Chapter: EPILOGUEZia’s Pov.A life full of struggles and difficulties would be worth it when you finally found your real happiness. Your call time. I was too emotional right now, walking on the aisle, holding flowers, wearing an elegant white wedding gown with a wide smile on my lips. My tears were slowly dripping down in my eyes, my hands were shaking and my knees were trembling. Not because I was scared but because I was in the moment of my last process before I could finally build and have my own family to call.We're surrounded by the people who're invited for our wedding. They are all smiling while some of them taking some photos and videos. Nahagip ng paningin ko ang pamilya ng magiging asawa ko, lahat sila nakangiti sa akin. I can see how happy they are right now. The support they gave, the advice and the good treatment from them made me more emotional.Alam kong higit pa sa hinihiling ko ang mayroon ako ngayon. Kaya lubos na nagpapasalamat ako. Nawalan man ako ng sariling magulang, nagkaroo
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-26
Chapter: Chapter 185Dylan’s PovSobrang proud na proud ako sa babaeng mahal. Wala akong ibang masabi kundi nasa kaniya na lahat. She's smart, gorgeous, hardworking, strong and brave. She has the kindest heart of all. My adorable fiancé. I was too lucky to have her in my life. Kung meron mang mas pinakamagandang nangyari sa buhay ko maliban sa pagkakaroon ng maganda at mabuting pamilya, iyon ay ang pagdating niya sa buhay ko. Higit sa lahat, ang magiging kambal naming mga anak.I couldn't wish for more except for having this healthy, completely happy family. Yes.Hindi man lang ako kumukurap habang nakatitig sa babaeng mahal ko. Malawak ang ngiti niya, puno ng mapagkamangha habang nakatingin sa malaking surpresa ko sa kaniya. After ng graduation namin, dito ko na siya dinala para sa surpresa ko sa kaniya. At masaya ako na makitang masaya siya sa surpresa ko.“A-atin na ba talaga ‘to?” hindi pa rin makapaniwalang tanong niya sa akin.Natawa ako sa reaksyon niya. Kanina pa ‘yan siya, pangatlong beses na n
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-26
Chapter: Chapter 184Zia’s Pov.I was too shocked when I found out that Dylan, my fiancé reschedule our graduation. Yes. He did it just because I was hospitalized and can't be able to attend my graduation yesterday. Hanggang ngayon kasi ay nasa hospital pa rin ako, naka confined. Ayaw niyang lumabas agad ako, maselan na raw ang aking pagbubuntis buhat nung nangyari. Pinagbawalan akong gumalaw o magbuhat ng kahit ano. Pili rin ang mga ipinapakain sa akin. Halos 24/7 na nasa tabi ko si Dylan, ni hindi na nga pumasok sa kompanya. He works with me. I mean, sa hospital kung saan ako na confine ay doon niya na ginagawa ang mga office related works niya.Tulad ngayon, nakaupo siya sa gilid ng patient bed ko kung saan ang beside table at doon nakatutok sa laptop niya. Panaka-naka rin niya akong tinitignan kahit busy siya.“Babe, are you hungry?” he asked, looking at me.“Hindi pa naman––unahin mo muna ‘yang ginawa mo.” Nakangiting sagot ko pero kumunot ang noo niya nakatingin sa akin.“No. You're more important
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-25
Chapter: Chapter 183Dylan’s PovI was smiling while waiting for the necklace I personally designed for my fiancé. The day after tomorrow will be our graduation day. I want to give her a little surprise for that day. Sinadya ko kung hindi siya isama kanina rito para maasikaso ko ‘to. I was here on the third floor while she's in the second floor of the mall. “Mr. Henderson, here's your item.” Inabot ng saleslady ang binili kong item sa kanila.Agad na kinuha ko iyon at nagpasalamat bago tumalikod at lumabas ng shop. Saktong paglabas ko ng shop ay bigla kong nabitawan ang hawak ko. Natigilan ako, nakaramdam din ako bigla ng kaba sa hindi malamang dahilan.“Zia…” mabilis na pinulot ko ang binili at nagmamadaling bumaba. Tinakbo ko na ang escalator makarating lang agad sa baba.Mas lalong tumindi ang kaba ng dibdib ko. Nang makapasok sa shop kung saan ko siya iniwan kanina ay hindi ko siya nakita. Mas lalong kumabog sa kaba ang dibdib ko.“Where is she?” inikot ko ang paningin ko sa buong shop pero hindi ko
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-23
Chapter: Chapter 182Zia’s Pov.Nagulat ako nang biglang hinila patayo ni Dylan si Bricks saka sinuntok dahilan upang bumulagta ito. Napasigaw ako sa gulat at mabilis na dinaluhan si Bricks na nakahandusay sa sahig, hawak ang duguang labi nito. Agad naman akong niñapitan ni Dylan at niyakap na para bang alalang-alala siya sa akin.Nang masigurong ayos lang ako ay binalingan niyo si Bricks na ngayon ay nakatayo na at masama ang tinging ipinukol kay Dylan.“What's wrong with you?!” inis na tanong naman ni Bricks.Mas lalong nandilim ang mga mata ni Dylan at itinuro ang huli. “Damn you! Who told you to date her here?!” galit na sigaw ni Dylan.Namumula sa galit ang mukha niya na para ban kulang na lang ay muling suhurin si Bricks.“B-Babe, ano bang pinagsasabi mo?” sita ko sa kaniya at hinila palayo kay Bricks.“I was fucking worried, babe. Pinuntahan kita sa just like what I’ve texted you. I fetch you there pero wala ka na raw. Hindi ka rin nagre-reply sa text ko. Kanailangan ko pang i-track ang phone mo, t
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-21
Chapter: Chapter 181Zia’s Pov.Gulat na gulat ako habang nakatingin kay Bricks na nakasuot ng doctor suit, all in white. May nakasabit pang stethoscope sa leeg niya. Ang angas niya tingnan, mas nakakadagdag sa kaguwapuhan niya. Napadako ang mga mata ko sa pangalang nasa ibabaw ng sa chief executive officer. Mas lalong nanlaki ang mga mata ko, pati butas ng ilong ko nang makumpirma na siya nga ang CEO nitong hospital. Hindi ko lubos maisip na siya ang nag-iisang anak ng kilalang dating CEO ng hospital. Kasi naman, nakilala ko lang siya na nakatira sa same floor condo unit ni Dylan na tinutuluyan ko. Alam kong doctor ang kinuha niyang kurso pero wala akong alam na siya pala ang CEO ng Luke medical center.Parang nahiya tuloy akong tumingin sa kaniya. Kasi kung makipag-usap ako sa kaniya noon ay napaka-casual lang eh. Parang si Dylan lang din kun kausapin ko.Huhuhuhu“Hey! Why are you so shocked to see me here?” natatawang tanong niya.“Ah–eh… ikaw pala ang bagong CEO?” nahihiyang tanong ko.Tumawa siya sa
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-20
The Ends of Being Martyr
What exactly does love mean to a martyr one?
Lagi na lang bang kawasakan ang pag-ibig?
Pagmamahal nawawasak sa isang tao, na nagdudulot ng hindi kaaya-ayang mga pangyayari.
Rhiann Calabim fell in love with a man who never loved her back. Until, they end in an arranged marriage. Bryan Martinez, her husband, blamed her when his girlfriend broke up with him due to the arranged marriage. And things have changed. Rhiann used to be an obedient wife, silently enduring the pain caused by her husband.
Hanggang sa muling bumalik ang babaeng minahal ni Bryan, si Athena Cruz. And she manipulated everything to ruin Rhiann’s name.
Makakaya pa kaya ni Rhiann ang lahat ng sakit na dulot ng kanyang asawa? Or, will she give up? She doesn't deserve to be hurt.
Lingid sa kaalaman ni Bryan, ang dahilan ng arranged marriage ay upang maisalba ang kompanya ng mga Martinez. Until Bryan found out everything why they end up in an arranged marriage.
Ngunit kasabay n'on ang isang trahedya… Trahedya na babago sa lahat at wawakas sa paghihirap ni Rhiann. Is Bryan was too late for realizing all? Huli na ba ang lahat to tell that he loved her too?
อ่าน
Chapter: Special Chapter 8: Happy Ever AfterRhiann’s PovWalang mapagsidlan ng tuwang nararamdaman ko ngayon habang lulan kami ng private yacht namin dito sa Maldives. Kakarating lang namin kaninang umaga at maggagabi na rin. Sa wakas natupad na ang gusto naming honeymoon out of the country. Wala na rin kaming iisiping trabaho dahil tinapos na namin iyon. Ang tanging gagawin na lang namin ay magsaya sa honeymoon namin ng asawa ko. Nakangiting inayos ko ang suot kong lingerie na pinatungan ko ng mahabang roba. Nasalaot kami, dito namin napiling huminto at mag stay.We want to see the beautiful of the ocean in Maldives.Lumabas ako at saktong nakasalubong ko si Bry. He's topless and just wearing a blue summer short.“Hey, gorgeous!” nakangiting bati niya sabay halik sa labi ko’t pinulupot ang braso sa beywang ko.“Hey, handsome man!” ganting bati ko na ikinatawa niya.“Let's date?” nakangiting aniya.“Sure!” nakangiting sagot ko.Iginiya niya ako papunta sa veranda kung saan kitang-kita ang malawak na karagatan. At dahil pagabi
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-20
Chapter: Special Chapter 7: PregnantRhiann’s PovGulat na gulat kaming lahat habang nakatingin kina April at Jake matapos sabihing buntis ang kaibigan namin. Nahampas pa ni Shane si Tob kaya napangiwi ang huli. Pero hindi namin mapigilanb maging masaya para sa dalawang kaibigan namin. We're so happy for them to finally have their first baby. Nakakatuwa lang isipin na mas naunahan pa nila kami. But still, we're so glad nd thankful for the both of these two important people.“Oh my gosh! Le is git?” Hindi pa ring makapaniwala na bulalas ni Aya.Tumango ang dalawa kaya mas lalo kaming napatili sa sobrang saya.“Yes! Magkaka baby na kami,” emosyonal na tango ni April.Mabilis na lumapit kaming mga girls sa kaniya at sabay-sabay namin siyang niyakap.“Congrats, nget!” bati namin at naluluhang nagpasalamat naman ito sa amin.“Let's celebrate!” suhestyon ng mga boys.Nagkatinginan kaming lahat at nagsitanguan. Nag order pa ng dagdag na pagkain ang boys. Nagkayayaan na mag swimming sa pool namin. Habang kaming mga girls ay nas
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-19
Chapter: Special Chapter 6: Good NewsBryan’s PovHalos walang pasisidlan ang saya ko pag-uwi namin sa bahay after the dinner. Akala ko binibiro lang ako ng asawa ko pero hindi pala. We actually did the deeds at home the whole night. Ni hindi ko na mabilang kung nakailang rounds kami dahil mag-uumaga na nung natapos kami at naisipang matulog. Nakangiti tuloy ako habang natutulog. Ang ending, natanghalian kami ng gising ng asawa ko.Hindi tuloy kami nakapasok sa kompanya. Ako ba naman ang huling nagising. Kudni ko pa narinig ang ingay sa baba ay hindi pa ako magigising.Agad na lamang akong bumangon at inayos ang kama namin. Napangiti ako dahil ang gusot niyon. Magdamag ba namang may ginagawang maligro kaya ayan.Naligo na lang din ako pagkatapos ay nagbihis. Nagsuot lang ako ng itim na sando at summer short since nasa bahay lang kami.Pagbaba ko, naabutan ko sa sala ang mga kaibigan naming sobrang iingay. Nangungina sa ingay ang mga girls. Lalo na ang kapatid kong hindi ko alam kung saan pinaglihi ni Mommy sa sobrang inga
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-13
Chapter: Special Chapter 5: DinnerRhiann’s PovAgad na nagtungo kami ni Bryan sa restaurant dito sa Ayala Mall kung saan siya nagpa-reserve for our dinner. Ang ganda ng mall at maraming mga tao. Ngayon ko lang napansin din ng oras na pasado alas-otso na pala ng gabi. Dala-dala ni Bryan ang bag ko habang ang isang braso ay nakayakap sa beywang ko. Pinagtitinginan pa kami ng ibang mga nadaan namin pero hindi namin sila pinansin.“Reservation for two?” tanong niya sa isang staff na lumapit sa amin.“Good evening, Ma’am and Sir, this way po…” iginiya kami ng nito papunta sa isang VIP room.Pagpasok namin, nakahanda na ang pagkain. May mga kandila pa na nasa gitna ng mesa. May flowers and also bouquet. Dim ang ilaw na nagkulay pula.Ang romantic ng vibes.Nang makaalis ang staff ay pinaghila niya ako ng upuan bago siya naupo sa harapan. “Nagustuhan mo ba?” nkangiting tanong niya ng makitang tuwang-tuwa ako sa set up.“Mmm! Ang romantic ng vibes!” masayang tugon ko na mas ikinalawak ng ngiti niya.“Of course, it's our dinn
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-12
Chapter: Special Chapter 4: MoreSpecial Chapter 4: MoreRhiann’s Pov.Pawis na pawis kaming pareho ni Bryan nang maabot namin ang rurok ng kalangitan. Nakayakap ako sa kaniya habang naghahahol ng hininga. Nanatiling nakaluhod siya sa harap ng nakaparte kong mga hita’t nakasubsob ang mukha sa leeg ko. Nasa loob ko pa rin ang mainit at pumipintig na kahabaan niya. It feels so good to have him inside me. Rinig na rinig ko rin ang malakas na tibok ng puso niya. Idagdag mo pang naghahabol rin siya ng hininga.We didn't both move. We stayed still until we recover.“Damn. It feels amazing.” Bryan whispered in my ears which gives me chills down to my spine.“Loko ka talaga! Buti na lang walang nakarinig o nakakita sa atin.” Tampal ko sa dibdib niya nabg humilay siya sa akin.He smirk. “Kahit ulitin pa natin, ‘di ‘yan naririnig nila. Busy rin sila sa pinapanood oh!” Nguso niya sa screen kung saan nasa yate ang dalawang bida at may milagrong ginagawa.Huhuhu.Akala ko talaga pure romance lang siya. Hindi ko naman inaasahan na
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-11
Chapter: Chapter 3: SineRhiann’s PovGulat na gulat ako habang nakatingi nsa palabas. Parang gusto ko na lamang maglaho nang mapagtanto kong ang tense pala nito. Napaawang ang lagi ko nang makita ang next scene. Napuno ng malaks na unhol mula sa palabas ang buong sinehan. I gasped in shock. Hindi ko inaasahan ito. Akala ko simple romance lang.Hindi ko naman inakalang…Napaayos ako ng upo nang maramdaman kong parang ang init kahit na malamig naman ang aircon.Napakuha ako ng pop corn at napakain. Kinapako ang drinks ko at ang kamay ni Bryan ang nahawakan ko.Napatingin ako roon bago tumingin sa kaniya. Napalunok ako nng sunod-sunod matapos makitang titig na titig talaga siya sa akin.Ibinigay niya sa akin ang drinks kaya mabilis na inabot ko at uminom. Pero halos maibuga ko ang iniinom ko nang maramdaman ang kamay niya sa hita ko.Muntik ko nang maibuga ang iniinom ko dahil nakikiliti ako. Nang lingunin ko siya, napalunok ako.“B-Bry…” I gasped.Deretso lang ng titig niya sa akin. Ang kamay niya ay humahaplo
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-08
เข้าสู่ระบบ
