Masuk3rd Person's Point of ViewNakanganga si Leander habang nakatingin kay Darrel. Para bang hindi pa rin tuluyang pumapasok sa isip niya ang impormasyong kakarating lamang sa kanya. Kanina pa niya pinipilit pagdugtungin ang mga piraso ng katotohanan sa loob ng kanyang isip, ngunit habang mas maraming nalalaman ay mas lalo lamang siyang nalilito.Muli niyang pinagmasdan ang mukha ng binata na nasa harapan niya.Ngayon niya napansin ang mga bagay na hindi niya nakita noon.Ang hugis ng mga mata.Ang kulay ng buhok.Ang paraan ng pagngiti nito.At higit sa lahat, ang kakaibang pagkakahawig nito kay Dorryn.Kung hindi lamang niya lubos na kilala ang dalaga, baka noon pa man ay napansin na niya ang koneksyon ng dalawa.Unti unting bumukas ang kanyang bibig habang pilit inuunawa ang lahat."She's my long lost sister."Parang huminto ang oras sa paligid nila.Napakurap si Leander."Paano? So ibig sabihin hindi si Samantha ang nawawala mong kapatid kundi si Dorryn?""Yes. Bago lang namin nalaman
3rd Person's Point of ViewPaglapag pa lamang ng eroplano sa South Korea, agad na sinalubong si Leander ng malamig na simoy ng hangin na tila ba nagdadala ng panibagong kabanata sa kanyang buhay. Kumislap ang mga ilaw sa paligid ng airport habang abala ang mga tao sa kani kanilang destinasyon. Ngunit sa kabila ng dami ng tao at ingay ng paligid, iisa lamang ang laman ng isip niya.Si Dorryn.Ilang araw na niya itong hindi nakikita at hindi rin niya maiwasang mag alala. Nang mabalitaan niyang isang mafia boss ang napangasawa nito, hindi na siya mapakali.Hindi niya alam kung masaya ba si Dorryn.Hindi niya alam kung ligtas ba ito.At higit sa lahat, hindi niya alam kung ano na ang kalagayan nito ngayon.Dahil doon ay agad siyang nagpasya na pumunta sa Korea.Napatingin siya sa suot niyang relo at bahagyang napabuntong hininga.Mahaba habang biyahe ang ginawa niya para makarating doon ngunit wala siyang pinagsisihan. Kung may pagkakataon siyang makitang muli si Dorryn at makumpirmang ma
Dorryn's Point of ViewKinuwento ko ang lahat kay Nando.Isa isa kong inilahad ang mga detalye na matagal ko nang kinikimkim sa isip ko. Ang bawat pangyayari, bawat pagdududa, at bawat bagay na unti unting bumubuo ng malaking palaisipan sa buhay ko ay sinabi ko sa kanya nang walang itinatago.Tahimik lamang siyang nakinig habang kaharap ako.Seryoso ang mukha niya habang nakatingin sa akin. Ang kanyang mga mata ay nanatiling nakatutok sa akin na para bang maingat niyang sinusuri ang bawat salitang lumalabas sa bibig ko.Hindi siya nagsalita agad matapos kong matapos ang kwento ko.Ilang segundo muna ang lumipas bago siya tuluyang nagsalita."Bakit hindi mo agad sinabi sa akin ang bagay na yun?"Napatingin ako sa kanya.Alam ko na kung bakit niya tinatanong iyon.Kilala ko si Nando.Hindi siya basta basta nagtitiwala sa ibang tao.Mas lalo na kung may posibilidad na maging panganib ang taong iyon sa akin."Dahil alam ko na di ka sang ayon sa bagay na yun. Hinding hindi ka agad nagtitiw
3rd Person's Point of ViewNakatulala pa rin si Kenji habang hindi maalis ang tingin niya kay Dorryn.Pakiramdam niya ay tila huminto ang oras habang pinagmamasdan ang dalagang matapang na nakatayo sa harapan ng isang lalaking kinatatakutan ng halos lahat ng taong nakarinig pa lamang ng pangalan nito.Sa buong buhay niya, wala siyang kilalang taong kayang tumingin nang diretso sa mafia emperor nang walang bahid ng takot sa mga mata.Ngunit si Dorryn ay ibang klase.Nakatayo ito ngayon sa harapan ni Nando habang nakapamewang at naka cross arms pa. Nakakunot ang noo nito at halatang hindi natutuwa sa nangyari.Ngunit ang mas lalong ikinagulat ni Kenji ay hindi ang tapang ni Dorryn.Kundi ang paraan ng mafia emperor sa pakikitungo rito.Ang lalaking kilala sa pagiging malamig, walang awa, at walang sinasanto ay tila isang maamong leon ngayon sa harapan ng asawa nito.Parang siya pa ang sumusubok na magpaliwanag.Parang siya pa ang humihingi ng tawad.Parang siya pa ang nag aalala na baka
3rd Person's Point of ViewHindi alam ni Kenji kung saan siya dinadala ng mga tauhan ng mafia emperor.Mula pa lamang nang sapilitan siyang isakay sa sasakyan ay hindi na siya mapakali. Para bang may mabigat na kamay na nakadagan sa kanyang dibdib habang unti unting kinakain ng pagkalito ang kanyang isipan. Hindi niya maintindihan kung bakit siya ang target ng mga taong ito.Wala naman siyang maalalang ginawang kasalanan laban sa sinuman.Lalo na sa mafia emperor.Hindi niya rin alam kung kilala ba siya nito o kung mayroon ba silang naging koneksyon sa nakaraan na hindi niya matandaan.Nakatali ang kanyang mga kamay at paa habang mahigpit na nakabalot ang isang blindfold sa kanyang mga mata. Ang tanging naririnig niya ay ang mahinang ugong ng makina ng sasakyan at ang mabibigat na yabag ng mga armadong lalaking kasama niya.Sa bawat segundo na lumilipas ay lalo lamang siyang kinakabahan.Napakagat siya sa kanyang ibabang labi.Maraming tanong ang nagsisiksikan sa kanyang isip ngunit w
3rd Person's Point of ViewNang makarating si Kenji sa kanilang mansyon ay agad siyang sinalubong ng nakakabinging katahimikan na tila ba bumabalot sa buong lugar. Ang malawak na sala ay maliwanag dahil sa mamahaling chandelier na nakasabit sa kisame, ngunit sa kabila ng liwanag na iyon ay may malamig at mabigat na pakiramdam na hindi maipaliwanag.Sa gitna ng sala ay nakita niya ang kanyang ama.Tahimik itong nakaupo sa mamahaling sofa habang may hawak na sigarilyo. Dahan dahang umaakyat sa ere ang usok na nagmumula rito at tila sumasabay sa mabigat na atmospera ng buong silid.Walang emosyon ang mukha nito habang nakatingin sa kanya.Para bang matagal na itong naghihintay.Bahagyang humigpit ang pagkakahawak ni Kenji sa hawakan ng kanyang bag bago siya nagsalita.“Dad...”Ngunit bago pa man siya makapagsabi ng iba ay isang malakas na putok ng baril ang biglang umalingawngaw sa buong sala.Bang!Nanlaki ang kanyang mga mata.Agad siyang napalingon sa kanyang likuran at nakita ang bal
Dorryn’s Point of View*T-Teka… hindi pa pala talaga kami tapos! Para akong nalulunod sa dagat ng sensasyon habang nararamdaman ko ang bawat galaw niya. Ang halik niya ay parang apoy na dumadaloy sa aking mga labi, sinusunog ang lahat ng hiya at kaba na kanina’y namamahay sa puso ko. Habang magkahi
Dorryn’s Point of ViewHindi ko na alam kung paano ako napunta sa ganitong sitwasyon. Mula sa mariing halik na nagsimula sa opisina niya, hanggang sa bigla na lang niya akong binuhat na parang wala akong timbang. Parang bangka akong inilulutang ng alon habang buhat-buhat niya ako, at sa bawat hakba
Dorryn’s Point of ViewDi ko alam kung makakalakad pa ba ako nito o baka tuluyan na lang akong matumba kapag pinilit ko. Jusko, parang dinurog ang buong katawan ko. Ang bawat kalamnan ko ay sumisigaw ng sakit at hapdi, at ang ibabang parte ko ay tila binaha ng pamamanhid. Parang wala na
Dorryn’s Point of View Nanghihina ako, nakaupo sa malambot na sofa habang nakalapat si Nando sa tabi ko. Ang katahimikan sa paligid parang kumakanta sa akin — mabigat, malalim, at may kakaibang init. Para bang bawat tunog sa opisina ay naglaho, at ang mundo ay umiikot lang sa pagitan ng mga mata ni







