Hindi na nakapagtataka, tunay ngang bumalik si Baba Yaga matapos ang mahigit pitong oras ng matiagang paghihintay.Hindi nag-aksaya ng oras si Frank, agad niya itong pinasuko at pinigilan ang anumang pagtakas, habang pinupuno niya ng dalisay na sigla ang loob ng katawan nito upang pabagsakin.Kung sakaling magtangkang gumawa ng kahit ano si Baba Yaga, sapat na ang isang kaisipan kay Frank upang pasabugin ang siglang iyon at kitilin ang kanyang buhay.Matapos tiyakin ang kanyang tagumpay, ibinagsak ni Frank si Baba Yaga sa sahig.“Imposible…” bulong nito habang pinipilit na bumangon, nakatitig nang hindi makapaniwala sa pintong pinilas lamang ni Frank.Gumastos siya ng malaking halaga para sa pagpapagawa ng klinikang ito—mula sa mga pader hanggang sa pinto, lahat ay pinatatag ng mga espesyal na materyales mula mismo sa Hundred Bane Sect.Ni ang mga nilalang na nasa Ascendant rank, kahit pa ang mga pinakamalakas sa antas na iyon, ay hindi kailanman makakabasag nito—ngunit winasak l
“Matagal-tagal na rin… Siguradong buto na lamang ang natira sa kanya kahit gaano pa siya kalakas. Ni ang isang nilalang sa rurok ng antas na Ascendant ay hindi makakayanan ang bulok na usok na nilikha ko mula sa isang libong naaagnas na bangkay.”At siyempre, ang maliit na pigura ay walang iba kundi si Baba Yaga.Kahit na nagsasalita siya sa sarili, nanatiling maingat ang kanyang anyo habang paikot-ikot siyang umiikot sa paligid ng klinika.Sa huli, nakahinga siya nang maluwag nang wala siyang marinig kahit na anong ingay.“Kung gayon, tapos na nga siya.” Malamig ang kanyang tawa.“Sinasabi ng lahat na walang kapantay ang lakas ni Frank, pero bumagsak din siya tulad ng iba sa aking lason! Mabuti pa, ipaalam ko na ito sa Hundred Bane Sect… Hmph! Mukhang may utang na loob na sa atin si Titus Lionheart ngayon.”“A, tama… dapat kong halughugin ang kanyang bangkay—baka dala niya ang isang spiritron vein…”Pagbaba ng kanyang pagbabantay, binuksan niya ang mga pinto ng klinika, handa na
”Ano? Argh!!!”Huli na nang tuluyang maunawaan ni Hardy ang nangyayari.Sumayad na sa kanyang pisngi ang berdeng usok, at nagsimulang matuklap ang kanyang balat, iniiwan ang pulang laman sa ilalim.Ngunit agad ding natunaw ang laman na iyon, at nanatili na lamang ang sunog at nangingitim na mga buto.“T-Tulungan mo ako…”Gusto pa sanang tumakbo ni Hardy, ngunit nalambungan na ng luntiang usok ang kanyang mga binti.Bumagsak siya sa sahig nang may malakas na kalabog, at napanood habang natutunaw ang kanyang mga binti, hanggang maiwan na lamang ang maiitim na buto.Wala na siyang nagawa kundi ang sumigaw, at sa tindi ng kanyang desperasyon, iniunat pa niya ang kaisa-isa niyang natitirang kamay patungo kay Frank, humihiyaw at nagmamakaawa: “Pakiusap, ayokong mamatay! Tulungan mo ako, tulungan mo ako!!!”Ngunit walang nagawa si Frank kundi panoorin kung paano natunaw ang kalahati ng mukha ni Hardy.Napakabigat ng tanawin—at kahit sanay na si Frank sa kaalaman at panganib, kinilabu
Batay sa pangalan nito, ang Fettle Clinic ay tila isang payak at hindi kapansin-pansing lugar.Kaya’t hindi na rin nagulat si Frank nang matagpuan ang klinika sa isang liblib na sulok ng mga gilid ng bayan, lampas lang ng Lake Cove.Gabi na, at nakapinid ang lahat ng pinto at bintana ng klinika, wari’y sarado para sa negosyo.Subalit malinaw pa rin sa matalim na pandinig ni Frank ang mga tinig mula sa loob.At naroon lamang ang isang tao—isang pamilyar na mukha—si Hardy Xinder!Naningkit ang kanyang mga mata, saka mabilis at magaan na lumundag si Frank papunta sa ikalawang palapag, at pumasok sa pamamagitan ng isang bentilasyong bintana.Si Hardy, na ngayo’y lubusan nang ubanin ang buhok, ay nakaupo sa mesa at nakikipag-usap sa isang antigong rotary phone. “Hoy, ano ba ang nangyayari dito? Sinasabi mong may mga problema sa Zamri, pero bakit nandito pa ako?”“Ano? Bitag? Ano’ng pinagsasasabi mo?!”Lantaran ang pagkainip ni Hardy, hawak pa ang telepono habang palakad-lakad. “Bwis
Bagama’t kahanga-hanga ang maging pinuno ng pamilya, hindi pa rin higit si Jon kaysa isang papet ni Yora.Dahil dito, labis na nagngalit si Roth sa pagtataksil ng kanyang nakababatang kapatid, samantalang ang kanilang ama na si Gavin ay mas naging mahinahon at mapanuri.Nakasimangot, umiling ito at nagsabi, “Huwag ka munang magturo, Roth. Alam mo kung paano ang kapatid mo—mas pipiliin pa niyang mamatay kaysa maging pinuno ng pamilya.”“Kung gayon…”“Malaki ang posibilidad na pinilit siya ni Yora.” Mabigat ang buntong-hininga ni Gavin.“Ano’ng gagawin natin ngayon?” napabuntong-hininga rin si Roth, labis na nalulungkot na ang sariling kapatid ay naging kanilang kaaway.Ngunit kahit nakagapos ang kanilang mga kamay, hindi rin sila maaaring pahintulutang mapasailalim sa kapangyarihan ni Yora Yimmel—kung ganoon, mabuting maging Yimmel na lamang sila.Doon ay nagsalita si Gavin, “Makipag-ugnayan tayo kay Frank Lawrence at alamin kung ano ang masasabi niya. Makikipagtulungan tayo sa a
Maaaring sabihin na bagaman si Gavin ang dapat na maging pinuno ng pamilya, ipinasa niya iyon kay Helen.At hindi lang dahil sa sariling kakayahan ni Helen, kundi dahil taglay niya ang pagkatao at karisma na kayang magdala ng pamilya sa mas mataas na antas.At ang katotohanan ay hindi matatanggi—ilang buwan pa lamang matapos si Helen ang maupo bilang pinuno ng pamilya at maging chairwoman ng Lanecorp, kapwa ang pamilya at ang kumpanya ay nagsimulang umunlad mula sa loob hanggang sa labas.Sa katunayan, tila nakahanap sila ng bagong sigla at motibasyon na magsikap nang higit pa kaysa dati, at personal na sinang-ayunan mismo ni Mark Lane ang lakas at kakayahan ni Helen.Ngunit kahit na maayos ang lahat na para bang orasan na gumagana nang eksakto, biglang dumating si Yora na may mga paratang—at sa panahong iyon pa nagkasakit si Mark.At ang pinakamasama, malubha ang kondisyon niya: kahit na matatag ang kaniyang mahahalagang vital signs, hindi pa rin siya nagkakamalay.Ngayon, nagsi