Mag-log in"Hintayin mo lang. Hindi pa ito tapos!" Sumigaw si Scar habang pinipilit niyang tumayo at tumakbo kasama ang kanyang mga kasabwat pababa ng burol. Tumawa lang si Sylvie habang sumisigaw sa kanila, "Maghihintay ako dito! Huwag mong bawiin ang sinabi mo ngayon!"-Sa paanan ng burol, tumakbo si Scar patungo sa isang malaking lalaki, at sumigaw, "Ifor! May bumugbog sa’min. Gawin mo ang kailangan mong gawin!"Tumawa nang malamig si Ifor Stam. "Dapat lang sayo ‘yan. Sino ang aatake sa'yo kung hindi natin ninanakaw ang kanilang mga gamit?"Si Scar ay nagalit. "Gusto mo bang masaktan, ha?!"Suminghal si Ifor, hindi natitinag. "Hindi ako natatakot sa'yo tulad ng iba—o nakalimutan mo na kung paano mo nakuha ang peklat na 'yan? Ipinagmamalaki mo pa na nakuha mo 'yan mula sa ibang tao, samantalang sa totoo lang, napakahina mo na hindi mo nga kayang kumatay ng manok at nasaktan mo ang sarili mo!"Lahat ay nagulat at hindi nagtagal ay nagtawanan.Si Scar ay lalo pang nagalit, lalo na nang
"Eh, iba na ang mga bagay ngayon!" sigaw ng matanda. "Ang hilagang dulo ay pareho pa rin, pero ang timog ay talagang iba na ngayon Grabe, nagpatayo sila ng villa mula mismo sa katawan ng burol—talagang kahanga-hanga! "Sa ibabaw pa niyan, may tigre na naglalakad doon, at higit pa sa tatlong talampakan ang taas nito!"Kahit na naglarawan siya ng napakalinaw, nanatiling nagdududa ang lahat sa paligid niya.Gayunpaman, ito ay isang kwentong ikukuwento pa rin ng mga taga-nayon, at ang mga matatanda na nakarinig nito ay ikinukuwento na ito sa kanilang mga pamilya.Sa wakas, nagtipun-tipon ang mga kabataan sa nayon nang gabing iyon at umalis sa nayon habang patungo sila sa timog na bahagi ng burol, na pinangunahan ng isang malaking lalaki sa kanyang bente anyos."Hindi nagsisinungaling ang matanda. Iyan ay isang marangyang villa!""Kumuha tayo ng mga litrato. Kailangan natin itong ipakita sa lahat—ang buhay ng mayayaman ay isang bagay na hindi natin maisip!""Bakit hindi na lang natin
”Hindi ka aalis?”Hindi sigurado si Frank kung dapat ba siyang tumawa o umiyak, nang makita niyang hindi umaalis si Sylvie.Umusod si Sylvie. "Bakit ko naman gagawin iyon? Ngayon, ibigay mo sa akin ang telepono mo." Nag-aaplay ako ng leave."Ah, magkakilala pala kayong dalawa?" Tanong ni Alda habang umuupo sa tabi ni Frank.Tumawa si Sylvie. "Oh, lampas pa kami sa kaalaman!"Si Alda ay palaging may tumpak na pang-anim na pandama at agad na nahulaan ang koneksyon.Gayunpaman, normal lang para sa mga lalaki na magloko-loko, kaya hindi siya nag-alala."Eh, dahil wala naman tayong magawa, magpoker tayo!" suhestiyon ni Sylvie."Huh?!" Biglang namula si Alda."Tunay na poker ang tinutukoy ko! Ano bang iniisip mo?" Ngumiti si Sylvie kay Alda, nagulat na ang dalaga ay maraming alam sa kabila ng kanyang inosenteng anyo."W-Wala!" mabilis na sinabi ni Alda.Gayunpaman, naglaro sila ng mahigit isang oras at nabagot, kaya lumabas sila para maglakad-lakad.Sa paanan ng burol, nakilala n
Hindi kinuha ni Sally ang singsing at sa halip ay inalis ang kanyang jacket, na nagpakita ng kanyang kaliwang balikat. Bagaman nakakita si Frank ng kaunti, wala siyang balak na titigan ito—sa halip, nakatitig siya sa tattoo ng ulo ng dragon sa balikat ni Sally."Isang napakalupit na sumpa!" sigaw niya. "Tuwing nakakaramdam ako ng sakit at pumunta sa ospital para magpa-check, parang sabay-sabay na nangyayari ang lahat ng uri ng terminal na sintomas—paglaki ng tumor, pagkasira ng mga organo, lahat!"Pinakamasama sa lahat, sa susunod na pagbisita, mawawala na ang lahat ng lumang sintomas, papalitan ng mga bagong sintomas!Naiintindihan ni Frank noon din. "Sinusuggest mo bang pinapahirapan ka hanggang kamatayan ng spiritron vein!"Sally ay nagpakita ng masakit na ngiti, tumango. "Kaya kailangan kitang tulungan kung ayaw ko ng ganoon, bukod pa sa nakakatulong ito sa aking pananaliksik." Wala nang halaga kung duda ka sa akin—nasa bingit na ako ng kamatayan!Frank ay natural na naniwal
Nagpatuloy si Sally, "Pagkatapos, sa hindi inaasahang pagkakataon, natagpuan ko rin ang libingan na iyon sa ilalim ng tigang na lupa at nakakuha ng ilang mahalagang impormasyon sa pamamagitan ng singsing." "Yung bahagi na vandalized?" tanong ni Frank.Tumango si Sally. "Sa tingin ko, nakarating ka na rin doon! Gayunpaman, pareho lang tayo ng kaalaman—maliit na bahagi lang ang vinandalize ko, habang ang iba ay na-vandalize na ilang siglo na ang nakalipas."Tinrato ko ang singsing na parang laruan tulad ng ginawa mo at hindi ako gaanong nag-alala, hanggang sa na-trigger ko ang kapangyarihan nito habang tinitingnan ko ang ilang mga artifact sa isang chemistry lab. Mula noon, inialay ko ang lahat ng aking pagod sa pag-aaral ng singsing, habang nakakuha rin ng pinansyal na suporta mula sa matandang iyon na pinaslang mo. Oo nga pala, ang pangalan niya ay Machi Godot—mayaman, pero walang trabaho."Gayunpaman, natuklasan namin ang isang paraan upang lumikha ng mga bagong superhuman sa pam
Tumawag si Lara kay Frank habang pauwi na siya. "Ginoong Frankton? May balita ako para sa iyo—pumunta ang taong iyon sa isang abandonadong pabrika ng tela sa suburbs. Ipapadala ko sa'yo ang address!“Kumislap ang mga mata ni Frank, at agad niyang iniikot ang Range Rover at tumungo sa mga suburb.Isang oras ang lumipas, huminto siya sa labas ng pabrika ng tela at bumaba.Nararamdaman niya ang kakaibang enerhiya na umiikot sa sandaling maglagay siya ng paa doon ngunit pumasok siya sa pabrika nang walang pag-aalinlangan.Isang tao ang lumitaw sa sandaling siya ay pumasok sa gate, nakayuko ang likod at nakadamit na parang pulubi habang nakasandal sa isang kahoy na tungkod.Tiningnan niya si Frank mula ulo hanggang paa at nagbuntong-hininga. "Sayang naman ang magandang mukha na yan."Bigla, nasa harap na siya ni Frank, sinasadyang ipanghampas ang kanyang baston diretso sa ulo ni Frank.Inilag ni Frank ito at nagbigay ng sipa sa kanyang kaliwang balikat bilang ganti, pinapadapa siya s
Nakakrus ang mga daliri ng isa sa mga babaeng kasama ni Helen at naluluha ang kanyang mga mata. “Tama ‘yun! Nakakainggit ka talaga, Ms. Lane…”Nakangiti naman si Sean.Sa vibes at setting pa lang, wala nang dahilan para tumanggi si Helen!Dahil sa pang-uudyok ng kanyang mga empleyado at ng kanyang ina,
Sinabi ni Sean na, “Hayaan mo na yung inutil na ‘yan, Helen—gabi na, at malamang pagod ka. Nag-book ako ng isang VIP room sa hotel para sa’tin, kaya bakit hindi kayo magpahinga ng mom mo?”“Oo, syempre—pagod na pagod ako.” Agad na sumang-ayon si Gina at sinimulan niyang akayin si Helen. “Tara na, dea
Tanong ni Frank, "Pumunta ba sila para maghiganti?""Hindi ako sigurado. Pero malalaman natin kapag nakilala natin sila," umiling-iling na sagot ni Vicky.Kahit na hindi nila alam kung ano ang binabalak ng kabilang panig, si Vicky ay hindi matakot.Naglakad siya pasulong patungo sa itinakdang tagpuan,
Nakaupo si Frank sa loob ng tearoom, umiinom siya ng tsaa at iniisip kung kailan babalik si Dan. Di kalaunan, lumabas siya at nakita niya na abala ang lahat ng mga nurse sa iba't ibang mga silid. Noong sandaling iyon, umalingawngaw ang mga sigaw sa may pasilyo. Pinuntahan ito ni Frank at nakita niya







