MasukAng tinutukoy ni Felix ay ang sunod-sunod na pagkatalo ni Adrian dahil sa pagbibigay nito ng magagandang baraha sa bago nitong kasintahan. Sa sobrang laki ng perang nawala sa kaniya, para na siyang isang kawawang apo na napagalitan ng lolo.Pagkarinig ni Adrian sa pang-aasar, walang pakialam lamang siyang nagkibit-balikat. Sinundan pa niya iyon ng isang mapanuksong ngiti.“Hindi pa naman kami nagsisimula sa seryosong parte. Natural lang na kailangan ko muna siyang suyuin.”Napahalakhak si Felix. Iniabot niya ang kamay upang kunin ang mga baraha at sinuri ang mga ito.“Saan mo naman napulot ang babaeng iyan? Mukhang hindi basta-basta.”Hindi naman talaga nagugustuhan ni Felix ang bagong kasintahan ni Adrian. Mayabang at malamig kasi ang kilos nito, na para bang mas mataas ito kaysa sa lahat ng naroroon.Kung ikukumpara kay Mara, malayo ang agwat ng kanilang pakikitungo sa ibang tao. Direktang magsalita ang dalaga at hindi nag-aatubiling ipakita ang tunay niyang ugali. Maging si Felix a
“Ayos lang. Tara na.”Pinagpag ni Felix Dela Cruz ang alikabok sa kaniyang damit bago lumapit sa babaeng kasama niya. Inakbayan niya ito at kumilos na para bang walang nangyaring anumang nakakahiya.Halos lahat ng malalapit na kasama ni Rafael ay itinuturing niyang mga kapatid sa buhay. Sanay na rin sila sa mga biruan at kalokohang tulad nito, kaya hindi naman madaling magdamdam si Felix.Hindi kalayuan sa karerahan ang isang hiwalay na villa. Kapansin-pansin ang disenyo ng gusali dahil kahawig ito ng isang kastilyo. Bagay na bagay ang panlabas na anyo nito sa malawak na kapaligiran ng resort.Pagpasok nila, mas lalo pang kapansin-pansin ang karangyaan ng loob ng villa. Mula sa malalaking kasangkapan hanggang sa pinakamaliliit na palamuti, makikita ang masusing pagpili sa bawat detalye. Halatang hindi nagtipid ang pamilya Villanueva sa pagpapagawa nito.Tahimik lamang na sumunod si Mara kina Rafael at sa iba pa. Panay ang tingin niya sa paligid dahil bago sa kaniya ang ganitong lugar.
Bahagyang kumunot ang noo ni Rafael habang nakatingin kay Mara. Inangat naman ng dalaga ang kaniyang baba at sinalubong ang tingin nito na para bang wala siyang ginawang anumang kalokohan.Hindi na nagsalita si Rafael. Sa halip, inutusan na lamang niya ang isa sa mga tauhan ng resort na palitan ang kabayo ni Mara ng mas maamo at mahinahong kulay-kastanyas na kabayo.“Rafael, puwede bang hiramin ko muna si Eleven?”Hindi na hinintay ni Felix Dela Cruz ang sagot. Siya mismo ang umakay kay Eleven palapit sa kaniya at mabilis na sumampa sa likod nito. Pagkaupo, tiningnan niya si Mara mula sa ibabaw ng kabayo.Kinuha naman ni Mara ang riding whip mula kay Rafael at lumapit sa bago niyang kabayo. Hinawakan niya ang renda bago sumampa nang buong husay. Maging ang kaniyang mga kilos ay mas elegante at mas mabilis kaysa kay Felix.Bahagyang bumuka ang bibig ni Felix. Hindi niya maitago ang pagkagulat habang pinagmamasdan ang dalaga.Sa ilalim ng nagtatakang tingin nito, itinaas ni Mara ang haw
Muling hinigpitan ni Rafael ang yakap sa baywang ni Mara. Ipinatong niya ang baba sa balikat nito at bahagyang yumuko upang mas mapalapit sa kaniya.“Hmm. Ngayon ko lang naramdaman ang ganito,” malalim at banayad niyang sabi.Kumislap ang mga mata ni Mara. Kumurba ang isang maliit na ngiti sa kaniyang mga labi, na nagpakita ng munting biloy sa pisngi.“Ito ba ang unang pagkakataong kinilig ang puso mo?”“Oo.” Seryosong tumango si Rafael. “Ngayon lang bumilis nang ganito ang tibok ng puso ko dahil sa isang babae.”Kilala si Rafael bilang isang lalaking malalim mag-isip at hindi madaling magpakita ng emosyon. Iilan lamang ang taong may kakayahang makagulo sa kaniyang tahimik at maayos na mundo.Maging noong muntik na siyang mamatay sa panahon ng kaniyang paglilingkod sa peacekeeping force, hindi niya naranasan ang ganitong uri ng pagkataranta.Sa halos tatlumpung taon niyang pamumuhay, ngayon lamang niya nadama ang ganitong kakaibang emosyon. May bahagyang kirot itong dala, ngunit higit
Nakatayo pa rin sa tabi ng bakod ang puting kabayo ni Rafael. Abala ito sa pagkain ng sariwang damo habang paminsan-minsang iginagalaw ang mga tainga.Inakay ni Rafael si Mara palapit dito. Kinuha niya ang renda at marahang hinaplos ang leeg ng kabayo. Malambing ang kaniyang tingin, na para bang isang mahalagang miyembro ng pamilya ang nasa harapan niya.“Eleven ang pangalan niya,” pagpapakilala ni Rafael.Napatingin si Mara sa kabayo bago muling ibinaling ang tingin sa lalaki.“Bakit Eleven ang ipinangalan mo sa kaniya?”“Isinilang siya noong Nobyembre 11.”“…”Napatitig si Mara kay Rafael.Napakasimple naman ng dahilan nito! Hindi man lang ba siya nag-isip ng mas magandang pangalan? Kung tutuusin, mas bagay pa yatang tawagin itong Chop Off Your Hands, bilang biro sa Singles’ Day tuwing Nobyembre 11, kung kailan maraming tao ang napapagastos sa pamimili.Bigla tuloy naisip ni Mara kung paano kaya kung si Rafael din ang pumili ng pangalan ng anak nila. Mabuti na lamang at hindi nito g
Muli niyang tinawagan si Rina, ngunit mas maingay pa ang paligid nito kaysa sa narinig niya kanina kay Catherine.“Miss, nasa blind date ako ngayon. Mamaya na lang tayo mag-usap,” mabilis na sabi ni Rina bago tuluyang ibinaba ang tawag.Napatingin si Mara sa cellphone. Halos hindi siya makapaniwala sa ginawa ng kaibigan.Sa sobrang inis niya kay Rina, na mas piniling asikasuhin ang pakikipag-date kaysa samahan siya, pakiramdam niya ay gusto na niyang sumabog sa galit.Gusto lang naman niyang mamili at maglibang kasama ang isang kaibigan. Napakahirap ba talagang humanap ng makakasama?Naupo siya sa loob ng sasakyan habang walang gana na ini-scroll ang listahan ng kaniyang mga contact. Isa-isa niyang tiningnan ang mga pangalan, umaasang may makikita siyang taong hindi abala.Hanggang sa mapunta ang tingin niya sa numero ni Rafael.Nag-alinlangan siya sandali. Hindi niya alam kung abala rin ito, ngunit wala na siyang ibang maisip na matatawagan. Kaya sa huli, pinindot niya ang call butto