Mag-log inNapatigil si Ophelia at nanatiling nakatitig sandali.Ang alok na ito ay karaniwan lamang sa mga katrabaho, ngunit kapag galing kay Gavin, tila kakaiba at nakakagulat. Kilala siyang may matinding takot sa dumi at mikrobyo. Hindi niya hinahawakan ang mga plato at kubyertos maliban na lang kung ito ay mga itinatapon na pagkatapos gamitin. Bukod pa rito, tila hindi naisipang subukan ang pagkain ng iba. Hindi ba siya nag-aalala o nag-iisip tungkol dito?Mahigpit na hinawakan ni Ophelia ang kanyang baon at magalang na tumanggi. "Baka hindi po magustuhan ni Pangulong Huo ang lasa nito."Bahagyang ngumisi ang lalaki. "Paano mo malalaman kung hindi mo susubukan?"Medyo mapilit ang kanyang sinabi; kung tatanggi pa siya, maaari siyang magmukhang masyadong makapili at hindi mabuting kasama. Kung iba pang katrabaho lamang ang nasa sitwasyong ito, ibibigay na nila ito nang may saya at pagpayag.Dahil ayaw niyang magmukhang kakaiba, ibinigay na lamang ni Ophelia ang kanyang baon nang may pag-aalinl
Pagkabukas pa lamang ng kanyang telepono, may lumabas agad na napakasikat na balita.Binuksan niya ito at pinagmasdan.Ito ay isang maikling bidyo na may habang sampung segundo, na kuha sa paliparan.Nakayakap si Sheena, sa isang maliit na batang babae, at sinusundan siya ng ilang mga tauhan na nagtutulak ng mga kariton ng mga bagahe.Kahit na nagsusuot ng salaming pang-araw at takip sa mukha si Sheena, kitang-kita at madalas na makita ang singsing na gawa sa matitingkad na rubi sa kanyang daliri.Dahil dito, agad siyang nakilala ng mga mamamahayag at reporter.Kinuha pa nga sila ng mga litrato mula sa malapitan.Malamang na kuha ang bidyong ito noong nakaraang araw.Dahil sa pagpasok ni Sheena sa kumpanya kahapon, nakasuot pa rin siya ng parehong damit na isinuot niya noong nasa paliparan.Gayunpaman, ang mukha ng maliit na batang babae ay nakadikit sa dibdib ni Sheena, na tila ba alam na may kumukuha ng mga litrato at sadyang umiiwas upang hindi makita.Ang balitang ito ay napanood
"Gavin, hanggang kailan pa ako maghihintay? Mag-asawa na tayo, isa sa atin ay natutulog sa kwarto at ang isa naman ay sa silid-aralan, hindi ba iyon angkop at tama?"Matapos tumayo doon ng ilang sandali, inabot ni Gavin ang mga pulso niya at ibinaba ang kanyang mga braso mula sa bayaw niya.Lumingon siya, at tinitigan niya ang mga mata nito na namumula na, na may kalmadong tingin."Sheena, mag-asawa lamang tayo sa pangalan. Hindi pa tayo nakapagpaparehistro ng kasal."Kalmado at tuwid ang kanyang tono, na walang kahit anong pagbabago sa kanyang damdamin.Mapait na ngumiti si Sheena, "Ngunit anim na taon na tayong namumuhay nang magkasama at mayroon na tayong Niannian. Ano pa ba ang ating pagkakaiba sa mga tunay na mag-asawa?"Matamang sumagot ang lalaki, "Alam mo nang lubusan ang pinagmulan ni Tantan, Sheena. Akala ko ay mayroon tayong hindi nasasabing pagkakaunawaan sa isa't isa."Naglaho ang lungkot sa mga mata ni Sheena. "Anim na taon nating pinalaki si Niannian nang magkasama. Ika
Namutla ang mukha ni Ophelia.Tinanong niya ang titik na 'La Victorai' kanina, at ngayon ay ang titik na 'Yan' naman ang itinuturo...May nalalaman ba ang bata?Ang susunod na salita, hindi kaya ang sasabihin niya?"Azure, bakit mo itinatanong ang dalawang salitang iyan?"Yumuko si Ophelia sa harap ng kanyang anak at mahinahong nagtanong.Kumurap si Azure. "Nabasa ko na hanggang dito.""Ah... ganoon ba."Nadama ni Ophelia na medyo naiisipan na siya nang labis.Hindi alam ng mga bata na ang tunay na pangalan ng kanilang ama ay Gavin.Tiyak na nagkataon lamang na itinatanong niya ang mga salitang iyon."Nanay, binibigkas po ba na 'yan' ito?"Nang makitang naliligaw muli ang kanyang isipan, muling nagtanong si Azure.Nag-alangan sandali si Ophelia bago sumagot. "Ang titik na ito ay binibigkas... katulad ng salitang 'kasuklam-suklam'."Bumalik sa sala si Azure at humiga sa ibabaw ng kanyang aklat, habang itinuturo ang mga titik na La at Victoria dito at bulong-bulong na nagsasabi, "Kasukl
"Kung ganoon, ihahatid na lang kita pauwi.""Huwag na po kayong mag-abala pa."Pagkasabi nito, tumalikod siya at nagpatuloy sa paglalakad.Bumaba ng sasakyan si Gideon at hinarang ang dadaanan nito gamit ang kanyang kamay.Tumingala si Ophelia na halatang naiinip na, "Atty. Guevara, mayroon pa ba kayong kailangan?"Tinitigan ni Gideon ang maputla at makinis na mukha ng babae, na ang balat ay kasing lambot ng itlog na nabalatan na.Nakakunot ang noo nito at nakakagat ang ibabang labi, habang nakatingin nang may kunwaring galit; napakawalang-malay at kaakit-akit ng kanyang itsura.Para siyang isang kuting na kakatapos lang magpakita ng matatalim na ngipin—kawaii ngunit tila mabagsik.Nakapupukaw ito ng pagnanais na lalo pa siyang kulitin.Hinubad ni Gideon ang kanyang amerikana at isinuot ito sa mga balikat ng babae: "Nadumihan ko ang damit mo, kaya kailangan kitang bilhan ng bago. Kung hindi, tila ba kulang ako sa kagandahang-asal."Kagandahang-asal?Napahalakhak nang malamig si Opheli
Pumasok ang dalawa sa isang kanluraning restawran na may istilong parang hardin. Nang makaupo na sila, sa wakas ay inilabas na ni Song Man ang lahat ng mga tanong na matagal na niyang itinatago habang sila ay naglalakad. "Gavin, bakit mo hinayaang makapasok si Ophelia sa kumpanyang La Victoria? Narinig ko kay Rafael na pumasok ito nang palihim sa kanyang bar upang kumuha ng mga bidyo bilang katibayan, at lahat ng iyon ay para sa kaso ng babaeng pipi na iyon." "Mabuti na lamang at napigilan at natabunan ang kaso ng babaeng pipi. Kung hindi, kung nabunyag ang pagkakasangkot ni Rafael sa mga ipinagbabawal na bagay, hindi lamang mahuhuli at madadamay ang pamilya Tan sa gulo ng mga mamamahayag, kundi masisira rin ang pangalan at ang halaga ng mga bahagi ng kumpanya ng pamilya La Victoria" "Halos wasakin ng babaeng iyon ang ating dalawang pamilya." "Dahil sa kanya, ilang araw na nasa kulungan si Rafael." "At kumusta naman ang akawnt sa internet na 'Suspended Sword', na siyang nagdulot







