LOGIN"Sa tingin mo ba na pipiliin ka ng CEO boss natin? Kagaya ng isang cheap na katulad mo... Na isang assistant lamang niya?" ani sa akin ng pinakamagandang babae sa department nung team dinner namin. Natahimik naman ako dahil sa sinabi nito sa akin at napayuko ako. Mabuti hindi pa dumadating ang asawa ko at hindi niya maririnig ang insulto na sinasabi sa akin. "Look at you. No fashion sense and also a nerd lady... So manang. Ang gusto ng boss natin ay ang mga kagaya namin na fresh at magaganda." Napakamao ako pero nananatili pa rin akong kalmado sa nangyayari ngayon. Hindi ko alam kung bakit ganito sila sa akin. Biglang natahimik ang lahat nang biglang bumukas ang pintuan at napatingin naman ako roon at nakita ko si Nando na kakarating lang. Umupo siya sa upuan niya at katabi niya ang babaeng yun na kinakunot ng noo niya. Napatingin naman siya sa babaeng nasa tabi niya. "Bakit ka nakaupo sa tabi ko?" Natigilan naman ang babae at parang namutla dahil sa malamig na sinabi ng asawa ko. Napatingin naman siya sa akin na kinagulat ko. "Come sit with your husband." Nanlalaki ang mga mata ko habang nakatingin sa asawa ko at bigla namang natahimik ang buong kwarto dahil sa sinabi nito. What the... ****** LMCD22
View MoreDorryn's Point of ViewNag sign ako kay Kuya Darrel na huwag siyang maingay. Agad naman niyang naintindihan ang ibig kong sabihin kaya nakahinga ako nang maluwag. Ayokong masira agad ang plano ko pagkarating pa lang namin dito sa Korea. Kailangan ay manatiling sikreto muna ang tunay kong pagkatao lalo na sa mga taong nasa paligid ng mansion.Tahimik kong minasdan si Bea na tila kabadong kabado habang nakatingin kay Kuya Darrel. Halatang hindi nito alam kung ano ang magiging reaksiyon ng kuya ko.“Anong tingin tingin mo? Bakit mo kausap ang bisita namin?”Malamig ngunit mababa lang ang boses ni Kuya Darrel kaya mas lalo yatang kinabahan si Bea. Agad itong napayuko at halos hindi makatingin nang diretso.“Young Master, nais lang po ni miss na malaman kung saan ang dining room po.”Agad naman akong napatango sa sinabi nito habang pilit na pinipigilan ang sariling matawa. Napabuntong hininga na lamang si Kuya Darrel bago marahang ikiniskis ang kamay sa batok niya.“Okay, okay. Ako na ang
Dorryn's Point of ViewMarahan akong naglalakad sa loob ng napakalawak na mansion habang tahimik na bumabalot ang madaling araw sa paligid. Tanging mahihinang tunog lamang ng yabag ko ang maririnig sa mahaba at makintab na pasilyo. Ang malamlam na ilaw mula sa mga chandelier ay nagbibigay ng kakaibang kinang sa bawat sulok ng mansyon habang ang malamig na simoy ng hangin ay marahang humahaplos sa aking balat.Napahinto ako nang madaanan ko ang malaking bintanang gawa sa salamin.Mula roon ay kitang kita ko ang malawak na hardin sa ibaba.At doon ko nakita ang ilang assassins na nag-eensayo.May ilan na nagbubuhat ng mabibigat na kagamitan habang ang iba naman ay abala sa pagtakbo at pakikipaglaban sa isa’t isa bilang ensayo. Kita sa kanilang mga mukha ang pagiging seryoso at disiplinado habang pinapawisan sa gitna ng malamig na umaga.Saglit akong napangiti habang pinagmamasdan sila.I mean... nag-e-exercise pala sila ngayon sa hardin.Bigla kong naalala ang mga panahong kaya ko ring
3rd Person’s Point of ViewSa gitna ng malamig at tahimik na gabi sa South Korea ay nakatayo ang isang napakalawak at misteryosong paaralan na kilala sa buong mundo bilang Royal Academy.Isa itong paaralan na nababalot ng karangyaan, kapangyarihan, at mga lihim na hindi basta-basta kayang abutin ng ordinaryong tao. Sa unang tingin ay isa lamang itong eksklusibong academy para sa mga anak ng pinakamayayamang pamilya sa iba’t ibang bansa.Ngunit sa likod ng naglalakihang gate nito at matatayog na gusali ay nakatago ang isang madilim na katotohanan.Doon hinuhubog ang mga tagapagmana ng pinakamapanganib na pamilya sa mundo.Mga anak ng assassin.Mga tagapagmana ng mafia.Mga batang lumaki sa dugo, karahasan, at walang awa na pamumuhay.At eksaktong alas siyete ng gabi ay tuluyang nagbago ang katauhan ng paaralang iyon.Tumunog ang malakas na school bell na tila ba hudyat ng pagsisimula ng isang bangungot.Kasabay ng malamig na hangin na dumaan sa buong academy ay dahan-dahang nagsara ang
Dorryn's Point of ViewLabindalawang oras na ang lumipas at ngayon ay tanaw ko na mula sa bintana ng airplane ang bansang matagal ko lamang naririnig sa mga kuwento.South Korea.Maging sa maliit na screen na nasa harapan namin ay malinaw na nakalagay ang kasalukuyan naming lokasyon.Unti unti nang bumababa ang airplane habang ang makakapal na ulap ay tila marahang naghihiwalay upang ipakita ang naglalakihang gusali at kumikislap na ilaw sa ibaba.Kasabay ng pagbaba ng eroplano ay ang unti unting pagbilis ng tibok ng puso ko.Pakiramdam ko ay may malamig na hangin na bumabalot sa buong katawan ko habang iniisip kung ano ang naghihintay sa akin sa bansang ito.Ito ang bansang pinagmulan ko.Ngunit bakit pakiramdam ko ay isa akong estrangherong ngayon pa lamang muling tatapak rito?Nag anunsyo na rin ang piloto na ilang minuto na lamang ay lalapag na kami.Lalong kumabog ang dibdib ko dahil doon.Napakagat ako sa labi habang hindi mapakali sa kinauupuan ko.“Brother.”Napatingin naman a
Dorryn’s Point of View*Matagal akong nakatingin sa kalangitan mula sa balkonahe ng silid. Ang bughaw na langit ay tila walang pakialam sa bigat ng dibdib ko. Kanina pa nakaalis si Nando, ngunit pakiramdam ko’y ilang linggo na ang lumipas mula nang huli ko siyang masilayan. Ganito pala ang pakira
Dorryn’s Point of ViewHindi ko alam pero kanina pa hindi mapakali ang isipan ko. Parang may maliit na tinik na nakabaon sa dibdib ko at hindi ko maalis. Sino ba naman kasi ang babaeng ’yun?Paulit ulit sa isip ko ang pangalan na nakita ko sa screen ng cellphone niya. Hindi ko man nabasa nang buo,
Dorryn's Point of View*Hindi ko namalayan na halos maubos ko ang lahat ng desserts na nakahilera sa mesa. Mula sa malalambot na macarons na parang ulap sa tamis, hanggang sa makinis na tsokolateng cake na tila natutunaw sa bawat dampi ng dila ko, isa isa ko silang nilasap na parang wala akong pak
Dorryn’s Point of ViewIlang araw ang lumipas na tila ba masyadong payapa ang mundo, isang katahimikang halos hindi ko na makilala. Hindi muna nagparamdam si Eduardo. Para bang ang matandang iyon ay napagod na rin sa kakaisip ng mga plano niya at nagpahinga muna sa kung saan mang sulok ng kanyang m












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviewsMore