Chapter 8

-------------

Nang makita ni Khent ang sitwasyon ng dalaga ay napakuyom siya sa kanyang kamao.

She was sitting on the floor holding on her stomach. Namimilipit sa sakit.

Niyakap niya si Gab at hinawakan ang kamay nito at ang mukha nito para tumingin sa kanya.

"Are you okay? Tell me. How do you feel? Answer me." Nag-alala niyang tanong saka galit na tiningnan si Lovely.

"What the f*ck did you just do to my wife?!" Sigaw niya kay Lovely kahit marami ng taong nakatingin sa kanila.

Narinig niyang kanya-kanyang napatakip sa bibig ang mga tao habang sabay-sabay na napasinghap.

"I'm sorry! Did I just hear it wrong?! What?! Wife?! Khent, kailan ka pa pumapatos ng-"

"One more f*cking insulting word from your f*cking mouth. I won't let you come out from the prison! Call the f*cking police! Bind her and don't let her go until the police comes!" Utos niya na mabilis namang sinunod ng mga tauhan niya.

Binuhat niya si Gab na namimilipit sa sakit at sinenyasan si Manong Lito na nasa tabi lang niya.

"We need to get her to the hospital."

--------

"Are you okay? How do you feel? Do you want something?" Bungad agad ni Khent kay Gab nang gumising na ang dalaga. Halos dalawang oras din itong nakatulog pagkatapos mg pangyayari kanina. Bigla na lang kasi itong nawalan ng malay.

Napatingin si Gab sa kamay niyang hawak-hawak nito na para bang galing lang nitong nagdasal.

Makikita sa buong mukha ng binata ang sobrang pag-aalala.

"Gusto kitang kutusan." Pabirong sabi ni Gab.

Uunahan na niya ito sa pagmamaldita at pagbiro dahil alam niyang maya-maya pagagalitan talaga siya nito dahil sa ginawa niyang pagpunta doon ng sekreto.

"I'm sorry. Masyado akong busy. Masaya akong pumunta ka sa-"

"Hindi ka galit?" Gulat niyang tanong.

Kumunot ang noo ng binata.

"Galit saan?"

Inalis ni Gab ang tingin dito at bahagyang yumuko.

"Alam mo na umalis ako ng bahay-"

"No. No. Why would I get mad when you went out just to see me? Gab, hindi kita pinagbabawalang umalis but I won't allow you to escape from me. Iyon lang ang hinihiling ko."

Bumangon si Gab.

"Ayan ka na naman sa mga sinasabi mo. Bakit nga kasi ako tatakas? Umalis lang ako sa bahay ngayon dahil nababagot ako at saka hindi ka man lang umuwi. Isang beses mo lang akong tinawagan. Ang sabi mo miss mo kami."

Hindi mapigilan ni Khent na mapangiti sa sinasabi ng dalaga.

My God! How can he resist this lady in front of him?

"You missed me?" Nangingiting tanong niya na kinapula ng mga pisngi nito.

"Wag ka nga! Teka may naalala ako."

"Ano?!"

"Unggoy ka!"

Hinampas pa siya ng dalaga sa braso.

"Bakit mo sinabing asawa mo ako sa harap ng maraming tao? At sa harap pa mismo ng ex-wife mo?"

Biglang nagbago ang reaksiyon ng mukha ni Khent. Hindi pa siya nakapunta sa presinto at wala siyang balak.

Lovely deserved it. She hurt his wife. She should repay it.

"Pero alam mo bang napahiya pa ako dahil sinabi mong wala kang kilala na Gabrene Sales? Nainis ako kaya nasabi kong unggoy ka! Tumawa sila. At napahiya pa ako sa harap ng ex-wife mo! Imagine-nin mo yun! Kapag talaga tinotoo mo yung di mo ako kilala. Masisipa talaga kita! At saka ang nakakatawa pa. Kapag naalala ko ang pangyayaring may dalawang guard na lumapit sa akin. Natakot ako kasi akala ko huhulihin nila ako kasi-"

Hindi niya pinatapos ang dalaga at pinatakan ito ng halik sa labi habang hinawakan ang magkabila nitong pisngi.

Naaaliw siya sa mga kwento ng dalaga sa kanya. She never fail to make him smile. Pakiramdam niya nawala ang galit, poot at pagod niya.

Humiwalay siya sa dalaga habang nahihiya naman itong yumuko.

Ngumiti siya at hinalikan ito sa noo.

Nananatili pa rin itong nakayuko kaya hinawakan niya ang mga kamay nito.

"Hey." Sabi niya.

Hindi niya mapigilang tumawa ng malakas nang tumungo ang dalaga.

Namumula kasi ang mga pisngi nito daig pa ang nalasing.

Oh my God! How come she's still cute? She's cute in every way she does.

"Wag ka nga!" Saway ni Gab.

Itinago ni Gab ang sarili sa mga kamay niya.

Nahihiya siya sa binata. Hindi niya alam. Dahil siguro umagang-umaga ngayon at kitang-kita niya ang mga sarili nila?

Napakagat-labi si Khent sa kilos ng dalaga. Hindi niya alam kung bakit parang kinikilig din siya sa kilos nito.

For God's sake. Matanda na siya para diyan pero naisip niyang masarap naman pala sa pakiramdam.

Hindi niya naramdaman ang ganito noong si Lovely ang kasama niya.

Hinaplos niya ang tiyan nito at h******n.

Naalala pa niya ang mga sinabi niya at mas lalo siyang nagulat sa sarili dahil hindi na siya tulad ng dati na ang batang dinadala nito ang una niyang tinatanong. Ngayon ay si Gab na ang inuuna niya.

Malaki na ang pinagbago niya at iyon ay dahil lahat sa dalaga dahil ngayon ay mas importante na sa kanya ang dalaga. Naalala niyang hindi tulad ng dati na ang bata lang ang inaalala niya at tinatanong. Pero kanina ay ang dalaga lang ang nasa isip niya. Dito lang siya nag-alala.

Ngumiti ang dalaga sa ginawa niya kaya ngumiti din siya. Hinawakan niya ang pisngi nito ng kamay niya at tiningnan ito sa mga mata.

He will definitely keep her. At kung mangyayari mang malalaman nito ang ginawa niya. He would accept her hate and would not stop to ask her forgiveness. Kaya habang hindi pa nito nalalaman ay ini-enjoy muna niya ang mga panahong kasama niya ito. Masaya siya. Saka na lang niya ang iisipin yon pagdating ng panahon.

-------

Ginabayan si Gab ni Manong Lito sa pagpasok sa building. Nagulat pa siya dahil paglipas ng dalawang araw mula sa paglabas niya ng hospital ay naka-pack na lahat ang mga gamit niya.

Well, hindi naman talaga lahat dahil nang makapasok siya sa kotse na minamaneho ni Manong Lito ay nalaman niyang marami pang mga maletang nakalagay doon at may mga laman ng damit na para sa kanya.

"Dito lang po tayo pupunta pero bakit po n'yo dala-dala ang mga maleta sa loob? Akala ko po ba opisina to? Bakit parang pakiramdam ko magbabakasyon ako dito?" Tanong niya na ikinatawa ni Manong Lito.

"Huwag n'yo na po akong i-po, ma'am."

Sinubukan ulit nitong kunin ang maleta na hawak niya pero hindi niya binigay.

"Ako na po. Nakakahiya naman po sa inyo dahil dala-dalawa na yang dala mo-"

Hindi niya matapos ang sasabihin nang may mga lalaki na namang naka-suit ng itim at lumapit sa kanya saka kinuha ang mga maleta na hawak-hawak nila.

"Alam n'yo po. Natatakot po talaga ako sa kanila." Bulong ni Gab kay Manong Lito habang bahagya pa siyang nakakapit sa braso nito.

Natawa naman ang matanda.

"Sorry po. Pero pwede po bang pahawak lang." Sabi niya na kinatawa ulit ng matanda habang naglalakad sila at nakapalibot sa kanila ang mga guwardiya.

Daig pa ang presidente ng Pilipinas.

"Alam n'yo po ma'am masaya po akong dumating kayo sa buhay ni Sir. Madalas ko na po siyang nakikitang masaya ngayon at sana po mapatawad n'yo po siya sa kung ano mang nagawa niya." Sabi nito na kinataas ng noo ni Gab.

"Naku kuya. Huwag po kayong ano. Ngumingiti siya kasi baliw daw po ako. At saka wala na sigurong lalaki pa sa kasalanan niyang ginawa akong asawa ng wala man lang kasal at singsing." Himutok niya.

Nang pumasok sila sa malaking elavator ay napanganga ulit siya dahil pati elevator ay nagsisigaw ng gold.

Mabuti pa ang elevator may gold samantalang siya, wala.

"Ay hindi pa po ba niya binibig- ay sorry!"

Lumipad ang tingin niya sa matanda at para batang napapangisi.

"So, meron nga?" Pangungulit niya pero hindi na ito sumasagot.

Wala sa sariling napatingin siya sa itaas ng mga numero ng elevator.

"Oh my God! Pupunta tayo sa forty-eigth floor?! Safe bang magbahay-bahayan do'n sa ere?!" Sigaw niya na kinatawa ng lahat ng mga guard na nakakasabay nila sa loob.

"Sorry po ma'am! Hindi po namin kayo tinatawanan. Nakaka-good vibes lang po kayo. Gusto po namin kayo kaysa sa ex ni Sir-"

Natigilan ang lalaki nang tumikhim ng seryoso si Manong Lito.

Na-fe-feel niya na siguro ayaw niyang pag-usapan ang ex-wife ni Khent dahil baka masaktan siya.

"Okay lang sa'kin. Anong pangalan mo?"

"Anthony po ma'am. Sorry po. Di ko lang po kasi mapigilang ipaghambing kayo kasi po ang ganda n'yo po tapos ang bait pa-"

Tumikhim na naman ng malakas si Manong Lito kaya natigilan na naman si Anthony.

Pabiro niyang hinahagod ang likuran ng matanda.

"Ano ba yang plemang yan di man lang matanggal-tanggal. Mag-plemex ka kaya kuya para mawala yang PLEma mong fake to the MEXimum level." Biro niya sa matanda na kinatawa ng iba saka hinarap si Anthony.

"Pero alam mo! Gusto ko yan! Inis kasi ako sa babaeng yon! Hinila kasi ako sa buhok no'n. At alam mo binangga pa ako no'n sa labas tapos ako pa ang nanghingi ng sorry at hindi man lang tinanggap ang sorry ko. Sinabihan pa akong 'I don't need your apology! Just get out of my way' sabi niya sabay flip ng hair at naglakad na parang kangaroo na parang naputulan ng buntot! Jusko! Kapag tinitiris ko ang pimples ko. Iniisip ko na siya yon. Gusto ko kasi siyang tirisin. Hidhidan ng maraming ponds na may anti-litsugas para naman bumait siya."

Tumawa ulit ang lahat sa sinabi niya.

"Hindi ko alam kung anong nakain ng unggoy na yon at inasawa noon ang babaeng yon." Sabi pa niya saka tiniklop ang mga braso sa naramdamang konting inis.

"Maiba naman tayo 'yong unggoy ba na nakatira sa ere mabait ba sa inyo?"

Natigilan ang lahat sa tanong niya at lahat nakatingin lang sa kanya.

"Bakit may mali ba sa sinabi ko?" Kunot-noong tanong niya.

Walang sumagot at kanya-kanya silang tikhim saka nilayo ang tingin na halatang nagpipigil ng tawa.

"Ah! Ang loyal n'yo naman sa amo n'yo. Tinatanong ko lang kung mabait ba sa inyo ang unggoy na yon. Kasi alam n'yo minsan kapag galit siya. Ginagawa niya to-"

Umayos siya at ginaya ang kilos ng binata kapag galit ito. Bahagya niyang inihilamos sa mukha ang mga kamay niya at parang baliw na sinabunutan ang sarili. "-Ganyan siya tapos. Mamumula yong mukha niya na parang natutuyuan na ng dugo sa katawan. Alam nyo yun? Iyong parang tumatae ka ng singlaki ng tubo ng flag pole pagkatapos mong kumain ng malaking hilaw na bayabas na maraming buto at di lumabas-labas sa butas ng puwet mo na sing-hugis lang ng piso?" Pinag-abot pa niya ang hintuturo at hinlalaki niya para pumorma ng maliit na bilog. "Kahit ano pang tulak mo-"

Halos mamatay na sa kakatawa ang mga kasamahan niya sa loob pati si Manong Lito nang hindi na nila mapigilan ang mga sarili nila. May time na titigil sila at magpupunas ng luha pero tatawa ulit maya-maya. May iba pang humahampas sa kamay nila sa dingding ng elevator.

Nakitawa na rin siya sa kanila. Bahagya pa siyang nakahawak sa bukol ng tiyan niya.

Natatawa sila sa dalaga dahil kinikilos kasi niya ang lahat ng pinagsasabi niya lalo na yong parang nagpu-push talaga siya ng malaking tae.

Pareho silang lahat napahinto nang bumukas ang elevator at bumungad sa kanila ang mukha ng binata na parang hindi maguhit-guhit ang mukha.

Tumikhim ang lahat at pinilit ang sariling sumeryoso kahit tawang-tawa pa rin. Iyong iba ay bahagya pang itinago ang mga mukha sa gilid ng elevator.

Tatanungin niya sana kung anong nangyari dito nang itaas nito ang malaking tablet na hawak nito.

Lumaki ang mga mata niya nang makita niya ang sarili niya doon kasama ang mga kasamahan niya sa loob.

Napakagat siya sa labi nang mag-abot ang tingin nila ng maliit na kulay pula ng CCTV.

"He...he. Uhm...Peace yow!" Sabi niya at itinaas pa ang hintuturo at gitnang daliri niya bilang peace sign.