ログインShort update, will post the next chapters later po after lunch!
Ang araw ay unti-unting lumubog sa abot-tanaw, nagbigay ng mainit na gintong liwanag sa malawak na sementeryo. Ang mga dahon ay mahinang umuugong sa malamig na simoy ng hangin ng taglagas, ang kanilang mga madahon na gilid ay bumubulong ng mga lihim mula sa mga nakaraang panahon. Nakatayo si Iza sa
Ang hangin ay puno ng tensyon habang si Iza ay nakatayo sa harap ng nakakatakot na estruktura ng Manila Prison. Ang malamig at kulay-abong mga pader nito ay tila lumulunok sa kanya, isang kuta ng kawalang pag-asa na nag-iiwan lamang ng mga anino sa kanyang paligid. Maraming gabi ang ginugol niya sa
Bida pa rin ang buwan sa langit, nkakatakot na katahimikan sa abandonadong bodega. Noong panahon ng kasiglahan, ang gusaling ito ay puno ng buhay, ngunit ngayon ay nakatayo ito na may mga basag na bintana at kalawangin na mga pintuan, sumasalamin sa kawalang pag-asa sa loob. Sa loob, isang grupo pa
Ang huling bahagi ng chandalier ay nagbigay ng mahahabang anino sa sala habang si Mark at Aileen, mga magulang ni Iza, ay umupo sa kanilang karaniwang pwesto sa malaking sofa. Ang pamilyar na tunog ng telebisyon ay pumuno sa hangin, ngunit wala sa kanila ang talagang nakikinig. “Hindi rin sya nagpa
Tumawa ang lalaki, isang malupit na tunog na walang saya. "Walang pagkakataon, sweetheart. Isasama ka namin, gusto mo man o hindi."Sa mga salitang iyon, sinimulan siyang hilahin pabalik patungo sa warehouse kung saan siya nakatakas kanina. Sinubukan niyang humila ng kanyang mga paa upang bumagal, n
Pagkatapos ng tila isang walang katapusang oras, umabot siya sa isang bukasan ng warehouse—lagusan papunta sa warehouse na pinanggalingan nya, na tumitingin patungo sa isa pang warehouse na katabi nito. Sumilip siya dito at nakita niyang ito ay parang imbakan—puno ng mga kahon at crate.Dahan-dahan
Tila ba na sa ulap si Lily habang patuloy na nakatingin sa labas. Paunti na nang paunti ang mga nagtataasang building na nakikita nya. Ang mga puno ay tila ba unti unting nangingibabaw sa gilid ng mga kalsada. Hindi nya tuloy maiwasang maalala ang unang araw na lumuwas sya ng Manynila. Parang kahapo
“N -nay, uuwi po ako ngayong araw,” naiiyak na sabi ni Lily sa kaniyang inay habang patuloy na humihikbi. “Pinayagan na po ako ng mga amo ko. Bago po magdilim ay nandyan na ako sa bahay.”Kumalma na sya kanina matapos kausapin si Iza ngunit hindi nya napigilan ang sarili na muling humagulgol sa iyak
Kagaya ng ipinangako ni Roman kay Iza ay huminto nga sila sa isang sikat na coffee shop sa Tanay nang madaanan nila ito. Nakapagpaalam naman na sila sa director at dahil doon ay napagdesisyonan ng lahat na huminto muna rito sa coffee shop para magkape.“Kaya pala super sikat,” bulong ni Iza nang tig
Medyo mahaba ang byahe papuntang Tanay. Nakahiga ngayon si Iza at natutulog ng mahimbing. Medyo napagod ito sa ginawa nila ni Roman. Si Roman naman ay naligo na rin ng saglit at kasalukuyang nag-aasikaso ng mga kakainin nila paggising ni Iza.Na sa bandang Marikina pa lang sila at kaunting byahe pa







