Se connecterLumi POVHalos madilim na nang tuluyan kaming makaalis sa bahay nila Bidang. Kumakapal na ang ulap sa langit at paisa-isang nagsisindihan ang mga poste sa gilid ng kalsada. Nakatanaw lang ako sa bintana ng sasakyan. Kanina pa ako balisa. Mahigpit kong niyakap ang bag ko sa kandungan habang pasulyap-sulyap sa oras sa cellphone.8:47 PM na. Napapikit agad ako. Patay. Talagang patay ako kay Sorin mamaya. Hindi naman sana ako ganito ka-late kung hindi lang dahil kay Mang Tetet. Kaninang alas sais pa dapat kami nakaalis, pero halos pasado alas otso na nang makarating siya para sunduin ako. Halos maiyak na nga ako sa inis at kaba habang naghihintay sa labas ng bahay nila Bidang.Pero pagdating niya, namumutla siya. Akala ko nga noong una lasing siya o kung ano, pero nang makita kong nanginginig ang kamay niya habang nagmamaneho, doon ako kinabahan.“Manong Tetet, okay lang po ba kayo?” tanong ko habang kinakabahan. Napakamot lang siya sa ulo at pilit na ngumiti pa sa akin.“Pasensya ka na,
Sorin POVPagkauwi ko sa mansion, pakiramdam ko galing akong gera. Pagod ang likod ko dahil sa isang sako ng bigas na pilit kong binuhat papunta sa kusina. Nangangalay pa braso ko sa dami ng eco bag na dinala ko mula palengke hanggang sasakyan. At higit sa lahat, amoy palengke na rin ako.Literal na amoy malansa agad.Pagpasok ko sa kusina, isa-isang bumungad sa akin ang mga ingredients na pinaghirapan kong bilhin.Fresh na pusit. Malaking puso ng saging. Mga sibuyas, bawang, luya. Niyog na pinakayod ko pa.At limang daing na bangus na ewan ko ba bakit ang dami kong nabili.Inilapag ko lahat sa kitchen saka napabuntong-hininga.“Okay,” sabi ko habang nakatingin sa mga sangkap ko. “Paano nga ulit niluluto ‘to?”Tahimik akong tumingin sa kisame. Then realization hit me. Hindi nga pala ako marunong magluto ng ginataang puso ng saging na may pusit.At dahil ayokong mapahiya kay Lumi mamaya, agad akong kumuha ng tablet saka nag-search.How to cook ginataang puso ng saging with squid.Pagka
Sorin POVHindi ako sanay mamalengke. Iyon agad ang unang realization ko habang nakatayo sa harap ng mansion at hawak ang susi ng sasakyan ko. The weather is hot but the air is fresh after several days of nothing but storms and floods in the news. The entire yard is quiet. No gardener. No housemaid. No cook.At oo, kasalanan ko rin naman. Ako mismo ang nagdesisyong bigyan muna ng ilang araw na pahinga ang mga tao rito matapos bahain ang pami-pamilya nila sa kani-kanilang probinsya. Kaya ngayon, ako ang kawawa.I took a deep breath before getting in the car.My plan was supposed to be simple. Go to the mall. Buy ingredients. Go home. Cook ginataang puso ng saging with squid for Lumi. Kanina kasi halos pawis na pawis at pagod na pagod si Lumi kakalinis ng Sorin Spa kasama mga staff niya. Napanuod ko sila sa CCTV kanina. Simula umaga raw hanggang tanghali, puro putik, basura at lampaso ang ginawa nila.At dahil minsan lang humiling si Lumi ng pagkain, pagbibigyan ko na.But as I was dri
Lumi POVNoong kasagsagan ng bagyo, kanya-kanya muna kaming asikaso sa pamilya at bahay. Hindi namin alam kung kailan ulit kami makakapagbukas. May takot din akong baka mawalan kami ng mga customer o masira nang tuluyan ang spa.Pero ngayong magkakasama kami ulit habang nagtatawanan kahit amoy putik at pawis na lahat, pakiramdam ko unti-unti na kaming bumabangon.Sabi ko nga kay Sorin kaninang umaga pagkagising ko sa tabi niya, natatakot ako sa magiging itsura ng spa kapag nakita ko ito ngayon. Sinabi kong baka sira ang lahat. Ang sagot lang niya ay ipagawa ulit, ganoon kasimple. Hindi manlang siya na-stress.Sabagay, marami kasing pera, kaya ayos lang. Kumbaga, hindi uso sa kaniya ang stress basta may pera. Kumbaga ulit, basta problema, pera ang pagaganahin para solusyunan ang lahat.Bandang alas-onse, halos tapos na kami. Ang lobby, mabango na ulit. Ang sahig, makintab na. Ang salamin sa harap, malinaw na malinaw na. Pati ang reception area, maayos na rin.“Ma’am Lumi!” tawag ni Nik
Lumi POVMaganda na ang panahon ngayon. Maayos na ang buong city matapos ang sunod-sunod na bagyo. Habang nakatayo ako sa harap ng Sorin Spa, pinagmamasdan ko ang maaliwalas na langit na matagal ding natakpan ng maitim na ulap, hindi ko maiwasang mapangiti kahit pagod na agad ang katawan ko sa iniisip pa lang na paglilinis.Wala nang baha sa kalsada. Humupa na rin ang tubig na ilang araw naming kinatakutan. Pero kahit wala nang baha, naiwan naman ang bakas ng unos.Heto ang mga makakapal na putik, nagkalat na basura, amoy basa at libag sa bawat sulok ng spa. Parang dinaanan ng gera ang buong paligid.Napangiwi ako bago pumasok sa loob.“Good morning, guys! Simulan na natin agad ang paglilinis habang malamig pa,” sabi ko sa mga staff na naghihintay na sa lobby.“Tara na, para maaga nga tayong matapos,” sabay-sabay nilang sagot.Naroon sina Bidang na malditang echusera sa akin, Cheche, Rirang, Nikay at Binus na mga pinakauna kong tinawagan para tumulong ngayong araw. Kahit bakas pa sa m
Lumi POVMas lumakas pa ang ulan habang tumatagal ang gabi. Rinig na rinig ko ang bawat bagsak ng tubig sa malalaking bintana ng mansion ni Sorin habang nakaupo kaming dalawa sa sala, parehong may hawak na baso ng alak. Kanina lang, maayos pa kaming nagkukwentuhan tungkol sa kumpanya nila, tungkol sa future niya, tungkol sa kung paano niya gustong isama ako sa mga plano niya.Pero habang tumatagal, pakiramdam ko mas umiinit na ang katawan ko. At hindi lang dahil sa alak. Si Sorin kasi, umaandar na naman ang pagiging baliw kapag lasing.“Lumi.”“Oh?”“Tinitigan mo na naman ako.”Umirap ako at umiwas ng tingin sa kaniya.“Hindi ah.”“Sinungaling.”Natawa siya habang nagsasalin ulit ng alak sa baso ko. Hindi ko na nga mabilang kung pang-ilang refill na namin iyon. Ang alam ko lang, parehong mabigat na ang ulo naming dalawa.“Ang unfair mo,” reklamo ko habang nakasandal sa sofa.Tumingin siya sa akin. “Bakit?”“Kasi kahit lasing ka, pogi ka pa rin.”Biglang tumawa ng malakas si Sorin. Las
Misha’s POVHabang nagkakainan, isa-isang tumayo ang mga kaibigan at pamilya namin para magbigay ng mga salita ng pagbati. Ang maid of honor ko, si Jaye, ay hindi nakapagpigil sa kanyang emosyon. “Misha, masaya ako sa inyo ni Everett. Congrats sa inyong dalawa. Bagay na bagay kayo. Maganda at pogi. P
Misha’s POVKumalabog ang dibdib ko habang dahan-dahan akong bumababa sa hagdan ng malaking event hall na pina-rent-ahan ni Jaye para sa bridal shower ko. Sa totoo lang, hindi ko inaasahan na ganito magiging reaksyon ko. Hindi ako kinakabahan dahil sa gaganapin ngayong gabi, kundi dahil alam kong mar
Misha’s POV Ginala ako ni Jaye dito sa farm. Hindi na busy ang gaga. Isa pa, panay ang selfie niya sa amin at saka niya pino-post sa social media niya. Palibhasa't nag-viral kami ni Everett, heto, gustong-gusto niyang maki-spotlight. "Bakit hindi mo kinakain ang dala kong pizza?" tanong niya habang
Misha’s POVPaglabas ko ng ospital, masayang-masaya ako kasi kasama na naming uuwi sa bahay ang baby namin ni Everett. Ang init ng araw ay sumalubong sa amin sa labas, pero hindi masakit sa balat, hindi nakakasilaw—tamang-tama lang, parang sumasalamin sa bagong kabanata ng buhay namin. Kasama si Ever







