Returning to the Man I Left

“Mom, I love Calvin !” Mangiyak-ngiyak na sambit ng dalaga habang nagmamakaawa sa kaniyang ina na huwag siyang ilayo sa binata. She love Calvin. Ngunit ang kaniyang ina ay hindi gusto ang binatang 'yon para sa kaniya. Nasa probinsya ang buong pamilya ng dalaga upang magbakasyon. Ngunit sa hindi inaasahang pagkakataon nagtagpo ang landas nila ni Calvin ang anak ng may-ari ng resort sa Quezon City. “Jean Buentura! I don't like Calvin for you, sa ayaw at sa gusto mo sasama ka sa akin sa Paris!” Nang gagalaiting saad ng mommy ni Jean. “Pero mom?” “Walang pero- pero, Jean Bakit ba ayaw mong sumama sa akin? My gosh, Erin! 3 months pa lang tayo dito sa province at malalaman kong may boyfriend ka na? I'm so very disappointed!” saad ng kaniyang ina. “Calvin is not my boyfriend,” bulong ng dalaga ngunit sapat lang 'yon para magpantig ang tainga ng kanyang ina. “Hindi mo pala siya boyfriend bakit sinasabi mong mahal mo ang binatang 'yon?” tanong muli ng ina sa kaniya. Kinakabahang n

JEAN POINT OF VIEW “Welcome back, Ma'am!” Maligayang sambit ng driver ko ng makapasok ako sa kotse. Kararating lang namin sa Pinas at talagang hindi ako makapaniwala na after 7 years nandito na ulit ako sa Pinas. Ang sumundo sa akin ay ang driver ni grandma dahil alam nito na uuwi ako for vacation. Kung nagtataka kayo kung bakit hindi ko binabanggit ang pangalan ni Mommy dahil she already passed. Nalaman ko na naghiwalay sila ni Dad dahil nga nalaman ni Mommy na may ibang anak si Dad sa ibang babae. At hindi iyon nakayanan ni Mommy. At siguro one year din nang makapag move-on si Mom. At after one year nalaman kong may cancer pala si Mom at hindi na kakayanin ng malaking operasyon. Kahit na pinaghiwalay kami ni Calvin ni Mom, hindi ko magawang magalit dahil naiintindihan ko ang situation niya bilang ina. I'm angry with Dad because he lied to me and to my Mom. Nang mamatay si Mom nangako ako na ipagpapatuloy ko ang pag-aaral ko at magpapatayo ako ng business balang araw. Hindi

NAGISING ako ng may maramdaman akong tao sa paligid ko. Pagmulat ko ng mata ay bumungad sa akin ang lalaking nakasandal sa gilid ng pinto. Pumikit ako ng mariin upang alalahanin kung ano ang nangyari kung bakit nandito ako sa magandang silid na 'to. “Finally, you're awake.” “Nasaan ako? Saan mo ako dinala?” Imbis na pansinin ko ang sinabi niya ay nagtanong kaagad ako. Ang huling naalala ko bago ako natulog ay nasa pick-up truck ako ng lalaking kaharap ko ngayon. Pamilyar sa akin ang kuwartong ito kahit na 7 years na ang nakalilipas hinding- hindi mawawala sa isip ko ang maikling panahon na magkasama kami ni Calvin .“Nasa bahay kita, hindi na kita dinala sa resort because you are still sleeping. Don't worry I didn't take advantage of you while you slept,” mukhang napansin niya ang pagsusuri ko sa suot ko. Hindi na kasi ako naka-dress, naka-suot ako ngayon ng maluwag na t-shirt na sa tingin ko ay sa kaniya. Sino ang nagbihis sa akin? Siya ba ang nagbihis sa akin? Nakita niya kaya

JEAN POINT OF VIEW“Bakit ba ang sungit mo ha?” inis kong singhal sa lalaking 'to ng makarating kami sa bahay niya. “Bakit ka ba pumunta do'n? Alam mo naman maraming lalaki sa pinuntahan mo. Anong gusto mo makita ng lahat ang katawan mo!?” Bulyaw nito sa akin, aba may gana pa siyang magalit sa akin. Naiinis ba siya dahil nakita niya ang pagmumukha ko do'n? Naiinis din ba siya sa akin dahil nasira ko ang paghaharutan nilang dalawa ng babaeng 'yon?“Sa pagkaka-alam ko wala namang masama kung pumunta ako sa kung saan- saan dito sa pagmamay-ari niyo Mister Roswell. Babayaran ko naman ang pag- stay ko dito kaya h'wag kang mag-alala. And mamaya pala pupunta kami ni Carla sa resort mo magsi-swimming lang kami,” gusto ko ang ekspresyon nang mukha ng lalaking 'to. Anong akala nito aalis ako? No way! Hindi ako aalis sa lugar na ito hangga't hindi niya ako mapapatawad. “Carla is my maid. Hindi mo siya katulong para isama sa kung saan mo gustong pumunta,” sumbat nito sa'kin. Namaywang

Alas-sais na ng hapon nang mapagpasyahan ni Jean na tunguhin ang bahay ng tito ng binata. Habang kausap niya ang Tito nig binata na si Raffy ay hindi siya nag-alangan na manghingi ng tulong dito.“Tito Raffy, paano ako mapapatawad ni Calvin? Ganoon po ba kalaki ‘yung nagawa kong kasalanan noon para ipagtabuyan niya ako?” huminga siya ng malalim at saka niya ito pinakawalan. Para siyang bata na humihingi ng tulong dahil nakabusangot ito habang nagsasalita.Bumuntong hininga si Raffy, malapit ang loob niya kay Jean kaya't hindi niya matiis na h'wag tulungan ang dating asawa ng kaniyang pamangkin. “Nasabi mo na ba sa pamangkin ko ang tungkol sa pagpanaw ng Mommy mo? At ang dahilan kung bakit inutusan ka ng Mommy mo na makipag hiwalay sa kaniya?” tanong ni Raffy sa dalaga. Bagsak ang balikat na napailing ito. “Paano ko sasabihin Tito Raffy? Kung maski makita ang pagmumukha ko ay ayaw niyang makita? At isa pa, alam ko na isasawalang bahala niya lamang ‘yun.” “Kilala ko ang asawa