Mag-log inMalamig ang hangin na nagmumula sa maliit na lagusan ng aircon sa loob ng Supply Room, ngunit ang temperatura sa pagitan nina Dr. Tala Castelo at Major Zaymon Arandia ay nananatiling nakakapaso.Habol pa rin ni Tala ang kanyang hininga. Nakasandal siya sa matigas na dibdib ng dambuhalang opisyal, ang kanyang mga braso ay nakapulupot sa leeg nito. Rinig na rinig niya ang mabilis ngunit kalmadong tibok ng puso ni Zaymon sa ilalim ng itim na tactical vest.Dahan-dahang kumalas si Zaymon mula sa pagkakayakap. Ginamit ng Major ang kanyang malalaki at magagaspang na kamay upang maingat na ibaba ang maroon slip dress ni Tala, tinatakpan muli ang makinis na hita ng doktora na kanina lang ay walang-awa niyang sinamba."Kailangan na nating ayusin 'to," paos na bulong ni Zaymon.Tumalikod nang bahagya ang Major. Kumuha siya ng malinis na gauze pad at alcohol mula sa kalapit na estante upang mabilis na linisin ang sarili niyang kalat sa sahig at sa kanyang kamay. Mabilis niyang inayos ang kanyang
CLICK.Ang matalim na tunog ng seradura ay umalingawngaw na tila isang kulog sa loob ng madilim, kulob, at tahimik na Supply Room.Ang tanging pinagmumulan ng liwanag ay ang manipis at malamig na sinag ng buwan na tumatagos mula sa maliit na bintana malapit sa kisame. Ang liwanag na ito ay sapat lamang upang mabigyan ng anino ang matatangkad na bakal na estante na puno ng mga nakakahong gamot, gauze pads, at malilinis na linens. Ang amoy ng antiseptic na karaniwang nanunuot sa silid ay mabilis na nilamon ng isang pamilyar, barako, at nagbabagang presensya.Amoy ng pulbura, matapang na mint, at lalaking-lalaking musk.Napasandal si Dr. Tala Castelo sa malamig na bakal ng estante. Ang kanyang puso ay nagwawala, dumadagundong sa loob ng kanyang dibdib na tila aabot sa kanyang lalamunan. Ang kanyang paghinga ay mabilis at mababaw, pinaghalong matinding inis dahil sa ginawang pagharang ng lalaki sa kalsada, at ang panginginig ng kanyang mga tuhod dahil sa presensyang nakakulong ngayon kasa
Alas-sais y media ng gabi.Nakaharap si Dr. Tala Castelo sa salamin ng kanyang maliit na kuwarto. Nakasuot siya ng isang hapit na maroon slip dress na bumabakat sa kanyang magandang kurba at naglalantad ng kanyang makinis na balikat at likuran. Naglagay siya ng manipis na makeup at pinakulot nang bahagya ang dulo ng kanyang mahabang buhok.Tiningnan niya ang sarili. Maganda siya. At gusto niyang siguraduhin na makikita ng aroganteng Major kung ano ang pinakawalan at tinawag nitong "biological reaction" lamang.Kinuha niya ang kanyang maliit na bag at lumabas patungo sa lobby ng klinika para hintayin si Engineer Lemuel Velasco. Alas-siyete ang usapan nila.Ngunit sumapit ang alas-siyete... walang Lemuel na dumating.Naging alas-siyete y media. Kumunot na ang noo ni Tala. Hindi naman mukhang late sa usapan ang inhinyero. Kukunin na sana niya ang kanyang cellphone para mag-text nang bigla itong tumunog. Si Lemuel ang tumatawag."Hello, Lemuel? Nasaan ka na?" tanong ni Tala."Tala, pasens
Isang linggo.Pitong araw na ang nakalipas mula noong malamig na umagang iyon kung saan tinawag ni Major Zaymon Arandia na isang "biological reaction" ang nangyari sa pagitan nila. At sa loob ng pitong araw na iyon, tinupad ni Dr. Tala Castelo ang kanyang banta.Ang Klinika Seraphina ay naging isang mahigpit na teritoryo. Ipinagbawal ni Tala ang pagpasok ng sinumang sundalo sa loob ng pasilidad maliban na lang kung may medical emergency. Sa tuwing lalabas siya para mag-ikot sa bayan ng Lopez, hindi niya tinitingnan ang dambuhalang opisyal na laging nakatayo sa command post nito. Kapag nagkakasalubong sila, blangko at walang-emosyon ang mukha ng doktora, na tila ba hindi niya kilala ang lalakeng umangkin sa kanya.Naging abala si Tala. Pilit niyang inilibing ang sakit at pamamaga ng kanyang puso sa tambak ng paperworks at pag-aasikaso sa mga pasyente.Ngunit para kay Zaymon, ang pitong araw na iyon ay isang tahimik at nakakabaliw na impiyerno.Kasalukuyang nakatayo ang Major sa ilalim
Dito natin ipapakita ang matinding emotional whiplash. Mula sa nagbabagang rurok ng kanilang pag-angkin kagabi, sasalubungin si Tala ng isang napakalamig na katotohanan. Ang Heneral ng Yelo ay bumalik, at ang mga bibitawan niyang salita ay siguradong mag-iiwan ng malalim na sugat sa doktora—isang pagkakamali na pagbabayaran ng Major sa mga susunod na kabanata!Kabanata 14: Ang Malamig na UmagaMaaliwalas ang umaga sa bayan ng Lopez. Ang sikat ng araw ay marahang tumagos sa manipis na kurtina ng bintana ni Dr. Tala Castelo, nagdadala ng mainit na liwanag sa loob ng kanyang maliit na kuwarto. Naririnig sa labas ang huni ng mga ibon at ang pamilyar na yabag ng mga sundalong nagpapatrolya sa kampo.Dahan-dahang nagmulat ng mata si Tala.Isang mabigat ngunit masarap na ngalay ang gumising sa kanyang katawan. Ang kanyang mga hita ay nananakit, ang kanyang balakang ay mabigat, at ang kanyang balat ay tila nakakabisado pa rin ang bawat haplos at halik ng dambuhalang lalaking umangkin sa kanya
Ang paglipat mula sa malamig at sterile na Trauma Bay patungo sa maliit na kuwarto ni Dr. Tala Castelo sa likod ng klinika ay tila isang mabilis at malabong panaginip. Dahil sa tindi ng adrenaline, sakit, at umaapoy na pagnanasa, nagawa ni Major Zaymon Arandia na maglakad gamit ang sarili niyang mga binti, pasimpleng inaalalayan ni Tala sa madilim na pasilyo upang hindi mapansin ng mga sundalong nagpapatrolya sa labas.CLICK.Sa ikatlong pagkakataon ngayong gabi, ang tunog ng seradura ay tila hudyat ng pagpasok sa isang dimensyon na sila lamang dalawa ang nakakaalam.Ang kuwarto ni Tala ay simple, maliit, at balot ng maaliwalas na amoy ng lavender at banayad na sabon—isang matinding kabaligtaran sa barakong amoy ng musk, pawis, at pulbura na dala ng Major. Isang maliit na bedside lamp lamang ang nakabukas, nagbibigay ng mapupusyaw at mainit na anino sa paligid.Bumagsak si Zaymon sa solong kama. Ang matigas niyang katawan ay tila nilamon ng malambot na kutson. Dahil sa tindi ng fricti
"Damn it! Phina, no!"Ang sigaw ni Kapitan Niguel ay nilamon ng nakabibinging kulog na yumanig sa buong kabundukan ng Lopez. Umuungol ang hangin sa labas, parang mga kaluluwang ligaw na walang-awang pinupunit ang kalangitan at hinahagupit ang maliit na abandonadong kubo. Ngunit sa loob ng madilim n
"Lieutenant Rivera," malamig, mababa, at nakakakilabot na tawag ni Kapitan Niguel. Ang bawat pantig ay may dalang banta na tila handang pumatay ng tao. "Mukhang masyadong malinis ang uniporme mo para sa isang clearing operation. Gusto mo bang sumama sa akin sa putikan para matuto kang magtrabaho?"
"Binalaan na kita, Doktora," ungol ni Niguel. Ang kanyang mga mata ay nag-aapoy sa pagnanasa habang tinititigan ang nanginginig ngunit palaban na mga labi ni Seraphina. "Niligtas ko ang buhay mo mula sa lamig... pero ngayon, hindi ko na alam kung paano ililigtas ang sarili ko mula sa'yo."Kasabay n
Sa isang mabilis, kalkulado, ngunit nanginginig na galaw, nakalas ang maliit na kawit ng itim na lace bralette sa likuran ni Seraphina.Kasabay ng pagbukas nito ay ang tuluyang pagguho ng huling pader ng pagpipigil ni Kapitan Niguel Arandia. Sa loob ng ilang araw, pinilit niyang maging isang disipl