INICIAR SESIÓN"Repeat that, Bella. Say 'no' again, and I promise you that'll be the last thing you ever say on this earth," Damien Alejandro says, pointing a gun to my head. His icy, cold voice sent shivers down my spine, and somehow, his voice scared me more than the gun pressed to my temple. “I…I…I do," I stammered, the words tasting like bile on my lips. “You may now kiss the bride," the priest announced. --- Isabella is kidnapped on her wedding day and taken to an undisclosed location, where she is forced to marry a stranger, Damien Alejandro, who turns out to be a dangerous Mafia king. He claims her father sold her to him, but there's one problem—she has no father. She promised herself she wouldn't fall for the enemy, but what's a girl to do when a six-foot-three, gorgeous man shows a soft spot for her and can't keep his hands off her?
Ver más“Pitttt—”
“Pitttt—”
“What the hell?! Haist anong ginawa mo Xyrille?” matinding kumakalabog ang puso ni Xyrille ng marinig niya ang sunod sunod na busina mula sa sasakyan na nasa kaniyang likuran. Pakiramdam niya ay nawala ang lahat ng dugo sa kaniyang mukha ng titigan niya ang sasakyan na nabangga niya sa kaniyang harapan.
“Ano ba Miss?, marunong ka bang mag-maneho?! Paano ka nakakuha ng lisensya kung simpleng sign hindi ka marunong sumunod? Naka signal na ako oh?! Liliko na ako sa kanan. ” malakas na sigaw ng lalaking nabangga niya.
Hindi naman sana big deal sa kaniya kung may hindi mang magandang nangyari , sa totoo lang sanay na siya sa ganitong eksena mula pa noong nag-aaral pa lang siyang mag drive pero ang problema bakit sa kinadami-dami ng araw bakit ngayong araw? Ngayon pa talaga siya naka-disgrasya kung kailan malapit na ang oras para sa employers interview ng in-applyan niya para sa pinapangarap niyang trabaho sa isang cruise ship?
“Itabi mo dito sa gilid yung sasakyan mo!” istrikto sigaw ng lalaki habang ikinakaway niya ang kaniyang kamay para mapunta sila sa gilid at hindi na makaabala pa ng ibang mga sasakyan. Hindi siya makatingin ng diretso sa lalaking ito kahit pa sabihing tinted ang kaniyang sasakyan dahil masyado siyang guilty.
“Pakshit… hindi pwede to…ang lakas naman ni Tim kay Bro! Kakasabi niya lang na sana ma-late ako para hindi matuloy ang pag-alis ko, ito na kagad.. haist”
Sinadya ni Xyrille na hindi agad bumaba sa sasakyan dahil hindi niya alam kung paano niya ito haharapin.
Ilang minutong nanahimik siya hanggang sa sumigaw siya ng malakas.“HOY, hambog! Bakit akala mo matatakot ako sa pagsigaw-sigaw mo. Walanghiya ka! Akala mo naman nakapatay na ako ng tao sa nagawa ko. Hoy lalake! Sasakyan lang yan?! Hindi ka mamatay kung may gasgas yan. Halika dito, bumaba ka ng sasakyan mo hindi yung yayabangan mo ako dahil lang sa naka sports car ka! Bumaba ka bilisan mo para makita mo hinahanap mo.” dahil sa abalang dinulot nito sa kaniya hindi na niya napigilan ang sarili niya sa pagsigaw kasabay ng malakas na paghampas sa kaniyang manibela.
Pero kahit anong lakas ng sigaw niya ay hindi siya sinasagot ng lalaking ito.
Muli siyang bumaling ng tingin sa screen ng kaniyang cellphone at muling nagreklamo sa kaniyang kaibigang si Gladys na ng mga oras na iyon ay panay ang pagtawa kay Xyrille. Halos maluha-luha na ito sa sobrang tuwa at nakakapit na sa kaniyang tiyan.
“ Gladys anong gagawin ko?! Bwisit.. Napaka-malas ko naman ngayong araw! Ito kasing si Tim magmula nalaman niyang nag-a-apply ako naka-kontra na kaagad sa pag-a-apply ko. Ayoko lang naman kasi talaga na matahin ako ng Mommy niya. Tapos samahan pa ng family ni Daddy na palagi na lang akong pinag-didiskitahan. Tapos ngayon…. Hee— naiinis talaga ako! Alam mo bang napaka-bastos at ang yabang pa naman ng nakabanggan ko! Anong oras na hindi na ata ako aabot sa employers interview, last day pa naman ngayon.”
Hindi pa rin niya inaalis ang kamay niya sa manibela pero malakas pa rin siyang sumisigaw sa harapan ng kaniyang cellphone habang patuloy niyang kinakausap ang kaniyang matalik na kaibigan. Saka siya bumaling ng tingin sa sasakyan ng lalaking ito.
“HOY!… lumabas ka diyan… pag ako talaga na late ng dahil sayo… isusumpa talaga kita…””Calm down Xyrille, ngayon lang kita nakitang nag-wala ng ganyan. Alam mo sa totoo lang hindi ko alam kung maawa ako sayo o matatawa. Sa unang pagkakataon para kang tanga. Hahaha.” hindi na niya napigilang humalakhak ng malakas “e paano ka naman kasi niya sasagutin nung tao, kahit na maputol ang litid mo sa leeg wala ding mangyayari. Haha . Subukan mo kayang ibaba ang bintana mo! Kahit anong lakas ng boses mo, ako lang makakarinig sayo. Yung tutuli ko parang tatalsik na, nakakarindi ang boses mo. Labasin mo na kasi. Teka lang, gwapo ba?”
“Gladys naman e… kala ko ba best friend kita. Ngayon na nga lang ako nakasigaw ng ganito? Saka natatakot kasi ako baka ma late na ako. “
“So gwapo nga?” pangungulit niya kay Xyrille
“Ewan ko hindi ko naman nakita naman malapitan. Saka hindi ko siya tinitignan sa mata niya kanina. Magkakasala lang ako kay Tim.”
“Oh come on Xyrille hindi mo naman dyo-dyowain. Bakit kapag may fiance na hindi na ba talaga pwedeng maka-appreciate ng kagwapuhan ng ibang tao?!”
“Oo na.. gwapo naman ata ay naku wala akong pakielam sa itsura niya. Mas inaalala ko ang employers interview schedule ko. Hindi ako pwedeng malate. Hindi naman mag-aantay yung mga boss sa akin.”
“Well tama ka nga diyan! Girl push mo na yan para naman magkasama na tayo! Ang gaganda kaya ng benefits na binibigay nila.”
Hindi na pinatapos ni Xyrille ang kaniyang kaibigan sa kaniyang sasabihin at pinutol na niya ito kaagad.
“Sige na Gladys. Mamaya na lang. Nandito na siya.. tatawagan na lang kita ulit mamaya. Okay?!”
Maririnig mula sa kabilang linya ang malakas na mapang-asar na tawa ng kaniyang kaibigan ng mataranta ito dahil papalapit na sa kotse si Atty. David Loyola, ang lalaking nakabanggaan niya.
“Ayan ang sinasabi ko sayo Xyrille. You are still the Xyrille i know. Haha sakin ka lang talaga matapang girl. Pagdating sa ibang tao kahit pa sa pamilya mo palagi kang tiklop. Well wag kang pa-a-argabyado. “ nakatawa niyang sabi na may halong pang aasar.
“Oo sige na, tatawagan kita kaagad! Hayst wish me luck!” dali-daling ibinaba ni Xyrille ang tawag at inayos ang kaniyang damit , nilagyan niya ng kaunting lip gloss ang kaniyang labi saka niya binaba ang kaniyang tinted window.
Magalang at malaking ngiti ang binigay ni Xyrille ng bumaba ang kaniyang bintana kay Atty. David, pinaamo niya na mukhang kaawa-awa ang kaniyang mukha dahil siguradong siyang mayayari siya dahil dito. Sinadya ni Xyrille na liitan at babaan ang boses niya para hindi ma-mis-interpret ni at umaasang sa gayun ay pakawalan siya kaagad nito. Kailangang-kailangan niya talagang makaalis ngayon dahil ito na ang last chance niya para sa posisyong nais niyang applyan.
Ngunit isang mapang-inis na ngiti lang ang tinugon ni Atty. David sa kaniya. Ni hindi man lang nga siya nito tinignan, dahil ang buong atensyon niya ay abala sa sasakyan niyang na damage.
“Hello Sir! Bakit po?” tanong ni Xyrille na animo ay hindi niya alam ang nangyaring pagkakamali.“Aba Miss, tignan mo ang damage na ginawa mo sa sasakyan ko. Baka naman pwede kang bumaba saglit at harapin ako?” naiinis na singhal ni Atty. David “Tumawag na din ako ng pulis. Kaya lang nagmamadali na din ako kaya baka hindi ko na mahintay.”
Sa mga sandaling iyon ay nasusuklam si Xyrille sa sarili niya. Paanong hindi? Sa kinadami dami naman ng araw na dadapuan siya ng matinding kamalasan bakit naman ngayon pa? Kung kailan may interview siya. Napapaiyak na siya sa pagka-inis at kahihiyan dahil sa mga taong agad na naki-usyoso sa nangyayaring komosyon sa kanila.
[Sa isip niya: Ilang minuto pa lang akong nagmamaneho ay nakabangga na ako. Ang masaklap pa nito, kakakuha ko lang ng lisensya ko at ngayon mukhang ma-i-impound pa ang sasakyan ko. Pakshit na buhay ‘to! Ano’ng magagawa ko. Masyadong tahimik ang sasakyang ito. Kahit na napapabilis na pala ako ay hindi ko namamalayan ang bilis ng takbo ko. Yari pa ako nito kay Daddy dahil may nasira din ang sasakyan niya.Haist….
Abot kamay ko na sana yung building oh… Ayun na ee… natatanaw ko na. Ilang minuto na lang para sa schedule kong interview para makuha ko ang posisyon bilang trainor ng mga cleaner sa Elle Cruise Ship Company.]
CHAPTER FIVE | WRONG TURN“I can't help you Louisa. I'm sorry but I can't." I say head bowed in shame for being a coward. If Damien is as dangerous as she made him seem then it was in my best interest to be on his good side if I ever want to walk out of this marriage with my head on my body. There's a high chance that he'll catch me trying to kill him and it wouldn't end well for me. I wasn't willing to take that risk. Giving her one long lasting look of sympathy, I start taking my leave but her voice stops me. “Why? Why wouldn't you help me? Ain't you desperate? Don't you want to leave?" “I want nothing more in this world than leaving here and forgetting everything that happened. I'm not a murder, neither am I an assassin. I just want to leave here in peace and not with my body in pieces. I'm sorry for your loss and I hope karma hits Damien in his balls but I'm no god, I can't take life when I didn't make it. Please, find someone else for the job." I go up stairs, planning to lo
CHAPTER FOUR | KORA ALEJANDRO ISABELLA I am having breakfast with the devil. I came downstairs for dinner as early as I could this morning even though I didn't have a wink of sleep last night. The events were too hunting for me to close my eyes to sleep. I see him sitting on the table, talking in the ears of one of his guards. I don't hear what they're talking about but from the way his lips move feverishly, I could tell the guard did something stupid and Damien is having none of his excuses. I don't greet anyone. I only thank the maid who came to inform me about breakfast and led me to the dining area in this mansion. The guard who was talking to Damien Alejandro nods his head at something that was said before walking out. Different dishes are brought by different women until we are left with an extravaganza. “Why me. Of all the unfortunate girls in the world, why did you choose me?" I ask once he starts eating. He looks up at me through his long lashes then goes back to eat
CHAPTER THREE | IN BED WITH THE DEVIL ISABELLA I got married to a handsome devil and I hate myself for it. I was taken to the same room I was dressed in immediately after the wedding was over. My ‘husband' didn't come with me. He went with the others to the reception…my supposedly wedding reception that I wasn't invited to. I didn't mind though, I am currently an emotional mess and I don't want anything to add to my burden. My mind traveled miles out of the universe while I sat on the king sized bed of what I'm guessing is my new room. Series of questions invade my troubled mind and at the same time, plans to escape are formulating in my head. How did I get here? What the hell is going on? Why the hell is everything horrible happening to me and finally…How do I get out of the shit I was forced into without getting myself killed?It is quite obvious that Damien Alejandro is an extremely dangerous man and trying to escape his grip would be signing myself up for a death sentence
CHAPTER TWO | DO OR DIE AFFAIR ISABELLA “The boss has requested for you." A man I don't recognize says as he drags me out of the cage with the chain…again. If I survive this madness, I would never ever chain a dog for the rest of my life. “I am not a slave." I whisper so that he wouldn't hear me. Surprisingly he does. Unlike the first three that kidnapped me, he doesn't give me a death stare or ignore me. He looks at me with sympathy clear in his eyes, shakes his head sadly and sighs. “I am so sorry about that. That is no way to treat a lady. I wish I could do something but I can't. The boss wants you treated this way."I nod my head but say nothing.I look around as we walk through corridors and long beautiful halls. Wherever I am must be a castle made for kings. Everything looks expensively beautiful and gigantic. I try to take in as much as I can for when I try escaping but I knew I wouldn't make it to the door before I am caught because of the numbers of guards hanging arou
CHAPTER ONE | STOLEN BRIDE ISABELLA "Do you, David Coleman, take Isabella Rossi to be your wife, to love and cherish her, through all of life's joys and challenges?" The priest asked Cole, whose eyes have never left mine since I walked down the aisle with my mother. He doesn't hesitate when he s
Welcome to GoodNovel world of fiction. If you like this novel, or you are an idealist hoping to explore a perfect world, and also want to become an original novel author online to increase income, you can join our family to read or create various types of books, such as romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel and so on. If you are a reader, high quality novels can be selected here. If you are an author, you can obtain more inspiration from others to create more brilliant works, what's more, your works on our platform will catch more attention and win more admiration from readers.
reseñas