تسجيل الدخولMay mga sandaling ang katahimikan ay nagiging masyadong mabigat, tila isang lason na dahan-dahang pumapatay sa ating sistema. Nakatayo kami ni Dante sa balkonahe, ang malamig na hangin ng gabi ay humahampas sa aming mga balat, ngunit ang init na nagmumula sa aming mga katawan ay hindi pa rin humuhupa. Katatapos lang ng isa na namang gabi ng walang hanggang pagnanasa, ngunit may kakaiba sa hangin ngayon.Dante was looking out at the horizon, his silhouette sharp against the moonlight. He looked untouchable, a king who ruled through fear and blood. But I knew the man beneath the shadow. I knew the way he gasped when I touched him, and the way his hands trembled whenever he thought I wasn't looking."Dante," tawag ko.Hindi siya lumingon. "Go back inside, Elena. It’s getting cold.""Hindi ako natatakot sa ginaw. At hindi na rin ako natatakot sa iyo."Humakbang ako papalapit sa kanya, inilagay ko ang aking kamay sa kanyang braso. Ramdam ko ang pagtigas ng kanyang mga kalamnan. This was it
Nagising ako sa mahinang pagtama ng sinag ng araw sa aking mukha. Sa loob ng ilang segundo, nalimutan ko kung nasaan ako. Pero ang bigat ng braso ni Dante sa aking baywang at ang pamilyar na hapdi sa aking balat ang agad na nagpabalik sa akin sa realidad. Hindi ito panaginip. Ang bawat sandali ng pagsuko kagabi ay totoo.Dahan-dahan kong pinihit ang aking katawan para harapin siya. Gising na siya. Nakasandal siya sa headboard ng kama, may hawak na baso ng tubig, at nakatitig sa akin. His gaze was heavy, filled with a gravitational pull that threatened to draw my soul out of my body. It wasn't the look of a captor anymore. It was something far more dangerous."You're staring," bulong ko, ang boses ko ay paos pa rin mula sa mga sigaw ko kagabi."I'm observing," sagot niya, ang kanyang boses ay malamig ngunit may init na tanging ako lang ang nakakaalam. "Inoobserbahan ko kung paano nagbabago ang mukha mo kapag napagtatanto mong hindi ka na makakaalis.""Dante...""Don't," pagputol niya.
May mga gabing ang bigat ng hangin sa loob ng kuta ay tila sapat na para pigilan ang paghinga ko. Ngunit ngayong gabi, ang bigat na iyon ay hindi dahil sa takot. Ito ay dahil sa isang uri ng tensyon na matagal na naming kinikimkim ni Dante—isang tensyong hindi na kayang itago ng kahit anong pader ng katahimikan.Nakatayo si Dante sa tapat ng bintana, nakatingin sa malawak na kagubatan na bumabalot sa mansyon. Ang liwanag ng buwan ay tumatama sa kanyang likuran, binibigyang-diin ang bawat muscle sa kanyang balikat na tila laging handa sa digmaan. He was silent, as usual. The Shadow rarely spoke unless it was to command or to destroy.Lumapit ako sa kanya, ang bawat hakbang ko sa sahig na kahoy ay tila isang tibok ng puso. Huminto ako ilang pulgada sa likuran niya. Ramdam ko ang init na nanggagaling sa kanya, ang amoy ng tabako at ang pamilyar niyang scent na naging tanging pamilyar na bagay sa akin sa loob ng bilangguang ito."Dante," tawag ko, halos pabulong.Hindi siya lumingon, pero
May mga sandali sa buhay natin na ang pinaka-mapanganib na bagay ay ang siyang nagbibigay sa atin ng kapayapaan. Habang ang labas ng mansyong ito ay nagkakagulo—mga imbestigasyon, mga banta ng giyera sa pagitan ng mga pamilya, at ang desperadong paghahanap ni Julian—ako naman ay narito, nakaupo sa tapat ng fireplace, suot ang isa sa mga oversized na polo ni Dante.Ang amoy ng tabako, mamahaling alak, at ang kanyang natural na bango ang nagsisilbing oxygen ko. I looked at my hands. Dati, ang mga kamay na ito ay para lamang sa pagtugtog ng piano at paghawak ng mga baso ng champagne sa mga party. Ngayon, ang mga kamay na ito ay sanay nang kumapit sa balikat ng isang lalaking ang hanapbuhay ay kamatayan.Dito ako nararapat. Ang kaisipang iyon ay nakakatakot, pero hindi ko na magawang itanggi.Pumasok si Dante sa silid. May bahid ng dugo ang kanyang sleeves, at bakas ang pagod sa kanyang panga. Nang makita niya ako, tumigil siya. Ang kanyang mga mata, na dati ay puno lamang ng kalkulasyon,
Ang gabi sa kuta ni Dante ay laging may dalang kakaibang bigat. Hindi ito ang bigat ng takot, kundi ang bigat ng tensyong hindi maipaliwanag. Habang lumalalim ang gabi, mas lalong humihigpit ang hawak ni Dante sa bawat aspeto ng aking buhay. Ngunit sa bawat paghigpit ng kanyang kontrol, doon ko natatagpuan ang isang uri ng ligaya na hindi kayang ibigay ng kalayaan.I sat on the edge of the velvet armchair, watching him work. He was cleaning his firearms, the rhythmic metallic clicking of the gun parts filling the silent room. He didn't look at me, but I knew he was aware of every breath I took."Lumapit ka rito, Elena," utos niya nang hindi man lang tumitingala.Ang kanyang boses ay kalmado, ngunit may awtoridad na hindi matatanggihan. Tumayo ako at lumapit, ang dulo ng aking manipis na nightgown ay humahaplos sa aking mga binti. Tumigil siya sa ginagawa at tumingin sa akin. His eyes were cold, calculating, but there was a flicker of that dark obsession deep within them."You’re becom
Ang buong mundo ay naghahanap sa akin. Naririnig ko kung minsan ang ugong ng mga chopper sa malayo, ang ingay ng mga balita mula sa radio ng mga bantay sa labas. Para sa kanila, ako ang kawawang biktima—isang babaeng nagdurusa sa kamay ng isang halimaw. Hindi nila alam na ang "biktima" ay kasalukuyang nakahiga sa isang kama ng sutla, naghihintay sa pagdating ng kanyang "halimaw."I am the Missing Girl. But in this room, I am a Willing Captive.Nakatayo ako sa harap ng salamin, tinitingnan ang mga bakas na iniwan ni Dante sa aking balat kagabi. Ang bawat pasa at pulang marka ay tila isang mapa ng aking pagsuko. Alam kong hindi ito magtatagal. Alam kong darating ang araw na babagsak ang pintuan at kukunin ako ng mundong iniwan ko. Kaya naman, ang bawat segundo sa piling ni Dante ay parang isang hiram na sandali na kailangang sulitin.Pumasok si Dante sa silid, bitbit ang isang baso ng whiskey. Nakita ko ang pagod sa kanyang mga mata, ang bigat ng pagiging target ng buong bansa."The sea







