Chapter 5

Rhiann’s Pov.

Kanina pa nakaalis si Bryan kaya nag- abang na ako ng taxi. May sasakyan naman ako pero gusto ko mag commute na lang. Maya-maya nakarating na ako sa school maraming nagbubulungan at nagtataka.

Bakit daw ako pamasok dapat daw nasa honeymoon pa raw kami. Natawa na lang ako ng palihim sa mga pinagsasabi nila, saka tuloy-tuloy na sa paglalakad.

Nandito na rin pala ang mga kaibigan ko na nakatingin sa 'kin.

Tiningnan ko 'yong likuran, wala rin ang magkakaibigan baka nasa tambayan nila. Sila Bryan ang may-ari ng school na 'to.

"Uyy! Nget, ba't andito kayo? Dapat nasa honeymoon kayo ni Kuya, right?" sabi ni Shane at medyo napalakas 'yong boses niya kaya tinutukso ako ng mga kaklase namin except sa mga kaibigan ng ex-gf ni Bryan.

Bigla naman nag-init ang pisngi ko dahil sa mga pinagsasabi nila.

"Ay naku! Shane, alam mo namang ang Kuya mo ang problema natin, right?" pa tanong na sabat ni Aya.

"Oo nga pala, 'no? Ito talaga si Kuya, oh. Mamaya ka sa 'kin," sabi ni Shane.

"Okay lang, Nget. 'Tsaka, wala pa sa isip ko ang gano'ng bagay, 'no. Alam niyo naman na kahit mahal ko si Bryan 'di ko isusuko ang bandera ko, 'no!" natatawa na bulong ko sa kanila ni Aya.

Ngumiwi lang sila dahil alam nilang fake lang 'yong tawa ko.

"Alam mo, Nget. 'Di mo kami maloloko." sabi ni Aya.

"Oo nga, Nget. 'Tsaka, sabay-sabay tayong maglunch mamaya, ah. Alam kong 'di kayo sabay ni Kuya kumain." sabi ni Shane.

Tumango na lang ako, may-maya dumatimg na 'yong prof. namin sa unang subject at sumunod naman ang mga kaibigang pumasok. Agad naman silang nagtungo sa upuan nila. Maya-maya nagsimula na ang Prof. namin magdiscus.

"Cringgg!! Cringgg!!" tunog ng Bell hudyat na lunch time na, kaya nagsilabasan na ang mga kaklase namin at gano'n din ang magkakaibigan nasa likod.

Kaya kami na lang ang naiwan.

"Tara na, Nget. Gutom na 'ko, eh." Shane, holding her tummy.

"Lagi ka namang ganyan, eh pero 'di ka naman tumataba. HAHAHA!” natatawa na sabi ni Aya kay Shane.

"Ang sama mo, Nget. Gutom lang talaga ako, eh." Shane pouted.

Mabiro nga HEHEHE.

"Para kang pato ‘pag naka-pout, Nget." natatawang sabi ko ang cute niya kasi, eh.

HAHAHA!

"Heh!! Pinagkakaisahan niyo naman ako, eh!?" maktol ni Shane, ang cute niya talaga.

"Tara na nga lang," sabi ni Aya kaya lumabas na kami.

Pagdating sa cafeteria naghahanap agad kami nang mauupuan.

"Ako na lang mag-order, Ngets." Aya said.

Tinanguan na lang namin ni Shane saka nag-order na. Agad na bumalik si Aya. Habang naghihintay pa kami sa mga order namin ay nag-usap kami.

"Nget, natutulog ba kayo ni Kuya sa iisang kwarto?" tanong ni Shane.

"Hindi nga, eh. Sa guess room lang ako natutulog pero ayos naman na 'ko…" paliwanag ko.

"Alam mo, Nget. Kami ang naaawa sa'yo. Sinabi naman namin sa'yo, 'di ba na mag back out ka na lang sa kasal niyo? Kasi ikaw lang din ang masasaktan, eh." Aya snorted.

"Gustuhin ko man pero wala na akong magagawa. Magulang namin ang nagtakda sa 'min. Sa totoo lang, sinubukan ko namang tumutol, eh. Kasi alam kong may mahal na si Bryan pero wala akong nagawa," malungkot na saad ko.

"Nget, sorry, ah. Wala akong nagawa. Sinubukan ko ring kausapin sila Mom at Dad na baka may pag-asa pang 'di na

matuloy ang kasal, pero sabi ni Dad na kailangan ka pakasalan ni Kuya." malungkot ding Saad ni Shane.

‘Kung alam niyo lang, Ngets. Kung bakit natuloy pa rin ang kasal.'

Sabi ko sa isip ko. Kahit mahal ko si Bryan noon pa man, sinubukan ko pa ring tumutol, eh. Kaya lang no'ng malaman ko ang dahilan mas pinili ko na lang na matuloy ang kasal. Kahit alam kong sa oras na matuloy ang kasal ay magbabago ang takbo ng buhay ko. Gayunpaman masaya ako sa desisyon ko kahit papa'no.

"Siguro may dahilan kung bakit kayo ina-arrange marriage, Nget," nagdududang sabi ni Aya.

Napa-isip naman si Shane sa natahimik din siya ng bahagya.

Kung alam niyo lang.

"Iyon din ang lagi kong iniisip, eh. Nget, hindi kaya totoo ang nasa isip namin?" saad ni Shane.

Gustuhin ko mang tumango tumahimik na lang ako.

"Ewan ko lang, Ngets. Wala rin akong maisip na dahilan, eh." Malungkot kong sabi saka yumuko nalang.

Alam kong nag-aalala lang sila sa 'kin.

"Sana lang mali ang hinala naming may dahilan talaga kung bakit kayo humantong sa ganito ni Bryan," nag- aalangang sabi ni Aya.

Sana nga, pero alam kong kabaliktaran no'n ang lahat.

"Sana nga, Nget. Ako 'yong naawa sa kaibigan natin," saad ni Shane.

"Huwag kayong mag-alala, okay lang naman ako kahit papa'no. Kaya ko ang sarili ko," saad ko para mapanatag na ang mga loob nila.

"Alam naming hindi ka okay, Nget. Kaya 'wag ka na magkunwari." Aya said, trying to read my mind.

Talagang kilala nila ako, ahh. Sabagay simula high school pa naman kami magkakaibigan.

"Heto na po ang order niyo, Ma'am," sabi ng waiter ng Cafeteria sabay lapag sa mga order namin at umalis.

"Kain na nga lang tayo," sabi ko para 'di na sila dumaldal pa.

Kaya kumain na kami. Pagkatapos naming kumain ay sabay-sabay ulit kaming pumasok.

Tamang-tama pa ang dating namin, kasi sumunod rin ang Prof. namin saka nagsi-upuan na kami at nagsimula ng mag-klase ang Prof. namin.

Lumilipad naman ang isip ko.