LOGINIt was one sunny afternoon when Tashi and Wade were wed. Intimate ang kasal nila na dinaluhan ng piling-piling mga panauhin, mga taong may kinalaman sa buhay nila, mga taong naging parte ng mahabang kabanta ng paglalakbay nila.Ang buong bakuran ng resthouse sa Wawa ay mas tumingkad pa sa ganda ng mga bulaklak. Rustic elegant was the main vibe of the wedding. Choice nilang dalawa ni Wade. Ayaw nila ng masyadong polished na nagmumukhang superficial lang sa mga larawan. Ang gusto nila, may maliwanag na marka ng pinagpaguran at hulma ng pagkatao nila.This wedding was a yang and yin. Parehong may masculine at feminine elements.Habang naglalakad siya sa wooden plank aisle na may nakalatag na loose white petals, hindi maikubli ang ngiti sa mga labi sa ilalim ng nakatabing na belo. Sa dulo ng nilalakaran nila ni Tita Merriam, ay ang wooden dock na nagsisilbing pinakaaltar kung saan naroroon at naghihintay si Wade. In his tailored but relaxed warm taupe and brown suit.Napahigit siya ng hin
Paano ba susukatin ang saya na nadarama niya sa ngayon? Immeasurable. Ang ngiti sa mga labi, hindi mawala-wala.“I can see you’re happy.”Inagaw ni Jacob ang atensyon niya. Well, his mind wasn’t really on the business at all. His thoughts kept drifting back to Tashi. When he glanced at Jacob, he saw almost the same kind of happiness reflected in his eyes.“You too.”Napatingin si Jacob sa orasan at pagkatapos ay sa kanya. “My Aiah has gone home already. Sila ng anak ko.”That sense of contentment and happiness…it was something else. Who would have thought men like them would end up enslaved by love, bound to a single woman who now held their hearts?Sometimes, love finds its way to a man’s heart in the strangest way possible.Nakakatawa na nakakamangha.“And I hate to say this but I think we’re wasting time here. Sa dinami-raming pwede nating gawing venue ng meeting, dito sa Tagaytay mo pa talaga napili?”Lihim na lang siyang napapangiti sa isipan. Ang lokong si Baxter ang pasimuno ng
Ang payapa ng umaga na nakagisnan niya. Kay sarap sa pakiramdam ng malamig na dampi ng hangin sa kanyang balat. Napangiti siya habang nakatitig sa payapang ilog. Mula sa balcony ay malaya niyang natatanaw ang malaking parte nito. Wala made sure na pati ang disenyo ng dock ay nasusunod ayon sa kanyang plano.“It’s time we go home.”Lumapad ang ngiti niya nang maramdaman ang mainit na mga braso ni Wade na yumakap mula sa likuran.“It’s time we face Tita Merriam.”Panandaliang naglaho ang matamis niyang ngit nang mapasok sa usapan ang tiyahin. Ang tanda na niya, ngunit walang panama ang anumang reasoning at tapang kapag ang Tita Merriam na ang pinag-uusapan. Silang magkakapatid, bumabahag ang buntot nila sa tahimik nitong tapang.“Nag-usap kayo?”Marahang kinabig ni Wade ang kanyang baba upang magtagpo ang kanilang mga. Wala man lang bakas ng kaba sa mukha nito.“Briefly.”Nanahimik siya.“Takot kang mapalo?”Ikinaangat ng kilay niya ang pangangantiyaw ni Wade, at mabilis na sumagot. “Hi
Yes, she was a silly woman. But not anymore. Tapos na ang katangahan niya. Bumitaw siya sa mahigpit na pagkakayap kay Wade at at tumingala sa napakagwapong mukha nito. She could stare at him forever.“I love you,” she meant every word. “I love you so much.”Umigting ang mga panga ni Wade. Nangislap sa luha na nakatunghay pabalik sa kanya. At nang masuyo niyang paraanan ng mga daliri ang mukha nito, Wade closed his eyes as if savoring her touch. Gusto niyang maiyak sa nakikitang emosyon sa mukha nito. Parang sinakal a ng puso niya. This man had been hurting so long because of her.“I’m so sorry.”Tumingkayad siya at hinalikan si Wade. God. She missed kissing him that her heart raced so fast. Masuyo niyang hinagod ang labi nito. Pumatak ang luha niya nang maramdaman ang banayad na galaw ng mga labi nito. Nalasahan pa nilang pareho ang luha. Ilang saglit din na parang kinilala lang nilang muli ang init ng bawat banayad na hagod ng mga labi hanggang sa dahan-dahang naging mapusok at map
The project is almost officially done. Lumipas ang mga araw at linggo na tanging sa pagbubuo ng disenyo lang nakatutok ang kanyang atensyon. Sa mga pagkakataong kinailangan niyang bumalik sa site, walang Wade na lumalapit. Ang mga taga-gym din naman, walang nagkukusang lumapit sa kanya. Para bang may silent protocol na hayaan lang siya sa ginagawa.Kadalasan din naman, hindi siya nagtatagal. Nag-aalburuto siya kapag nakikita ang babaeng iyon. Kahit yata masyadong pormal ang pakikitungo niya, ngumingiti pa rin ito sa kanya. Maricar was annoyingly friendly. Narinig niyang tinawag ito sa ganoong pangalan at ito ang tumatayong manager ng gym.“Need anything?”Napapikit siya. Lumapit pa talaga noong huling balik niya.“No, thank you, I can manage.”Nakaya niyang suklian ng kapormalan ang magandang bukas ng mukha nito.“Ow, okay,” nasabi na lang nito na nabawasan ang ngiti. “Tawagin mo lang ako ha?”Ano ba ito ni Wade? Lagi kasing bumubuntot-buntot dito sa gym at mukhang close ng lahat, pat
Hanggang ngayon, nahihirapan siyang isipin na kagagaling lang ni Wade dito sa bahay nila. Nakahiga na siya sa kama pero hindi niya pa rin maiwasang paulit-ulit na balikan ang lahat ng kaganapan buong araw.Wade was a regular. ‘Yon ang napag-alaman niya. Kahit ang aso nilang si Puggy, kilala si Wade. Mistulang normal na rin para sa lalaki ang i-tsek ang dispenser kung may laman pang tubig o wala na, at nagagawa itong utus-utusan ng tita niya.Habang hindi maiwasang magkasalo sila sa hapag, may mga bagay siyang nalaman. Kung paanong alam ni Wade ang importanteng mga araw sa buhay ng pamilya. It was as if, naghiwalay lang sila pero hindi ito lubusang umalis.“Kumain ka ng marami.”Daig pa yata si Ma’am Feliza kung estimahin ni Tita Merriam si Wade. Halos bundok na ang pagkaing isinalin nito sa plato ng huli. Ang saya pa ng kwentuhan ng dalawa. Parang anak si Wade na nagbabalita ng mga kaganapan sa buhay nito sa buong araw. While she was there, sitting silently feeling her invisibility. H
Hindi mawala-wala sa utak ni Tashi ang lahat ng mga sinabi ni Feliza, ang malamig na titig ni Sir Arcanghel, ang mga narinig mula kay Sir Clayton. Malalim naman na ang tulog niya pero mistulang ginising siya ng mga ‘yon na parang malakas na pwersa na pilit na lumulubog sa tuwa niya sa kumunoy. Iisa
Lumipas pa ang isa pang araw na hindi umuwi si Wade. Nag-iiwan lang ito ng short messages ngunit walang tawag. Was he that busy para hindi siya matawagan? Sobrang laki lang ng problema sa negosyo. Naalala niya ang tagpo sa IT at Finance department kahapon.Sabi ni Myrtle, krisis nang maituturing ka
They stayed like that for some moments. Nakaupo siya sa kandungan nito, magkayakap, habang panay ang kintal ni Wade ng halik sa kanya. Ganoon din ang ginagawa nitong paghagod sa likod at maging sa braso niya.“I believe you have a passport.”“Uhm,” sagot niya nang hindi nagbabago ng posisyon. Ang s
She woke up with her head a little lighter. Ang haba ng tulog niya. Halos mag-aalas nueve na. Well, hindi niya naman kailangang magmadali. Practically, pwede na siyang huwag pumasok sa TPI. Dapat, noong nakaraang linggo pa opisyal na nag-end ang ikalawang buwan niya. Alam naman na ni Wade na aalis







