LOGINChapter 61: The Wrong Move
Natashia’s POVNasa harapan na ako ngayon ng kaniyang sekretong silid. Alam kong magiging kakaiba na naman ang mararanasan ko ngayon. Breaking Jacc’s rule is not the thing that you would though kung wala kang plano. “Naranasan mo na ito kaya kailangan mong masanay,” sambit ko sa aking sarili. Inaamin ko naman na kinakabahan ako. Baka kasi mas malala pa ang gagawin ni Jacc sa akin ngayon. Kahit naman ganoon, parte na rin ito ng aking plaChapter 61: The Wrong MoveNatashia’s POVNasa harapan na ako ngayon ng kaniyang sekretong silid. Alam kong magiging kakaiba na naman ang mararanasan ko ngayon. Breaking Jacc’s rule is not the thing that you would though kung wala kang plano. “Naranasan mo na ito kaya kailangan mong masanay,” sambit ko sa aking sarili. Inaamin ko naman na kinakabahan ako. Baka kasi mas malala pa ang gagawin ni Jacc sa akin ngayon. Kahit naman ganoon, parte na rin ito ng aking plano. Mangyayaring mahuhulog din siya patibong ko. Gagawin ko talaga ang lahat para lamang makatakas ako rito sa mala-impiyernong isla na ito. “Jacc,” tawag ko pangalan niya. Bumuntonghininga na rin ako pagkatapos kong sabihin iyon. “I am already here.”Wala man lang akong narinig na sagot mula sa kaniya. Sa isip ko ay baka wala pa siya sa loob. Tumingin-tingin muna ako sa paligid. “Come in,” biglang pagsasalita ni Jacc.Natigilan ako bigla. Doon ko agad napagtanto na gan
CHAPTER 60.1: Breaking The Rule AgainNatashia’s POVKung mas may ilalatag pa na lihim ang silid na iyon ng maraming sekreto, hindi ko pipigilan ang aking sarili. Ang dami ko pang gustong malaman tungkol kay Jacc. Kaya gagawin ko talaga ang lahat para lamang makuha ko ang mga bagay na nais ko. “Ang ginagawa mo?” tanong ni Jacc sa akin. Isang linggo na rin ang nakalipas simula noong parati na niya akong nilulutuan. Malay ko ba sa kaniya. Hindi ko na rin siya pinigilan kasi ang dami niyang rason. “’Wag mo na lang akong pansinin, Jacc,” kaswal lamang ang aking pagsasalita, na para bang sa tabi niya ay hindi ako manganganib. Sa katunayan, ang daming nagbago sa loob lamang ng isang linggo. Pati naroon ang pakikitungo ni Jacc sa akin. Ayaw ko pa naman sanang mapalapit agad sa kaniya kasi napapansin at nakikita niya ang mga galaw ko. Kapag kasi gano’n, hindi ko magagawa ng maayos ang mga balak kong pagtakas dito. “Ang lalim
CHAPTER 59: THE LETTER NATASHIA’S POV HINDI pa man ako natapos sa aking pagkain ay excited na akong basahin ang nasa letter. Nakapagtataka rin na maibibigay ito ni George sa akin. Alam kong marami siyang alam tungkol sa mga nangyayari dito sa islang ito. Itong binigay niyang papel. Kailangan kong ingatan ito. “Sana makatulong ito sa akin,” sambit ko sa aking sarili. Mabilis kong tinapos ang pagkain. Tatayo na sana ako para magsimula nang magbasa ay biglang may kumatok sa pintuan. Kinabahan ako bigla. “Sino ‘yan?” tanong ko. Pero walang sumagot kasi soundproof pala itong kuwarto ko at sinirado na ni George ang pintuan. Kaya tumayo na lamang ako at lumapit sa pintuan. At nang mabuksan ko na ay sumalubong sa aking mukha si Jacc. “A-Anong kailangan mo?” tanong ko agad. Hindi siya agad nakasagot sa akin.
CHAPTER 58: ONE WEEK NATASHIA’S POV ISANG linggo na akong hindi ginalaw ni Jacc at hindi nila ako kinausap. Talagang tumahimik ang buong buhay ko ng isang linggo. Nagtataka nga ako kung bakit tahimik din ang buong bahay. Walang nangingialam sa buhay ko ngayon. Hindi ako sanay sa ganito kasi chaos talaga ang buong bahay. Dahil wala naman akong magawa ay umalis na lang ako sa aking kuwarto. At nang nasa salas na ako ay walang ibang tao. “Anong mayro’n dito?” tanong ko sa aking sarili. Hindi ko talaga alam kung ano ang nangyari. Pumasok na lamang ako sa kusina para kumain. Ngunit napahinto ako nang may maamoy akong masarap na pagkain. Natigilan ako. “Baka tahimik lang ang buong bahay kasi ayaw ni Jacc ng may maingay,” sabi ko sa aking sarili. Ayaw ko na sanang magpatuloy pa sa pagpasok pero kumalam na talaga ang sikmura ko. Magluluto rin nama
CHAPTER 57: The Emotion NATASHIA’S POV MABUTI NAMAN talaga na naintindihan ako ni Jacc. Nag-iisa lang ako ngayon malapit sa dalampasigan. Walang nakikialam at tahimik lang ako. “Sana ganito na lang ang buhay ko parati, tahimik at walang gulo,” sambit ko sa aking sarili. Damang-dama ko na ngayon ang katahimikan. Tinitigan ko na lamang ang karagatan. Hindi ko rin alam kung bakit bigla akong nakaramdam ng kalungkutan. “Ano ba ‘yan!” singhal ko sa aking sarili. I thought it was something that I could resist. Bigla na lang tumulo ang aking luha. Mabilis ko itong pinunasan. Sandali pa ay bigla kong naisip na puwede naman sigurong maligo ako. “Bahala na nga!” sambit ko pa. Hindi na ako nagdalawang-isip. Hindi na rin ako naghubad pa ng aking damit. Tumingin ako sa direksyon ng dalawa. Alam kong hindi sila makapaniwala sa aking
CHAPTER 56: The FoodsNATASHIA’S POVGUSTO kong bumuhakhak ng tawa dahil sa mga reaksyon ng dalawa, nagpipigil lang talaga ako. Masarap naman talaga ang niluto ni Jacc, gusto ko lang mabiro ang dalawang ito. “Is it true?” tanong ni Jacc. Halatang gusto niya talagang malaman kung nagsasabi ba ako ng totoo. Nakita ko rin na sinigurado ni Mother Celestine ang pagkain kung totoo ba talaga ang mga sinasabi ko. Napakagat na lamang din ako ng aking labi at nagpipigil ng aking tawa. “Masarap naman ang mga pagkain, Jacc,” pagsasalita ni Mother Celestine. Lumingon si Jacc kay Mother Celestine pero mas sa akin siya nakapukos. “Mas importante ba talaga sa inyo ang malaman iyon? Totoo naman kasi ang sinabi ko,” sambit ko pa. Wala silang ibang nagawa kundi ang tumango na lamang ng may pag-alinlangan. Natatawa na lang talaga ako sa reaksyon ni Jacc. Sumandok na lang din ako ng ibang pagkain. At kitang-kita ko kung pa







