Mag-log inAlessa’s Point of ViewPagkapasok na pagkapasok namin sa conference room, agad kaming nag-ayos ng mga gamit. Inilapag ko ang mga printed documents sa harap ng bawat upuan habang inaayos naman ni Cassie ang projector screen. We were preparing for the monthly Q3 finance review, a crucial meeting bago i-present ang numbers sa executive committee at sa board of directors.Ilang minuto lang, pumasok na rin si Bianca. As usual, the click of her high heels echoed sharply against the tiled floor, giving off that arrogant aura."Let's start the meeting," malamig niyang utos sabay upo sa dulo ng mahabang mesa.Pinangunahan ni Sir Mendoza ang presentation. "Alright, team. Let's look at the overall performance for Q3. So far, the numbers are looking solid on most sectors, especially with our local distribution. But let's dive deeper into the breakdown."Habang pinalilipat-lipat ni Sir Mendoza ang mga slides sa screen, abala naman ako sa pagre-review ng detailed balance sheet sa tablet ko. I was c
Bianca’s Point of ViewPagkapasok na pagkapasok ko sa departament, nakita ko agad silang tatlo na nagchichismisan malapit sa water dispenser sina Cassie, Alexis, at siya.Nakita ko agad ang pagmumukha ni Alessa. Ugh, that girl.Before, I was so ready to humiliate her right then and there. Gustong-gusto kong kaladkarin at sabunutan siya hanggang sa mawalan siya ng mukha. But Zhean is the one stopping me from doing this. I can’t touch his precious little toy, and that’s the only reason why I’m keeping my calm. Pero tuwing nakikita ko ang mukha ng babaeng 'yan, pakiramdam ko gusto kong humawak ng kutsilyo at deretsong hiwain ang mukha niya."It’s too early to gossip, don't you think?" malamig kong puna habang naglalakad papasok."Get to work. Hindi kayo binabayaran ng kumpanyang 'to para lang magchismisan."Agad silang natigilan at mabilis na nagsibalikan sa kani-kanilang pwesto.I smirked to myself as I walked past them. Well, that is what you call power.Pagkapasok ko sa opisina ko, I
Bianca’s Point of View"Yeah. Thanks again for the food," huling sagot ni Zhean habang nakaupo pa rin sa tapat ng mesa.Bahagya akong tumango at naglakad palabas. Nang masarado ko ang pinto ng ICU suite, hindi ko muna agad pinalagpas ang tarangkahan. Dahan-dahan kong isinara ang pinto nang walang anumang ingay, maintaining a tiny crack to silently eavesdrop on whatever he was doing inside.Narinig ko ang mabibigat niyang hakbang patungo sa kama ni Abuelo. Then came his cracked, raspy whisper laced with so much pain and unbearable guilt."Patawarin mo ako, Abuelo... I should be the one lying here... hindi ikaw."Napaatras ako nang bahagya. I crossed my arms, my eyebrows knitting together into a sharp frown. What on earth is he talking about? Bakit pakiramdam niya kasalanan niya ang nangyari kay Don Armado? Ano pa ba ang hindi ko nalalaman sa mga ginagawa ni Zhean behind my back?Napailing na lang ako at naglakad na palayo bago pa may makakita sa akin sa hallway ng hospital.Pagkauwi ko
Zhean’s Point of ViewNang tuluyang makalabas sina Carson, inilabas ko agad ang phone ko. My hands were shaking not out of fear, but out of absolute, unadulterated rage.I dialed my secretary. She picked up on the second ring."Sir Zhean?""Clara," madiin kong utos."I want you to draft an official memo right now. We are releasing a public reward. Five million pesos each para sa sinumang makakapagturo sa dalawang lalaking 'yon."Natahimik si Clara sa kabilang linya nang ilang segundo. "F-Five million each, Sir? Are you sure?""Did I stutter, Clara? Yes. Five million each," I snarled softly, keeping my voice low so I wouldn't disturb Abuelo."Pumunta ka na sa presinto ngayon din. Asikasuhin mo ang papers with the police department. Direct all tips to the lead investigator. I want those two bastards found as soon as possible.""Understood, Sir. Asikauhin ko po agad," sagot niya bago ko ibinaba ang tawag.Huminga ako nang malalim at napahawak sa bridge ng ilong ko. Five million was nothin
Zhean’s Point of ViewMedyo mabigat pa ang pakiramdam ko. Nakasandal lang ako sa armchair sa tabing-bed habang nakapikit, trying to get a quick power nap. The past few days have been super exhausting, back-and-forth between work and checking up on him.Then, out of nowhere, I felt someone lightly touch and move my hand.Honestly, I thought nanaginip lang ako or hallucinating because of fatigue. But then, I heard a faint, super paos na boses."Z-Zhean..."My eyes snapped open immediately.I looked up, and right there, I saw my Abuelo slowly opening his eyes. Medyo pikit-dilat pa siya, struggling against the harsh fluorescent lights, pero gising na talaga siya."Abuelo?!" Napatayo ako bigla sa upuan."Abuelo, you're awake! Hang on, don't move too much, okay? Stay calm." almost knocking over my coffee cup on the side table.Nanghihina siyang tumango, his breathing still a bit labored. "W-Water...""Wait lang, Abuelo, I’ll call the doctor first. Hold on!"With my heart pounding like crazy,
Alessa’s Point of ViewHabang kumakain kami sa labas para sa lunch break, sobrang ingay sa table namin. Excited na kasi ang lahat para sa nalalapit na ber months at sa stretch ng holiday vacation."Gosh, I can't wait for the Christmas break!" halos maitapon ni Alexis ang spoon niya sa sobrang excitement."Na-post na ba 'yung advisory kung kailan ang simula ng holiday off natin?""Relax ka lang, Girl," natatawang sagot ni Cassie."For sure next week pa i-release ng HR 'yon. Bakit, magpapa-book ka na ba agad ng flight?""Oo naman! Kasi kung hindi, aabutin ako ng jackpot sa pamasahe," sagot ni Alexis bago nag-pout."Plus, kailangan ko ring mag-handa mentally. Dahil for sure, opisyal na akong miyembro ng Samahan ng Malamig ang Pasko ngayong taon."Natawa nang malakas si Dave mula sa kabilang dulo ng mesa. "Naku, Alexis! Baka mamaya niyan may bagong boylet ka na naman bago matapos ang taon ha?""Shut up, Dave! Sa IT Department lang nauuso ang ampalaya, 'wag mo akong idamay!" hirit agad ni A







