Alle Kapitel von The Disguised Billionaire : Kapitel 1 – Kapitel 10

Gabi na nang dumating ang oras. Sa loob ng departamento ng Obstetrics and Gynecology ng Philippine General Hospital (PGH) sa Maynila, nakahiga si Mara Santos sa operating table. Halos wala nang kulay ang kaniyang mukha, at basang-basa ng pawis ang kaniyang buong katawan. Sa kabila ng matinding sakit na kaniyang nararamdaman, buong tapang niya itong tiniis nang hindi man lamang napapasigaw. “Umire ka pa! Nakikita ko na ang ulo ng sanggol!” malakas na tinig ng komadrona na umalingawngaw sa kaniyang pandinig. Mahigpit na kumapit si Mara sa rehas ng kama. Matapos ang isang araw at isang gabing pagtitiis sa sakit, halos wala na siyang natitirang lakas. “Parang naiipit ang sanggol. Posibleng mahirapan siyang mailabas. Dapat ba nating ipaalam kay Mr. Reyes at hayaan siyang magpasya kung sino ang uunahin nating iligtas—ang ina o ang sanggol?” tanong ng komadrona habang nakikipagpalitan ng tingin sa punong nars.“Hindi, huwag ninyo akong alalahanin. Iligtas ninyo ang sanggol.” Biglang mahig

“Bakit ikaw ang nandito?! Isabella, paano ka nagkaroon ng lakas ng loob na magpakita sa harapan ko?!”Halos mapunit ang boses ni Mara sa tindi ng galit. Nanlaki ang kaniyang mga mata nang makita ang nakababatang kapatid. Hindi niya inaasahang magpapakita ito sa ospital, lalo na ngayong nagpapagaling pa siya matapos manganak.Matalim ang tingin niya kay Isabella. Nanginginig ang kaniyang mga kamay, hindi lamang dahil sa panghihina ng kaniyang katawan kundi dahil sa galit na matagal na niyang kinikimkim.Sa tuwing nakikita niya ang mukha ng kapatid, bumabalik ang mga alaala ng pagtataksil at kasinungalingang sumira sa kaniyang buhay.Paano nagawa ni Isabella na agawin ang lalaking minahal niya at pagkatapos ay humarap sa kaniya na para bang wala itong kasalanan?“Kalma ka lang, Ate,” mahinahong sabi ni Isabella, na may bahagyang ngiti sa labi. “Kakapanganak mo pa lang. Hindi makabubuti sa kalusugan mo ang palaging magalit.”Walang bahid ng tunay na pag-aalala ang mga salita nito. Kilala

Matapos magkaroon ng paunang pagkakasundo sina Mara at Rafael, magalang na pumasok sa silid ang isang babaeng nasa maagang trenta anyos. Maayos ang kaniyang pananamit at malinis ang kaniyang pangangatawan. Nagpakilala siya bilang si Aling Mila, isang propesyonal na yaya.Nauunawaan ni Mara na hindi madaling alagaan ni Rafael nang mag-isa ang isang sanggol na isang buwan pa lamang ang edad. Kailangan talaga nila ng yaya. Ngunit nang maisip niyang kailangan niyang magbayad para sa serbisyo nito, agad siyang nakaramdam ng panghihinayang.Diyos ko, pati ba naman sa yaya, ako pa rin ang gagastos?Wala nang maayos na trabaho ang lalaking ito, ni hindi niya kayang tustusan ang sarili, at ngayon ay kailangan pa niyang sagutin ang lahat ng gastusin para sa kanilang anak!Napapikit si Mara at pinisil ang kaniyang sentido. Pakiramdam niya, unti-unting nauubos ang perang pinaghirapan niya. Marami pa siyang kailangang paghandaan para sa kinabukasan nila ng kaniyang anak.Hindi niya napigilang masa

Tradisyonal ang pananaw ni Miguel pagdating sa pakikipagrelasyon. Kaya naman nagpaopera si Isabella upang maibalik ang kaniyang pagkabirhen bago sila nagsiping. Higit sa lahat, kailangan niyang itago kay Miguel ang katotohanang nabuntis na siya noon at ipinalaglag ang sanggol. “Ate Mara, tigilan mo nga ang pagbabanta sa akin! Mahal na mahal ako ni Miguel. Hindi siya maniniwala sa mga sasabihin mo!” mariing sabi ni Isabella habang masama ang tingin sa kaniyang ate. “Wala akong pakialam kung gaano ka niya kamahal. Ayokong makipagrelasyon sa lalaking pabago-bago ang isip. Pero huwag kang umasa na ibibigay ko sa iyo ang kuwartong ito.” Inilabas ni Mara ang kaniyang telepono at nagkunwaring tatawag. “Kung hindi ka aalis, tatawagan ko si Miguel ngayon din. Tingnan natin kung maniniwala pa rin siya sa akin kapag nalaman niya ang totoo…” Hindi na hinintay ni Isabella na matapos siyang magsalita. Padabog siyang umalis at dumiretso sa kinaroroonan ng kaniyang inang si Claudia. “Anak, ano na

“Kuya, bakit naman galit na galit ka?” Bago pa bumagsak ang nakataas na kamay ng lalaki, mabilis itong napigilan ni Rina.May kulay ang buhok ni Rina, makapal ang makeup, at nakasuot ito ng maikling palda na naglalantad sa mahahaba nitong mga binti.Hindi man siya kasingganda ni Mara, kapansin-pansin naman ang maputi at mahahaba niyang mga binti, kaya agad na napako sa kanya ang atensiyon ng matabang lalaki.“Kuya, huwag mo nang dibdibin. Paano kung humanap ako ng private room para makapag-usap tayo nang maayos?” nakangiting alok ni Rina.Alam ni Mara na ginagawa lamang iyon ni Rina upang matulungan siyang makatakas. Gayunman, hindi pa rin niya maiwasang mag-alala para sa kaibigan.“Hoy, sigurado ka bang kaya mong mag-isa?” mahinang tanong niya.“Hindi na ako baguhan sa ganitong mundo. May pepper spray ako sa bag, kaya huwag kang mag-alala. Hindi niya ako basta-basta masasaktan,” sagot ni Rina.Pagkasabi nito, inilabas niya mula sa kanyang bag ang isang nakatagong kamera at iniabot i