Mag-log inSa araw na dapat ay puno ng saya at pagdiriwang, nadurog ang puso ni Jullie Monteverde nang mahuli niya ang kanyang unang pag-ibig na si Didrey James Alcantara na may kahalikang ibang babae. Mula sa pitong taong relasyon na akala niya’y matibay at totoo, isang iglap lang ang ginugol upang gumuho ang lahat. Tinakbuhan ni Jullie ang lalaking minsang naging mundo niya, dala ang sakit, galit, at pangakong hindi na muling babalik. Ngunit ang nakaraan ay hindi basta-basta nagpapakawala. Sa muling pagtatagpo nila, haharap si Jullie sa lalaking handang gawin ang lahat upang makabawi—kahit huli na. Sa pagitan ng pagmamahal na minsang naging totoo, ng sugat na hindi pa tuluyang naghihilom, at ng bagong lalaking darating upang iparamdam sa kanya ang pag-ibig na karapat-dapat, kailangang pumili ni Jullie: Magpapatawad ba siya… o pipiliin niyang magmahal ng mas tama sa pagkakataong ito? Isang kuwento ng pagtataksil, pagbangon, at ikalawang pagkakataon sa pag-ibig.
view morePROLOGUE
PADABOG na nilapag ni Jullie ang cellphone sa table. Halos mag-iisang oras na siyang naghihintay sa coffee shop pero wala pa ding Didrey James na lumilitaw. Muli niyang pinulot ang cellphone at nanggigigil na nagtext. 'ANO? KONTI NA LANG ILILIBING NA KO WALA KA PA!' Sinadya niyang nakabold lahat ng letra para malaman nitong galit na talaga siya. First year highschool palang ay naging sila na ni DJ. Wala naman problema sa part ng mga parents nila sapagkat malaki ang tiwala ng mga ito sa kanilang dalawa ng binata. Lalo na kay DJ na siyang inaasahan na magmanage ng mga business ng pamilya nito at ganoon din sa kanya bilang panganay na anak. Nag-count down siya sa isip. Sa loob ng five minutes at wala pang DJ na nagpaparamdam sa kanya ay sasadyain na niya ito sa school nito. This day is their first year anniversary kaya para sa kanya ay nakapaespesyal ang araw na ito. Nang matapos ang five minutes self count down niya ay padabog siyang tumayo mula sa kinauupan at dumeretso palabas ng coffee shop. Ilang metro lang naman ang layo ng school ni DJ kaya kayang lakarin. Hindi siya nahirapang makapasok sa campus, kilala na kasi siya ng guard doon. Eksaktong pagpasok niya ay nakasalubong niya ang isa sa barkada nito na si Yasser. "Yasser!" tawag niya dito na may kasamang sutsot. Napakamot ito ng ulo ng lumapit sa kanya. "Grabe ka talaga, Jullie. Parang pumangit yata bigla pangalan ko sa paraan ng pagtawag mo." Inirapan lang niya ito. "Nasaan ang lalaking yun?" "Lalaki? Maraming lalaki dito. Ngayon mo lang ba nalaman na exclusive for boys itong school?" Pinanlakihan niya ito ng mata. "You know what I mean, Yasser. Nasan si Didrey James?" "Ha? Naku, hindi ko alam. Wala talaga akong alam." umiiling na sabi nito Binigyan niya ito ng nagdududang tingin. "You know what, Yasser? Nakakapangit ang pagsisinungaling and take note, mamalasin ka pa sa babae." Umiling-iling pa din ito. Mukhang hindi tumatalab ang pananakot niya dito. Tinignan niya ang babae na halatang naghihintay dito. "Sino yun? Second girlfriend mo? O third?" "Hindi,ah! Friend ko lang yan." "Ah friend. Sige dahil friend mo siya ibig sabihin friend ko din siya kaya sasabihin ko sa kanya na may girlfriend ka talaga." Nag-umpisa siyang lumapit sa babae ngunit pinigilan siya nito. "Okey, fine! Nasa science laboratory siya kasami si Myra." Dali-daling umalis ito hila ang babae. Malamang ay ayaw nitong madamay sa pagwawala niya. Salubong ang kilay na pumunta siya sa laboratory na tinutukoy ni Yasser. Kilala niya ang Myra na iyon at alam niya ang hilatsa ng mukha nito. Punong-puno ng kalandian ang dugo ng babaeng iyon. Nang makarating siya sa tapat ng laboratory ay agad niyang binuksan ang pinto. Nanlaki ang mga mata niya sa naabutang eksena. Nakikipaghalikan si Dridey James kay Myra! Para siyang sinipa ng ilang beses sa nakita. "J-jullie.." Tatalikod na lang sana siya ngunit biglang nagbago ang isip niya. Para siyang sinapian ng masamang ispirito ng mga oras na iyon. Dumeretso siya kay DJ at walang kaabog-abog na sinuntok niya ito sa mukha. "Walanghiya kang lalaki ka! Kaya pala hindi ka makasipot-sipot sa usapan natin kasi nakikipaglandian ka dito sa h****t na babaeng ito!" "Excuse me, hindi ako h****t!" "Oo kasi p****k ka! Bitch!" sabi niya habang dinuro-duro niya si Myra. Akmang susugurin siya nito ngunit inunahan niya ito, sinampal niya ito ng dalawang beses na halatang kinashocked nito. "Jullie, that's enough!" "Anong enough ang sinasabi mo dyan? Eh gago ka din pala eh. Ako ang niloko mo tapos sasabihin mo sakin enough?" "That's not what you think! I can explain everything-" Hindi na niya pinatapos ang sinasabi nito sapagkat binato niya ang may kalakihang box na dapat ay regalo niya dito sa anniversary nila. "Huwag na huwag mong ipapakita sakin kahit na anino mo kung gusto mo pang masinagan ng araw!" Narinig niya na tinatawag siya ni DJ ngunit hindi na siya lumingon pa dito. Kahit kailan hindi niya mapapatawad ito!The evening sky was painted in shades of pink and gold, reflecting off the city streets like a living painting. Ali walked beside Vaughn, their hands intertwined, each step in perfect rhythm. The simple act of holding hands had become her anchor, a reminder that despite the worries and the shadows that lingered over her health, she was not alone. They had decided on a quiet evening, just the two of them, away from the noise and the judgments of the world. Vaughn had insisted they try a new little café tucked in a corner of the city, a place with soft lighting, cozy couches, and desserts that seemed almost too beautiful to eat. Ali couldn’t stop smiling, partly because of the sweetness of the place, and partly because of the warmth of Vaughn’s presence. “You know,” Vaughn said, breaking the comfortable silence, “I was thinking… we don’t say it enough. How much we mean to each other.” Ali glanced at him, heart fluttering. “We… don’t?” He chuckled softly, his thumb brushing over the
Ali woke up to the faint morning light filtering through the curtains. For a moment, she allowed herself to just breathe, listening to the quiet hum of the city outside. Vaughn was still asleep beside her, his steady breathing a comfort she had never realized she needed so much. She looked at him, at the peaceful expression on his face, and a smile tugged at her lips despite the ache in her chest. He had no idea how fragile she sometimes felt, how much fear and pain she carried hidden beneath her laughter and sweet words. And yet, here he was, loving her so completely, so fiercely, without conditions. Ali gently slid out of bed, careful not to wake him. She wanted to get some fresh air, to clear her mind before the day began. The sun warmed her skin as she stepped onto the balcony, the early morning breeze carrying a hint of flowers and city life. Her thoughts drifted to Ate Jullie again. She still worried about her sister. The quiet tension, the occasional distant gaze—it all tol
Ali sat quietly on the sofa at home, her fingers absently tracing the rim of her mug. The warmth of the tea did little to calm the whirlwind of thoughts in her mind. She couldn’t shake the feeling that something was wrong with Ate Jullie. The usually cheerful and protective elder sister had been unusually silent these past few days, a shadow of her normal self. Ali knew her well enough to see it—the subtle tension in her shoulders, the distant look in her eyes, the way she forced a smile that didn’t reach her heart. She sighed. “What’s going on with her?” she whispered to herself. Vaughn, sitting beside her on the couch, noticed the concern in her eyes. He leaned closer, his hand brushing hers. “Hey… what’s wrong, Ali? You’ve been quiet all night.” Ali shook her head, trying to dismiss the worry. “It’s nothing… I just remembered something.” She didn’t want to tell him just yet; she needed to sort through her feelings first. Vaughn’s gaze softened. “You know you can tell me anythi
Finale "CHOCOLATE OR COOKIES AND CREAM?"tanong ni Vaughn sa kanya. "I want strawberry."sa halip ay sabi niya. Pumunta sila sa isang ice cream store pagkatapos nilang manood ng sine. Kahit na isang simpleng date lang ang nangyari sa kanila, masaya pa din siya sapagkat magkasama sila ni Vaughn. Walang minuto na hindi siya ngumingiti kapag kasama niya ito. Lalo pa't hindi talaga nito binibitawan ang kamay niya. "Ahh. Chocolate flavor." Kunot-noong tinapunan niya ito ng tingin. "No. I said strawberry ang gusto ko." "Baby, hindi ka ba nagsasawa sa flavor na yan? You should try different flavors naman,"suhestyon pa nito. Napalabi siya."But I want strawberry eh." He smirked at her. "Sure, why not? Ibibili kitang strawberry ice cream but in one condition." Binigyan niya ito ng isang nagdududang tingin. Sinasabi na nga ba niya't may pakulo na naman ang isang isang ito. "At ano naman iyon, aber?" Lalong lumapad ang pagkakangisi nito sa kanya. Itinaas nito ang kamay nila na magkaha






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Rebyu