เข้าสู่ระบบSa isang iglap, bumalik sa kanyang alaala ang mga pangyayaring naganap noon. Ang mga salitang binitiwan ni Medela ay tila muling nagbukas sa mga sugat ng nakaraan, mga sugat na hindi pa lubusang naghihilom sa kabila ng paglipas ng panahon.Naalala ni Nathan ang mga nangyari noon sa ospital. Noong pa
Napansin iyon ni Nathan kaya kinuha rin niya si Cyler at kinarga. Sa gayon, tig-iisang bata ang hawak nila habang maingat na nakikisabay sa paglabas ng mga tao.‘Buti naman at naisip ni Daddy,’ bulong sa isip ni Cyler. Tila natuwa pa siya dahil hindi na kinailangang mag-alala kung paano sila makalul
“Talaga po?”Halos hindi maitago ng dalawang bata ang pananabik nang marinig ang sinabi ni Marvin. Lalong natuwa si Cielo, na para bang hindi na makapaghintay na makita ang mga paputok. Likas sa mga bata ang maakit sa magagandang tanawin, at tila lalo pang naging espesyal para sa kanya ang pagkakata
‘Ngayon, kung umasta siya, para bang huwarang ama kung mag-alaga ng mga anak niya. Hindi ba't dati, napakakulit niya at napakahirap pakisamahan?’Kahit gaano pa kabuti ang pakikitungo ni Nathan sa mga bata, hindi pa rin nito mababago ang katotohanang inilayo niya ang mga ito sa kanya. Hindi maaaring
“Thank you,” nakangiting sagot ni Serenity bago marahang hinaplos ang pisngi ng bata.Iniabot naman ni Nathan ang menu sa kanya. “Tingnan mo kung ano ang gusto mong kainin.”Tumango si Serenity at nagsimulang pumili ng mga pagkain. Hindi niya namalayang halos lahat ng inililista niya ay paborito ng
Pagkapasok ni Leslie, agad niyang ibinalik ang dati niyang anyo, mahinahon, maunawain, at tila laging may malasakit sa iba. Nang makita si Medela, mabilis siyang lumapit dito at nagkunwaring nag-aalala.“Tita, ang tagal na nating hindi nagkita. Parang pumayat po kayo nang husto. Hindi po ba kayo nak







