LOGIN"Sa tingin mo ba na pipiliin ka ng CEO boss natin? Kagaya ng isang cheap na katulad mo... Na isang assistant lamang niya?" ani sa akin ng pinakamagandang babae sa department nung team dinner namin. Natahimik naman ako dahil sa sinabi nito sa akin at napayuko ako. Mabuti hindi pa dumadating ang asawa ko at hindi niya maririnig ang insulto na sinasabi sa akin. "Look at you. No fashion sense and also a nerd lady... So manang. Ang gusto ng boss natin ay ang mga kagaya namin na fresh at magaganda." Napakamao ako pero nananatili pa rin akong kalmado sa nangyayari ngayon. Hindi ko alam kung bakit ganito sila sa akin. Biglang natahimik ang lahat nang biglang bumukas ang pintuan at napatingin naman ako roon at nakita ko si Nando na kakarating lang. Umupo siya sa upuan niya at katabi niya ang babaeng yun na kinakunot ng noo niya. Napatingin naman siya sa babaeng nasa tabi niya. "Bakit ka nakaupo sa tabi ko?" Natigilan naman ang babae at parang namutla dahil sa malamig na sinabi ng asawa ko. Napatingin naman siya sa akin na kinagulat ko. "Come sit with your husband." Nanlalaki ang mga mata ko habang nakatingin sa asawa ko at bigla namang natahimik ang buong kwarto dahil sa sinabi nito. What the... ****** LMCD22
View MoreDorryn's Point of View*
Nakatulala ako habang nakatingin sa dalawang guhit sa pregnancy test na hawak ko. Hindi ako makapaniwala na nabuntis agad ako sa isang gabing nangyari sa amin ng janitor doon sa bar. Napahawak na lang ako sa buhok ko habang nakatingin pa rin doon at napatingin na rin ako sa tiyan ko at dahan-dahan ko yung hinawakan. "Dorryn, dumating na ang bagong CEO. Dalian mo r'yan sa loob ng cubicle." Natigilan naman ako at agad akong tumayo at agad kong inilagay sa bag ko ang pregnancy test na hawak ko. Nagmamadali kaming nakarating sa department namin at nakikita ko pa rin ang mga tingin ng mga kasamahan ko dahil kalat na kalat ang tungkol sa paghihiwalay namin ng ex-boyfriend ko na si Jacob. May mga nagpapaganda rin habang nasa mesa nila dahil balitang balita na gwapo raw ang bagong boss namin. "Linya na kayo. Mamaya na yang chismisan ninyo diyan." Napatingin naman ako sa manager namin at umayos na lang ako sa pagtayo. "Nandidito na ang bagong CEO." Yumuko naman kami agad bilang paggalang sa kanya. "Welcome, sir," sabay bati naming lahat sa kanya. Tinaas naman agad namin ang tingin namin nang matigilan ako sa kinatatayuan ko nang makita ang mukha ng CEO na nasa harapan ko ngayon. "He's Nando Burge, your new CEO. Let's around applause." Hindi na agad akong naka-react habang nakatingin sa lalaking nasa harapan namin. Siya ang janitor na naka-one night stand ko nung gabing 'yun! ****** Masaya akong nakatingin sa labas ng bintana habang nakasakay ako sa taxi papunta sa apartment ng 5 year boyfriend ko na si Jacob. Gusto ko siyang supresahin lalo na ngayon ang ika-limang taon namin bilang magkasintahan. Nabalitaan ko sa kasamahan ko na nakita nila itong pumunta sa isang jewelry store para bumili ng singsing. Mukhang ito na ang hinihintay ko sa ilang taon naming pagsasama. Hindi na rin ako mape-pressure ng mga magulang ko sa pag-aasawa dahil ito na nga! Gusto naman kasi nila akong mag-asawa na at magkaroon na ng pamilya at mga anak. At mukhang ito na nga! Napatingin ako sa harapan ng makita ko na kakarating lang ng sasakyan. May nilakad atah si Jacob. "Kuya Driver, dito po muna ako mga 5 minutes." "Okay, miss." Baka nagpe-prepare pa siya kaya hihintayin ko muna siya. Kinuha ko ang phone ko at tiningnan ko kung may message ba siya pero wala. Baka na-busy lang iyon. Napansin ko na binuksan niya ang kabilang pintuan at may isang tao na lumabas sa passenger seat nito. Nanlalaki ang mga mata ko nang makita ko na babae ito at sa pagka-alala ko ay siya ang secretary nito. Niyakap siya nito at hinalikan sa labi si Jacob na kinalaki ng mga mata ko at pumasok na sila sa loob ng apartment. Ako naman ay nakatulala habang nakatingin sa nangyayari. "Miss..." Napatingin ako kay Kuya Driver na saksi rin sa nakikita. "Dito na po ako... may pag-uusapan po muna kami." Dahan-dahan naman siyang tumango at lumabas naman ako ng taxi habang dala dala ko ang hawak kong cake at flowers para sa anniversary namin. Ramdam ko ang nginig ng paa ko at ang luhang pinipigilan ko habang naglalakad ako. Di ko alam ang ire-react ko sa nakita ko kanina. Nakarating ako sa harapan ng pintuan ng apartment ni Jacob at dahil may susi ako ay madali kong yung nabuksan. Agad tumambad sa pagpasok ko ang sapatos at heels na galing sa dalawang tao na pumasok dito. Kahit nanghihina ay nagpapatuloy pa rin ako sa paglalakad hanggang makarating ako sa pintuan at nakabukas ito ng kaunti at rinig na rinig ko ang ungol na galing sa secretary nito na si Jeny. "I really want you, Jeny!" "Baka makita tayo ng girlfriend mo dito." "Ilang beses na nga natin itong nagawa na hindi tayo nahuhuli tapos natatakot ka pa? Mas masarap ka pa sa kanya. Yun? Hindi naman yun magaling sa kama." Napatakip ako sa bibig ko dahil sa narinig mula sa bibig ng nobyo ko. Nagsibagsakan ang mga luha na galing sa mga mata ko dahil sa narinig. Masakit dahil sa loob ng ilang taon. Simula't simula pa lang nung nasa baba pa si Jacob ay ako na ang tumutulong sa kanya hanggang makarating siya sa position niya ngayon. Pero ngayon matagal na pala niya akong niloloko patalikod. "Damn, ipasok mo na, Jacob!" Nanlalaki ang mga mata ko nang makita ko na nakatalikod na si Jeny at nasa likuran niya si Jacob at dahan-dahan nitong pinasok ang alaga nito. At di ko napigilan na buksan ang pintuan at doon nga tumambad ang hindi kaaya aya na tanawin habang nakatingin ako sa kanila. Nakikita ko na nagulat din sila na nakatingin sa akin at agad naman silang nag-ayos at ako naman ay walang emosyon na nakatingin sa kanila habang patuloy pa rin sa pagtulo ang luha ko. "Damn you, Jacob." "B-Bakit ka nandidito, Dorryn..." Dahan-dahan akong napatingin sa hawak kong cake at bulaklak. Lumapit ako sa kanila na kinaalerto naman nila habang nakatingin sa akin. "Happy 5th anniversary... pero mukhang ito na ang huli." Natahimik naman ito at magsasalita sana siya nang isang iglap ay isang malutong na sampal galing sa akin ang dumapo sa pisngi ni Jacob. "We're done." Tatalikod sana ako nang pigilan niya ako. "Dorryn, let me explain---" Sinampal ko sa kanila ang cake na hawak ko at pati na rin ang bulaklak na hawak ko ay pinalo ko sa kanilang dalawa. "Hey!" "Wag na wag kang lalapit sa akin tarantado ka!" Sinipa ko ang alaga niya na kinasigaw niya sa sakit at agad na akong umalis doon. Damn! Ang sakit ng ginawa nila sa akin! Di ko sila mapapatawad! ******* LMCD223rd Person’s Point of ViewNarinig ni Nando ang balita na may kumakalat na problema sa Italya at kailangan na nito ang kanyang presensya roon. Hindi iyon simpleng gusot lamang sa negosyo. Tungkol iyon sa posisyon niya.Sa trono na matagal na niyang pinaghirapan at pinanatili sa pamamagitan ng disiplina, takot, at matalinong paggalaw sa likod ng anino.“Capo, they’re trying to take your position again because you haven’t been able to come here to Italy for a long time,” seryosong ani ng isa sa mga pinagkakatiwalaan niyang tauhan mula sa Italya.Napatikom ang kamao ni Nando. Umigting ang mga litid sa kanyang braso habang ang malamig niyang mga mata ay unti unting nagdilim. Hindi siya sumigaw. Hindi siya nagwala. Ngunit ang katahimikan niya ang mas nakakatakot kaysa anumang pagsabog ng galit.“It seems like they’re really pushing my patience to the limit.”May bahagyang pagngangalit sa ilalim ng kontroladong boses niya.“Anong plano niyo po, Capo?”“Wait for my message. Pupunta ako ng
Dorryn’s Point of ViewIlang araw ang lumipas na tila ba masyadong payapa ang mundo, isang katahimikang halos hindi ko na makilala. Hindi muna nagparamdam si Eduardo. Para bang ang matandang iyon ay napagod na rin sa kakaisip ng mga plano niya at nagpahinga muna sa kung saan mang sulok ng kanyang mundo. At sa unang pagkakataon matapos ang sunod sunod na kaguluhan, tila ba pinagkalooban kami ng kaunting pahinga.Hindi rin nagpapakita si Jacob kasama ang babaeng palaging nakabuntot sa kanya. Wala ang nakakairitang presensya niya, wala ang matatalim niyang titig na parang laging may balak na hindi maganda. Kaya heto kami ni Nando, tahimik, payapa, at tila ba normal na mag asawa sa loob ng napakalaking mansion na ito.Dahan dahan akong nagmulat ng mga mata nang maramdaman ko ang mainit at matatag niyang yakap sa aking bewang. Ang isang kamay niya ay nakahawak sa kamay ko, para bang kahit sa pagtulog ay ayaw niya akong pakawalan. Pagdilat ko, ang unang bumungad sa akin ay ang gwapong mu
Dorryn’s Point of ViewMakikita sa mukha ni Eduardo ang hirap na pilit niyang itinatago. Halatang hindi niya matanggap na sa harap ng napakaraming tao ay siya ang napahiya. Mas lalong mabigat para sa kanya na ang nakasuntok sa kanya ay isang babaeng tulad ko. Nakaukit sa ekspresyon niya ang galit at pagkadurog ng ego niya.“Isa ka lang janitor. Anong karapatan ng isang kagaya mo na nandidito sa kaarawan ng isang kagaya ni Mr. Sebastian?”Mariin ang bawat salitang binitawan niya. Parang kutsilyong pilit niyang itinutusok sa pagkatao ni Nando.Napatingin siya kay Mr. Sebastian na tahimik lamang na nakamasid, tila sinusukat ang sitwasyon gamit ang malamig at matalim niyang mga mata.Unti unting lumakas ang bulung bulungan ng mga tao sa paligid. Parang alon na dahan dahang lumalaki. Ramdam ko ang pagbabago ng hangin. Napalunok ako.Mukhang hindi kampi kay Nando ang karamihan. Dahil sa salitang “janitor” lamang.Isang simpleng titulo, ngunit sa mundo ng mga taong ito, sapat na iyon para
Dorryn’s Point of ViewNapakagat ako sa labi ko habang nakatayo sa gilid, pilit na kinakalma ang sarili kahit ramdam kong unti-unting umaakyat ang init ng dugo ko. Hindi ko gusto ang direksyong tinatahak ng nangyayari. Ang bawat segundo ay parang isang manipis na sinulid na maaaring mapatid anumang oras.Kung papatulan ni Nando ang matandang hukluban na ito, alam kong siya ang higit na malalagay sa alanganin. Kahit malinaw naman kung sino ang nagsimula, siya pa rin ang lalabas na may kasalanan. Sa ganitong klase ng mundo, mas pinaniniwalaan ang may kapangyarihan kaysa sa may katotohanan.At mas lalong hindi ko kayang isipin na baka makulong siya. Isang suntok lang, isang maling galaw, at puwedeng magbago ang lahat.Kaya nang makita kong kumuyom ang kamao niya at bahagyang umatras ang balikat niya na tila naghahanda nang sumuntok, hindi na ako nag-atubili.“Dong, wag!”Mabilis kong nasabi iyon, halos pabulong ngunit puno ng pagsusumamo. Natigilan si Nando sa ere, parang biglang nahi












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviewsMore