Masuk"Sa tingin mo ba na pipiliin ka ng CEO boss natin? Kagaya ng isang cheap na katulad mo... Na isang assistant lamang niya?" ani sa akin ng pinakamagandang babae sa department nung team dinner namin. Natahimik naman ako dahil sa sinabi nito sa akin at napayuko ako. Mabuti hindi pa dumadating ang asawa ko at hindi niya maririnig ang insulto na sinasabi sa akin. "Look at you. No fashion sense and also a nerd lady... So manang. Ang gusto ng boss natin ay ang mga kagaya namin na fresh at magaganda." Napakamao ako pero nananatili pa rin akong kalmado sa nangyayari ngayon. Hindi ko alam kung bakit ganito sila sa akin. Biglang natahimik ang lahat nang biglang bumukas ang pintuan at napatingin naman ako roon at nakita ko si Nando na kakarating lang. Umupo siya sa upuan niya at katabi niya ang babaeng yun na kinakunot ng noo niya. Napatingin naman siya sa babaeng nasa tabi niya. "Bakit ka nakaupo sa tabi ko?" Natigilan naman ang babae at parang namutla dahil sa malamig na sinabi ng asawa ko. Napatingin naman siya sa akin na kinagulat ko. "Come sit with your husband." Nanlalaki ang mga mata ko habang nakatingin sa asawa ko at bigla namang natahimik ang buong kwarto dahil sa sinabi nito. What the... ****** LMCD22
Lihat lebih banyakDorryn's Point of View*
Nakatulala ako habang nakatingin sa dalawang guhit sa pregnancy test na hawak ko. Hindi ako makapaniwala na nabuntis agad ako sa isang gabing nangyari sa amin ng janitor doon sa bar. Napahawak na lang ako sa buhok ko habang nakatingin pa rin doon at napatingin na rin ako sa tiyan ko at dahan-dahan ko yung hinawakan. "Dorryn, dumating na ang bagong CEO. Dalian mo r'yan sa loob ng cubicle." Natigilan naman ako at agad akong tumayo at agad kong inilagay sa bag ko ang pregnancy test na hawak ko. Nagmamadali kaming nakarating sa department namin at nakikita ko pa rin ang mga tingin ng mga kasamahan ko dahil kalat na kalat ang tungkol sa paghihiwalay namin ng ex-boyfriend ko na si Jacob. May mga nagpapaganda rin habang nasa mesa nila dahil balitang balita na gwapo raw ang bagong boss namin. "Linya na kayo. Mamaya na yang chismisan ninyo diyan." Napatingin naman ako sa manager namin at umayos na lang ako sa pagtayo. "Nandidito na ang bagong CEO." Yumuko naman kami agad bilang paggalang sa kanya. "Welcome, sir," sabay bati naming lahat sa kanya. Tinaas naman agad namin ang tingin namin nang matigilan ako sa kinatatayuan ko nang makita ang mukha ng CEO na nasa harapan ko ngayon. "He's Nando Burge, your new CEO. Let's around applause." Hindi na agad akong naka-react habang nakatingin sa lalaking nasa harapan namin. Siya ang janitor na naka-one night stand ko nung gabing 'yun! ****** Masaya akong nakatingin sa labas ng bintana habang nakasakay ako sa taxi papunta sa apartment ng 5 year boyfriend ko na si Jacob. Gusto ko siyang supresahin lalo na ngayon ang ika-limang taon namin bilang magkasintahan. Nabalitaan ko sa kasamahan ko na nakita nila itong pumunta sa isang jewelry store para bumili ng singsing. Mukhang ito na ang hinihintay ko sa ilang taon naming pagsasama. Hindi na rin ako mape-pressure ng mga magulang ko sa pag-aasawa dahil ito na nga! Gusto naman kasi nila akong mag-asawa na at magkaroon na ng pamilya at mga anak. At mukhang ito na nga! Napatingin ako sa harapan ng makita ko na kakarating lang ng sasakyan. May nilakad atah si Jacob. "Kuya Driver, dito po muna ako mga 5 minutes." "Okay, miss." Baka nagpe-prepare pa siya kaya hihintayin ko muna siya. Kinuha ko ang phone ko at tiningnan ko kung may message ba siya pero wala. Baka na-busy lang iyon. Napansin ko na binuksan niya ang kabilang pintuan at may isang tao na lumabas sa passenger seat nito. Nanlalaki ang mga mata ko nang makita ko na babae ito at sa pagka-alala ko ay siya ang secretary nito. Niyakap siya nito at hinalikan sa labi si Jacob na kinalaki ng mga mata ko at pumasok na sila sa loob ng apartment. Ako naman ay nakatulala habang nakatingin sa nangyayari. "Miss..." Napatingin ako kay Kuya Driver na saksi rin sa nakikita. "Dito na po ako... may pag-uusapan po muna kami." Dahan-dahan naman siyang tumango at lumabas naman ako ng taxi habang dala dala ko ang hawak kong cake at flowers para sa anniversary namin. Ramdam ko ang nginig ng paa ko at ang luhang pinipigilan ko habang naglalakad ako. Di ko alam ang ire-react ko sa nakita ko kanina. Nakarating ako sa harapan ng pintuan ng apartment ni Jacob at dahil may susi ako ay madali kong yung nabuksan. Agad tumambad sa pagpasok ko ang sapatos at heels na galing sa dalawang tao na pumasok dito. Kahit nanghihina ay nagpapatuloy pa rin ako sa paglalakad hanggang makarating ako sa pintuan at nakabukas ito ng kaunti at rinig na rinig ko ang ungol na galing sa secretary nito na si Jeny. "I really want you, Jeny!" "Baka makita tayo ng girlfriend mo dito." "Ilang beses na nga natin itong nagawa na hindi tayo nahuhuli tapos natatakot ka pa? Mas masarap ka pa sa kanya. Yun? Hindi naman yun magaling sa kama." Napatakip ako sa bibig ko dahil sa narinig mula sa bibig ng nobyo ko. Nagsibagsakan ang mga luha na galing sa mga mata ko dahil sa narinig. Masakit dahil sa loob ng ilang taon. Simula't simula pa lang nung nasa baba pa si Jacob ay ako na ang tumutulong sa kanya hanggang makarating siya sa position niya ngayon. Pero ngayon matagal na pala niya akong niloloko patalikod. "Damn, ipasok mo na, Jacob!" Nanlalaki ang mga mata ko nang makita ko na nakatalikod na si Jeny at nasa likuran niya si Jacob at dahan-dahan nitong pinasok ang alaga nito. At di ko napigilan na buksan ang pintuan at doon nga tumambad ang hindi kaaya aya na tanawin habang nakatingin ako sa kanila. Nakikita ko na nagulat din sila na nakatingin sa akin at agad naman silang nag-ayos at ako naman ay walang emosyon na nakatingin sa kanila habang patuloy pa rin sa pagtulo ang luha ko. "Damn you, Jacob." "B-Bakit ka nandidito, Dorryn..." Dahan-dahan akong napatingin sa hawak kong cake at bulaklak. Lumapit ako sa kanila na kinaalerto naman nila habang nakatingin sa akin. "Happy 5th anniversary... pero mukhang ito na ang huli." Natahimik naman ito at magsasalita sana siya nang isang iglap ay isang malutong na sampal galing sa akin ang dumapo sa pisngi ni Jacob. "We're done." Tatalikod sana ako nang pigilan niya ako. "Dorryn, let me explain---" Sinampal ko sa kanila ang cake na hawak ko at pati na rin ang bulaklak na hawak ko ay pinalo ko sa kanilang dalawa. "Hey!" "Wag na wag kang lalapit sa akin tarantado ka!" Sinipa ko ang alaga niya na kinasigaw niya sa sakit at agad na akong umalis doon. Damn! Ang sakit ng ginawa nila sa akin! Di ko sila mapapatawad! ******* LMCD22Dorryn's Point of ViewMarahan akong naglalakad sa loob ng napakalawak na mansion habang tahimik na bumabalot ang madaling araw sa paligid. Tanging mahihinang tunog lamang ng yabag ko ang maririnig sa mahaba at makintab na pasilyo. Ang malamlam na ilaw mula sa mga chandelier ay nagbibigay ng kakaibang kinang sa bawat sulok ng mansyon habang ang malamig na simoy ng hangin ay marahang humahaplos sa aking balat.Napahinto ako nang madaanan ko ang malaking bintanang gawa sa salamin.Mula roon ay kitang kita ko ang malawak na hardin sa ibaba.At doon ko nakita ang ilang assassins na nag-eensayo.May ilan na nagbubuhat ng mabibigat na kagamitan habang ang iba naman ay abala sa pagtakbo at pakikipaglaban sa isa’t isa bilang ensayo. Kita sa kanilang mga mukha ang pagiging seryoso at disiplinado habang pinapawisan sa gitna ng malamig na umaga.Saglit akong napangiti habang pinagmamasdan sila.I mean... nag-e-exercise pala sila ngayon sa hardin.Bigla kong naalala ang mga panahong kaya ko ring
3rd Person’s Point of ViewSa gitna ng malamig at tahimik na gabi sa South Korea ay nakatayo ang isang napakalawak at misteryosong paaralan na kilala sa buong mundo bilang Royal Academy.Isa itong paaralan na nababalot ng karangyaan, kapangyarihan, at mga lihim na hindi basta-basta kayang abutin ng ordinaryong tao. Sa unang tingin ay isa lamang itong eksklusibong academy para sa mga anak ng pinakamayayamang pamilya sa iba’t ibang bansa.Ngunit sa likod ng naglalakihang gate nito at matatayog na gusali ay nakatago ang isang madilim na katotohanan.Doon hinuhubog ang mga tagapagmana ng pinakamapanganib na pamilya sa mundo.Mga anak ng assassin.Mga tagapagmana ng mafia.Mga batang lumaki sa dugo, karahasan, at walang awa na pamumuhay.At eksaktong alas siyete ng gabi ay tuluyang nagbago ang katauhan ng paaralang iyon.Tumunog ang malakas na school bell na tila ba hudyat ng pagsisimula ng isang bangungot.Kasabay ng malamig na hangin na dumaan sa buong academy ay dahan-dahang nagsara ang
Dorryn's Point of ViewLabindalawang oras na ang lumipas at ngayon ay tanaw ko na mula sa bintana ng airplane ang bansang matagal ko lamang naririnig sa mga kuwento.South Korea.Maging sa maliit na screen na nasa harapan namin ay malinaw na nakalagay ang kasalukuyan naming lokasyon.Unti unti nang bumababa ang airplane habang ang makakapal na ulap ay tila marahang naghihiwalay upang ipakita ang naglalakihang gusali at kumikislap na ilaw sa ibaba.Kasabay ng pagbaba ng eroplano ay ang unti unting pagbilis ng tibok ng puso ko.Pakiramdam ko ay may malamig na hangin na bumabalot sa buong katawan ko habang iniisip kung ano ang naghihintay sa akin sa bansang ito.Ito ang bansang pinagmulan ko.Ngunit bakit pakiramdam ko ay isa akong estrangherong ngayon pa lamang muling tatapak rito?Nag anunsyo na rin ang piloto na ilang minuto na lamang ay lalapag na kami.Lalong kumabog ang dibdib ko dahil doon.Napakagat ako sa labi habang hindi mapakali sa kinauupuan ko.“Brother.”Napatingin naman a
Dorryn's Point of ViewNakapout ako ngayon habang nakatingin sa asawa ko. Pakiramdam ko ay parang may mabigat na bagay na unti unting dumadagan sa dibdib ko habang iniisip na ilang oras na lang ay aalis na kami ng Italya at babalik ako sa bansang matagal kong hindi nasilayan.Sa kabila ng malamig na simoy ng hangin na umiihip sa paligid ng mansyon ay hindi pa rin nun kayang pahupain ang lungkot na nararamdaman ko.Sadyang itong asawa ko ay magpapaiwan muna rito sa Italya dahil may aasikasuhin pa raw siya.At kahit paulit ulit niyang sinasabi na susunod naman siya agad ay hindi ko pa rin maiwasang magtampo.“Dong naman ehh!” reklamo ko habang nakakunot ang noo ko.Napatawa naman siya nang mahina at lumambot ang tingin niya sa akin. Ang mga mata niyang dati ay malamig at puno ng distansya ay ngayon tila tahanang ayaw kong layuan.“Susunod ako. Don’t worry.”Marahan niyang hinawakan ang pisngi ko at tila ba napakagaan ng paghaplos niya na para akong natutunaw sa simpleng paghawak niya pa
Dorryn’s Point of View*Dahan dahan akong nagmulat ng mga mata, ang aking paningin ay unti unting nilamon ng liwanag ng umaga na marahang sumisilip mula sa malalaking bintana ng aming silid. Ang ginintuang sinag ng araw ay tila mga daliring marahang humahaplos sa aking balat, nagbibigay ng init at
Dorryn’s Point of ViewMabilis kong nilapitan ang phone ko at sa sobrang pagmamadali ko ay muntikan pa akong madapa. Parang bumagal ang mundo sa ilang segundong iyon habang kumakabog nang malakas ang dibdib ko, tila ba gusto nitong kumawala sa aking dibdib.Kinalma ko ang sarili ko kahit nangingin
3rd Person’s Point of ViewAng gabi ay bumalot sa mansion na parang isang malambot ngunit mapanganib na belo, tahimik ngunit may itinatagong lihim sa bawat sulok nito. Sa loob ng isang madilim at eleganteng silid, nakaupo ang isang babae sa isang malambot na sofa na tila ginawa mula sa pinong ulap
3rd Person’s Point of ViewNanlaki ang mga mata ni Samantha nang maramdaman niya ang kamay na biglang humawak sa kanyang pulsuhan, ang mismong pulsuhang may hawak ng kanyang katana na handa nang kumitil ng isang inosenteng buhay. Ang pagkakahawak na iyon ay hindi lamang mahigpit kundi tila ba gawa


















Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Ulasan-ulasanLebih banyak