FAZER LOGINChapter 2
The Decision She Never Wanted to Make "Minsan, ang pinakamahirap na desisyon ay hindi ang pagpili kung ano ang gusto mo… kundi ang pagpili kung ano ang kailangan mong gawin." Lumipas ang ilang linggo. At habang lumalaki ang buhay na nasa loob ko, mas lalo kong nararamdaman ang bigat ng realidad. Hindi na lamang ito tungkol sa akin. Hindi na lamang ito tungkol sa mga pangarap ko. May isang munting buhay na unti-unting umaasa sa akin. "Mikayla, napapansin kong madalas kang nawawala sa sarili mo." Napatingin ako kay Isabelle, ang kaibigan kong matagal nang nakakakilala sa akin. Pilitan akong ngumiti. "Marami lang iniisip." Hindi ko kayang sabihin sa kanya ang totoo. Dahil kapag sinabi ko ito nang malakas… Magiging totoo na talaga. Buntis ako. At ang ama ng anak ko ay isang lalaking hindi ko alam kung tatanggapin ako o tatalikuran. --- Sa bawat araw na lumilipas, mas lalo kong iniisip si Alexander. Dapat ko ba siyang hanapin? Dapat ko ba siyang sabihan? Ilang beses kong binuksan ang cellphone ko. Hinahanap ang pangalan niya. Pero ilang beses ko ring isinara. Dahil ano ang sasabihin ko? "Alexander, buntis ako. Ikaw ang ama." Paano kung hindi niya ako paniwalaan? Paano kung isipin niyang ginagawa ko lamang ito para makuha ang atensyon niya? O mas masakit… Paano kung tanggapin niya ang anak namin pero hindi ako? Napapikit ako habang pinipigilan ang luha. Hindi ko alam kung bakit ang isang gabing dapat kalimutan ay naging dahilan para matakot ako sa kinabukasan. --- Samantala… Sa mundo ng mga taong may kapangyarihan, patuloy na umaangat ang pangalan ni Alexander Villareal. "Congratulations, Mr. Villareal. Another successful acquisition." Sunod-sunod ang pagbati sa kanya. Mga negosyante. Mga investor. Mga taong gustong makakuha ng pabor mula sa kanya. Ngunit sa gitna ng lahat ng tagumpay… May isang bagay siyang hindi maipaliwanag. Isang pakiramdam na may naiwan siya. Sa isang meeting, bigla siyang natigilan nang makita ang isang simpleng litrato sa kanyang desk. Hindi litrato ni Mikayla. Wala siyang kahit anong larawan nito. Ngunit malinaw pa rin sa kanyang alaala ang mukha ng babae. Ang paraan ng pagtawa nito. Ang tapang nitong sumagot sa kanya. At ang pagiging kakaiba nito kumpara sa lahat. "Why can't I forget you?" Mahina niyang sinabi. Hindi niya alam kung bakit ang babaeng minsan lamang niyang nakasama ay mas tumatak kaysa sa mga taong matagal nang nasa paligid niya. --- Isang gabi… Nagdesisyon na ako. Kailangan kong sabihin sa kanya. Hindi dahil gusto ko siyang guluhin. Hindi dahil gusto kong humingi ng kahit ano. Kundi dahil may karapatan siyang malaman. Suot ang simpleng damit, pumunta ako sa kumpanya niya. Sa unang pagkakataon, haharapin ko ang mundong kinabibilangan niya. Ang mundo ni Alexander Villareal. Pagpasok ko sa lobby, agad akong sinalubong ng mga tingin. "May appointment po kayo?" Napahawak ako sa bag ko. "Sabihin niyo kay Alexander Villareal na may mahalaga akong sasabihin." Matagal akong naghintay. Ngunit sa halip na siya ang lumabas… Ang secretary niya ang bumalik. "I'm sorry, Miss. Hindi raw siya available." Parang may humigpit sa dibdib ko. Hindi available. Dalawang salita na parang nagpapaalala sa akin kung gaano kalayo ang mundo namin sa isa't isa. Tumingin ako sa elevator kung saan siya maaaring nasa taas. Alexander. Ang lalaking hindi alam na may isang bahagi niya na dala ko. Dahan-dahan akong lumabas ng building. Hindi ko alam na mula sa isang malaking salamin sa taas… May isang lalaking nakatingin sa akin. At nang makita niya ang mukha ko… Bigla siyang natigilan. "Mikayla?" Sa unang pagkakataon matapos ang gabing iyon… Muli niya akong nakita. Ngunit hindi niya alam… Na dala ko ang pinakamalaking sikreto ng buhay namin. Hindi ko alam kung paano ko sasabihin. Sa loob ng ilang araw, paulit-ulit kong inisip kung paano ko haharapin ang pamilya ko. Alam kong hindi magiging madali. Dahil sa kanilang mga mata… Ako ang batang hindi dapat nagkakamali. Ako ang bunso. Ang anak na laging pinoprotektahan. Ang anak na ibinigay nila ang lahat. Pero sa pagkakataong ito… Ako rin ang dahilan kung bakit sila masasaktan. --- Tahimik ang buong dining room nang gabing iyon. Kumpleto kaming pamilya. Pero hindi ko maramdaman ang dating init ng lugar. Mahigpit kong hinawakan ang kamay ko sa ilalim ng mesa habang pinipilit kong magsalita. "May sasabihin po ako." Napatingin sa akin sina Mama at Papa. "Ano iyon, Mikayla?" Huminga ako nang malalim. "Pregnant po ako." Parang biglang tumigil ang oras. Walang nagsalita. Walang gumalaw. Hanggang sa marinig ko ang malalim na buntong-hininga ni Papa. "Anong sinabi mo?" Nanginginig ang boses niya. "Nagbuntis po ako." Tumayo siya mula sa kanyang upuan. "Mikayla!" Napapikit ako sa lakas ng boses niya. Hindi siya sanay magalit sa akin. Dahil sa lahat ng anak nila, ako ang pinakabata. Ako ang madalas niyang pagbigyan. Pero ngayon… Unang pagkakataon kong makita ang sakit sa mukha niya. "Alam mo ba ang ginawa mo?" Hindi ako sumagot. Dahil alam kong wala akong maipagtatanggol. "Pinag-aral ka namin sa pinakamagandang paaralan. Binigyan ka namin ng lahat ng gusto mo. Hindi ka namin pinigilan sa mga pangarap mo." Tumulo ang luha ko. "Pero bakit, Mikayla?" Mas masakit ang tanong kaysa sa galit niya. Dahil alam kong pareho kaming nasasaktan. --- "Masyado kang matigas ang ulo." Mahinang sabi ni Mama habang umiiyak. "Simula bata ka, lagi mong sinusunod ang gusto mo. Lagi kang nakakakuha ng gusto mo dahil mahal ka namin." Lumapit siya sa akin. "Pero anak… hindi laruan ang buhay." Napayuko ako. Alam ko. Alam kong nagkamali ako. Pero hindi ko rin kayang sabihin na pinagsisisihan ko ang batang nasa loob ko. Dahil kahit hindi planado ang lahat… Anak ko siya. --- "Who is the father?" Napatigil ako sa tanong ni Papa. Natahimik ang buong kwarto. Hindi ko agad nasabi. Dahil paano ko ipapaliwanag na ang ama ng anak ko ay si Alexander Villareal? Isang lalaking nasa ibang mundo. Isang CEO na halos hindi ko kilala. "Siya po ay..." Huminto ako. Hindi ko kayang sabihin. "Mikayla." Napatingin ako kay Papa. "Kailangan niyang panagutan ang anak mo." Napakagat ako sa labi. "Alam ko po." Pero sa puso ko… Hindi ko alam kung handa akong bumalik sa buhay ni Alexander. --- Kinagabihan, nakahiga ako sa kwarto habang tahimik na umiiyak. Tinitigan ko ang kisame. Dati, ang iniisip ko lang ay ang pag-aaral ko abroad. Ang future ko. Ang pangarap ko. Pero ngayon… May isang buhay na kailangan kong isipin. Hinawakan ko ang tiyan ko. "Pasensya ka na, baby." Mahina kong bulong. "Hindi ganito ang plano ko para sa atin." Isang luha ang bumagsak. "Pero pangako… gagawin ko ang lahat para maging mabuti ang buhay mo." Hindi ko alam kung paano. Hindi ko alam kung saan magsisimula. Pero alam kong darating ang araw na kailangan kong harapin ang lalaking nagbigay sa akin ng pinakamalaking pagbabago. Si Alexander Villareal. Ang ama ng anak ko. At ang lalaking hindi pa alam na may anak siya.Chapter 91The Door They Shouldn't Have Opened"Akala nila ang pagtatapos ng Covenant ang magiging katapusan ng lahat. Hindi nila alam na may isang lihim na mas matanda pa rito.""Thank you for opening the door."Nangingilabot si Mikayla.Hindi niya alam kung saan nanggaling ang boses.Pero isang bagay ang malinaw.Hindi ito boses ng isang Keeper.---"Seraphina...""I'm here."---Biglang umuga ang buong chamber.BOOM!---Nagsimulang bumagsak ang ilang bahagi ng kisame.---"Get the children out!"Sigaw ni Michael.---Mabilis na tumakbo si Alexander papunta kina Aiden, Ethan, Elias, at Noah.---"Everyone, move!"---Sa loob ng inner chamber, nakatingin sina Mikayla at Seraphina sa malaking bitak sa sahig.---
Chapter 90The First Keeper"May mga lihim na hindi naghihintay na matuklasan. Naghihintay silang maipasa—mula sa isang tao patungo sa susunod."Nakatayo sina Mikayla at Seraphina sa loob ng inner chamber.Sa gitna nito ay isang malaking crystal-like structure.At sa loob...Isang batang lalaki.Tahimik.Nakatingin sa kanila.---"Which one of you will take my place?"Muling tanong ng bata.---Napatingin si Mikayla kay Seraphina.Neither spoke.---"Who are you?"Tanong ni Mikayla.---The child tilted his head."I was the first."---"First Keeper?"---Tumango siya."First Keeper."---Seraphina stepped closer."What's your name?"---Sandaling nanahimik ang bata.
Chapter 89The Second Keeper"Akala natin isang tao lang ang may hawak ng susi. Pero sa bawat lihim na nabubunyag, may panibagong pinto na nagbubukas."Nagdilim ang buong Level Zero.Walang ilaw.Walang alarm.Tanging mabibigat na yabag at mabilis na paghinga ang maririnig.---"Mikayla!"Sigaw ni Alexander."I'm here!"---"Stay where you are!"---Hinawakan ni Mikayla ang kamay ni Aiden.Naramdaman niyang kumapit din si Ethan sa kabilang kamay niya.---"Don't move."Sabi niya sa mga bata.---Mula sa dilim...Muling umalingawngaw ang boses."There is a second Keeper."---Nanahimik ang lahat.---"Who?"Tanong ni Mikayla.---Walang sumagot.Sa halip, unti-unting bumalik ang
Chapter 88The Ones Beneath"May mga lihim na mas mabuting manatiling nakatago. Ngunit kapag nagising na ang nakaraan, wala nang ibang magagawa kundi harapin ito.""Keeper..."Umalingawngaw ang boses sa buong chamber.Malamig.Mababa.At hindi malinaw kung saan talaga ito nanggagaling.---"We have been waiting for you."Napatigil si Mikayla."Who are you?"---Walang sumagot.Sa halip, muling umuga ang sahig.THUM.---Napahawak si Aiden sa kamay niya."Mommy...""I'm here."---Lumapit si Alexander."Everyone, stay together."---Si Gabriel naman ay nakatitig sa malaking crack sa sahig.Wala na ang dating kumpiyansa sa mukha niya.---"Gabriel."Sabi ni Michael."What did the Council know?"
Chapter 87The Original Heir"May mga lihim na hindi dapat binubuksan. Ngunit may mga pagkakataong kailangan mong harapin ang nakaraan para tuluyang makalaya rito."Knock.Knock.Knock.Nakatayo silang lahat sa paligid ng napakalaking black vault.Walang nagsasalita.Maging si Gabriel ay hindi na nakangiti.---"Michael."Mikayla looked at her father."What is inside?"---Matagal bago siya sumagot."The first heir."---"First heir?"Tanong ni Alexander.---Tumango si Michael."Before the four heirs existed, there was one."---Lumapit si Elias."Then why was he hidden?"---"Because the first heir was never meant to inherit the Covenant."---Napakunot-noo si Mikayla."Then what was he mea
Chapter 86The Father Behind the Door"May mga taong buong buhay nating hinihintay na makita. Ngunit kapag dumating ang pagkakataong iyon, hindi natin alam kung ang yakap ba ang mauuna—o ang mga tanong.""Bring all four heirs to Level Zero."Paulit-ulit na umalingawngaw ang boses ni Gabriel sa monitor.Nakatitig si Mikayla sa mukha ng lalaking matagal nang itinago sa kanya.Michael Valdez.Her father.Alive."He's really there."Mahina ang sabi ni Amara.Tumingin si Alexander sa kanya."Then we get him out."Umiling si Adrian."That's exactly what Gabriel wants.""Why?"Tanong ni Mikayla."Because Level Zero doesn't open for the Keeper alone."Napatingin siya sa apat na bata."It opens when all four heirs are present.""Then we're not bringing them."Sabi ni Mikayla.Biglang nagsalita si







