LOGIN"Sa tingin mo ba na pipiliin ka ng CEO boss natin? Kagaya ng isang cheap na katulad mo... Na isang assistant lamang niya?" ani sa akin ng pinakamagandang babae sa department nung team dinner namin. Natahimik naman ako dahil sa sinabi nito sa akin at napayuko ako. Mabuti hindi pa dumadating ang asawa ko at hindi niya maririnig ang insulto na sinasabi sa akin. "Look at you. No fashion sense and also a nerd lady... So manang. Ang gusto ng boss natin ay ang mga kagaya namin na fresh at magaganda." Napakamao ako pero nananatili pa rin akong kalmado sa nangyayari ngayon. Hindi ko alam kung bakit ganito sila sa akin. Biglang natahimik ang lahat nang biglang bumukas ang pintuan at napatingin naman ako roon at nakita ko si Nando na kakarating lang. Umupo siya sa upuan niya at katabi niya ang babaeng yun na kinakunot ng noo niya. Napatingin naman siya sa babaeng nasa tabi niya. "Bakit ka nakaupo sa tabi ko?" Natigilan naman ang babae at parang namutla dahil sa malamig na sinabi ng asawa ko. Napatingin naman siya sa akin na kinagulat ko. "Come sit with your husband." Nanlalaki ang mga mata ko habang nakatingin sa asawa ko at bigla namang natahimik ang buong kwarto dahil sa sinabi nito. What the... ****** LMCD22
View MoreDorryn's Point of ViewNaglalakad kami ngayon ni Dean Song sa mahaba at tahimik na hallway ng academy. Tanging tunog lang ng aming mga yapak ang maririnig habang dumadaan kami sa malalaking bintanang yari sa mamahaling salamin. Dumadampi ang sinag ng araw sa makintab na sahig dahilan para magmukhang mas elegante ang buong paligid.Habang naglalakad ako ay hindi ko maiwasang mapatingin sa bawat sulok ng paaralan. Sobrang laki nito kumpara sa mga paaralang nakasanayan ko noon. Halos lahat ng madaanan namin ay puro mamahalin ang disenyo at halatang para lang talaga sa mga taong mayayaman at makapangyarihan.Pakiramdam ko tuloy ay hindi ako nababagay dito.Bigla namang nagsalita si Dean Song habang diretso pa rin ang tingin nito sa daan.“At dahil bago ka lang at scholar ka dito ay napagpasyahan ka naming ilagay sa Class A.”Agad akong natigilan sa narinig ko.Nanlalaki ang mga mata kong napatingin sa kanya habang halos hindi makapaniwala sa sinabi nito.“Dean, bakit niyo naman ako ilalag
3rd Person’s Point of ViewMaliwanag ang sikat ng araw na tumatama sa malalawak na bintana ng Royal Academy habang unti unting napupuno ng mga estudyante ang paligid. Ang mamahaling uniporme ng bawat estudyante ay tila kumikislap sa ilalim ng ginintuang sinag ng araw habang maririnig naman ang samu’t saring usapan, tawanan, at mga yabag na dumadagundong sa mahaba at malinis na hallway ng paaralan.Sa gitna ng maraming estudyante ay isang babae ang agad nakakuha ng atensyon ng halos lahat.Si Dorryn.Naglalakad siya ngayon sa hallway malapit sa garden habang marahang hinihipan ng malamig na hangin ang mahaba niyang buhok. Ang maputi niyang balat ay tila mas lalo pang luminaw sa ilalim ng liwanag habang ang inosente niyang mukha ay nagbigay ng kakaibang katahimikan sa magulong paligid.May kakaiba sa kanya.Hindi siya katulad ng ibang babae sa academy na halos mag-unahan para mapansin ng mga sikat na estudyante. Tahimik lamang siyang naglalakad habang maingat na pinagmamasdan ang bagong
Dorryn's Point of ViewKinabukasan...Maagang gumising ang mundo na tila ba may bagong kwentong gustong simulan para sa akin. Habang tahimik na gumuguhit ang sinag ng araw sa kalangitan ng South Korea, nakasakay ako ngayon sa isang mumurahing sasakyan na ako mismo ang pumili para hindi mahalatang mayaman ako.Nakakapanibago pa rin isipin.Hindi ko naman kasi alam noon na mayaman pala talaga ang pamilya ko. Lumaki akong sanay sa simpleng buhay. Yung tipong sapat na ang isang mainit na pagkain sa mesa at maayos na higaan para masabing masaya ang isang araw.Kaya hanggang ngayon, parang hindi pa rin nagsi-sink in sa akin ang lahat.Napabuntong hininga na lamang ako habang tahimik na pinagmamasdan ang daan sa labas ng bintana. Sunod-sunod na gusali, mga taong naglalakad nang mabilis, at malamig na hanging sumasalubong sa salamin ng sasakyan ang bumungad sa akin.Tahimik lang akong nakaupo sa likod habang si Snow ang nagmamaneho.Syempre hindi ako pwedeng magmaneho.Baka kung anong mangyar
Dorryn's Point of ViewNag sign ako kay Kuya Darrel na huwag siyang maingay. Agad naman niyang naintindihan ang ibig kong sabihin kaya nakahinga ako nang maluwag. Ayokong masira agad ang plano ko pagkarating pa lang namin dito sa Korea. Kailangan ay manatiling sikreto muna ang tunay kong pagkatao lalo na sa mga taong nasa paligid ng mansion.Tahimik kong minasdan si Bea na tila kabadong kabado habang nakatingin kay Kuya Darrel. Halatang hindi nito alam kung ano ang magiging reaksiyon ng kuya ko.“Anong tingin tingin mo? Bakit mo kausap ang bisita namin?”Malamig ngunit mababa lang ang boses ni Kuya Darrel kaya mas lalo yatang kinabahan si Bea. Agad itong napayuko at halos hindi makatingin nang diretso.“Young Master, nais lang po ni miss na malaman kung saan ang dining room po.”Agad naman akong napatango sa sinabi nito habang pilit na pinipigilan ang sariling matawa. Napabuntong hininga na lamang si Kuya Darrel bago marahang ikiniskis ang kamay sa batok niya.“Okay, okay. Ako na ang
3rd Person’s Point of ViewHindi makakalimutan ni Jacob ang itsura ng magandang babaeng nakasalubong nila kanina. Kahit pilitin man niyang ilihis ang isip niya, paulit-ulit pa ring bumabalik sa alaala niya ang mapupungay nitong mga mata, ang matikas na tindig, at ang kakaibang kumpiyansa sa bawat
Dorryn’s Point of ViewNgayong araw ang kaarawan ng dating owner ng kompanya namin. Isang engrandeng selebrasyon na dinaluhan ng mga kilalang tao sa negosyo, mga dating board members, at mga piling empleyado. Imbitado si Nando. At syempre, bilang asawa niya, kasama rin ako.O… ganoon ba talaga?Na
Dorryn’s Point of ViewPara akong natauhan bigla—parang nawala lahat ng tama ng alak sa sistema ko. Nung makarating kami sa kwarto ni Nando, bigla kong naramdaman ang kaba na bumabalot sa buong katawan ko. Tahimik lang akong nakatingin sa kanya habang hawak ko pa ang laylayan ng suot kong damit.“H
Dorryn’s Point of View*Natapos na kaming kumain kaya napahawak ako sa tiyan ko sa sobrang kabusugan. Ramdam ko pa ang bawat subo ng masasarap na pagkain na niluto ni Nando — parang lahat ng nilagay niya ay may halong pagmamahal at pag-aalaga. Napatingin ako sa kanya habang pinupunasan niya ang bib


















Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviewsMore