Serving the Billionaire
Sa gitna ng milyun-milyong makukulay na ilaw at nakabibinging ingay ng malaking siyudad, magtatagpo ang dalawang pusong parehong nagtatago sa sarili nilang dilim. Si Chrisha, isang mahusay na chef na sugatan, ay lumipat sa Maynila bitbit ang mga piraso ng kaniyang nadurog na puso matapos ang isang masakit na pagkabigo sa pag-ibig. Ang kaniyang tanging hiling ay ang makapagsimula muli, patunayan ang kaniyang sarili, at lunurin ang mga alaala ng kahapon sa pamamagitan ng kaniyang hilig sa pagluluto.
Ngunit sa isang gabi ng matinding pangungulila, dinala siya ng kaniyang mga paa sa isang high-end bar kung saan ang isang basong inumin ay naging mitsa ng kaniyang kapangahasan. Doon, sa ilalim ng malamlam na lila at gintong neon lights, sinalo siya ng isang makapangyarihang estranghero.
Si Wesley Mendez—isang bilyonaryo at striktong CEO na sanay na nakukuha ang lahat ng kaniyang gusto.
Ang isang gabi ng purong apoy at mapusok na pagnanasa na walang mga pangalan ay mag-iiwan ng malalim na marka. Sa pagtakas ni Chrisha, mag-iiwan siya ng isang galit at determinadong lalaki na gagawin ang lahat mahanap lang siya. Ang hindi nila alam, ang tadhana ay may mas matinding laro dahil ang estrangherong kaniyang tinakasan ay ang mismong bilyonaryong kaniyang paglilingkuran.
Read
Chapter: 150Sa pag-usad ng mga sumunod na oras, ang madilim na kalangitan sa labas ng penthouse ay unti-unting napalitan ng kulay abong liwanag ng madaling-araw. Sa loob ng silid, ang katahimikan ay tila ba nagkaroon ng sariling bigat. Ang galit na matagal nang kinuyom ni Chrisha sa kaniyang dibdib—ang matitigas na pader ng kaniyang poot at pride na itinayo niya bilang panangga laban sa lalaking sumira at bumuo sa kaniyang mundo—ay tuluyan nang nagpapakita ng mga lamat. Ang tindi ng kanilang mga emosyon, ang bawat salita ng pagsisisi ni Wesley, at ang mga nagbabagang haplos na naganap sa pagitan nilang dalawa ay tila ba naging isang malakas na martilyo na unt-unting nagpapabagsak sa kaniyang mga depensa.Humarap si Chrisha kay Wesley na kasalukuyan pa ring gising at nakatitig sa kaniya nang may seryoso at malalim na pananaw. Ang kinalalagyan ng kaniyang puso ay wala nang espasyo para sa anomang pag-aalinlangan. Ang bawat natitirang bakas ng kaniyang galit ay tuluyan nang gumuho, natunaw sa ilalim
Last Updated: 2026-06-15
Chapter: 149Sa loob ng dambuhalang silid, ang tanging maririnig na lamang ay ang banayad at regular na paghinga nina Wesley at Chrisha. Ang malamig na simoy ng aircon ay pilit na nilalabanan ng matinding init na nagmumula sa kanilang magkadikit na mga balat sa ilalim ng makapal na duvet. Sa kabila ng katahimikang bumabalot sa buong penthouse, ang isip ni Chrisha ay hindi pa rin tuluyang makahanap ng kapayapaan. Ang kaniyang mga mata ay nanatiling nakadilat, nakatitig sa kisame habang ang kaniyang puso ay dinadaluyan ng bawat alaala ng kanilang nakaraan—ang mga sakit, ang mga luha, at ang mga sugat na natamo niya noong mga panahong pinili niyang magtago sa Zambales upang protektahan ang kanilang anak.Dahan-dahan niyang binaling ang kaniyang tingin sa natutulog na bilyonaryo. Sa ilalim ng mahinang liwanag ng buwan na tumatagos sa bintana, ang mukha ni Wesley ay mukhang mas banayad, malayo sa ruthlessness at bangis na madalas nitong ipakita sa mundo ng negosyo. Ang kaniyang matikas na panga ay baha
Last Updated: 2026-06-15
Chapter: 148Ang gabi ay patuloy na lumalim sa loob ng marangyang penthouse. Habang ang buong lungsod ng Bonifacio Global City ay dahan-dahang natutulog sa ilalim ng kumukutikutitap na mga ilaw ng mga dambuhalang gusali, isang kakaibang pakiramdam ang biglang gumising sa nagrerebeldeng sikmura ni Chrisha. Matapos ang sunod-sunod at nagbabagang engkwentro na naganap sa kanila ni Wesley mula pa kanina, naramdaman ng dalaga ang matinding pagod at labis na gutom. Ang kaniyang katawan ay tila ba naubusan ng lakas dahil sa walang humpay at mapang-angkin ng bilyonaryo.Dahan-dahan siyang gumalaw sa ilalim ng makapal na kumot, pilit na iniaalis ang mabigat na braso ni Wesley na nakapulupot pa rin nang napakahigpit sa kaniyang baywang. Subalit sa kaunting paggalaw pa lamang niya, mas lalo pang humigpit ang hawak ng lalaki, humihila sa kaniya pabalik sa matigas at mainit nitong dibdib."Saan ka pupunta, Chrisha?" ang paos, mababa, at inaantok pang bulong ni Wesley, ang kaniyang mukha ay isinusubsob sa likod
Last Updated: 2026-06-15
Chapter: 147Ang hangin sa loob ng marangyang penthouse ay tila ba naging urong-sulong sa bigat. Ang sikat ng araw na pumapasok mula sa dambuhalang glass walls ay hindi sapat upang tunawin ang malamig at madilim na titig na nagmumula sa mga mata ng bilyonaryo. Si Wesley, habang nakasandal sa kaniyang swivel chair, ay walang anomang ibang tinitingnan kundi ang bawat galaw ni Chrisha. Mula sa paraan ng pagtataas ng dalaga ng kaniyang mga bisig upang ipon ang mahaba at mabangong buhok, hanggang sa marahang pag-indayog ng kaniyang balakang habang naglalakad patungo sa kabilang bahagi ng silid—walang nakaliligtas. Ang bawat kurap ng mga mata ni Wesley ay may dalang tindi ng pag-angkin na tila ba binuo upang maging isang permanenteng rehas na magkukulong sa dalaga sa kaniyang tabi habambuhay.Nararamdaman ni Chrisha ang tindi ng titig na iyon. Kahit hindi niya lumingon, ramdam ng kaniyang balat ang init ng mga gray na mata ni Wesley na nakabaon sa kaniyang likuran. Ito ang titig ng isang lalaking tapos
Last Updated: 2026-06-15
Chapter: 146Kasabay ng paglipas ng gabi at ang pagdating ng panibagong umaga, isang maliwanag ngunit may dalang kakaibang bigat na sikat ng araw ang pumasok sa malalawak na bintana ng master bedroom. Unt-unting nagising si Chrisha mula sa kaniyang mahimbing na tulog, ramdam ang bigat ng dambuhalang bisig ni Wesley na nakapulupot pa rin sa kaniyang baywang sa ilalim ng makapal na kumot. Dahan-dahan siyang bumangon upang hindi maistorbo ang bilyonaryo, isinuot ang kaniyang robe, at nagtungo sa sala upang tingnan ang kaniyang laptop para sa mga ulat mula sa kaniyang restaurant sa Zambales at ang mga bagong kaganapan sa kaniyang industriya.Habang nagbabasa ng mga email si Chrisha, isang pamilyar na pangalan ang lumitaw sa kaniyang inbox. Ito ay mula kay Ethan, ang kaniyang matalik na kaibigan at kasamahan sa culinary industry na matagal nang may lihim na pagtingin sa kaniya noong nandoon pa siya sa probinsya. Nagpadala ito ng isang mahabang mensahe, nagtatanong kung kamusta na siya sa Maynila at nag
Last Updated: 2026-06-15
Chapter: 145Habang ang sikat ng araw ay unti-unting nagpapakulay ng kahel at lila sa kalangitan, nagpasya silang bumalik na sa penthouse. Bitbit ni Wesley sa kaniyang kanang braso si Tyra Jasmine na kasalukuyan nang dahan-dahang napapasandal ang ulo sa kaniyang balikat dahil sa pagod mula sa pagtakbo sa parke. Sa kaniyang kaliwang kamay, nanatiling nakakabit ang mga daliri ni Chrisha. Ang paglalakad nila pabalik sa malawak na lobby ng residential tower ay tahimik ngunit puno ng isang kakaibang tensyon na hindi maipaliwanag ng anomang salita. May kuryente na tila ba dumadaloy sa bawat pagtama ng kanilang mga balat—isang enerhiya na matagal nang natulog sa loob ng sampung taon ngunit ngayon ay mas nag-aalab pa kaysa sa anomang bagay sa mundo.Pumasok sila sa loob ng pribadong elevator. Sa sandaling sumara ang mga pintong ginto at nagsimulang umakyat ang elevator patungo sa pinakamataas na palapag, binalot sila ng isang mabigat at nagbabagang katahimikan. Tanging ang marahang tunog ng makina ng elev
Last Updated: 2026-06-15
Seducing The Shadow
Sa mundo ng matataas na lipunan, si Elena Dela Vega ay isang mahalagang piraso lamang sa laro ng kapangyarihan. Nakatakdang ikasal sa mapagmataas na si Julian Monteverde upang pagbuklurin ang dalawang higanteng imperyo, ang buhay ni Elena ay isang gintong kulungan—hanggang sa gabing nagtagpo ang kanilang mga landas ni Dante Valez. Si Dante, na kilala sa underworld bilang ang "Shadow," ay isang mersenaryong binuo ng galit at mga pilat ng nakaraan. Ang kanilang engkwentro ay hindi lamang isang pagkakataon, kundi ang simula ng isang marahas na obsesyong babago sa kanilang tadhana.
Marahas na kinuha ni Dante si Elena bago ang kasal, hindi upang iligtas, kundi upang angkinin. Sa kuta ng Shadow, naranasan ni Elena ang bagsik at init ng isang lalaking hindi kumikilala sa batas. Doon, ang takot ni Elena ay unti-unting naging isang masidhing pagnanasa na hindi niya matakasan.
Read
Chapter: EndAng langit sa huling hantungan ng aming paglalakbay ay hindi kulay abo gaya ng sa Alps, o madilim gaya ng sa Binondo. Dito sa dulo ng horizon, kung saan ang dagat at langit ay tila naghahalikan sa isang walang hanggang asul, ang lahat ay mukhang payapa. Ang Horizon’s End ay hindi lang isang geographical location; ito ang sandaling ang lahat ng mga pira-pirasong piraso ng aming buhay ay sa wakas ay nabuo na.Nakatayo kami ni Dante Valez sa deck ng aming bagong yate, ang Aurora. Hindi na ito cargo ship na puno ng armas; ito ay isang tahanan. Malayo na kami sa Montenegro, malayo na sa ingay ng mga balita. Ang Horizon’s End ay ang pagpasok namin sa isang teritoryong walang pangalan sa mapa."Vera, tingnan mo," turo ni Dante sa malayo.Isang maliit na isla ang dahan-dahang lumilitaw sa gitna ng dagat. Iyon ang aming destinasyon. Isang pribadong santuwaryo na binili namin gamit ang mga huling sentimo ng Legacy Fund na hindi na namin kailangan para sa operasyon.Bago kami bumaba sa isla, pum
Last Updated: 2026-02-02
Chapter: Chapter 40Ang amoy ng pine trees at ang alat ng dagat ng Adriatic ay naghahalo sa hangin habang tinatanaw ko ang aming bagong mundo mula sa veranda ng Montenegro Sanctum. Tapos na ang gulo sa Alps. Tapos na ang sigalot sa Zurich. Ngunit sa bawat panalong nakukuha namin, ramdam ko ang bigat ng mga multong aming bitbit. Ito ang Legacy of Ghosts—ang pamana ng mga taong nawala, ang mga buhay na isinakripisyo, at ang mga pangalang kailangang ibaon sa limot para kami ay mabuhay."Hindi pa rin maalis sa isip mo ang nangyari sa chateau?" boses ni Dante Valez mula sa aking likuran.Lumingon ako at nakita ko siyang may hawak na folder. Hindi na siya nakasuot ng tactical gear. Ngayon, nakasuot siya ng simpleng itim na polo, pero ang kanyang mga mata ay nananatiling mapagbantay."Iniisip ko lang kung hanggang kailan natin kailangang maging ganito, Dante," sagot ko. "We are rich beyond imagination, we have the power to dismantle syndicates, pero sa huli, tayo pa rin ang mga 'ghosts' sa sarili nating kwento.
Last Updated: 2026-02-02
Chapter: Chapter 39Ang hangin sa ibabaw ng French Alps ay kasing talas ng banyeta. Nakatayo ang isang dambuhalang chateau sa tuktok ng bangin, isang estratehikong lokasyon na tanging mga helicopter lamang ang makakarating. Dito gaganapin ang Shadow Summit—ang emergency meeting ng mga natitirang pinuno ng Iron Syndicate matapos ang ginawa naming pag-ubos sa kanilang pondo sa Zurich."Vera, check your comms," boses ni Dante Valez mula sa earpiece ko.Nakatago ako sa isang rocky ridge, mga limang daang metro ang layo mula sa chateau. Naka-full tactical gear ako, ang aking sniper rifle ay nakatutok sa main entrance. "Malinaw, Dante. Nakikita ko na ang mga dating 'business partners' ni Papa. Ang daming security, parang pupunta sa giyera.""Dahil giyera na nga ito," sagot ni Dante. "Ang Zurich Heist ang bumasag sa tiwala nila kay Julian at Alberto. Ngayon, magkakagulo na ang mga 'yan kung sino ang kukuha ng trono. Ang trabaho natin ay siguraduhin na walang lalabas na buhay sa summit na 'yan na may balak pang
Last Updated: 2026-02-02
Chapter: Chapter 38Ang Zurich ay balot ng puting niyebe, isang kabaligtaran sa madugo at mainit na nakaraan na iniwan namin sa Pilipinas. Ang lungsod na ito ay amoy pera, kapangyarihan, at mga sikretong pilit ibinaon sa ilalim ng mga dambuhalang vault ng mga bangko sa Bahnhofstrasse. Dito nakatago ang Dela Vega Legacy Fund—ang dambuhalang pondo na pinagsama-samang nakaw na yaman nina Alberto at ng Iron Syndicate."Vera, are you in position?" boses ni Dante Valez mula sa aking earpiece."Lobby na ako," sagot ko habang inaayos ang aking suot na haute couture na coat at ang dambuhalang shades na nagtatago sa aking mga mata.Ang plano ay simple pero nakamamatay: kailangan kong pumasok sa Banque de l'Horizon, isa sa pinaka-eksklusibong pribadong bangko sa buong mundo. Kailangan nila ang aking biometrics—retina scan at voice recognition—para ma-activate ang pondo. Ang Syndicate ay kasalukuyang nasa proseso ng pag-reroute ng pera, pero dahil sa "Exile Protocol," na-freeze ito ng international courts. Isang tao
Last Updated: 2026-02-02
Chapter: Chapter 37Ang baybayin ng Montenegro ay sinalubong kami ng mga naglalakihang bangin na kulay abo at ang asul na tubig ng Adriatic Sea na tila kasing lalim ng aming mga sikreto. Pagkatapos ng ilang linggong paglalakbay sa gitna ng dagat, ang pagtapak sa tuyong lupa ay nagdulot sa akin ng kakaibang hilo. Ngunit wala kaming oras para mag-adjust. Ang Exile Protocol ay hindi isang bakasyon; ito ay isang tactical relocation.Dinala kami ng isang armored SUV paakyat sa mga bundok ng Kotor, hanggang sa makarating kami sa isang dambuhalang villa na nakatago sa gitna ng mga pine trees. Ang Montenegro Sanctum."This is it," sabi ni Dante Valez habang binubuksan ang mabigat na bakal na gate. "Dito tayo bubuo ng bagong hukbo. Ang Sanctum na ito ay off-the-grid. Binili ko ito gamit ang isang dummy account limang taon na ang nakakalipas bilang huling sandigan."Ang villa ay hindi mukhang bahay ng isang bilyonaryo. Sa labas, mukha itong abandonadong kuta, pero sa loob, ito ay punong-puno ng cutting-edge techno
Last Updated: 2026-02-02
Chapter: Kabnata 36Ang dagat sa gitna ng gabi ay parang isang dambuhalang itim na telon na walang katapusan. Isang cargo ship na binago para maging isang mobile command center, ang tanging ingay na naririnig ay ang mahinang pag-ugong ng mga makina at ang paghampas ng mga alon sa bakal na katawan ng barko. Wala na kami sa teritoryo ng Pilipinas. Kami ay nasa international waters—isang lugar kung saan ang mga batas ng tao ay dahan-dahang naglalaho, at ang tanging batas na umiiral ay ang survival. Nakatayo ako sa deck, hinahayaan ang malamig at maalat na hangin na tumama sa aking mukha. Ang maikli kong buhok ay magulo, at ang aking gown na midnight blue ay punit-punit na at may bahid ng dugo ni Dante. "Hindi ka pa natutulog," boses ni Dante Valez mula sa aking likuran. Lumingon ako at nakita ko siyang naka-bandage na ang braso, suot ang isang simpleng itim na t-shirt. Mukha siyang pagod, pero ang awtoridad sa kanyang mga mata ay hindi nababawasan. Lumapit siya sa akin at isinuot ang kanyang jacket sa
Last Updated: 2026-02-01
Guilty of Loving You
In the high-stakes theater of the Philippine legal elite, Danah Elise Laureano was the ultimate masterpiece—a woman sculpted by expectations, bound by a golden engagement, and destined for a throne of power. Every breath she took was calculated; every move she made was a victory for her family’s legacy. Alongside her fiancé, the formidable Adrian Villareal, she was half of a dynasty that the world deemed untouchable.
But perfection is a fragile glass, and it only takes one stone to shatter an empire.
That stone was Lucas Salazar.
The rebel. The rival. The man who dared to seize the crown she was born to wear.
When the Bar Exam results were etched in stone, the world didn't see Danah Elise at the summit. They saw him. And in the wake of her "failure," the pristine mask of the Laureano heiress began to crack, revealing a woman suffocating under the weight of her own name.
Read
Chapter: 20Ang amoy ng antiseptic at ang nakakabinging tunog ng heart monitor ang tanging nagpapaalala sa akin na gising pa ako. Nakaupo ako sa isang matigas na silya sa gilid ng kama ni Papa sa Intensive Care Unit. Ang puting gown na suot ko kanina sa photoshoot ay gusot-gusot na, may mantsa ng luha at dumi, pero wala na akong pakialam.Tiningnan ko ang maputlang mukha ni Papa. Ang lalaking laging matikas, ang Justice Laureano na kinatatakutan sa korte, ngayon ay nakahiga at umaasa na lang sa mga makina. At ang dahilan? Ako. Ang eskandalong dinala ko sa pamilyang ito."Papa, please gumising ka na. Magagalit ka pa sa akin, 'di ba? Papagalitan mo pa ako dahil hindi ako nag-top," bulong ko habang hinahawakan ang malamig niyang kamay.Bumukas ang pinto ng ICU at pumasok si Mama. Mugto ang mga mata niya at tila tumanda siya ng sampung taon sa loob lang ng ilang oras. Hindi niya ako tiningnan. Dumiretso siya sa kabilang panig ng kama ni Papa."Umuwi ka na muna, Danah Elise," malamig niyang sabi."Ma,
Last Updated: 2026-03-07
Chapter: 19Nagising ako sa tunog ng malakas na ulan na humahampas sa bintana ng maliit na unit ni Lucas. Ang silid ay nababalot pa ng dilim, maliban sa manipis na liwanag na nanggagaling sa mga streetlights sa labas. Sa tabi ko, naramdaman ko ang mahimbing na paghinga ni Lucas. Ang kaniyang braso ay nakapulupot sa bewang ko, tila sinisigurado na hindi ako mawawala sa gitna ng gabi.Dahan-dahan akong gumalaw, pilit na inaalala ang mga nangyari. Ang alak, ang tawag ni Adrian, ang sakit ng pagtakwil ng pamilya ko, at ang init ng bawat haplos ni Lucas. Ramdam ko pa rin ang bawat halik niya sa aking balat—isang uri ng pag-angkin na hindi ko kailanman naramdaman sa loob ng ilang taon. Kay Lucas, hindi ako ang tropeong kailangang ipakita sa mundo. Kay Lucas, ako lang si Danah.Dahan-dahan kong inabot ang phone ko sa sahig. Pagbukas ng screen, halos mabitawan ko ito.147 Missed Calls.238 Unread Messages.Karamihan ay galing kay Adrian. Ang iba ay kay Mama, kay Papa, at pati na rin sa sekretarya ng firm
Last Updated: 2026-03-07
Chapter: 18Biyernes.Ito ang araw na tila nakatadhana nang magpabago sa takbo ng hininga ko. Madaling araw pa lang pero gising na ako. Nakaupo ako sa gilid ng kama ko, yakap-yakap ang mga tuhod habang nakatitig sa bintana kung saan unti-unti nang sumisilip ang liwanag ng Maynila. Malamig ang pawis sa mga palad ko at ang puso ko ay parang isang tambol na mabilis na pinapalo.Ngayong araw ilalabas ng Supreme Court ang listahan ng mga bagong abogado. Pero para sa pamilya ko at kay Adrian, hindi lang ito simpleng listahan. Ito ang inaasahan nilang coronation night ko.Tumunog ang phone ko. Isang message mula sa group chat ng pamilya Laureano."Danah, today is the day. We are expecting a Top 1 finish. The Villareals are already preparing the banners for the firm. Make us proud, Attorney." - Dad.Napapikit ako nang mariin. Ang bigat. Sobrang bigat. Sumunod ang message ni Adrian sa personal inbox ko."Good luck today, my future Topnotcher. I’ve already contacted the press for an exclusive interview at
Last Updated: 2026-03-07
Chapter: 17Ang bigat sa dibdib ko ay tila isang malaking bato na hindi ko maialis-alis simula nang magising ako. Habang papalapit ang araw ng engagement party, mas lalong sumisikip ang mundo ko. Ngayong araw ang huling fitting ng gown ko, at gaya ng inaasahan, si Mama at ang nanay ni Adrian na si Tita Elena ang kasama ko.Nakatayo ako sa gitna ng isang exclusive bridal boutique sa Makati. Ang paligid ay puro puti, kumikinang na mga kristal, at amoy ng mamahaling pabango. Humarap ako sa malaking salamin habang tatlong designer assistants ang maingat na inaayos ang laylayan ng gown ko."You look like a goddess, Danah. Adrian is so lucky to have you," sabi ni Tita Elena habang nakatingin sa repleksyon ko sa salamin. May hawak siyang baso ng champagne at ang kaniyang mga mata ay puno ng garbo."Salamat po, Tita," tipid kong sagot. Pinilit kong ngumiti, pero ang totoo, nangangalay na ang mga panga ko sa pagpapanggap."Danah, ayusin mo ang tindig mo. You represent the Laureano family. Huwag kang lulay
Last Updated: 2026-03-07
Chapter: 16 Masakit ang ulo ko, hindi dahil sa puyat sa pag-aaral gaya ng nakagawian ko noong nakaraang apat na taon, kundi dahil sa dami ng emosyong pilit kong ibinabaon sa limot.Tumingin ako sa ceiling. Tahimik. Masyadong tahimik.Ito na ang buhay na pinangarap ko, 'di ba? Wala nang Codals, wala nang Case Digests, at higit sa lahat, wala nang panggugulo ni Lucas Salazar dahil tapos na ang Bar Exams. Dapat ay masaya ako. Dapat ay nagse-celebrate ako dahil bumalik na ang lalaking pinili ko—ang lalaking para sa lahat ay depinisyon ng salitang perpekto.Adrian Marcus Villareal.Bumangon ako at dahan-dahang lumapit sa salamin. Tiningnan ko ang sarili ko. Magulo ang buhok, medyo maputla, pero sa aking daliri, kumikinang ang engagement ring na ibinigay niya. It was a beautiful, heavy piece of jewelry. Simbolo ng katapatan, ng yaman, at ng kinabukasan na binuo na para sa akin bago ko pa man makuha ang aking lisensya.Pero bakit sa tuwing titingnan ko ang singsing na ito, ang naaalala ko ay ang magasp
Last Updated: 2026-03-07
Chapter: 15Maaga akong nagising dahil sa silaw ng araw na tumatama sa singsing na nasa daliri ko. Ang diamond ring na bigay ni Adrian ay tila nagpapaalala sa akin ng bawat obligasyong kailangan kong gampanan ngayong araw. Engagement party planning. Meeting with the caterers. Fitting ng gown para sa malaking dinner mamaya."You can do this, Danah. Isang taon na lang, Attorney Villareal ka na," bulong ko sa sarili ko habang humaharap sa salamin.Pero bakit sa tuwing tinitingnan ko ang sarili ko, hindi ang "perpektong bride" ang nakikita ko? Ang nakikita ko ay ang babaeng nanginginig ang tuhod nang halikan siya ng kaniyang kaaway sa rooftop dalawang gabi lang ang nakakaraan. Ang "lamat" sa gintong buhay na binuo para sa akin ay hindi nakikita ng iba, pero nararamdaman ko ang bawat bitak nito sa loob ng dibdib ko.Eksaktong alas-nuwebe, dumating si Adrian sa condo ko. Naka-puting polo shirt siya na laging plantsado, amoy mamahaling pabango, at may dalang kape. He looked like a dream. He looked like
Last Updated: 2026-03-06
LOGIN
