang sinabi ng tiyahin nila ma kapatid ng umampon sa kanila na pag-aaralin ang isa ay agad na sinabi nito na si Coney nalang dahil si Alice ay madiskarte sa buhay. Katulad din ni Ms. Alberto, matandang dalaga na namatay sa cancer nuong isang taon lang.

Napaka simple lang ng buhay ng mga ito, ang pagkain ay nuon lang niya natikman at kahit na walang magagarbong sahog ay marami siyang nakakain. Sa ilang araw na pagtigil sa probinsya ay hindi siya nainip, aliw na aliw sa pinsan ni Alice at may mga ilang kabataan din na naging kaibigan at nakakasamang mag basketball sa kanto.