LOGINShort update, will post the next chapters later po after lunch!
Ang araw ay unti-unting lumubog sa abot-tanaw, nagbigay ng mainit na gintong liwanag sa malawak na sementeryo. Ang mga dahon ay mahinang umuugong sa malamig na simoy ng hangin ng taglagas, ang kanilang mga madahon na gilid ay bumubulong ng mga lihim mula sa mga nakaraang panahon. Nakatayo si Iza sa
Ang hangin ay puno ng tensyon habang si Iza ay nakatayo sa harap ng nakakatakot na estruktura ng Manila Prison. Ang malamig at kulay-abong mga pader nito ay tila lumulunok sa kanya, isang kuta ng kawalang pag-asa na nag-iiwan lamang ng mga anino sa kanyang paligid. Maraming gabi ang ginugol niya sa
Bida pa rin ang buwan sa langit, nkakatakot na katahimikan sa abandonadong bodega. Noong panahon ng kasiglahan, ang gusaling ito ay puno ng buhay, ngunit ngayon ay nakatayo ito na may mga basag na bintana at kalawangin na mga pintuan, sumasalamin sa kawalang pag-asa sa loob. Sa loob, isang grupo pa
Ang huling bahagi ng chandalier ay nagbigay ng mahahabang anino sa sala habang si Mark at Aileen, mga magulang ni Iza, ay umupo sa kanilang karaniwang pwesto sa malaking sofa. Ang pamilyar na tunog ng telebisyon ay pumuno sa hangin, ngunit wala sa kanila ang talagang nakikinig. “Hindi rin sya nagpa
Tumawa ang lalaki, isang malupit na tunog na walang saya. "Walang pagkakataon, sweetheart. Isasama ka namin, gusto mo man o hindi."Sa mga salitang iyon, sinimulan siyang hilahin pabalik patungo sa warehouse kung saan siya nakatakas kanina. Sinubukan niyang humila ng kanyang mga paa upang bumagal, n
Pagkatapos ng tila isang walang katapusang oras, umabot siya sa isang bukasan ng warehouse—lagusan papunta sa warehouse na pinanggalingan nya, na tumitingin patungo sa isa pang warehouse na katabi nito. Sumilip siya dito at nakita niyang ito ay parang imbakan—puno ng mga kahon at crate.Dahan-dahan
"We'll be right there," agad na sagot ni Mechille sa police officer, halos pabulong ang boses niya. Ibinaba niya ang telepono habang nanginginig ang kaniyang mga kamay."A -anong gagawin natin, Allan?" tanong niya sa kaniyang asawa, nangingilid ang luha sa kanyang mga mata. "R -rebecca, na sa kulung
Tahimik ang mansyon ng mga Peralta. Kakatapos lamang ng kanilang breakfast at kasalukuyan silang nagpapahinga para bumaba ang kanilang kinakain. Kagaya ng kalmadong araw sa labas ay ganoon din kakalmado ang sitwasyon nilang dalawa. Ang ngiti sa kanilang mga labi ay kitang kita mo. Ang hangin ay tila
Sa isang pitik ng kanyang daliri, sumenyas si Angela sa technician sa backstage na ngayon ay tanaw nya. Ang malaking screen sa harap niya ay kumikislap dahil nabuhay, na nagbigay ng mala-bughaw na kulay sa studio. Ang mga audience ay sumandal, ang pag-usisa ay nag-umpisa nang bumalot sa kanilang lah
Patuloy ng host, “Your story resonates with so many aspiring entrepreneurs. Kung pag-uusapan, pinuri ang Her Blooms dahil sa sustainability nito. Maaari mo bang sabihin sa amin ang higit pa tungkol dito?" Ang mga mata ni Iza ay kumikinang dahil ito na ang pagkakataon nya para itanggi ang paratang n







