Se connecterFound in the marooned ruins of Chavand was a book ripped and torn. Its yellowed pages eaten up and coiled. Forgotten and unheard about was this book until it came to light. His legends lived on, his tales of valour prevailed. His glory seemed enternal and he was worshiped and adored. But his heart remained shrouded in a cloak of mystery. His emotions, his turmoils went unnoticed in an attempt to make him great. Seen as someone who was invincible and immortal, the Rana changes your perspective from his greatness to his soft heart. Written across the pages during his last moments, he wrote his own life. Where bards would be at a loss and poets were simply lost in his glory and valor, the Rana is said to be the only one who could write about himself.
Voir plus"Tell me the fucking truth, Dreams! Huwag mo 'kong gawin tanga."
Maririnig sa kuwadradong silid ng apartment ang pagsigaw ng doktor na si Kayden habang pinipilang magwala sa harapan ni Dreams. Kagagaling lamang nila sa probinsiya dahil dumalo sila sa fiesta'ng pambarangay doon. Habang masyaa silang nanonood ng parada ay may pumukaw ng atensyon ni Dreams dahilan para masira ang magandang trato ng doktor sa kanyang.Sa kalagitnaan ng byahe pabalik ng syudad ay halos nabingi si Dreams sa katahimikan na namutawi sa pagitan nila ng doktor. Gustong-gusto niyang magsalita upang magpaliwanag pero tinakasan siya ng lakas ng loob dahilan para matahimik na lang. Tanging pag-agos ng luha sa kanyang pisngi ang kanyang nagawa.Pasulyap-sulyap siya sa doktor na kasama ngunit galit at inis ang nabasa niya sa itsura ng lalaki. May pagsisisi siya na hindi ipinaalam ang bagay na iyon sa lalaki. Kung alam niya lang na 'yon ang sisira sa magandang pagsasama nila ni Kayden, dapat noon pa lamang ay inamin na niya ito upang ganoon ay hindi na kailangang humantong pa sa mapusok na sagutan ang pagitan nima ni Kayden."Kayden, maniwala ka naman sa'kin, anak mo 'to. Sa'yo ang batang 'to." Depensa ng babae habang nakahawak sa tyan niya na mapapansin na ang kalakihan nito dahil nasa ika-anim na buwan na niya itong pinagbubuntis."Paano mo nalaman, dahil sinabi mo? Ha?" Galit na galit na usal ng lalaki. May pagtataas na sa tono ng kanyang boses dahilan para manginig sa takot si Dreams."Dahil sigurado ako!" Nagsimula nang bumuhos ang luha ni Dreams na kanina pa niya pinipigilan. "Malakas ang kutob ko na anak mo 'to at hindi sa kanya.""Tangina naman!" Umiling-iling si Kayden saka napahilot sa kanyang batok bago itinapon ang tingin sa babaeng takot na takot na sa gilid. "Nawalan na ako ng tiwala sa'yo, Dreams. At alam mo ba, dumating na 'yong araw na kinakatakot ko sa lahat. 'Yon ay 'yong malaman ko na wala tayong kasiguraduhan kung ako ba talaga ang tatay ng batang 'yan."Nalaglag na sa pisngi ni Kayden ang kanyang mga luha. Diretso ang titig niya kay Dreams at nais niyang iparating dito na malaking heartbreak ang mararanasan niya kung mapalabas na hindi siya ang tunay na ama ng bata. Hindi alam ni Kayden kung kakayanin niya bang harapin ang katotohan kung sakali na magnegative ang resulta ng paternity test na binabalak niyang gawin kay Dreams.Naglakad palapit si Dreams kay Kayden kahit natatakot siya. Nanginginig ang kamay nito na humawak sa braso ng binata pero mabilis na inalis ni Kayden ang pagkakahawak nito sa kanya. Napaatras si Dreams nang akmang susuntukin siya ni Kayden sa mukha.Ang inaasahan ni Dreams ay may kamao na tatama sa kanyang mukha pero wala siyang naramdaman. Kaya naman dahan-dahan siyang dumilat at doon niya nakita si Kayden na nakayuko't nakayukom ang nga kamao sa baba. Nasaktan si Dreams sa naging kahihinatnan ni Kayden kaya napapikit siya't naiyak na lang. Ramdam na ramdam niya 'yong sakit na nararamdaman ni Kayden at sobra niyang sinisisi ang sarili."Minahal ko ang batang 'yan kahit hindi ko pa siya nakikilala. naging tatay ako at nangarap ng marami para sa kanya. Isinuko ko lahat ng pangarap ko, kahit 'yong pagiging doktor ko, pinabayaan ko para lamang mabigyan siya ng oras. Tapos darating yong araw na malalaman ko na may chance na hindi ako ang tunay niyang ama." Mararamdaman sa tinig ng doktor ang sakit na kanyang nararamdaman. Sobrang sama ng loob niya kay Dreams. "Masakit sa akin na kung kailan napamahal na ako sa kanya, doon ko malalaman na may chance na hindi siya akin. Dreams, masakit sa akin na kung kailan nagseryoso na ako sa bagay na kailanman hindi ko pinangarap, doon mo naman ako sinaktan. Minahal ko na siya ng higit pa sa sarili ko. At ang masakit pa roon, minahal na rin kita."Mas lalong nasaktan si Dreams sa kanyang narinig mula kay Kayden. Nakita naman niya lahat kung paano naging responsableng tao si Kayden sa kanya kahit noong una ay dinaig pa ang diablo sa pagiging salbahe. Akala niya nga noon ay hindi sila kailanman magkakasundo. Pero talagang mapaglaro ang tadhana. Kung kailan masaya na ang kanilang pagsasama, doon dumating ang problemang hindi nila inaasahan.Nag-ipon ng lakas ng loob si Dreams bago sinubukang hawakan ang mukha ni Kayden. Nakita niya kung paano umagos ang mga luha ng binata at doon niya nalaman kung paano ito nasaktan ng sobra. Hinawi ni Dreams ang ilang butil ng luha sa pisngi ng lalaki gamit ang kanyang daliri. Lalo siyang nasaktan nong hindi manlang siya tinitigan ni Kayden sa mata."Kailanman hindi ko maiisipang magtago ng sikreto sa'yo, Kayden."Napatingin ang lalaki sa kanya at itinapon nito ang galit na galit na awra. Kung ilalarawan ni Dreams, ganoon ang itsura ni Kayden noong pinagmamalupitan pa siya nito. At kung siya ang tatanungin, ayaw na niyang bumalik ang dating trato ni Kayden sa kanya. Nagiging panatag siya sa bagong ugali ng lalaki.Tinapik ni Kayden ang kanyang mga kamay na nakahawak sa kanyang mukha. "You did it already, Dreams." Malamig na prangka ni Kayden habang masama siyang nakatitig rito. "At kung maibabalik ko lang ang gabing 'yon na may nangyari sa'tin, sana hindi na lang kita nakilala. Sana hindi na lang kita pinag-interesan para hindi ako nasasaktan ng ganito ngayon."Naiyak lalo si Dreams sa kanyang mga narinig. "Kayden..."Nag-iigting ang panga ni Kayden sa galit na tumingin sa babae. "You gave me the worst nightmare, Dreams. At bukas na bukas din, ayoko ng makita ang pagmumukha mo rito. Umalis ka na kasama 'yang anak mo."Pinanood na lang ni Dreams ang bulto ni Kayden na pumasok sa kwarto nito. Pabagsak na isinarado ng binata ang pintuan ng kanyang kwarto, sa paraan na 'yon ay naramdaman ni Dreams ang galit ni Kayden. Wala siyang nagawa kundi ang mapaupo at yakapin ang sarili. Tanging hikbi niya ang maririnig sa sala ng apartment ni Kayden. At wala siyang ibang nais kundi ang ipaliwanag kay Kayden na hindi siya nagkakamali ng kutob.Parusahan man ako ng Diyos, alam kong ikaw ang ama ng anak ko, Kayden...."I'll leave now Raoji," smiled Kunwar Pratap joining his palms. "I'm extremely grateful for everything you'll have done.""But...why are you leaving so soon? Weren't you supposed to go next month?" Asked a concerned Rani Hansabai."Maasisa...I actually have a lot of work left to do. So...it's best I leave. Khamma ghani." He greeted and left.Just then Ajabde entered the palace premises with Saubhgyavati and looked at Kunwar Pratap who was ready to leave.His eyes were fixed on her in an expectancy that she'd stop him; but Ajabde simply smiled and joined her palms saying, "Khamma ghani. I hope you have a safe journey."He gaped at her aghast thinking, will you not stop me? Did you only want me here for the fair? Is that it? "Dadabhai..." called Kunwar Shakti who had come along with Rawat Chundawat into the palace. "Let's leave tomorrow.""No bhai
Ajabde sat with a beaten look across her face. Over the past few weeks she had tried to follow the plan that she and Kunwar Shakti had so gaily made; but it all fell flat as soon as the man who arrived from Chittor killed himself with lead even before he could get arrested.The whole matter came in front of Rao Ram Rakha and Kunwar Pratap who rigorously chastised her. Kunwar Pratap was furious that despite his order, Ajabde had secretly gone ahead with the investigation.Rao Ram Rakha was enraged that his daughter didn't find it important to tell him anything. She was confined to her room till the Bijolia fair began.The rest of the preparations were successfully completed by the three princes of Bijolia along with Kunwar Pratap's friends under his vigilance.Ajabde was still sulking in anger. She was irritated with Kunwar Pratap's stupidity and annoyed that her father himself refused to listen.
Ajabde stared at the dead body until she heard footsteps from behind her. Turning around she saw Kunwar Shakti, who looked visibly enraged.He looked at her for a moment and then began checking the dead body for a clue of any sort. Ajabde simply watched him without a single expression on her face.Finally Kunwar Shakti pulled out a scroll and glanced at Ajabde who's eyes finally narrowed looking at the letter."Let's go before someone comes here." Suggested Ajabde and led the way.Exiting the investigation bureau, the two went into her room.Opening the scroll Kunwar Shakti's eyes nearly fell out of his sockets."What is it?" she asked him and he simply handed the letter to her."The work should be completed." She read aloud in discombobulation and then looked at the bottom of the letter. "This is inner palace emblem right?" She asked looking up at him.
"Before Jaivanta and her son comes back, I have to do something." Grunted Rani Dheerbai clenching her jaws.Rana Udai Singh had already dispatched a formal letter asking the queen to return. At the end of the day, it was his character and reputation at stake.People had begun gossiping about the fallout between the maharani and the Rana of Mewar. Rumors spread that all of this was Dheerbai's doing.But the third wife of Rana Udai Singh, just didn't seem to bother; neither was the rana showing any interest in such baseless allegations against his favourite wife. After all, this wasn't the first time where people were speaking ill of his favourite queen."What are you going to do then?" asked the ten year old Kunwar Jagmal."Let me think," she muttered and then glanced at her son saying, "why don't you meet your daajiraj?"The ten year old shrugged and went away. Kunwar Jagmal was Rana Udai Singh's favourite son. Born o
"Vadji, insist on treatments for even the injured Afghan's. I'm leaving now!" She said in a hurry and dashed out of the medical camp with Saubhgyavati."Why are we in a hurry!" exclaimed Saubhgyavati trying to keep up with Ajabde's pace."Because I want to make ghevar fo
"The camp is ready." Announced the soldier.Ajabde gave him a curt nod accompanied with a thank you and entered the tent, tying the white overall over her lehenga."Has the battle begun?" asked Saubhagyavati in a soft voice."There's still an hour left." She re
1552 "No you're not taking her!" Exclaimed Hansabai aloud."Hansa..." groaned Rao Ram Rakha, "try to understand...I need...""I don't care! She's a girl, I'm not sending her to a battlefield!""Ha
1544He continued to stare at the huge portrait of his mother, without batting an eyelid. She had sacrificed a lot, she had jumped into the holy flames of jauhar and was no more.And right now, he needed her, needed her more than anybody else on this planet.
Welcome to GoodNovel world of fiction. If you like this novel, or you are an idealist hoping to explore a perfect world, and also want to become an original novel author online to increase income, you can join our family to read or create various types of books, such as romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel and so on. If you are a reader, high quality novels can be selected here. If you are an author, you can obtain more inspiration from others to create more brilliant works, what's more, your works on our platform will catch more attention and win more admiration from readers.
commentaires