INICIAR SESIÓNCompartir
LUCAS:144
Fecha de publicación:
2026-10-18 09:47:11
Último capítulo
Secretary of Mr. Caleb LUCAS:235
Dahan-dahan akong naupo sa sofa, hawak pa rin nang mahigpit ang aking telepono. Tumayo siya sa tapat ko, blangko ang mukha habang tinititigan ako nang tuwid.“Tell me what transpired,” kalmado niyang utos.Huminga ako nang malalim. “May tumawag po ulit.”Wala siyang binagong reaksyon sa mukha.“Private number po,” dagdag ko.“Did you receive a voice recording?” tanong niya.Tumango ako. “Tinawag niya po akong… Vivian.”At sa sandaling binitiwan ko ang pangalang iyon, nakita ko ang mabilis na pagbabago sa kanyang mga mata—isang mabilis na paghigpit ng panga at ang pagdilim ng kanyang tingin na agad din niyang ibinalik sa pormal na kontrol.“Vivian,” pag-uulit niya sa mababang boses.“Hindi ko po alam kung sino ang nagpadala,” nanginginig kong sabi, “pero… pakiramdam ko po kilala niya ako.”Inabot ko sa kanya ang telepono. Kinuha niya ito at pinindot ang voicemail button.At habang tumutunog ang static kasama ang boses na nagsasabi ng “Vivian… hinding-hindi ka makakatakas sa amin,” tini
Secretary of Mr. Caleb LUCAS:234
Ysabelle Cuevas (Ysa)Hindi ako nakatulog nang maayos.Hindi iyon ang karaniwang puyat lamang na lilipas paggising, kundi ang klase ng gising kung saan kahit nakapikit ka na, pumapailanglang pa rin sa kaibuturan ng isip mo ang boses mula sa voicemail—parang isang nakatatakot na echo na ayaw tumigil.“Vivian…”Paulit-ulit. Isang pangalang pilit kong itinutulak dahil hindi dapat sa akin, subalit sa bawat pag-uulit nito, mas nagmumukhang… pamilyar.Pagmulat ko, maliwanag na ang sikat ng araw sa labas ng bintana. Subalit kahit umaga na, parang may malamig at mabigat pa ring kamay na nakahawak sa aking dibdib.Nakahiga pa ako nang ilang sandali, kinapa ang bagong telepono sa tabi ng unan, at binuksan muli ang voicemail. Hindi ko alam kung bakit pinapahirapan ko ang sarili ko. Marahil ay umaasa akong sa bawat pagpindot ko rito ay may biglang mag-i-click sa aking memorya—na may alaalang gigising sa utak ko.Subalit wala.Static lang.Isang malamig na boses.At ang nakagugulong pakiramdam na
Secretary of Mr. Caleb LUCAS:233
Nang sumapit ang hapon, nagpasya akong bumalik sa aking silid. Tahimik ang buong paligid. At sa gitna ng katahimikan na iyon, kusa na namang bumalik ang mga alaala at pangalang pilit kong itinataboy.Lucien.Mia.At ang mga salitang binitawan niya noong gabing iyon—“You’re more important” kay Mia—na hanggang ngayon ay parang patalim na nakabaon sa aking dibdib.Hinawakan ko ang bagong telepono sa mesa. Wala akong ibang contacts dito bukod kina Kianna at Steven. Ligtas ako. Subalit ang puso ko ay nananatiling hindi ligtas. Kasi kahit wala siyang mensahe, ang presensya niya ay patuloy na naglalaro sa aking isip.Bakit ba ganito ako? Bakit kahit alam kong mali at paulit-ulit na akong sinaktan, may bahagi pa rin ng puso ko ang gustong umasa at kumapit?Nang gabing iyon, muli akong tumayo sa tapat ng bintana at pinanood ang walang humpay na pag-agos ng falls sa dilim, nagbabakasakaling magbigay ito ng sagot. Syempre, wala akong nakuhang tugon.Knock. Knock.Napatigil ako sa pag-iisip. Pagb
Secretary of Mr. Caleb LUCAS:232
At doon, unti-unti niya akong tinuruan ng mga batayan: kung ano ang kahalagahan ng pirma, ang ibig sabihin ng mga clause, at ang pagkakaiba ng simpleng pagsang-ayon sa pormal na pagkilala. Habang nagpapatuloy kami, napagtanto ko ang isang masakit na katotohanan—hindi ako bobo. Hindi lamang ako kailanman nagkaroon ng sapat na access at pagkakataon upang matuto. At iyon ang pinakamahirap tanggapin: na ang mga kulang sa akin noon ay hindi dahil sa kapasidad ng utak ko, kundi dahil sa sadyang ipinagkait sa akin ang kaalaman.Bandang tanghali, biglang bumukas ang pinto ng study room.Si Victor.Tahimik siyang pumasok, subalit agad na nagbago ang bigat ng hangin sa silid—iyong klase ng presensya ng isang taong hindi kailangang magtaas ng boses upang magmandato.“Continue,” pormal niyang utos kay Liane.Pagkatapos ay ibinaling niya ang kanyang matalim na tingin sa akin. “Ayos ka lang ba?”Tumango ako. “Opo.”Gusto kong sabihin sa kanya na natututo ako, na masaya ako, at na sa kauna-unahang p
Secretary of Mr. Caleb LUCAS:231
Ysabelle Cuevas (Ysa)Umaga na naman.Hindi ko na alam kung ilang araw o linggo na ang lumipas simula noong gabiyang iwan ako sa labas ng bungalow, pero ang pakiramdam ko… parang ilang taon na ang itinanda ng puso ko.Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa puting kisame habang nakikinig sa pamilyar na tunog ng talon sa malayo.Ragasa.Bagsak.May sarili itong ritmo at katatagan—parang kahit anong gulo ng mundo ng mga tao sa paligid nito, tuloy lang ang pag-agos niya.Ako kaya? Kaya ko bang sumabay sa agos nang hindi nadudurog?Huminga ako nang malalim, pilit ibinuhat ang sarili ko at bumangon. Masakit pa rin ang sugat sa tuhod ko, pero wala na ang matinding takot na lumakad. Dahil kahit papaano, alam ko na ang bawat sulok ng daan papuntang clinic wing kung sakaling sumakit itong muli. Alam ko na kung aling mga path ang ligtas at hindi madulas. At higit sa lahat, kabisado ko na ang simpleng patakaran ni Victor na paulit-ulit niyang ibinibilin na parang isang sagradong mantra:Hindi ako lal
Secretary of Mr. Caleb LUCAS:230
Hindi ko pa binitiwan ang pangalang Vivian sa harap niya ngayong umaga. Hindi ko pa ipinilit ang buong bigat ng katotohanan. Dahil alam kong kailangan muna niyang maramdaman ang seguridad bago niya tanggapin ang panibagong mundo.“Sige po,” sagot niya, kahit higpitan niya ang hawak sa kanyang notebook.“Follow me,” utos ko.Naglakad ako sa kanyang tabi—pinalalabas ang sapat na distansya upang maramdaman niyang hindi ko siya pinipilit, subalit naroon ako bilang isang pader na magtatanggol sa kanya.Sa clinic wing ng villa, nakatayo si Steven. Pormal at blangko ang mukha tulad ng nakasanayan, subalit sa sandaling makita niya si Ysabelle, agad na umigting ang kanyang seguridad at pokus.“Ms. Ysa,” pormal niyang bati.“Ysa na lang po,” mabilis niyang tugon, may kaunting kaba sa boses.Tumango si Steven at inihanda ang kinakailangang sterile kit. “A simple finger-prick protocol. Very quick.”Napatingin si Ysabelle sa akin, tila naghahanap ng kasiguraduhan sa aking mga mata.Hindi ako ngumi
También te puede gustar
Fake Marriage With The CEO
Purplexxen460.2K vistasA Crippled Wife in a Cold Marriage
Alena1.8M vistasLove by Mistake (The Billionaire's Slave)
Mariya Agatha432.1K vistasSOLD TO BE THE BILLIONARES WIFE|FILIPINO|
eleb_heart382.8K vistasThe Untamed Mistress
yshanggabi52 vistasHis Billion Dollar Girl
MoonlitWriters148 vistasHIDING MY BOSS HEIR (A SECRET NIGHT)
MR.ROMANTICO168 vistasPINALAYAS AKO NG BIYENAN KO , BUMALIK AKONG MILYONARYO
Kyla Writer240 vistas
