Chapter: 4-P.1

Bago pa man makapagsalita si Aliyah, humakbang si Uncle Jaime at sumenyas sa kanya na magpatuloy.

"Kami na ang bahala sa mga bagay dito. Naghihintay ang kotse sa labas. Pumasok na kayo, Miss."

Tumingin si Aliyah kay Uncle Jaime, ang kanyang unang pag-aalinlangan ay napalitan ng isang kalmadong ekspresyon.

Hindi siya agad tumayo, ngunit kalmadong nagtanong, "Sa kotse? Saan?"

"Syempre, babalik tayo sa pamilyang Garcia." Ngumiti nang mahinahon si Uncle Jaime.

"Ang pamilyang Garcia?" Inulit ni Aliyah ang dalawang salitang ito.

"Sa katunayan, ang pamilyang Garcia ang magiging tahanan mo mula ngayon."

Nanatiling tahimik si Aliyah sa loob ng ilang segundo. Si Armando ang kanyang biyolohikal na ama, at sa bilyun-bilyong dolyar na pamana na nahuhulog sa kanyang kandungan, ang pagbabalik sa pamilyang Garcia ay isang bagay lamang ng panahon. Hindi niya ito maiiwasan, ni hindi niya kailangan. 

Tumango si Aliyah, "Sige, dahil tahanan ko ito, dapat ko itong puntahan at tingnan para sa aking sarili."

Ang nakatakdang mangyari ay mangyayari nang mas maaga o mas huli.

Sa daan, binigyan ni Uncle Jaime si Aliyah ng maikling paliwanag tungkol sa kasalukuyang sitwasyon ng pamilyang Garcia.

Ang pamilyang Garcia ay may malawak na impernong negosyo, kung saan karamihan sa mga ari-arian ay hawak ni Old Master at ng kapatid ni Armando.

Ngayon ang lahat ng ari-arian ni Armando ay naipasa na kay Aliyah, na nangangahulugang si Aliyah na ang naging pinakamalaking shareholder ng Garcia's Group.

Sa kasalukuyan, si Mr. Armando ay nagpapagaling sa ibang bansa. Ang mga gawain ng pamilyang Garcia ay kasalukuyang pinamamahalaan ng asawa ni Armando, si Corazon, habang ang kumpanya ay pinamamahalaan ng kanilang ampon na anak, si Rafael.

Pagkalipas ng isang oras, ang pinaka mahabang Rolls-Royce ay nagmaneho papunta sa lumang tirahan ng pamilyang Garcia.

Ang villa grande, na sumasaklaw sa higit sa 1,000 square meters, ay napakaganda at kahanga-hanga. Inabot ng halos sampung minuto upang magmaneho mula sa grande papunta sa pangunahing gusali ng villa.

Ang arkitektural na estilo ng villa ng pamilyang Garcia ay mas marangal at kahanga-hanga kaysa sa ordinaryong mga mansyon, na parang kahit isang solong ladrilyo sa ilalim ng paa ay walang presyo.

Ito ang unang pagkakataon ni Aliyah sa isang napakagarang lugar, at magiging kasinungalingan kung sasabihin niyang hindi siya kinakabahan, ngunit sinubukan pa rin niya ang kanyang makakaya upang manatiling kalmado.

Dinala siya ni Uncle Jaime sa reception room ng pangunahing gusali. Ang mabigat na pinto ay binuksan ng isang katulong, at isang kaaya-aya at eleganteng pigura ang lumitaw sa harap niya sa harap ng bintana mula sahig hanggang kisame.

Dalawang lingkod ang nakatayo sa tabi ng babae, at isang binata na nakasuot ng suit ang nakaupo sa sofa.

Pagkakita kay Aliyah, sinulyapan lamang siya ng babae sa loob ng ilang segundo bago lumapit.

Ipinakilala ni Uncle Jaime si Aliyah sa isang mahinang boses na ang babae sa harap niya ay ang asawa ni Armando, si Corazon.

Ang lalaking nakaupo sa sofa ay si Rafael, ang ampon na anak ni Armando at Corazon, at ang nominal na nakatatandang kapatid ni Aliyah.

Tumingala si Corazon, at pinalayas ni Uncle Jaime ang lahat. Sa reception room, tanging si Aliyah, Corazon, at si Rafael lang ang natira sa malaking reception room.

"Your name is Aliyah?"

Tumango si Aliyah. Bagama't nakangiti ang babae, nararamdaman niyang hindi ito palakaibigan.

"Sit down, tahanan mo na ito, no need to be so formal."

Pagkatapos magsalita ni Corazon, kinausap din ni Rafael si Aliyah. Bagama't magalang ang kanyang boses.

Tiningnan ni Aliyah ang dalawa sa kanila at umupo sa isang sulok ng sofa sa tapat nila. "Tita Corazon, bakit mo ako pinatawag dito..."

"Para hindi na humaba ang usapan, ang dahilan kung bakit kita pinatawag dito ngayon ay para hilingin sa iyong isuko ang ilan sa iyong mga karapatan sa mana."

Direktang sinabi niya ito sa harap ni Aliyah.

Tiningnan ni Corazon si Rafael, na pagkatapos ay inilagay ang inihandang kasunduan sa harap ni Aliyah.

"Ms. Aliyah, pumanaw ang aking ama nang hindi inaasahan. Namana mo ang lahat ng kanyang mga ari-arian, ngunit ang mga karapatan sa pamamahala ng kumpanya ay hindi maaaring ipasa sa iyo. Bilang kabayaran, babayaran ka namin ng 100 million in cash."

Ang boses ni Rafael ay walang pakialam, na parang hindi ito isang talakayan kundi isang abiso.

Tumigil si Aliyah sa isang sandali, pagkatapos ay kaswal na kinuha ang kasunduan at sinulyapan ito.

"Kusang-loob na isuko ang lahat ng pagbabahagi ng pamilyang Garcia, kontrol sa kumpanya, at lahat ng real estate sa ilalim ng pangalan ng pamilyang Garcia..."

Kaswal na kinuha ni Corazon ang isang tasa ng tsaa at humigop.

"Nalaman ko na ang tungkol sa iyong sitwasyon. Ang iyong ina at si Armando ay nagkaroon ng maikling relasyon, at ikaw ay hindi inaasahang nabuo. Ikaw ay inabandona sa isang ampunan noong ikaw ay tatlong taong gulang, at ikaw ay nagdusa roon."

"Ang isang daang million hindi maliit na halaga para sa iyo."

"Kung may katanungan ka mag sabi ka lang."

Ang babae ay nagsalita nang kalmado at hindi nagmamadali, na parang inaasahan na niya na si Aliyah ay hindi maglalakas-loob na tumanggi.

Kalmadong ibinaba ni Aliyah ang kasunduan at tumingin kay Corazon.

Ang babae ay may magagandang katangian at mahusay na pinapanatiling makinis ang balat, na halos imposible na sabihin ang kanyang edad.

"Ms. Aliyah, kung walang problema, mangyaring pumirma dito."

Muling itinulak ni Rafael ang panulat sa mesa patungo kay Aliyah.

"I refuse."

Matagal nang inaasahan ni Aliyah na hindi madaling tanggapin ng pamilyang Garcia na siya ay bilang kanilang 'ilihitimong anak na babae.'

Nanahimik si Aliyah sa loob ng ilang segundo bago malumanay na binigkas ang dalawang salita.

Nagpatuloy si Aliyah sa isang malalim na boses, "Sinabi ni tita Corazon na ako ay isang 'ilihitimong bata,' ngunit kinikilala lamang ng batas ang mga ugnayan ng dugo. Bukod dito, nagkusa ang aking ama na mag-iwan ng isang habilin at personal na humanap ng isang abogado upang lagdaan ang kasunduan sa akin. Ang habilin ng aking ama at ang ulat ng DNA ay sapat na upang patunayan na ako ang legal na tagapagmana."

Kaagad nagbago ang mukha ni Corazon ng dilim ang kanyang mata, at tiningnan niya muli si Aliyah na parang nakakita siya ng bago at kawili-wili.

Hindi niya inaasahan na tatanggi si Aliyah.

"Aliyah, dapat mong malaman na ikaw ay isa lamang ilihitimong anak. Kahit na ibigay sa iyo ang mga ari-arian ng pamilyang Garcia, hindi mo magagawang manahin ang mga ito."

Hindi napigilan ni Corazon na ngumisi.

Medyo nagulat din si Rafael. Nakikita mo, sa buong lungsod ng Makati, walang sinuman ang naglakas-loob na tanggihan ang kanyang ina.

"Miss Aliyah, maaaring nagkamali ka ng pagkaunawa. Hindi ito isang talakayan. Ang pamilyang Garcia ay isang malaking pamilya, mas kumplikado kaysa sa isang ordinaryong pamilya sa iyong isip. Ang iyong desisyon ay makakaapekto sa buong pamilya. Siyempre, hindi ka nag-iisa na maaaring lumaban laban sa buong pamilyang Garcia."

Ang mga salita ni Rafael ay medyo masyadong direkta, natatakot siya na hindi maiintindihan ni Aliyah.

Ngunit lubos na naunawaan ni Aliyah na ang dalawa sa kanila ay naglalagay lamang ng presyon sa kanya.

Ang mga mayaman at makapangyarihang taong ito ay sanay na sa pananakot sa iba at natural na minamaliit siya, na iniisip na ang 100 million pesos ay sapat na upang alisin siya.